Fındıklı Kek

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p> </p><p><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAgsrO5-dE0gRdG_hsNUFH0BHh7krDV_YceSXfjwnD0Sl3VnQLyRfjOYnz3F9DjGDbuwYMta2ZFIHmA9jhPZ1y5_8C0CEoUnSfrpxZNbzkIwmmmKi2FT9Wgm15S6Jg6WN-AZeVMaa_XENs/s1600-h/fındıklıkek2.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106289200537877954" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAgsrO5-dE0gRdG_hsNUFH0BHh7krDV_YceSXfjwnD0Sl3VnQLyRfjOYnz3F9DjGDbuwYMta2ZFIHmA9jhPZ1y5_8C0CEoUnSfrpxZNbzkIwmmmKi2FT9Wgm15S6Jg6WN-AZeVMaa_XENs/s400/f%C4%B1nd%C4%B1kl%C4%B1kek2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">Yine epeyce ara verdim..<br />Bu arada günler yine hızla akıp geçti, kimi zaman sıkıntılı, kimi zaman herşeye rağmen umutlu.. Bir Eylül daha gelmişken, serin sabahlar, hafif yağmurlu akşamüzerleri yakınken, güzel İstanbul yakında kızıl-kahve tonlara bürünecekken umutlu olunmaz mı? </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Şimdi mesela Emirgan dolaylarında bir haftasonu kahvaltısı düşlemekteyim.. Ya da Yeniköy'de.. Belki Rumelihisarı'nda... Ertelenmemeli hiçbir şey aslında, ama ne bahanelerle, ne zorunluluklarla erteliyoruz hayatı durmadan!.. İstanbulla kucaklaşmak hele, bu kentin bütün kahrını çekiyorken üstelik, ertelenecek şey mi? Evet diyorum, erkence uyanıp yollara düşmeli ilk fırsatta.. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Fındıklı kek çok zaman önce yapılmış bir tarif.. Fazla bir özelliği yok aslında, leziz bir ev keki denebilir. Hani öğleden sonra çay demleyip ailecek yenen keklerden.. Sizlerden uzak kalmamak için eklemek istedim.<br /></span><br /><span style="color:#000000;"><strong>Malzemeler:</strong><br /></span><br /><span style="color:#000000;">- 3 yumurta (oda sıcaklığında)<br />- 1,5 su bardağı toz şeker</span><br /><span style="color:#000000;">- 3 su bardağı un<br />- 1/2 su bardağı zeytinyağı</span><br /><span style="color:#000000;">- 1/2 su bardağı yoğurt </span><br /><span style="color:#000000;">- 1 paket kabartma tozu<br />- 1/2 çay kaşığı saf vanilya </span><br /><span style="color:#000000;">- 1 avuç kadar iri dövülmüş fındık<br />- 1 limon kabuğu rendesi<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong> </span><br /><span style="color:#000000;"><br /></span><span style="color:#000000;">1. Yumurtalarla toz şekeri mikserle en az 5 dk süreyle çırpın. Zeytinyağı ve yoğurdu ekleyip kısa bir süre daha çırpın. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">2. Un, kabartma tozu ve vanilyayı ayrı bir kapta eleyip karışıma kaşıkla yedirin. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">3. Son olarak fındıkları ekleyip karıştırın. Orta boy kelepçeli kalıba döküp (dibine yağlı kağıt sermeyi unutmayın) önceden 175 derece ısıtılmış fırına verin. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">4. Yaklaşık 40 dk pişirdikten sonra kürdanla kontrol ederek pişmişse kekinizi fırından alın. Hafif soğuyunca kalıptan çıkarın. Dilimleyerek servis yapın.<br /></span><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106289196242910642" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLhfM7rWbaf-IkzWmjQiKEMeE9MWbjX4iDskv28VNdU9Vo4tw_h8ej2H2nhyirGvaa7FW7A2AlhTDD7Gvq_Qgt7WLziC6UvOek4wsQgW4BOQveQTgm8V1f3EFy9oxLqkU90Ewmhn1u_GnM/s400/f%C4%B1nd%C4%B1kl%C4%B1kek1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /></p>

Fındıklı Kek

Yine epeyce ara verdim.. Bu arada günler yine hızla akıp geçti, kimi zaman sıkıntılı, kimi zaman herşeye rağmen umutlu.. Bir Eylül daha gel...

Devamı »

Yürek büyüsü...

