İstanbul lezzetleri 2

<blockquote></blockquote><p> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/865438/kanl%3F%3Fca%20yo%3F%3Furdu.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />Biriken İstanbul lezzetlerini paylaşacağıma söz vermiştim. Bu sabah arşivimdeki fotoğrafları uzun süredir beklettiğimi (ve blogu da epeyce ihmal ettiğimi) farkedip fotoğraflar ve anılar daha fazla eskimeden yazmaya karar verdim. İstanbul hep yorgunluk ve stres demek değil ya? İşte buyrun İstanbul lezzetleri, bölüm iki!<br /><br /><strong>Kanlıca yoğurdu</strong> ile başlayalım.<br />Şimdi bu üzerinde pudra şekeriyle iştah açıcı görünen yoğurdu tadınca annemin evde yaptığı yoğurttan daha özel bir lezzet alamadım desem ne dersiniz bilemem.. Seveni vardır muhakkak, mesela yan masaya oturan iki hanım yarımşar kilo yediler afiyetle:) Ama diyeceğim odur ki Kanlıca'da yoğurt yemenin benim için anlamı, eski güzel İstanbul'a dair ve malesef anılarda kalmış bir lezzet olmasıdır. Ben o eski güzel sütlerden yapılan, pembemsi rengiyle efsane olmuş yoğurda yetişemeyen kuşaktanım. Bana düşen bu kadarıydı işte, denizin içindeymişim duygusu veren o eski kıyı kahvesinde oturmak, güneşli bir Pazar öğle sonrasında denizin çalkantılarına dalarak şimdinin Kanlıca yoğurdunu kaşıklamak... Ballısını ve reçellisini denemedim, ama yoğurt gibi yoğurt sade haliyle bile yenen, üstüne şeker istemeyendir derim.<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/499974/kanaat_lahanadolma.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />Karşıya geçtiğim bir haftasonunda Üsküdar'daki <strong>Kanaat Lokantası</strong>'nda yemek yedim. Önden güzel bir mercimek çorbası, ardından da nefis bir lahana sarması.. Bolca limonla birlikte. Kanaat, İstanbul'un en eski (73 yılık) ve pekçok lezzetiyle meşhur esnaf lokantalarından biri. Gerçi bugün esnaf lokantasına benzer yanı pek kalmamış, ama yine de o ruh az da olsa hissediliyor. Orada doğup büyümüş izlenimi veren insanlar çalışıyor mesela:) Ne istediğinizi anlıyorlar ve çabucak masanıza getiriyorlar. Benim gittiğimde tam yemek vakti olduğu için oldukça kalabalıktı, yine de servisleri hızlı ve sorunsuzdu.<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/314586/kanaat_s%3F%3Ftla%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/324412/kanaat_tatl??lar1.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/200/180730/kanaat_tatl%3F%3Flar1.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; CURSOR: pointer" /></a>Yemekleri konusunda daha fazla birşey diyemem ama şu fırın sütlaç için hayatınızda bir kere olsun yemelisiniz diyebilirim. Dışarıda yediğiniz hangi sütlü tatlıda gerçek süt kokusu aldınız? Ben hiç almamıştım, daha doğrusu almadığımı bu sütlacı yediğimde anladım. Sütleri özel çünkü, Çekmeköy'deki kendi çiftliklerinden geliyormuş, başka süt kesinlikle kullanmazlarmış. </p><p>Kanaat'e tekrar gelip diğer zeytinyağlılarla birlikte başka tatlıların da hatırını sormayı düşünüyorum:) Üste çay ikram etmeyi de ihmal etmiyorlar. Tam yerini bilmeyenler için Kanaat Üsküdar'da, Selmanipak caddesi no 25'te..<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/368023/s%3F%3Fti%3F%3F_salep.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />Ben kentin pekçok lezzet noktasına yakın oturan şanslılardanım. Mesela "mahallemde" <strong>Sütiş</strong>'in bir şubesi var:) Sütiş, muhallebileri, ağızda eriyen su börekleri, kaymaklı kahvaltıları ile daha önceleri de beni mest etmişti. Soğuk bir akşamüstü ise salebinin ne kadar lezzetli olduğunu keşfettim. Salep sevenler bilir her yerde salep içilemeyeceğini.. Sütiş, içilecek yerler listesinin en başına rahatlıkla eklenebilir. Ben öyle yaptım! Tarçınla birlikte zencefil de serpiyorlar üzerine. Meğer zencefil ne çok yakışırmış salebe? Evet evet! Bundan sonra hem tarçın hem zencefil isterim ben salebime..<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/820616/safa2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/200/599147/safa2.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Puslu ve soğuk bir başka akşamda, <strong>Samatya</strong>'daydım. "İkinci Bahar" diye bir güzel dizimiz vardı hani bizim eskiden... İşte o zamanlardan beri merak ederdim Samatya'yı. Doğrusu hayal ettiğim gibi bulmadım, Şener Şen'in canlandırdığı ustanın yorgun ve hüzünlü akşamlarında oturup düşündüğü o kocaman meydan otopark gibi kulanılıyordu çünkü. Hatta bir an tanıyamadım Samatya'yı bu yüzden.. Yine de Yedikule'ye doğru ilerledikten ve eski lokantalardan birinde birkaç ufak zeytinyağlı tabağından oluşan bir yemek yedikten sonra, Samatya'nın dar sokaklarındaki ufacık bir çayocağında sedire oturup demlenmesini bekleyerek tazecik çay içmek güzeldi... Hatta Samatya nedir derseniz işte bu çay bardağıdır derim..<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/88778/%3F%3Fay.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />Özünde esnaf lokantası olup, esnaf lokantasına benzer yanı kalmamış bir başka lokantaya daha, <a href="http://www.haciabdullah.com.tr">Hacı Abdullah</a>'a uğradım bir Beyoğlu akşamında. Asırlık bir lokanta olup seveni de sevmeyeni de çok Hacı Abdullah'ın. Ama sonuçta mutfağımızın klasikleşmiş güzel yemeklerinden yiyip karnınızı çok güzel doyurabileceğiniz bir yer. Ortamı ve fiyatları esnaf lokantası ayarında değil, ama benim gibi çok acıkmışsanız ve son zamanlardaki geçiştirmelerinizin ardından sağlam bir yemeğe ihtiyaç duyuyorsanız rahat koltuklarına oturup kendinize böyle kocaman bir zeytinyağlı tabağı söyleyebilirsiniz. Başka meşhur yemekleri de var tabi ama malum, benim yiyebileceğim yemekler değil onlar.</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/756007/hac%3F%3Fabdullah.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />Yemeğin yanına -alışkanlığım olmadığı halde- nar suyu istedim ve ne kadar iyi yaptığımı anladım. Yemekle birlikte öyle güzel gidiyor ki! Gerçi Sultanahmet'teki İmren Büfe'de içtiğim ve buruk lezzetini unutamadığım nar suyu ayarında değildi kesinlikle (araya bir lezzet anekdotu daha düşüldü böylece!) ama iyi geldi. Son olarak da keşkül... Burada mutlaka keşkül yemek gerek, çünkü çok farklı, fıstıkla yapıyorlar! Tadına doyamıyorsunuz, zaten büyük olan porsiyon yetmiyor, tabağı sıyırmak falan istiyorsunuz:)<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/520198/yu??a.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/200/236929/yu%3F%3Fa.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; CURSOR: pointer" /></a></p><p>İstanbul güzel kent..<br />Güzel tepelerinden bakınca daha bir "aziz", daha bir güzel! İşte aziz İstanbul'a <strong>Yuşa Tepesi</strong>'nden baktım bir de.. Anadolu Kavağı'na giderken bir an artık İstanbul'da olmadığınızı, yollara düşmüş Karadeniz'e doğru gitmekte olduğunuzu zannediyorsunuz. Hele de vakitlerden sakin bir ikindiyse, günbatımına doğru gidiyorsanız! Üşüyorsunuz tepelere çıktıkça, ama arabadan inivermek, yürümek... yürümek.. de istiyorsunuz.<br /><br />Yuşa tepesinde ne mi var? Türbenin huzurlu sükuneti, civarda oturan kadınların el emeklerini sergiledikleri ufacık bir pazar yeri, bir de işte böyle bir manzara var...</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/756861/yu%3F%3Fatepesi.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p></p><p><strong>Anadolu Kavağı</strong>'na aslında sessizlik ve sakinliğe ihtiyaç duyulan bir zamanda, mümkünse bir haftasonu sabahtan gitmek gerek.. Her ne kadar bilenler eski tadının kalmadığını söylese de ufak bir kıyı kasabası çünkü burası. Sokaklarında uzun uzun yürümek, havadaki kış kokusunu içine çekmek, simit-çayla kahvaltı etmek, balıkçı lokantalarına uğramak, Ceneviz Kalesi'ne çıkıp oradan Karadeniz'i doyasıya seyretmek gerek... </p><p>Ama ben ne zaman ordaydım dersiniz? Tam da bir dolunay doğarken!<br />Günbatımında Kale'ye çıkıp işte böyle bir Karadeniz manzarasıyla karşılaşınca gözlerime inanamadım. Fotoğraf makinesi gökyüzünün o anki rengini ne kadar yansıtabildi bilmiyorum...<br /> <br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/903891/kale_g%3F%3Fnbat%3F%3Fm%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Ve son fotoğraf...<br />(biraz kararsız kalsam da bu hoş anı paylaşmak istedim)<br />Anadolu Kavağı'nda o akşam bir kır kahvesinde çekildi.. Kale'den inince, oklarla işaret edilmiş çay bahçesine yönelmek yerine uçurum kıyısında karikatür gibi duran ufacık kahveye girmiştik. Soba yanıyordu içeride, çok üşümüştük, canımız kahve istiyordu ve çantamda <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2006/11/susaml-top-kurabiye.html">kurabiyeler</a> vardı. Saat 5'ti henüz ama elektrikler kesilince küçük kulübe kapkaranlık oldu. Masaya bir bakkal mumu getirdiler:) Sıcacık kahve, tazecik kurabiye ve bir kış ikindisinde güzel İstanbul... işte o anki mutluluğun fotoğrafı!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/405861/k%3F%3Fr%20kahvesi_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />... devam edecek:)<br /></p>

İstanbul lezzetleri 2

Biriken İstanbul lezzetlerini paylaşacağıma söz vermiştim. Bu sabah arşivimdeki fotoğrafları uzun süredir beklettiğimi (ve blogu da epeyce ...