<blockquote></blockquote><br /><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7XiYBf19siuomvcH7uL-SNhVEDKMEAm-o3uGZgCDiloPx1dnMzGscJvEds7NNpvVlUuwxQn5mABEW0KtwmpZKv41tOO4nF5IQFmN3URRcKebi1rjTJAYDZbbipfgGya5eN5biPkxdwld8/s1600-h/Duyuru_Yurek_Buyusu_s.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101818955626528146" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7XiYBf19siuomvcH7uL-SNhVEDKMEAm-o3uGZgCDiloPx1dnMzGscJvEds7NNpvVlUuwxQn5mABEW0KtwmpZKv41tOO4nF5IQFmN3URRcKebi1rjTJAYDZbbipfgGya5eN5biPkxdwld8/s400/Duyuru_Yurek_Buyusu_s.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">maskeli balonun tam ortasındayız biz, ama yok maskelerimiz..</span><br /><span style="color:#000000;">giysilerimiz bile yok ruhlarımızı örten.. </span><br /><span style="color:#000000;">yalnızca bedenlerimiz.. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">kanatlarımız yokolmadı ki bizim.. kozamızı delip kelebek olduğumuzda.. gökkuşağı renklerinde parlıyordu kanatlarımız.. uçtuk.. uçuyoruz ötelere.. arınıyoruz, yıkanıyoruz uçarken.. uçtukça anlıyoruz.. anladıkça büyüyoruz.. büyüdükçe çoğalıyoruz.. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">"aşk kapıları"nda akarken ilk gözyaşları, "yılan ısırığı" oluyor, derken "dem"... dem'leniyoruz gecelerin en koyu karanlıklarında, ışığın aşkıyla...</span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">elele, yürek yüreğe bir büyüyü paylaşacak, bir kez daha çoğalacağız... </span><br /><span style="color:#000000;">en derin yüksekliklerde!</span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">ışık ve sevgiyle...</span>

Yürek büyüsü...

maskeli balonun tam ortasındayız biz, ama yok maskelerimiz.. giysilerimiz bile yok ruhlarımızı örten.. yalnızca bedenlerimiz.. kanatlarımız ...

Devamı »

Çikolatalı Turta

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2Pv_pHmYLO7xtsiR_j6AtqK-ktBtpa1xvRvh7AlXiEgUbysoh4xyjkznG-gTJw9N2shNVasxKq9Y_tDzztSMHuP4Y7BRnBjmIVIRn7hVNC7YHXP_89-hH3ZofPXdD7SF_va9TDRYmaJNk/s1600-h/çikolatalıturta1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099261199522544978" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi2Pv_pHmYLO7xtsiR_j6AtqK-ktBtpa1xvRvh7AlXiEgUbysoh4xyjkznG-gTJw9N2shNVasxKq9Y_tDzztSMHuP4Y7BRnBjmIVIRn7hVNC7YHXP_89-hH3ZofPXdD7SF_va9TDRYmaJNk/s400/%C3%A7ikolatal%C4%B1turta1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">Üç gün çabucak geçti... </span><br /><span style="color:#000000;">Sadece üç gün kalabildim İrem bebeğimizin yanında.. </span><br /><span style="color:#000000;">Uyuduğu ya da anneciğinin koynunda olduğu zamanlarda da pek mutfaktan çıkmadım:) İremcik ilk doğumgününe kadar tadamayacak da olsa teyzesinin pastalarını, bu çikolatalı turta onun şerefine yapılanlardan biriydi.. Acaba o da çok sevecek mi çikolatalı lezzetleri diye düşünüyordum turtayı yaparken... </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Biraz büyüdüğünde mutfağa girip benim küçükken yaptığım gibi herşeyi karıştıracak belki... Tabureye çıkıp tezgaha uzanmak isteyecek, kurabiye hamuruna parmaklarını sokacak, herşeyi ağzına götürecek, ortalığı dağıtacak, sonra da gülücükler atacak kızamayalım diye... (ama belki de annesine benzeyecek ve yemek yapmaktan çok yemeyi sevecek, kimbilir? :) </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Turta bol çikolatalı oluşuyla herkesin kalbini kazandı o gün.. Tazeyken, çikolatası henüz üzerinden akıyorken gerçekten çok güzeldi. Ertesi gün son dilimleri dondurma eşliğinde yerken, çikolatayı çok seven birilerine aynısından yapmam gerektiğini düşünüp gülümsedim:) </span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099261208112479586" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihSs7jdJxLEz9zwD2d6XL_7yqjy-hCbqji6rYyxWN8ziLgtohUmFk9mZKkU2fiEYGqyMKkPTfWHaSGkunAGUTnOsmCQe_fIChSiDjza-YaASz4gaDAT9BBrejC3nVvIRxkNLNEXToM383E/s400/%C3%A7ikolatal%C4%B1turta2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Tarifi Yemekbiz mail grubumuza uzun bir zaman önce sevgili Yelda göndermişti. Onun tarifi bademliydi (hamura 1 çay bardağı ince çekilmiş badem ekleniyordu) ama ben badem bulamadığım için bademsiz yaptım. Tekrar denediğimde badem de ekleyeceğim kesin.. </span><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTBB7bmttInwugQxA5fjtlWM18w01_2rl63jN6E2oieLTnP_BiLbSDmiu6ZT9PZlSwx4FcfL8bVvKVYJ2pjRnIs-cGN76MEbBBb2qxP-mGVgDnCxzXzd7Fg-4lfj2F43ak2sqxj-l-f4p3/s1600-h/çikolatalıturta3.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099261508760190322" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTBB7bmttInwugQxA5fjtlWM18w01_2rl63jN6E2oieLTnP_BiLbSDmiu6ZT9PZlSwx4FcfL8bVvKVYJ2pjRnIs-cGN76MEbBBb2qxP-mGVgDnCxzXzd7Fg-4lfj2F43ak2sqxj-l-f4p3/s320/%C3%A7ikolatal%C4%B1turta3.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a> <span style="color:#000000;"><strong>Malzemeler:</strong> </span><br /><br /><span style="color:#000000;">- 100 g bitter çikolata<br />- 2 Türk kahvesi fincanı erimiş tereyağı<br />- 1 su bardağı pudra şekeri<br />- 4 adet yumurta </span><br /><span style="color:#000000;">- 3 Türk kahvesi fincanı un<br />- 1 paket kabartma tozu </span><br /><span style="color:#000000;"><em>Üzeri için</em> </span><br /><span style="color:#000000;">- 200 g bitter çikolata </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;"><strong>Yapılışı:</strong> </span><br /><br /><span style="color:#000000;">1. Tereyağı ve çikolatayı benmari usulü eritin. (Ben önce ölçmek için tereyağını eritip daha sonra sıcak yağa çikolayı ekleyerek onu da erittim) </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">2. Derin bir kabın içinde pudra şekerini yumurtalarla birlikte mikserle köpürene dek çırpın. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">3. Sürekli çırpmaya devam ederek çikolatalı karışımı bu karışıma yedirin. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">4. Unu ve kabartma tozunu eleyerek ilave edin. Hamuru yağlı kağıt serilmiş yuvarlak kalıba dökün. Ben ince bir turta olması için büyük kelepçeli kalıp kullandım. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">5. Önceden 170 derece ısınmış fırında 35 - 40 dk kadar pişirin. Fırından aldıktan ve kalıptan çıkardıktan sonra soğumasını bekleyin. </span><br /><br /><span style="color:#000000;">6. Bitter çikolatayı benmari usülü eritin, biraz ılıyınca spatula yardımıyla turtanın üzerine sürün. Dilerseniz bu haliyle, dilerseniz yanına krema veya vanilyalı dondurma koyarak servis yapın.</span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099261856652541314" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmfmd0Mnr0L3oCSPkxzgbD8UoncSpfPjivISg9YhIJWLv89dFjueFw0BdRziLEARJMoQj0aJBDDq-nP0LR7PsuGX3JzmztaX2Nq3cM6nv2nk1K9LFDGRzvBYNMG2PiTEanaTiY5PQaMVZz/s400/%C3%A7ikolatal%C4%B1turta4.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" />

Çikolatalı Turta

Üç gün çabucak geçti... Sadece üç gün kalabildim İrem bebeğimizin yanında.. Uyuduğu ya da anneciğinin koynunda olduğu zamanlarda da pek mutf...

Devamı »

İrem bebek...