Devamı »

Fındıklı Çiçek Bisküvi

<blockquote></blockquote><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/517613/f%3F%3Fnd%3F%3Fkl%3F%3F%3F%3Fi%3F%3Fek_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Aralık geldi...<br />Yılın son ayı, kışın ilk ayı, ve bence en keyifli aylardan birisi!<br />Çok değil, birkaç güne kadar vitrinlerin ışıkları daha bir parlak yanmaya, pastanelerden her zamankinden daha güzel kokular yükselmeye, caddelerden meydanlara bir renk ve ışık seli akmaya başlayacak.. Birkaç hafta sonra da yılın en keyifli zamanlarından biri (belki de en keyiflisi?) gelip kapımızı çalacak.. Yanında belki biraz kar beyazı, biraz sürpriz kırmızısı, biraz da heyecan pırıltısı ile!<br /><br />Bugünkü yazıya böyle bir giriş yapmayı düşünmemiştim. Ama bu fotoğrafı ekleyince ve karşımdaki takvimin Aralık'ın ilk gününü işaret ettiğini fakredince gülümseyerek yılbaşı kurabiyelerini anımsadım. Hani o yılın son günlerinde daha bir özenerek yaptığımız, arkadaşlarımıza, komşularımıza hediye ettiğimiz, mutfaklarımızdaki kutuları, kavanozları doldurduğumuz, akşam kahvelerimize, çaylarımıza eşlik eden kurabiyeleri..<br /><br />Uzun zamandır bekleyen, sırası bir türlü gelmeyen tariflerin sonuncusu bu aslında. Eklemeyi haftanın son gününde ancak başarabildim. Oldukça yoğun geçen bir hafta oldu benim için. Yoğun, stresli ve çabucak geçen bir hafta.. Şimdi artık sakinleşip biraz nefes alma zamanı.. Haftasonu biraz evde olmanın tadı çıkarılacak, uzun kahvaltı keyfi yapılacak veee nihayet ekolojik pazara gidilecek... yaşasın!!<br /><br />Bu cici bisküviler göründükleri kadar kıtır değil, daha çok ağızda dağılan kurabiye cinsinden. Benim gibi kaptırıp fazla pişirirseniz kıtır olma ihtimalleri yükseliyor tabi:) Tam bir çay kurabiyesi, üstelik ortasındaki kakaolu bölüm ve görünüşüyle muhtemelen çocukları da cezbedebilir. Haftasonunda çay keyfinize eşlik etmesi düşüncesiyle tarifi paylaşmak istedim. Tarif Başak vanilin paketinden (ben vanilin almıyorum artık ama annem saf vanilyaya bir türlü alışamadı, bu tarifi de eve gittiğimde onun paketlerinden birinde görüp denemiştim).<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 125 g tereyağı (oda ısısında)<br />- 125 g pudra şekeri (~1 su bardağından biraz az)<br />- 2 yumurta<br />- 4 yemek kaşığı kavrulmuş çekilmiş fındık<br />- 1 tatlı kaşığı kabartma tozu<br />- 1 tatlı kaşığı kakao<br />- 1 çay kaşığı vanilin (ya da bıçak ucuyla saf vanilya)<br />- Aldığı kadar un<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Yoğurma kabına başlangıç olarak 1 su bardağı unla birlikte kabartma tozu ve vanilini eleyip, içine tereyağını ve pudra şekerini ekleyerek parmak uçlarınızla ya da mikserle karıştırmaya başlayın.<br /><br />2. Karışıma 1 yumurtayı ve fındıkların 2/3'ünü ekleyip yavaş yavaş un ekleyerek elinize yapışmayan bir hamur haline getirin.<br /><br />3. Hazırladığınız hamurdan mandalina iriliğinde bir parça koparın, bunu kakao ile karıştırın.<br /><br />4. Sade hamuru tezgahta merdane yardımıyla ya da elinizle açarak çiçek kalıbıyla (dilerseniz başka bir kalıpla) kesin. Ortasını parmağınızla çukurlaştırarak kakaolu hamurdan fındık büyüklüğünde bir parçayı bu çukura koyun, hafifçe bastırın.<br /><br />5. Tüm bisküvileri bu şekilde hazırlayıp yağlı kağıt serili tepsiye sıraladıktan sonra, üzerlerine 1 yumurtayı çırparak sürün, ayırdığınız fındıkları serpiştirin. 175 derece ısıtılmış fırında üzerleri kızarana kadar pişirin.<br /><br />Yanında güzel demlenmiş bir seylan çayınız da varsa ne olur beni de çağırın:))<br /><br />Güzel, keyifli, bol kurabiyeli bir haftasonu dileğiyle...

Fındıklı Çiçek Bisküvi

Aralık geldi... Yılın son ayı, kışın ilk ayı, ve bence en keyifli aylardan birisi! Çok değil, birkaç güne kadar vitrinlerin ışıkları daha bi...

Devamı »

"Naturel" bir festivalden notlar...