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJv6CcCAqkd9emvDs0uza9JqvrwxcgNXY6aY4Og0lx3b9tEsaI6EQgoswqRGoP2rLORSafYbwJWkCs1eDY5jqoP6VAbr4xyfm8e-I5A0qvBvkU1A10VsijKo3_e4S9aFSvrFwjYRKB6AyG/s1600-h/Resim+023.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5097047595831278130" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJv6CcCAqkd9emvDs0uza9JqvrwxcgNXY6aY4Og0lx3b9tEsaI6EQgoswqRGoP2rLORSafYbwJWkCs1eDY5jqoP6VAbr4xyfm8e-I5A0qvBvkU1A10VsijKo3_e4S9aFSvrFwjYRKB6AyG/s400/Resim+023.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">Hoşgeldin bebeğim...</span><br /><br /><span style="color:#000000;">Acele ettin gelmek için dünyaya, ama mutlaka var bir bildiğin.. Öyle güzel şeyler yaşayacaksın ki, anneciğinin karnında durmak istemedin daha fazla belki de... Uçları sarı- dipleri kumral saçların, minicik bedenin, upuzun parmakların, gül dudaklarınla nasıl da güzelsin! </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Kucağında uyurken saatlerce, hiç bilmediği duygularla tanıştırdın teyzeni.. Senden öyle zorlukla koptu ki, geceleri uykusunda martıların seslerini bile senin ağlayışın zannediyor teyzen.. Hala bebek kokunu duyuyor, boğazı düğümleniyor senin her gün büyüyüşünü izleyemeyecek diye, bir uzak şehirde... </span><br /><br /><span style="color:#000000;">Sana "İrem" dedi teyzen, annense "Hayal"..<br />İrem Hayal oldun, deden kulağına öyle fısıldadı ismini. İsminle büyü bebeğim.. </span><br /><br /><span style="color:#000000;">Ve dünya üzerindeki henüz üçüncü gününde, kucağında uyuyorken anlattı teyzen sana neden İrem dediğini.. Bir şarkıyla.. </span><br /><br /><em><span style="color:#000000;">"Yıldızlar yağıyordu gece mavilerine<br />Bulutlarda tuhaf bir beklenti<br />Yürüyor kainat toprak yırtılıyordu<br />Tozlu heyecanlarla dökülüyor duvarlar<br />Uç yalnız uç alaca tüylü kuş<br />Uç yalnız uç başında bulut<br />Uç yalnız uç alaca tüylü kuş<br />Uç yalnız uç sevdalı bulut<br /><br />Seni hiç anlamadan şaşkın seyrettiler<br />Olağanüstü renklerine bakıp<br />Işıklı semalarda uçucu masumluğun<br />Sonsuz diyarlara kanat açıp süzülen<br />Uç yalnız uç alaca tüylü kuş<br />Uç yalnız uç başında bulut<br />Uç yalnız uç alaca tüylü kuş<br />Uç yalnız uç sevdalı bulut<br /><br />Asla pes etme! Sarıl hayata..<br />Sımsıkı sarıl yalnızlığına<br />Tek gerçek olan sensin<br />Yedi kat göklerdesin<br />İnandığın ötelere.. ötelere..<br />Uç yalnız uç alaca tüylü kuş<br />Uç yalnız uç başında bulut<br />Uç yalnız uç alaca tüylü kuş<br />Uç yalnız uç sevdalı bulut<br />Uç yalnız uç...."</span></em><br /><span style="color:#000000;"></span>

İrem bebek...

Hoşgeldin bebeğim... Acele ettin gelmek için dünyaya, ama mutlaka var bir bildiğin.. Öyle güzel şeyler yaşayacaksın ki, anneciğinin karnında...

Devamı »