<blockquote></blockquote><p> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/re%3F%3Fel.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Cumartesi günü <a href="http://www.yogahariom.com/">Hariom</a> yoga merkezinin açılışına katıldıktan ve en kısa zamanda yogaya başlamaya karar verdikten sonra, Pazar günü evdeki tembelliğimi bir yana bırakıp kendimi iyi hissedeceğim bir başka yere daha gitmeye karar verdim. Aydın'da çalışırken ofise gönderilen çiçekli davetiyelerini "bu yıl da gidemiyorum" diyerek hüzünle panoma çivilerdim. Bu yıl ise evden çıkıp 10-15 dk yürüdükten sonra fuar alanındaydım!<br /><br />Naturel 2006 Beden Zihin ve Ruh Sağlığı Festivali, 16-19 Kasım tarihleri arasında Harbiye Askeri Müze'deydi. Ben ancak son gün gidebildim, halbuki katılmak istediğim ne çok seminer ve workshop (yahu yok mudur bunun Türkçesi?) vardı.. Herşeye yetişilmiyor bu kentte, bunu artık kabullenmek zorundayım biliyorum ama hala alışamadım. Hep bir panik duygusu, şunu kaçırdım, bunu kaçırmamalıyım, şunu da görmeliyim!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/natural1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Fuar alanı son gün olmasının da etkisiyle olsa gerek, kalabalıktı. Katılımcılar arasında doğal yaşam dernekleri ve çeşitli kuruluşlar, organik gıda, gıda takviyeleri ve doğal kozmetik üreticileri, sağlık merkezleri, yoga ve meditasyon merkezleri, yayınevleri vardı. Sevdiğim ya da ürünlerini kullandığım firmaları görünce mutlu oldum. Girer girmez elime tutuşturulan broşür ve numuneler, rengarenk standlar, her yerden gelen mis gibi kokular arasında neşelendim birden.<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/t%3F%3Fts%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Öncelikle güzel kokuların kaynağına gidip tütsü alışverişimi yaptım:) Her yerde bulamadığım çikolatalı tütsü bile vardı. Nedense yay burcuna yakıştırmışlar ama çikolata kokusuna kim dayanabilir? </p><p>Feriköy'de her Cumartesi kurulan (ve benim hala gidemediğim!) ekolojik pazaryerinin bir küçüğü de kurulmuştu fuar alanında. Olmasını istediğim pekçok şey (mesela sulu sulu doğal elmalar!) yoktu ama yine de güzel şeyler vardı. Oradan ekolojik kırmızı mercimek ve biraz sebze aldım. Çayları da inceledim uzun uzun. Ne çok çay çeşidi var! </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/natural2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Tüyap sonrası yeterince okuyacak kitabım olduğu için bu kez açgözlülük yapıp kitap almadım. O güzel kitaplara bakıp bol bol ayraç toplamakla yetindim. "Koleksiyonum var da.." deyince stand görevlilerinin gizli çekmecelerinden çıkartıp fazla fazla vermeleri de çok hoştu:)<br /><br />Bir süre sonra üst katta neyzen Murat Dağlı'nın ney dinletisinin başlayacağı duyurulunca yukarı çıktım. Ney sesi beni hep büyülemiştir...<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/sabun.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>En çok vakit geçirdiğim standlardan biri, Şekerhanım - Zeytinbağı Gurme Ürünleri'nin şekerci dükkanlarına benzeyen standıydı. Tamamen doğal ama şeker renkli ve mis kokulu sabunları 2003 yılında Bursa Ticaret Odası'ndan girişimcilik teşvik ödülü almış. Kullanmaya kıyamaz insan, öyle güzeller! En üstteki fotoğrafta görülen reçeller var bir de tabi. Bu yıl ilk kez ürettikleri o nefis akasya çiçeği reçeli dahil olmak üzere aklınıza gelebilecek pekçok reçeli ve marmeladı katkısız olarak (yani sadece şeker ve limon kullanarak) üretiyorlarmış. Tabi doğal pekmez, salça, zeytin, zeytinyağı ve kurutulmuş domates gibi başka leziz şeyler de vardı standlarında:) </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tarhana.0.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tarhana.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bu fotoğrafta görülenler Uşak tarhanası.. Üreticisi Mustafa Yeldanlı 30 yıldır tarhanalarını tanıtmaya çalışıyormuş. Fuarı gezen pekçok kişinin elinde pet bardaklardaki çorbaları görünce merak edip uğradım standına. Alışveriş trafiği oldukça yoğundu! Gerçi ben annemin tarhanasını hiçbir tarhanaya değişmem, o ayrı:)</p><p>Aksu Vital'in standında arı sütü ve polenler üzerine bilgilenip keten tohumu aldım. Görevli hanımın şöyle bir bana baktıktan sonra biraz şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırıp "siz ne için alıyorsunuz bunu?" diye sorması çok hoştu:) Diyet amaçlı değil omega 3 ihtiyacım nedeniyle kullandığımı söyleyince haa tamam o zaman dedi. Yoğurda, süte ve salatalara ekleyebilirmişim. Teşekkür ederim, öyle yapıyorum:) Herhangi bir nedenle balık yiyemeyen herkesin keten tohumu kullanması şart..</p><p>Son olarak "Raw Foods" (Çiğ Beslenme) workshop'una katılmak üzere merak ve heyecanla etkinliğin yapılacağı salona gittim. ABD'li şef Chad Sanro 10 yıldır sadece "yaşayan gıdalar" dediği, pişirilerek enzimleri öldürülmemiş gıdalarla beslenen bir vegan. Yani benim önlerinde saygıyla eğildiğim insanlardan; süt ürünleri, yumurta ve bal da dahil olmak üzere hiçbir hayvansal ürün tüketmeyen bir vejetaryen... Yediği ve sunduğu gıdaların hiçbirini 40 dereceden fazla ısıya maruz bırakmıyor. Ya tamamen çiğ olarak hazırlıyor ya da özel bir fırında 40 derece altında "kurutuyor". Pişirildiğinde gıdalarda bulunan ve insan vücudu için çok gerekli olan enzimlerin %70'i öldüğünü, tamamen olamasa da zaman zaman çiğ besinler yememiz gerektiğini, ne kadar çok çiğ beslenirsek o kadar uzun ve sağlıklı yaşayacağımızı, kendimizi daha iyi ve canlı hissedeceğimizi söyledi ve bence son derece mantıklıydı. </p><p>Şefin bir yandan çiğ beslenmenin yararlarını anlatarak gözümüzün önünde hazırladığı karışımların nefis olabileceğini sanırım o an salonda bulunan hiçkimse düşünmemiştir. Hani eh işte, fena değil, en azından sağlıklı deyip yiyebileceğimiz şeyler olduklarını düşündüm ben şahsen. Ama sunuma bakar mısınız? Kuşkonmaz ve kırmızı biberle hazırlanmış sushi, babaannesinin tarifi olduğunu söylediği köy usulü bir salata "puteneska", ve bizim yaprak sarma alternatifi gibi düşünebileceğimiz, pirinç yerine "badem pate" ile doldurulmuş kabak ruloları, onun deyimiyle "cannelloni lokmaları".. Süs olarak da balzamik sirke..</p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/rawfood.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/rawfood.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Yosuna sarılı sushi bende ister istemez balık yiyormuşum hissi uyandırdı, pek sevemedim. Ama kurutulmuş domates, sarımsak, soya filizi, kapari, susam, fesleğen, kekik, zeytin ve zeytinyağı gibi birbirinden güzel tatlar içeren salata bir harikaydı. Kabak ruloları da öyle! Çok lezzetli bulduğum badem pate tarifini hemen not etmek istiyorum. Bu ezmeyle birçok yemek yaratılabilirmiş. Ölçüler 4 kişilik, fincan diye çevrilen ölçü de "cup" olmalı diye tahmin ediyorum:</p><p>- 1,5 fincan çiğ badem (bir gece önceden suda bekletilmiş)<br />- 3/4 fincan çam fıstığı<br />- 2 yemek kaşığı limon suyu<br />- 2 yemek kaşığı sızma zeytinyağı<br />- 1 yemek kaşığı sarımsak<br />- 1 çay kaşığı deniz tuzu<br />- İstenirse fesleğen ya da çeşitli yerel otlar (çok ince kıyılmış)<br />- 2-3 yemek kaşığı su<br /><br />Tüm malzemeler pürüzsüz hale gelene dek robotta çekiliyor. Su, yoğunluğu sağlamak için gerektiği kadar ekleniyor. Daha sonra bununla nefis sebze rulolar yapılabilir. Ben galeta ile de harika olacağını düşünüyorum! Bir de yanında şarap olursa:)</p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/afrika.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/afrika.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a></p><p>Gidemediyseniz ve üzüldüyseniz umarım yazı bir nebze keyif vermiştir! Son olarak festivalin yolunun Ankara'ya da düşeceğini hatırlatmak istiyorum. 9-10 Aralık'ta Kızılay'da Kocatepe Kültür Merkezi'nde bu güzel standlar tekrar kurulacak...<br /></p>

"Naturel" bir festivalden notlar...

Cumartesi günü Hariom yoga merkezinin açılışına katıldıktan ve en kısa zamanda yogaya başlamaya karar verdikten sonra, Pazar günü evdeki t...

Devamı »

Havuçlu Ballı Kek

<blockquote></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/havu%3F%3Fluball%3F%3F_kek2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Siz de bazı kitapları çerez niyetine okur ve keyif alır mısınız?<br />Ben okurum.<br />Sıkıntılı zamanlarda, kafa karışıklığı dönemlerinde iyi gelir öyle kitaplar. Sizi bir müddet düşüncelerinizden uzaklaştırır, kendi dünyasına çeker, gülümsetir, mutlu eder. Çabucak da biterler zaten! Bir kitabı daha okuduklarınızın arasına eklemiş olmanın rahatlığını duyarsınız sonrasında. Hem kitap kitaptır, en hafifinden bile bazen birşey öğrenebilirsiniz. </p><p>Jeanne Ray'in "Sihirli Pastalar"ı işte böyle bir kitaptı:)<br />Adı bile sevimli ve üstelik pasta meraklısı olanları adeta okumaya çağırıyor değil mi? Ben de dayanamayıp aldım ve içimin kazandibi karası (!) olduğu bir dönemde, bir solukta okuyup bitirdim. Kitabın kahramanı Ruth, hayatta en sevdiği şey pasta yapmak olan, sürekli pasta yapan, hatta meditasyon sırasında gözlerini kapatıp en iyi hissedeceği yeri hayal etmesi gerektiğinde kendini dev bir pastanın içinde düşleyen bir kadın:)) Ve bir gün sanırım pekçoğumuzun hayali olan birşeyi hayata geçirme fırsatı buluyor, evinde pasta yapıp satmaya başlıyor. </p><p>Kitabın son sayfalarına, kitapta adı geçen pastaların tarifleri de eklenmişti. Ben denemek için Ruth'un profesyonel pastalarını göze alamayıp kitaptaki ilk tarifi, Ruth'un havuçlu kekini seçtim:) Gerçi tarifi denemek için havuç mevsiminin gelmesini beklemem gerekti ama doğrusu bu tarif hep aklımdaydı. Ruth bu keki akşam yemeği sonrasında ev halkına ikram etmek için -ama daha çok kendini rahatlatmak için!- hazırlıyor, yine mi kek yapıyorsun diyen kızı ve annesi dahil herkes afiyetle yiyor, hatta ikinci dilimler isteniyordu:) </p><p>Bol havuçlu, şeker yerine balla tatlandırılan bu yumuşacık kek gerçekten çok lezzetli oldu. Ben yağının birazcık fazla geldiğini düşündüm sadece, 1 yerine belki 3/4 bardak kullanılmalı.. Onun dışında özellikle ılıkken çayla birlikte yemenin çok güzel olacağı, nemli dokusuyla hoş bir kek.. Belki haftasonunda denemek istersiniz. Hava da yağışlı olursa ve evde olursanız keksiz olmaz zaten, değil mi? </p><p></p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/havu??luball??_kek1.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/havu%3F%3Fluball%3F%3F_kek1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><strong>Malzemeler:</strong></p><p>- 1 su bardağı sıvıyağ <em>(ben zeytinyağı kullandım)</em><br />- 1 + 1/4 su bardağı bal<br />- 3 adet yumurta<br />- 1 + 1/4 su bardağı sade kekun<br />- 1 su bardağı normal un<br />- 1 çay kaşığı kabartma tozu<br />- 2 çay kaşığı karbonat<br />- 1 çay kaşığı tuz<br />- 1 yemek kaşığı tarçın<br />- 3 su bardağı rendelenmiş havuç<br />- 1/2 su bardağı kıyılmış fındık</p><p><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Öncelikle sıvıyağı ve balı mikserle çırparak iyice karışmasını sağlayın. Bu karışıma yumurtaları tek tek ekleyip her defasında iyice çırparak sıvı karışımınızı hazırlayın. </p><p>2. Ayrı bir kapta kuru malzemeleri birlikte eleyin. Sıvı karışıma azar azar ekleyip yedirin.<br /><br />3. En son havuçları ve fındığı ekleyip hafifçe karıştırın. </p><p>4. Kek hamurunuzu kelepçeli kalıba dökerek önceden 175 derece ısıtılmış fırında güzelce kızarana kadar pişirin.<br /><br />Sonra da kendinize çay ya da kahve saati armağan ederek kekinizin tadını çıkartın!.. Paylaşırsanız elbette lezzeti katlanacaktır:)<br /></p>

Havuçlu Ballı Kek

Siz de bazı kitapları çerez niyetine okur ve keyif alır mısınız? Ben okurum. Sıkıntılı zamanlarda, kafa karışıklığı dönemlerinde iyi gelir ...

Devamı »

Haftasonu terapisi...

<blockquote></blockquote><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/polonezk??y_zeytin.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/polonezk%3F%3Fy_zeytin.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Dünyanın bence en güzel meyvesi o...<br />Onun o güzelim yağına ekmek banıp yanında ot yemek zaten başlıbaşına bir terapi benim için...<br />O yüzden haftasonunu anlatmaya bu güzel fotoğrafla başlamak istedim!<br /><br />Haftasonunda zeytinyağına ekmek bandım.. güneşle uyandım.. saçlarımı sabah güneşinde kuruttum.. sessizlikte doğayı içime çekerek yürüdüm.. hayvancıklar sevdim.. hamakta uyukladım.. dağ mantarı tattım.. güzel şaraplar içtim.. ve kendimi çok iyi hissettiğim, evimde gibi hissettiğim bir eve konuk oldum:) </p><p>Polonezköy'deydim haftasonu.<br />Cumartesi akşamından Pazar öğle saatlerine kadar sadece. O kıcacık zaman diliminde, İstanbul'a bu kadar yakın, ama uzak olduğunu zannettiğim o şirin köyde olmak gerçek bir terapiydi. Sessizlik, misler gibi bir hava, sonbaharın bütün renkleri, birbirinden güzel evler, sevimli pansiyonlar, kafeler.. Böyle bir yerde yaşamak istiyorum ben mesela! Kim istemez ama değil mi?</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/polonezk%3F%3Fy_ev.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Canımı sıkan şeyler olmadı değil!<br />Mesela insanların doğal hayat özlemini cezalandırırcasına uçuk fiyatlar, kimi yerdeki özensiz servisler, ilgisizlikler can sıkıcıydı. Akşam yemeği için gittiğimiz küçük restoranda benim yiyebileceğim sadece salata ve peynir vardı! Sorduğum birkaç şeye "yok, kalmadı" yanıtlarını alınca zorlamadım. Yine de güzel şarabın (en favorilerimden öküzgözü&boğazkere) tadını çıkardım..<br /><br />Ertesi gün sabahın köründe gözüme giren güneş uyandırdı beni!<br />En son ne zaman güneşle uyanmıştım bilmiyorum (Aydın'daki odama da güneş girmezdi ki?) Bir de kafamı çevirip aşağıdaki manzarayla karşılaşınca sevinçten deli oldum! Hemen kalkıp duşumu aldım, saçlarım ormana karşı sabah meditasyonu sırasında güneşte kurudular...</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/polonezk%3F%3Fy.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Kahvaltıdaki tek güzel şey menemendi, o da sahanda istememize rağmen porselen tabakta geldi ama olsun! Diğer kahvaltılıkları istemesek de olurmuş... Yeterince çay içtikten sonra yürüyüş yapma vakti geldi. Nefis havayı içimize çekerek yürürken gizli bir bahçeyi ve orada ağaçlara gerilmiş hamakları keşfettik! Başımın üstündeki ağaçlara ve aradan görünen süt gibi gökyüzüne bakıp gülümseyerek tembellik yaptım bir süre...<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/ar%3F%3Fc%3F%3Fl%3F%3Fk%20m%3F%3Fzesi.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Yürüyüşe devam ederken "Arıcılık Müzesi" ile karşılaştık.. Hem Polonezköy balları, polen, arı sütü ve kremi gibi ürünleri satın almak, hem de arıcılık malzemelerinin sergilendiği küçük müzeyi gezmek mümkündü. Evde bol miktarda balım (hem Muğla, hem Giresun balı:) olduğu için açgözlülük yapmak istemedim ve sadece müzeyi gezdim. En ilginç şeylerden biri gerçek balmumlarıydı. Yakmaya kıyamaz insan:)<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/balmumu.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p>Temiz havadan mı bilmiyorum, bir süre sonra yine acıktık ve bu kez yöresel birşeyler yiyelim diye bakınırken <a href="http://www.leonardorestaurant.com">Leonardo</a>'yu keşfettik.. Çok geç keşfetmişiz! Orada yemek yenebilecek en güzel yermiş meğer..<br /><br />Bugün Leonardo Cafe-Restaurant olan harika binanın ilk sahibi Leonardo Dohoda adlı bir Polonyalıymış. 110 yaşındaki tarihi bina, Türkiye-Polonya dostluğunun bir simgesi olarak 1993 yılında restore edildikten sonra restorana dönüşmüş.. Bahçesine girince kendinizi Alice harikalar diyarında masalında gibi hissedebilirsiniz. Hoş bir müzik eşliğinde, ıslak çimen kokuları arasında yürürken baştan çıkmanız için gerekli tüm koşullar mevcut, çünkü tatlı büfesi hemen girişte..<br /><br /><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/polnezk%3F%3Fy_tatl%3F%3Flar.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/polonezk??y_tatl??2.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/polonezk%3F%3Fy_tatl%3F%3F2.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; CURSOR: pointer" /></a>Çeşit çeşit tatlılar, pastalar, dilediğinizce soslayabileceğiniz profiteroller, parfeler, hatta fırında sıcak tutulan böğürtlenli tart gibi lezzetler sizi yolunuzdan hemen o an alıkoyabilir:) Her yerde bulunmayan turunç reçeli, incir ve taze ceviz tatlıları bile var..</p><p>Tatlılardan gözünüzü alabilirseniz ilerlemeye devam ediyor ve diğer lezzetlerle karşılaşıyorsunuz.. </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/polonezk??y_tatl??3.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/polonezk%3F%3Fy_tatl%3F%3F3.jpg" style="FLOAT: right; MARGIN: 0pt 0pt 10px 10px; CURSOR: pointer" /></a>Yani ana yemekler, zeytinyağlılar, soğuk mezeler, salatalar, yöresel otlar ve onlara dökülmeyi bekleyen türlü çeşit soslar, aromalı yağlar, ekmekler, hamur işleri, türlü çeşit peynirler, zeytinler! </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/polonezk%3F%3Fy_ekmek.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Sadece öğle yemeği yiyip gitmemiz gerektiği için bu zengin açık büfe bize çok fazlaydı. O yüzden sadece bir zeytinyağlı, bir de meze&ot tabağı almayı tercih ettik. Zeytinli minik ekmekler, anasonlu baget dilimleri, haşhaşlı ve kepekli top ekmekler o kadar iştah açıcıydı ki bence zaten başka birşeye gerek yoktu! Ama oraya gidip de dağ mantarı yemeden döneni dövüyorlarmış:))<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/da%3F%3Fmantar%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />İşte hayatımda yediğim en güzel mantar yemeği..<br />Tam adıyla "pol usulü taze otlu porçini dağ mantarı"..<br />Taze ot benim tercihimdi, bir de kremalı seçeneği vardı. Ama bu haliyle bile hafif bir yemek sayılamayacağı için iyi ki kremalı istememişim diye düşündüm. O güzel mantarlar tereyağında, taze sarımsak, soğan ve kara lahana ilavesiyle -ve tabi baharatlarla- sotelenmiş ve tadı damakta kalan bir lezzete dönüşmüş... Kültür mantarı ile aynı lezzeti alacağımı zannetmiyorum gerçi ama evde bol otlu bir mantar sote deneyeceğim elbette:)<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/polonezk%3F%3Fy_sofra.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Kapanışı meydandaki çay bahçesinde yaptıktan sonra İstanbul'a döndük. Ama zaten İstanbul'da değil miydik? Polonezköy işte böyle bir yanılsama yaratıyor insanda. Siz de benim gibi doğada zaman geçirmeden elektriğinizi atamıyorsanız bir haftasonu gidin. Yürüyün bol bol, derin nefesler alın, hava güzel olursa bir hamak keyfi mutlaka yapın, olmazsa da pekçok yerde şömine karşısında sıcak birşeyler içebilirsiniz. Evet malesef pahalı, ama ister "değer" deyin, ister giderken sırt çantanıza kendi yiyeceklerinizi koyun:) tercih sizin!</p><p>Gelelim Cumartesi günü konuk olduğum ve kendimi evimde hissettiğim eve.. Yani sevgili <a href="http://mutlulukmutfaktagizlidir.blogspot.com">Burçak</a>'ın ve annesinin güzel evine! Bazı yerlerde pozitif bir elektrik vardır hani, girer girmez kendinizi çok iyi hissedersiniz. İşte ben kendimi orada böyle hissediyorum ve çok mutlu oluyorum! Sevimli mutfaklarındaki rahat köşeye oturduk ve hazırladıkları nefis yiyecekleri yerken keyifle sohbet ettik..<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/Bur%3F%3Fak_sofra.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/karnabahar1.1.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/karnabahar1.1.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; CURSOR: pointer" /></a>Burçak benim için ayvalı kek ve pide pişirmişti. Tepsideki halini görmesem pidenin evde yapıldığına inanmayabilirdim:) O kadar güzeldi ki! <a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/karnabahar2.0.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/karnabahar2.0.jpg" style="FLOAT: right; MARGIN: 0pt 0pt 10px 10px; CURSOR: pointer" /></a>Annesi de pidenin çok güzel eşlik ettiği soslu karnabahar (sunuma bayıldım özellikle) ve nefis bir sarımsaklı köfte hazırlamıştı. Bir vejetaryeni bayram ettirecek bir menüydü yani! Kapanışta da nefis bir tiramisu..<br /></p><p>Ben de özel istek üzerine pekmezli kepekli kurabiye hazırladım onlar için:) Tarifleri yazmayı Burçak'a bırakacağım, özellikle sarımsaklı köfte için Burçak'ı ziyaret edin derim. Belki o güzel pideyi de yazar? Herşey için tekrar teşekkür ederim Burçakcığım! </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/git_kapak.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/git_kapak.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; CURSOR: pointer" /></a></p><p></p><p>Zeytinle başladım zeytinle bitireyim..<br />Git Dergisi'nin yeni sayısı çıktı. Bu sayıda hayat ağacının meyvesi zeytinden bahsettiğim ve evde zeytin yapımını anlattığım yazımı okuyabilirsiniz. Derginin önümüzdeki sayıdan itibaren büyük formatta olacağının müjdesini aldım, hemen sizlere de duyarayım. Böylece tezgah aralarında arayıp bulamamaktan kurtulacağız umarım ki! İstanbul'da yaşayanlar için bir not, dergi Beşiktaş'taki Kabalcı, Beyoğlu'ndaki Megavizyon gibi büyük kitabevlerinde rahatlıkla bulunabiliyor. Ayrıca büyük gazete bayilerine de sorabilirsiniz. Diğer kentlerde yaşayanlar da yine büyük kitapçılarda ve bayilerde bulabilirler. Yine de bulamayanlar bana e-mail atarlarsa yazımı yollayabilirim.. </p><p></p>