Makarnalı Börek

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAUK4var588niectXCXnydVg_xxR10egL9V1gHPiyMBghNeBaX4Hedk5i2hlzobh-fb5dMVYIsAu1XVAHuRDTv0ynQeQsG_H_ZZ5u9Jwz6bjml0x92FsYSNVInLanxo_r0cg9OLLqcep5W/s1600-h/makarnalıbörek1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5094012329558293010" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAUK4var588niectXCXnydVg_xxR10egL9V1gHPiyMBghNeBaX4Hedk5i2hlzobh-fb5dMVYIsAu1XVAHuRDTv0ynQeQsG_H_ZZ5u9Jwz6bjml0x92FsYSNVInLanxo_r0cg9OLLqcep5W/s400/makarnal%C4%B1b%C3%B6rek1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">Hayatın sarkacından bahsetmişti sevgili bir ablam...</span><br /><span style="color:#000000;"><em>"Ne yana savrulursan, bil ki tam aksi yöne, aynı şiddetle savrulacaksın.. Ta ki dengeni bulana kadar.."</em></span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Çok az cümle kalıyor insanın aklında, duyduğu, okuduğu onca sözcükten sonra.. Ama ne duyduklarım ne de okuduklarım arasında, çok az cümle bu kadar kazındı benim zihnime.. Ne zaman kötü hissetsem, hayat üzerime geliyor gibi olsa bu sözcükleri tekrarlıyorum şimdi.. Geçecek diyorum.. tam aksi yöne savrulacağım.. sonra yavaş yavaş dengemi bulacağım.. İçimdeki sıcaklığa sarılıyorum ve bekliyorum.. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;"><em>"Ruhun dönmese de sen dön"</em> demiş sevgili Hayzer.. Döndüm çoktan, döndüm de tekrar merhaba demem yine zaman aldı. Uzunca süredir siteye yeni tarif eklemediğimi düşündüm, çok farklı bir tarif olmasa bile hoşuma giden basit bir börek tarifini paylaşmak istedim. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;"><span style="color:#000000;">Milföy benim her zaman elimin altında bulundurduğum malzemelerden değildir. Aslında pratikliği ve piştiğinde çıtır çıtır oluşuyla oldukça cazip bir hamurdur ama biraz yağlı olduğu için ben pek kullanmam. Yine de bu tarifi denemek isteyince marketten 20'li paketlerde satılan kare milföylerden aldım ve kalanları acil bir börek yapmam gerektiğinde kullanabileceğimi düşünerek dondurucuya kaldırdım. Sizin de dondurucunuzda milföyleriniz bulunuyorsa bu tarifi hemen deneyebilirsiniz. Ben akşam yemeği için hazırlamıştım ama içindeki makarna piştikten sonra hamurla bütünleştiği için çayın yanına da yapılabilecek bir börek çeşidi bu. Nitekim ben yanına çay demleyerek yemeyi tercih ettim.<br />Korktuğumun aksine oldukça hafif ama çok da doyurucu bir börek oldu. Eğer tek başına ikram edilecekse 4-5 kişiyi rahatça doyurabilir. Tarif Ayşe Tüter'e ait.</span> </span><br /></span></span><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMsNFXKfZYfDrIRVvTEM7rObsMdlyQCMLuZZBsLcK45K4ekyHhkWliZpisb1vc-MY5C9eI4SOtrAEackJs6yp5ClgrTS2IkMrBOJKl477rkCS6qTAHvH1a_veXJJvr40Vx2V7iAUTQOFDN/s1600-h/makarnalıbörek2.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5094012338148227618" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMsNFXKfZYfDrIRVvTEM7rObsMdlyQCMLuZZBsLcK45K4ekyHhkWliZpisb1vc-MY5C9eI4SOtrAEackJs6yp5ClgrTS2IkMrBOJKl477rkCS6qTAHvH1a_veXJJvr40Vx2V7iAUTQOFDN/s400/makarnal%C4%B1b%C3%B6rek2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;"><strong>Malzemeler:</strong><br /></span><br /><span style="color:#000000;">- 12 adet kare milföy hamuru<br />- Yarım paket kelebek makarna<br />- 1 yemek kaşığı tereyağı </span><br /><span style="color:#000000;">- 1 su bardağı süt<br />- 100 g kaşar peyniri rendesi<br />- 1 ufak kase lor peyniri<br />- 2 adet yumurta (birinin sarısı ayrılacak) </span><br /><span style="color:#000000;">- Tuz, karabiber<br />- Çörekotu, susam </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;"><strong>Yapılışı:</strong> </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">1. Milföyleri önceden dondurucudan çıkartıp hafif yumuşayıncaya kadar oda ısısında bekletin. Makarnaları tuzlu suda 8 dk kadar haşlayın.<br /></span><br /><span style="color:#000000;">2. Hamurların üçünü yanyana koyup elinizle ya da merdaneyle hafifçe açın. Yağlanmış orta boy dikdörtgen bir fırın tepsisinin yarısına bu hamuru koyun. Üç milföyü daha aynı şekilde açıp tepsinin diğer yarısına koyun. Böylece tepsinin dibini 6 tane milföyle kaplamış olacaksınız. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">3. Haşlanmış makarnayı süzerek derince bir kaba alın. İçine hemen tereyağını koyarak erimesini sağlayın. Sütü, kaşar peynirini, lor peynirini, 1 yumurtayı ve 1 yumurta akını ekleyerek karıştırın. Tuzunu karabiberini ekleyin. Hazırladığınız karışımı milföyle kapladığınız tepsiye boşaltın. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">4. Kalan milföyleri yine aynı şekilde açarak tepsinin üzerine koyun, makarnalı karışımın üzerini kapatın. Ayırdığınız yumurta sarısını fırçayla sürün. Çörekotu ve susam serpin. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">5. Önceden 200 derece ısıtılmış fırında, böreğinizin üzeri iyice kızarana kadar pişirin. Sıcak servis yapın. </span>

Makarnalı Börek

Hayatın sarkacından bahsetmişti sevgili bir ablam... "Ne yana savrulursan, bil ki tam aksi yöne, aynı şiddetle savrulacaksın.. Ta ki de...

Devamı »

Ruhumun dönüşünü beklerken...