Haftasonu terapisi...

Dünyanın bence en güzel meyvesi o... Onun o güzelim yağına ekmek banıp yanında ot yemek zaten başlıbaşına bir terapi benim için... O yüzden ...

Devamı »

Tuzlu Rulolar

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tuzlu_rulolar3.0.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tuzlu_rulolar3.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><strong><span style="FONT-WEIGHT: normal">Kış geldi...<br />Paltolar geldi, atkılar, bereler, eldivenler!<br />Üşümeler, öksürmeler, bitki çayları, ballı sütler, dumanı tüten çorbalar!<br />Salepler, kestaneler, sıcak çikolatalar...<br />Buğulanan camlar, kızaran burunlar, yün patikler...<br />Sinemalar.. tiyatrolar.. kitaplar..<br /><br />Kış bunların tümü demek.<br />... ve çok daha fazlası!<br />Benim için İstanbul'u keşfetmeye başlamak da demek yavaş yavaş... Emirgan'ı, İstinye'yi, Arnavutköy'ü, Çengelköy'ü, Kandilli'yi, Anadolu Kavağı'nı, Rumeli Hisarı'nı, Samatya'yı da görmek demek! </span></strong><strong><span style="FONT-WEIGHT: normal">Kazağımın yakasına gömülüp, </span></strong><strong><span style="FONT-WEIGHT: normal">üşüyen İstanbul'a gülümsemek demek, Boğaz kıyısından!<br /><br />Birikiyor İstanbul güzellikleri.. İstanbul'un farklı lezzetleri! Yakında onlar da paylaşılacak:)<br /><br />Tuzlu rulolar bugünün tarifi efendim...<br />Tatilde yapıldılar, anne kuş tarafından çoook beğenildiler, ama paketlenip hediye edilmek üzere yapıldıkları için fazla tadılamadılar:) Ağızda dağılan bir kıvamdaki bu tuzluları, yumuşacık poğaçalara belki bir alternatif olarak düşündüm (gerçi yumuşacık poğaçalar alternatif istemezler ama!) ve fazlaca tatlı tarifler yayınladığım bugünlerde paylaşmak istedim. Tarif yine benim pratik mutfak rehberimden... Ben her zamanki gibi yağ cinslerini değiştirdim, biraz da kepekli un ekledim.<br /></span><br />Malzemeler:</strong><br /><em>(24 adet)</em><br /><br />- 2 adet yumurta (birinin sarısı ayrı)<br />- 1 Türk kahvesi fincanı yoğurt<br />- 1 Türk kahvesi fincanı zeytinyağı<br />- 200 g tereyağı (eritilmiş)<br />- 1 tatlı kaşığı tuz<br />- 1 paket kabartma tozu<br />- Aldığı kadar un<br /><em>İç malzeme:</em><br />- 200 g beyaz peynir<br />- 10 dal maydonoz<br /><em>Üzeri için:</em><br />- Susam, çörekotu<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Yoğurt, zeytinyağı, tereyağı, tuz ve birisinin sarısı ayrılmış yumurtaları bir kaba alın, mikserle çırparak karıştırın.<br /><br />2. Unu ve kabartma tozunu karışıma yedirerek iyice yoğurun (unu hamur elinize yapışmayacak kıvama gelene dek ekleyin). 10 dk kadar dinlendirin.<br /><br />3. Bu arada iç malzemenizi hazırlayın: Peyniri bir kaba ufalayın, maydonozları ince ince kıyıp peynire karıştırın.<br /><br />4. Hamuru 6 eşit parçaya bölün. Tezgahınızı unlayarak her parçayı büyükçe bir tabak ebatında açın. Bunu merdane yardımıyla yapabileceğiniz gibi elinizi de kullanabilirsiniz. Daha sonra açtığınız her parçayı keserek 4'e bölün.<br /><br />5. Elde ettiğiniz hamur parçalarının geniş kısımlarına iç malzemeden koyarak rulo şeklinde sarın. Yağlı kağıt serili fırın tepsisine sıralayın.<br /><br />6. Ruloların üzerine fırçayla yumurta sarısı sürün, susam ve çörek otu serpin. Önceden 180 derece ısıtılmış fırında yarım saat kadar pişirin. Güzelce kızardıklarında alın, fazla bekletmeden, tazecikken çayla birlikte servis yapın!<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tuzlu_rulolar1.0.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tuzlu_rulolar1.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a>

Tuzlu Rulolar

Kış geldi... Paltolar geldi, atkılar, bereler, eldivenler! Üşümeler, öksürmeler, bitki çayları, ballı sütler, dumanı tüten çorbalar! Saleple...

Devamı »