<blockquote></blockquote><br /><blockquote></blockquote><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091066806626957762" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiXSVt_5ubNEvGNDe0Ux_VSdEbK7iYwl2BLMrWsKoDn9JlhCmdKn-Kd2HWGpLhqo68TQL1NyeEsuFyzif6eNKzxFlMMUVvOQF-S05pgB5-Z2oxk8HCUuxzzixj0rLukgBq_-ENBk9LHhGe/s400/duvar.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Hep böyle olur.. </span><br /><br /><span style="color:#000000;">Ben giderim.. ruhum arkamdan gelir.. Aynı anda gitmeyiz pek.. Ben gittiğim yerde onu beklerim, soluk soluğa yetişir bir süre sonra.. Yavaş! der bana.. dur.. biraz yavaş yürü.. Derken aynı ritmi </span><br /><span style="color:#000000;">tuttururuz.. Bazen ağır aksak, bazen koşar adım, başlarız aynı anda yürümeye... Tam alışmışken adımlarımızı uydurmaya, dönüş vakti gelir.. Yine ben giderim, o arkamdan yetişmeye çalışır.. bazen de kalır işte böyle.. dönmez bir süre.. dönemez...</span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Yine orada kaldım..<br />Ayvalık'ta, Cunda'da kaldım günlerce.. döndüm mü tamamen? ruhum yetişebildi mi? Bilmiyorum. Uyandığım ve içimin sıkıldığı her sabah, güneş girmeyen evimin pencerelerini ardına kadar açıp, mavi sabahları düşlüyorum.. Terasta oturup kahvaltı ettiğimiz, Güler'den sıcacık lorlu börek alıp sahile gittiğimiz, Cunda'da Taş Kahve'de çok acıkmışken tulum peynirli kahvaltı tabaklarını paylaştığımız sabahları...<br /></span><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091066321295653266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiWB_9LhrNReVhLseWR7Yjw5bZwnEd3uILNiIYRCJaJ98ZR3gpvrJmsg2wOPxdeTgAZw_RNuLu7BQCX9s6GwUmP-6eEd-265XLhxxQNHYI4icc7ImvWXxV64_f34Leutb8WhfmNrdIEBY1K/s400/ta%C5%9Fkahve_kahvalt%C4%B1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Dünyanın en güzel zeytinyağına, o yeşile çalan parlak sarı rengiyle Ayvalık zeytinyağına taze ekmek banıp yanında tulum peyniri yemektir en güzel kahvaltı. Evet, daha güzeli yoktur. Var mıdır? Hele burnunuza denizin kokusu da geliyorsa bir yandan... </span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091066325590620578" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRDcwtmlohNFbKThVNEvLfoGYeqJQ6tBXJOG3cDEZlN7y7LBIG3sJ_-0xiqqy5xHuBzACDYBVL0C8o01qbZZnxJfTLnkVLPKhwFJpboKBu7CX-CSHIET2xIYTVBMl0zkd4840gYYSTnSF5/s400/tulum.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Yine de Nutella yoksa bir kahvaltı eksiktir diyebilir tabi birileri! Bu durumda kahvaltı sonrası tatlı niyetine hemen bir kase dondurma alınabilir sahildeki dondurmacılardan.. Sakızlı.. karadutlu.. (içinde gerçek dut parçaları var, inanılmaz güzel) ve tabi olmazsa olmaz çikolatalı.. </span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091066793742055858" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6KI6WHwsCmO4MDxgZRqCIbO1tAwwL21cLqi8lDULh7X2nfqf0WSNPm7waywAiCDxxMcjswoz9j4Q09qNc_bVhBPV7OIt1bf7mbo31Dqm2qdSGYSSUbEs_N9TpJrqfNB1i1MWNl7Di-Tax/s400/cunda_dondurma.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Ama daha inanılmazı işte bunlardı..<br />Tanrım bunca güzel, bunca leziz, bunca dayanılmaz bir meyve olabilir mi? Pansiyonun köşesindeki kahvede önce tadına doyamadığımız suyunu içtik, sonra ufacık bir sepette kendisini gördük. Satılıyor mu? evet.. yaşasın! Yarım kilo meyvecik hemen bitiverdi damağımızı tadına, parmaklarımızı kırmızısına boyayarak.. </span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091065904683825522" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIZznY7L684f7gXXCXbgq0R-KObtSv94WEAhjXXXvNwdTsQS8LB8whVmUcb6QhdSAwMAF5Z0hHKEF6MO2y9YfS09WrOGH77PSiH_DixCK9Do1VyCdmQEbHfnEXPWWfmoFagEzoU6rZ-KwS/s400/karadutum.