Susamlı Top Kurabiye

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p><br /><br /></p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/susaml??top1.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/susaml%3F%3Ftop1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bir okurumdan İstanbul'a gelince yazılarımın keyifsizleştiği eleştirisini aldığımdan beri, kahveye daha keyifli notlar düşmek istiyorum. Çünkü ben gerçekten mutluyum! Sadece bunu yansıtmakta nedense pek başarılı olamadığımı hissettim. O yüzden filmi geri sarıp, bu yağmurlu Kasım sabahında sizlere hadi birer kahve içip kurabiye yiyelim demek istedim:)<br /><br />Herşey yavaş yavaş yoluna giriyor..<br />Küçük evim eve benzemeye başladı.<br />Ben de yağmurlu sabahlara, akşam sinemalarına, kentin kaosunda ışıldayan renklere, adımlarımı hızla geçen zamana uydurmaya ve mecburen daha planlı-programlı olmaya alıştım. Henüz okunamamış kitap- dergi ve bakılamamış etkinlik broşürü stoklarımı eritemedim ama tabi ki yavaş yavaş gerçek bir kent romantiğine yakışır biçimde sanat etkinliklerini takibe başlayacağım! Ondan sonra da -bir bale izleyince üç gün sarhoş gezen biri olarak- keyfim kolay kolay kaçamayacak:)) </p><p>Kahveleri soğutmadan kurabiyelere uzanalım efendim...</p><p>Bu cici kurabiyeleri annemin evindeki son günlerimden birinde yapmıştım. Misafirlerimiz de vardı ve birisinin kahvaltı sofrasına getirdiğim kurabiyelerden tattıktan sonraki "sen neden bir kafe açmıyorsun?" yorumu gülümsememe neden olmuştu. Öğleden sonra kahve içerken yemek için başka şeyler hazırlamıştım gerçi ama kurabiyeler yine istek aldı:) Zaten kalanını da giderken yolda yemeleri için onlara verdim. Bu kadar beğenilince de mutlaka blogda yer alması gerektiğini düşündüm.<br /><br />Gerçekten de kahve evlerinde satılan, hani şu doyurucu kurabiyeleri andırıyorlar. Hem ağızda dağılan, hem de kurabiyeye doyuran cinsten! İç dolgusu tam bir sürpriz, hamuru ise yoğun kakao tadıyla çok lezzetli. Ve tabi ki kahveyle birlikte şahane oluyorlar:) Tarif Dr. Oetker kakao paketinden. </p><p><strong>Malzemeler:</strong> </p><p>- 2 adet yumurta<br />- 1 su bardağı toz şeker<br />- 125 g tereyağı - oda ısısında<br />- 1/2 çay bardağı süt<br />- 25 g (1 küçük paket) kakao<br />- Bıçak ucuyla saf vanilya (ya da 1 paket vanilin)<br />- 1 paket kabartma tozu<br />- Aldığı kadar un (yaklaşık 4,5 su bardağı)<br /><em>İç dolgusu:<br /></em>- 15 adet kuru kayısı<br />- 2 yemek kaşığı rom ya da benzeri*<br /><em>Üzeri:<br /></em>- 1/2 çay bardağı süt<br />- 1 çay bardağı susam<br />- 2 yemek kaşığı toz şeker<br /><em>* Ben Türkmenciğimin hediyesi olan Amarula'dan kullandım.</em><br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Kuru kayısıları yıkayın, küçük küçük doğrayıp rom ya da benzeri içki ile karıştırın. Hamurunuz hazır oluncaya kadar beklesinler ki lezzetleri artsın.<br /><br />2. Karıştırma kabında yumurtaları, şeker ve tereyağı ile iyice karıştırın. Bu işlem için mikser kullanırsanız daha iyi olur, böylece hamurunuz daha fazla un alır.<br /><br />3. Mikseri çıkartın, kalan hamur malzemelerini de ekleyip tümünü iyice yoğurun.<br /><br />4. Hamurdan ceviz iriliğinde parçalar koparıp avucunuzda açın, iç malzemeden koyup kapatın (malzemeyi mümkün olduğu kadar fazla koyun, merak etmeyin hamura yetecek). Avucunuzda iyice yuvarlayarak top haline getirin.<br /><br />5. Hazırladığınız topları önce süte batırın, daha sonra susam-şeker karışımına bulayın. Şimdi cici kurabiyelerinizi yağlı kağıt serili tepsiye dizerek, 175 derecede ısıtılmış fırına sürebilirsiniz. Yaklaşık 25 dakikada pişerler. Biliyorum güzel kokuyorlar ama sabredin, soğuyunca servis yapın:) </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/susaml??top2.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/susaml%3F%3Ftop2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Beğendiniz mi?<br /><br />Siz kurabiyelerinizi yerken ben dün akşam izlediğim <a href="http://www.beyazperde.com/film/3118">İklimler</a>'den bahsedeyim kısaca...<br />İklimler'i Git yazarlarından sevgili <a href="http://www.gedizakdeniz.com/">Gediz Akdeniz</a>'le birlikte, zaman zaman gülümseyerek izledik. Ben Uzak'tan çok etkilenenler ve NBC sinemasını çok sevenler arasındayım, o yüzden İklimler'e büyük bir hevesle gittim. Keyif de aldım. Öykü iyi, anlatım sade, görüntüler yine çok güzeldi. Sinemamızda kış mevsimini bu kadar güzel görüntüleyen çok az yönetmen vardır sanırım.. Uzak'la kıyaslamak istemiyorum ama Uzak şimdilik yönetmenin zirvesi olarak kalacak gibi görünüyor. Ama ileride çok daha iyi NBC filmleri izleyeceğimizi umuyorum. </p><p>İklimler'i izleyin lütfen.<br />Böyle kaliteli filmlere destek verelim ki izleyici bunu istiyor gerekçesiyle abuk sabuk filmler doldurmasın vizyonu. En azından iyi filmlerin oranı artsın! Ve son bir not: İklimler'i özellikle akşam izlemenizi öneririm. Öyle güzel dinlendiriyor ki!<br /></p>

Susamlı Top Kurabiye

Bir okurumdan İstanbul'a gelince yazılarımın keyifsizleştiği eleştirisini aldığımdan beri, kahveye daha keyifli notlar düşmek istiyorum....

Devamı »

Hafif Tiramisu

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tiramisu2.0.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tiramisu2.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Yine epeydir yazamadım... Ama sebeplerim var! Kısacık tatilde, anne-baba evini ziyaret amaçlı kısacık bir mola verdim İstanbul telaşlarına... Ege'ye yolculuk güzeldi.. Keşke daha uzun olabilseydi! Rüya gibi geçip bitiverdi her güzel şey gibi.<br /><br />Yine de şarkıda dediği gibi "annemin sesiyle güne uyanmak", pırıl pırıl güneşli bir mutfakta çay demlemek, kurabiye pişirmek, uzun uzun kahvaltılar etmek, akşam çorbaları kaynatmak, uzun zamandır görüşülememiş akrabaları görmek, büyümüş kuzen çocuklarını sevmek, çoğu hızla geçen zamana dair kısacık bayram sohbetleri etmek, uzatılan bayram çikolatalarını, ikram edilen tatlıları geri çeviremeyip bünyeye uzunca bir müddet yetecek kadar şeker depolamak, akşamları küçük odamda uyumak güzeldi...<br /><br />Annemin sandıklarını da açtık üstelik!<br />neler çıkmadı ki...<br />Rahmetli anneannemin emektar (ve hala çok sağlam!) AEG mikserinden tutun da, Buldan kumaşından eski masa örtülerine, el örgüsü mutfak önlüklerinden yolluklara, fonksiyonel mutfak gereçlerinden gümüş pasta takımlarına kadar! Çoğu annem tarafından kullanılmaya kıyılamadığı için ve bir gün kızlara devredilmek üzere saklanmış.. Annem devir teslim sırasında "sen benim gibi yapma kızım, kullan herşeyi" dedi. Ben de seve seve kullanmak için ona söz verdim. Hem kimbilir, belki eşyalarla birlikte becerikli ellerinden bir büyü de geçer bana!<br /><br />Gelelim bu hafif mi hafif tiramisuya...<br />Aslında tarifi bayram tatilinde yayınlayıp sizlerle bu pasta vesilesiyle bayramlaşmak istemiştim, hatta fotoğrafları CD'ye kaydedip yanıma bile almıştım ama fırsat olmadı. Beni hoşgörmenizi rica etsem ve bir dilim tiramisu ile geçmiş bayramınızı kutlasam olur mu?<br /><br />Tiramisu aslında çoğu kişinin bildiği ve çok sevdiği bir İtalyan tatlısı. Benim yaptığım gibi kekle yapılan pastamsı versiyonları da var ama orjinali kedidiliyle yapılan bir tatlı. Tercihe ve imkana göre farklı peynirler kullanılabiliyor ve alkol eklenebiliyor olsa da, olmazsa olmazı kahve ve kakaonun muhteşem uyumu. Dolayısıyla özellikle kahveseverler için vazgeçilmez bir lezzet.<br /><br />Vereceğim tarifi Dr. Yasemin Bradley'in hafif tariflerinden birinden uyguladım. Yağ oranı çok düşük, şekeri oldukça az, diğer taraftan kahve, kakao ve kanyak üçlüsünün verdiği yoğun aroma ile lezzeti bir harika. Kanyak yerine acıbadem likörü kullanabilirsiniz, eminim çok daha lezzetli olur. Miktarları da kendi damak zevkinize göre değiştirebilirsiniz.<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 2 katlı hazır kakaolu kek<br />- 1,5 yemek kaşığı granül kahve<br />- 1/2 çay bardağı kanyak (veya acıbadem likörü)<br />- 3 yemek kaşığı esmer şeker<br />- 1 çay bardağı sıcak su<br />- 200 ml yağsız süt<br />- 2 yumurta sarısı<br />- 1 yemek kaşığı un<br />- 1 kutu light labne peyniri<br />- Üzeri için kakao<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. İki katlı keki ayırın. Bir katını servis yapacağınız düz büyük bir pasta tabağına yerleştirin.<br /><br />2. Büyükçe bir kasede kahve, kanyak ve 1 kaşık şekerle sıcak suyu karıştırın, soğumaya bırakın. İyice soğuyunca az bir miktarını ayırıp kalanıyla kekin iki parçasını da ıslatın.<br /><br />3. Diğer tarafta ufak bir tencerede süt, un, yumurta sarıları ve kalan 2 kaşık şekeri karıştırarak orta ateşte muhallebi gibi pişirin. Karışım biraz ılıdıktan sonra içine labne peynirini ekleyip çırparak iyice karıştırın.<br /><br />4. Servis tabağındaki kek parçası üzerine muhallebinin yarısını dökün ve yayın. Kekin diğer yarısını üzerine kapatın. Ayırdığınız kahveli karışımı kekin üzerine gezdirip muhallebinin kalanı ile tamamen kaplayın. Spatulayla üzerini düzleştirin.<br /><br />5. Hazırladığınız tiramisuyu buzdolabında en az 4-5 saat dinlendirin. Servisten hemen önce ince telli bir süzgecin üzerinden bolca kakao serperek tamamen kaplayın. Dilerseniz kakaoyu servis tabağına aldığınız dilimlerin üzerine de serpebilirsiniz.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tiramisu1.0.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tiramisu1.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bir dilim tiramisu ile kahve keyfi güzeldir...<br />Her zaman iyi gelir!

Hafif Tiramisu

Yine epeydir yazamadım... Ama sebeplerim var! Kısacık tatilde, anne-baba evini ziyaret amaçlı kısacık bir mola verdim İstanbul telaşlarına.....