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Mesut Büfe'nin Ayvalık tostunu çok özlemiştim.. Bol bol da yedik. Hatta biraz fazla bol:) Mesut Büfe'den daha güzel Ayvalık tostu yapan olmadığına bir kez daha emin oldum. Üç akşam üstüste büfeye uğradıktan sonra dönerken ustanın bizimle vedalaşması ayrı bir hoşluktu:) Bunun gibi minik kedicikler de tostların paylaşılmasını bekliyordu masaların etrafında.. Miniklikleri sıcak havadanmış efendim...</span><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiopIrqyqSN7HDXUBSYf8oZvDO4JBfQPpHd6JW-gzccJE5e6P2_irUqmUT__Lc5zbkk8ZLBjxBr1KG50j9RgXBtFTmzauSMXamrD5JGVxwQENP2sRd_RqHRZ5M510D463yShRfWoQEH6T0M/s1600-h/kedicik.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091067270483425746" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiopIrqyqSN7HDXUBSYf8oZvDO4JBfQPpHd6JW-gzccJE5e6P2_irUqmUT__Lc5zbkk8ZLBjxBr1KG50j9RgXBtFTmzauSMXamrD5JGVxwQENP2sRd_RqHRZ5M510D463yShRfWoQEH6T0M/s400/kedicik.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><p><span style="color:#000000;">Yine evler.. yine kurulan hayaller..<br />Ne zaman yürüsem bu sokaklarda, hep kuracağım hayaller...</span></p><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091068060757408242" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrVCf71UJr-rT1RrO_8RTF7NVR4-HBBosyl1-Ng3_OgR3yWIXIuDhlEKiHrGlLBtXuT4hGsWrta3tLtRAV1rtGVLlKuROGMGZ9xumVvaikjcQUJQJH8UMEIPe37cx8zjYGbwdg_-WCw5rM/s400/k%C3%B6%C5%9Fk.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><span style="color:#000000;">kapılar.. kapılar.. kapılar..<br />Öyle çok kapının önünde durdum ve dalıp gittim ki..<br />İşte 100 yıllık bir evin kapı kolları.. Birinde "Karin" yazıyor, diğerinde "Buran".. neler yaşandı kimbilir bu evde, nelere tanık oldu bu taş duvarlar.. merdivenler.. </span></p><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091068073642310146" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdFjzZA9rO8qBylYOnIB3-gVZuLYlVpuBpiDqzeFyf3tJKBRaWExaCxtHf68YmM0uU8tLO8fPIR34VWIcL2u3e6HcNkBnF-RVc0-V978xcbuPpHQn0SYDWwKuzuSvPRoEnPZHRTSC2T5BU/s400/kap%C4%B1kolu.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><span style="color:#000000;">Bir günbatımında yaşlı bir teyze kapısının önünü sularken, bu akşamsefalarını çektim. Capcanlı renkleriyle öyle güzellerdi ki.. Hep çocukluğumu hatırlatır bana bu çiçekler nedense.. Teyze seslendi arkamızdan bir fotoğrafımızı çekmek için. Durduk, gülümseyerek makineyi uzattık. Gülen bakışlı, aydınlık yüzlü bir Ege kadınıydı teyzecik. Bir sürü güzel söz söyledi hiç tanımadığı bize, o birkaç dakika içinde.. Ne söyleyeceğimizi bilemeden gülümseyebildik sadece.. Makineyi geri verirken <em>"birbirinizi hep çok sevin"</em> diyordu...</span> </p><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091067287663294946" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjN-1JduGC3i7IpuVlhiRmtqxfbyr6DoYE3xBJYrJZ3VsTZIvAjlqvQgv6XskGDMRO5fx_nHLlSIMCZOjdKmcHHB13KiP0ing5VBiI6EFKpFRko0gBd8FRfOlcJOp6-QVyfaRFFTGfjhQUa/s400/ak%C5%9Famsefalar%C4%B1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">... ve ilk rakı!<br />Hep severdim de anasonu, alkolle buluşmasından nedense çekinmiştim hep. Sonraları da zaten bir an'ı beklemeye başlamıştım. Bilemezdim.. O "an" Ayvalık'ta bir akşammış.. Deniz kenarında, sıcak bir geceyi serinletecekmiş buzlu bir rakı. Üstelik deniz börülceleri, közlenmiş biberler, yoğurtlu semizotları da eşlik edecekmiş bu buluşmaya..</span> </p><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091065908978792834" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvByurPul9PEoyElDWgReXTje5xC-UDcMBYyblMd9nWBbVyZ8ECyp9c0PdSzHsclC4AORlvsq5i7NenJq-T1BOcbNM8BIMIrzisrhOwmpcNU6_fvYWuSvMPOXNyNItEAsUELTCOx_PxHTk/s400/ilkrak%C4%B1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Beyaz elbisemle sadece o akşam üşüdüm.. Soğuktan değildi, üşütecek kadar serin bile değildi belki gece, ama sahilde yürürken kanatlandığımı hissediyordum.. Çok yükseklere doğru kanatlandığımı...<br /></span></p>