Devamı »

Kandil Simidi

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/kandilsimidi2.4.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kandilsimidi2.4.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Kandil simidi deyince aklıma Ankara'daki öğrencilik yıllarım geliyor nedense.. Simitler akşam saatlerinde pastanelerde ve simitçi tezgahlarında öyle güzel kokardı ve evi öyle özletirdi ki! O zamanlar kandil simidinin sadece kandillerde ve sadece pastanelerde yapıldığını düşünüyordum:) Sonradan bu nefis lezzetin değişik tariflerini bulup deneyince ve onlar kadar güzel olduklarını görünce sevinerek, kandillerde evde simit yapmaya başladım.<br /><br />Vereceğim tarif, denemelerimin sonucunda en çok beğenilen ve benim de çok sevdiğim kandil simidi versiyonu olduğu için rahatlıkla denemenizi öneriyorum. Hemen herkesin bildiği tariflerden olduğu için başta siteye yazmakta kararsız kalmıştım ama bu tarifin mutlaka arşivde olmasını istedim.<br /><br />Hem ağızda dağılan kıvamı, hem lezzeti öyle güzel olmuştu ki komşulara dağıttıktan ve babaannemle dedemin paketini yaptıktan sonra eve az kaldı diye bir ölçü daha yapmıştım:) Yani bu simitler geçen bir kandilden kalma! Sizlerle paylaşmak bu kandile kısmetmiş...<br /><br />Tüm iyi dileklerinizin ve dualarınızın kabul olması dileğiyle...<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 125 g tereyağı (oda ısısında)<br />- 1 çay bardağı zeytinyağı<br />- 1 çay bardağı süt<br />- 1 adet yumurta (akı ve sarısı ayrı)<br />- 1 tatlı kaşığı mahlep<br />- 1 tatlı kaşığı pudra şekeri<br />- 1 tatlı kaşığı tuz<br />- 1 tatlı kaşığı kabartma tozu<br />- Aldığı kadar un<br />- Üzeri için çörekotu ve susam<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Derin bir kapta bir miktar unla birlikte tereyağını iyice ezin. Zeytinyağını, sütü, yumurta akını ekleyin.<br /><br />2. Mahlep, pudra şekeri, tuz ve kabartma tozunu ilave edip yavaş yavaş un ekleyerek yoğurun. Ele yapışmayan bir hamur elde edin.<br /><br />3. Hamurdan irice bir ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp avucunuzda silindir şekli verin. İki ucunu birleştirip halka yapın.<br /><br />4. Hazırladığınız halkaları yağlı kağıt serilmiş tepsiye sıralayın. Üzerlerine fırçayla yumurta sarısı sürüp çörekotu ve susam serpin. Önceden ısıtılmış 180 derece fırında üzerleri kızarıncaya kadar pişirin.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/kandilsimidi1.4.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kandilsimidi1.4.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a>

Kandil Simidi

Kandil simidi deyince aklıma Ankara'daki öğrencilik yıllarım geliyor nedense.. Simitler akşam saatlerinde pastanelerde ve simitçi tezgah...

Devamı »

Yoğurt Soslu Mücver

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/m??cver_yo??urtsos2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/m%3F%3Fcver_yo%3F%3Furtsos2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Herşeyin yavaş yavaş yoluna girmeye başladığı bugünlerde keyfim de yerine gelmeye başlıyor. Küçük evimi sevmeye ve ısınmaya başlıyorum, en önemlisi de bu! Ama buna sebep olan kişi yine ve yine sevgili annem.. tıpkı hayatımdaki pekçok iyi şeyin sebebi olduğu gibi!<br /><br />Annemin her şeye yetişme telaşında ne yapacağını şaşırmış durumdaki kızını toparlama amaçlı kısacık ziyareti çabucak bitti, az önce onu yağmurlu bir İstanbul sabahından yolcu ettim. Savoy'da yaptığım erken kahvaltı hüznümü çabucak dağıttı neyse ki... Hem inşallah birkaç gün sonra -kısa da olsa- ben onları ziyaret etmek için yola çıkacağım!<br /><br />Mücvere gelelim...<br />Annem çok sever. Benimse yemezsem özlediğim yiyecekler arasında değildi.. Ancak aromatik otlar eklenmiş bir versiyonunu, yanında yoğurt sosuyla birlikte denediğim zaman fikrim değişti. Doğrusu mercanköşkün ve fesleğenin mücveri bu kadar güzelleştirebileceğini hiç tahmin etmemiştim. Ben otların organik kurusunu kullandım ama siz tazesini bulabiliyorsanız tazesiyle deneyin derim. Yoğurt sosu ise mücvere cidden çok yakışıyor!<br /><em>(tarifi Pratik Mutfak Rehberi'nden uyarladım)</em><br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 5 adet kabak<br />- 1 adet kuru soğan<br />- 3 adet köy yumurtası<br />- 3 Türk kahvesi fincanı tam buğday unu<br />- 1 tatlı kaşığı organik kuru mercanköşk<br />- 1 tatlı kaşığı organik kuru fesleğen<br />- Karabiber, deniz tuzu<br /><br /><em>Sosu için:</em><br />- 2 su bardağı süzme yoğurt<br />- 1 adet salatalık<br />- 1 diş sarımsak<br />- Birkaç dal maydonoz<br />- Birkaç dal nane (veya 1 tatlı kaşığı kuru nane)<br />- 1 tatlı kaşığı limon suyu<br />- Deniz tuzu<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Kabakları ve soğanı temizleyip rendeleyin. Kabakları rendeledikten sonra suyunu sıkmayı unutmayın. Yumurtaları da hafifçe çırpın.<br /><br />2. Derin bir kabın içerisinde rendelenmiş soğan ve kabaklarla birlikte yumurtaları, un, tuz ve diğer baharatları da ekleyerek karıştırın<em> (unu, koyuca bir kıvam elde edinceye kadar yavaş yavaş eklemenizi öneririm, annem de mücvere daima aldığı kadar un koyar).</em><br /><br />3. Hazırladığınız karışımdan kaşıkla alarak -daha sağlıklı olması için- bolca zeytinyağında arkalı önlü kızartın. Kızarttığınız mücverleri kağıt havlu üzerine alın.<br /><br />4. Sosu için salatalığı kabuğuyla rendeleyin, sarımsağı ezin, nane ve maydonozları incecik kıyın. Limon suyu ve tuz ekleyerek tümünü yoğurtla karıştırın.<br /><br />5. Sosu tek kişilik kaselere alarak mücveri soğutmadan servis yapın.<br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/m??cver_yo??urtsos1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/m%3F%3Fcver_yo%3F%3Furtsos1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a></p><p></p>

Yoğurt Soslu Mücver

Herşeyin yavaş yavaş yoluna girmeye başladığı bugünlerde keyfim de yerine gelmeye başlıyor. Küçük evimi sevmeye ve ısınmaya başlıyorum, en ö...

Devamı »

Kayısılı Cevizli Kek

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/kay??s??l??_kek.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kay%3F%3Fs%3F%3Fl%3F%3F_kek.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />İnanılmaz bir yoğunluk ve yorgunlukla geçiyor günler...<br />Zaman zaman "dur bir nefes al!" demek zorunda kalıyorum kendime, "sakin ol!"<br /><br />Sararmış yaprakları görmekle yetinme, bak onlara, sonbaharın usulca çekilişine, yakında gelecek olan kıştan önceki son güneşli zamanlarda ağaçların o güzelim kızıllığına bak! Dur bir nefes al... Sabahın kokusunu içine çekmeyi unutuyorsun ya bazen, unutma! Garip bir telaş halinde geçerken zaman, bazı anlar herşeyin dışında, kıyıda kalmayı seç.. kıyıdan bak, tüm tuhaflıklara! Nereye koşuyorsun ki bunca telaşla? dur... ve derin bir nefes al...<br /><br />Huzurlu ve sessiz bir ortamda kendimle kalıp içime dönebilmeyi özledim. Evet galiba şu sıra en çok kendimi özledim.. Neyse ki herşeyin geçiciliğini, hayatın kısalığını, sanatın uzunluğunu, başlayan herşeyin bittiğini biliyorum. Uzun olmayan bir süre sonra, her köşesinin güzel olması için didindiğim küçük mutfağımda az sonra tarifini vereceğim kek gibi güzel şeyler yaparak kendimi mutlu edebileceğimi de...<br /><br />Bu yumuşacık ve leziz kek, aslında klasik, hani arasıra yapıp yemezsek özlediğimiz ev keklerinden... Benim için özelliği, eski işimdeki son günümde ofise getirdiğim "veda keki" olmasıydı.. Bir önceki akşam hiç vaktim olmadığı ama ofise de mutlaka birşey yapıp götürmek istediğim için klasik bir kek yapmaktan başka çare bulamamış ve Piyale'nin tariflerinden olan bu keki çabucak yapmıştım. Neyse ki beklediğimden daha güzel bir kek olmuştu. Keki mutfakta keserek iş arkadaşlarıma paylaştırdıktan sonra turuncu kupama kahvemi doldurup yukarı çıkmış, masamda son kahve keyfimi kekimle birlikte yapmıştım.<br /><br />Hemen bir itiraf: Sanırım una yeterince bulamadığım için kuru kayısılar hafifçe dibe çökmüştü:) Ama kekin üzerine de bu hatayı affettirecek kadar hoş bir kıtırlık vermişlerdi, özellikle de kakaoyla birleşince! Yiyen herkes de beğenince tarif paylaşılacaklar arasına almıştım, ama paylaşmak ancak mümkün oldu... Şu sıralar iftar sonrası çay içerken, ya da sahurda kahvaltılıkların yanında gayet güzel gidebilir. Çay keyfine klasik bir kek her zaman yakışır. Ben kahveye eşlik ettirmiştim ama çayla sanki daha güzel olur gibi geliyor şimdi.. Ya da benim canım feci şekilde ev keki istiyor...<br /><br />Yine aynı şeyi söyleyeceğim ama, yaparsanız benim için de ufak bir dilim yer misiniz?<br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/kay??s??l??_kek2.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kay%3F%3Fs%3F%3Fl%3F%3F_kek2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a> <blockquote></blockquote><span style="FONT-WEIGHT: bold">Malzemeler:</span><br /><br />- 5 adet yumurta<br />- 2 su bardağı toz şeker<br />- 1 su bardağı süt<br />- 1 su bardağı sıvıyağ <span style="FONT-STYLE: italic">(ben soya yağı kullandım)</span><br />- 2,5 su bardağı un<br />- 1 paket kabartma tozu<br />- 1/2 su bardağı kuru kayısı <span style="FONT-STYLE: italic">(mümkünse günkurusu kullanın) </span><br />- 1 su bardağı dövülmüş ceviz<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">Yapılışı:</span><br /><br />1. Öncelikle kullanacağınız kuru kayısılar sertse kısa bir süre sıcak suda bekletin, daha sonra kurulayın ve küçük küçük doğrayarak una bulayın.<br /><br />2. Yumurtalarla şekeri geniş bir kabın içinde mikserle yaklaşık 10 dk boyunca çırpın.<br /><br />3. Süt ve sıvıyağı ekleyerek kısa bir süre daha çırpmaya devam edin.<br /><br />4. Unu ve kabartma tozunu birlikte eleyerek karışıma yavaş yavaş ekleyin, mikserin düşük ayarında malzemeler özleşene kadar karıştırın.<br /><br />5. En son hazırladığınız kuru kayısıları ve cevizleri ekleyerek karıştırın. Karışımı yağlanmış büyükçe bir kek kalıbına dökün (ben 26 cm.lik kelepçeli kalıbımı kullanmıştım).<br /><br />6. Önceden ısıttığınız 180 derece fırında 1 saat kadar pişirin. Son 15 dakikada kürdan testiyle kontrol etmeyi ihmal etmeyin. Soğuduktan sonra üzerine bolca kakao serperek dilimleyip servis yapabilirsiniz...<br /><br />Son bir not!<br />Malzemelerin miktarları fazla gibi görünebilir ama değil; herşeyi tam kıvamında, büyükçe bir kek oluyor. Sonra çayınızı demliyorsunuz ve daha fazla sabredemeden tadına bakıyorsunuz:)<br />(Benim dilimimi de unutmuyorsunuz değil mi?)

Kayısılı Cevizli Kek

İnanılmaz bir yoğunluk ve yorgunlukla geçiyor günler... Zaman zaman "dur bir nefes al!" demek zorunda kalıyorum kendime, "sak...

Devamı »

Kolay Börek Tarifi

<span style="font-size: large;">Bizim evde sahur böreksiz olmaz. Anneciğim börek yemezse ertesi gün çok çabuk acıktığını söyler, sahur için mutlaka börek yapar. Hiçbir şey yapamazsa dolapta genellikle bulunan, arta kalmış 1-2 yufkadan gözleme yapıverir. Evdeyken ben her sahurda <strong>börek</strong> olmasına biraz kızardım, çoğu kez kızarmış ekmekle kahvaltı yapmayı tercih ederdim, ama aslında düşünüyorum da annem böreğe düşkün olmakta hiç de haksız sayılmaz!</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgM2wxkA0LynniwiP8S4irPdamROwIVLaBsfYiF81XREft5U1J8K2Z_YMThc5Nl5AzxhlSBuksrB3Qim14GiaoB41z3g88MvzBaaV20kZQArPcGTzVeKHyZ2yIYjTdoKfCJ3QAdqgiEFiM/s1600/kolay-borek-tarifi.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Kolay börek tarifi" border="0" class="photo" height="480" itemprop="photo" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgM2wxkA0LynniwiP8S4irPdamROwIVLaBsfYiF81XREft5U1J8K2Z_YMThc5Nl5AzxhlSBuksrB3Qim14GiaoB41z3g88MvzBaaV20kZQArPcGTzVeKHyZ2yIYjTdoKfCJ3QAdqgiEFiM/s640/kolay-borek-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Ertesi gün vereceği uzun süreli tokluk hissi bir yana, mis gibi bir börek kokusuyla sofraya oturmayı kim istemez ki? Gecenin bir vakti de olsa:) Hele ki yağını da az koyduysanız, bol sütlü, yumurtalı, peynirli bir börek son derece besleyici ve sağlıklı bir seçenek olabilir. Ama vakitler dar, iftar sonrası çabucak bastıran uykular var sonra.. İşte kolay bir börek, böyle durumlarda hayat kurtarabilir. Geceden hazırlanıp bekletilir, kalkınca hemen fırına verilir, sıcak sıcak afiyetle yenir.<br /><br />Bugünlerde sahura kalkan ve ne yiyeceğiz derdine düşen herkesin ihtiyaç duyduğunu düşündüğüm böylesi bir tarifi paylaşmak istedim bugün. Karşılığında sizlerden de bencileyin fırını olmayanlar ne yapsın, bu konuda çözüm önerileri bekliyorum. Neyse, siz böreğinizi yapın, benim yerime de yiyin olur mu? Gerçi ben börek özlemimi dün sevgili <a href="http://mutlulukmutfaktagizlidir.blogspot.com/" rel="nofollow" title="Mutluluk mutfakta gizlidir">Burçak</a>'ın annesinin becerikli ellerinden çıkan nefis bir ıspanaklı börekle giderdim, o bir süre idare eder beni:) (Burçak tarifini yazınca onu da denemenizi şiddetle tavsiye ederim)<br /><h2> Gelelim kolay böreğin tarifine..</h2><span class="summary">Bu tarif özellikle börek yapmakla arası pek iyi sayılmasa da (benim gibi), çabucak yapıp güzel bir sonuç almak isteyenler için. Ve tabi vakti olmayanlar için de.. Tadına gelince, gerçekten iyi!</span> Tarifi çok eskiden tarif arşivimin tuzlular bölümüne not etmişim ama kimbilir nereden ve ne zaman.. Varlığını bile unuttuğum tariflerdendi, acilen börek yapmam gerekince karşıma çıkmıştı ve hiç düşünmeden denemiştim. Sonuç; bu kadar çabuk yapılan, hele ki pişmeden önce hiçbir şeye benzemeyen bir börekten beklenmeyecek kadar başarılıydı.<br /><strong><br /></strong><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li itemprop="ingredients"><span class="amount">100 g</span> <span class="name">tereyağı</span></li><li itemprop="ingredients"><span class="amount">3 adet</span> <span class="name">yumurta</span></li><li itemprop="ingredients"><span class="amount">2 su bardağı</span> <span class="name">süt</span></li><li itemprop="ingredients"><span class="amount">3 yemek kaşığı</span> <span class="name">yoğurt</span></li><li itemprop="ingredients"><span class="amount">1,5 su bardağı</span> <span class="name">rendelenmiş kaşar peyniri</span></li><li itemprop="ingredients"><span class="amount">1 su bardağı</span> <span class="name">rendelenmiş beyaz peynir</span></li><li itemprop="ingredients"><span class="amount">3 adet</span> <span class="name">yufka</span></li></ul><br /><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><div class="instructions" itemprop="recipeinstructions"><ol><li>Tereyağını eritip ılıtın. Derin bir kabın içerisine yumurtaları kırın, sütü ve yoğurdu ekleyip iyice çırpın. Yağı da ekleyip karıştırın.</li><li>Kaşar peynirinin yarısını ayırın, kalanı beyaz peynirle birlikte karışıma ekleyin.</li><li>Yufkaları elinizle parçalayarak iyice ufaltın ve karışıma ekleyin, kaşıkla malzemelerin iyice karışmasını sağlayın.</li><li>Dikdörtgen borcamınızı yağlayın, hazırladığınız karışımı içine dökün. Ayırdığınız kaşar peynirini üzerine serpin. Önceden 200°C ısıtılmış fırına sürerek üzeri iyice kızarana kadar pişirin. Çıkardıktan sonra kısa bir süre bekleyip bıçakla karelere kesin, sıcak sıcak servis yapın.</li></ol></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjMJ5UKSte6scdEYJPnLC0iyHKvD4F_G20dY5gLFw-OcJFBoMEoZeF3jOLwIdQt3iaInpuAcdsPJHCJ90y_m4WcybWoEnjSkMlX3Z6C1FKPZict52KZfhDaUjxAaQgytyr70yCOhVNF38/s1600/kolay-borek-tarif.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjMJ5UKSte6scdEYJPnLC0iyHKvD4F_G20dY5gLFw-OcJFBoMEoZeF3jOLwIdQt3iaInpuAcdsPJHCJ90y_m4WcybWoEnjSkMlX3Z6C1FKPZict52KZfhDaUjxAaQgytyr70yCOhVNF38/s640/kolay-borek-tarif.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Yanında çay da, ayran da çok güzel gidiyor. Besleyici, uzun süre tok tutan böreğinizi afiyetle yiyin, kulaklarımı da çınlatın. Ben o sırada muhtemelen bugün ne yesem diye düşünüyor olurum!

börek Fırında hamurişi Kolay Tarifler Kolay Börek Tarifi

Bizim evde sahur böreksiz olmaz. Anneciğim börek yemezse ertesi gün çok çabuk acıktığını söyler, sahur için mutlaka börek yapar. Hiçbir şey ...

Devamı »