Ruhumun dönüşünü beklerken...

Hep böyle olur.. Ben giderim.. ruhum arkamdan gelir.. Aynı anda gitmeyiz pek.. Ben gittiğim yerde onu beklerim, soluk soluğa yetişir bir sür...

Devamı »

Uzaklardan...

<blockquote></blockquote><p><br /><br /></p><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086333443050915858" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5o9_Oc88xog7uXXU8s2OwaaDnB-CzvrgCq8v-Gf1_64950VuDmWgOpmx_oylxvUOR-0CzjC0ApV7i8qUFPiWrzzQtQTroKKxgwm_rhUYp8AM-XaJ9sgOfWwVSGoWbdORwNhdLow8bEHeu/s400/Resim+163.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><span style="color:#000000;"><br />Zaman bildiğim(iz) zaman gibi değil...<br />Geceler ve sokaklar da öyle..<br /><br />Ege'nin en sıcak ikliminde, aşkın mavi kanatları altındayız..</span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086335500340250690" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghmu5xQZIWqX_LmY57xNBDtbhKI2Kzmxyw9wOeEKLcGXDE7ywxYyovZgirN0YzcpfkLYvMlajjq0JCd7i2_uSWUZ8sot7SOJmks-P7K_TEWbyn_dDZTQuOppU1ZP43rr5cNqQw7NLHzX4x/s400/Resim+125.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><span style="color:#000000;">Günler yine o özlediğim kıvamda akıyor geçmiş zaman kuyularına..<br />Taş bir evin kokusunu çekiyorum içime, akşamsefaları açmadan önce yıkanan kaldırımları anımsayarak...</span> </p><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086333430166013938" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxKaYDE7g8f8517DMvzLEMuA_V-GuIeMSZ9gwZ-PkCd7P-exVbr1JLQEmbhAIB16RSE-pXFYSIdbIx8TqsS9Tv8hWu8Wh1HBgcU1LT6o67HNzDAMLisM_CzW1MKSJIEgvFFnE2laF688lj/s400/Resim+032.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086335496045283378" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnQlI2b0A8TJYpr64ppt3Wxt-K-4X871n7il1NyY6t6V9hjAsnuIRNw95YMsYi0sEbI4lefn-_BNt7puyP9hBFCcUDqfzQz7iEm2Lrrnrz9GRA_zNUDFEeoa01cy1GZ7MgTeq1JBn2VZwF/s400/Resim+049.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><span style="color:#000000;">Kahveler içiliyor dostlarla..<br />Öğleden sonra, böceklerin senfonilerini dinleyerek bir dağ evinde..</span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086333438755948546" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiD0TRwQ4bKMAwwmyoCDFsu3k5Yq9Rl1QT2Mm7cPUsBJ6UtA0-nQqk9fmG3Ykl4lHCFxw03lC5gNKLrQQGjta_09vwtr8rEYdhzK7SnLiXSd5Ry2qsmB-i61Wqi0BQa9_MN9guEX15ZKNu/s400/Resim+075.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><br /><span style="color:#000000;">Demli bir çayın buruk tadını duyar gibi yudumluyorum zamanı..<br />Ve köy ekmeğinin sıcak kokusu burnumda..<br /><br />Şeytan Sofrası'nda gün batacak az sonra.. gitmeden önce birkaç kare paylaşmak istedim...</span><br /><br /><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086335487455348770" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6HnH-s6gzDLUpPH5LuaCqbrAPBF9F8YlN0iTNNGO9xqCCnRwVQLBXXYu089y4PjL1pHSzQFgzGIWW30-kvzjmCZtBxNQCTjLdMHZbevZUNUMgd-u7odzEjzjP0MRr0IOw8p-Clvz564lt/s400/Resim+007.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p></p>

Uzaklardan...

Zaman bildiğim(iz) zaman gibi değil... Geceler ve sokaklar da öyle.. Ege'nin en sıcak ikliminde, aşkın mavi kanatları altındayız.. Günle...

Devamı »

Pesto Soslu, Domatesli Ekmek

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p><br /><br /><br /></p><p><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiU89GQHseG1LRM_wptlxUMEIp7Br6n26ANZnFQtW5GkVKxizZMf1M8e0coLBr7capIfgCrxa8r5CQRvbS5nhxc6pQKxZZfkBpJFTGf-SdnOtSlv7APaxVKoWDd2Qo0ucC8T8JNrgVo_XLE/s1600-h/kurudomatesli3.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083300133172154034" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiU89GQHseG1LRM_wptlxUMEIp7Br6n26ANZnFQtW5GkVKxizZMf1M8e0coLBr7capIfgCrxa8r5CQRvbS5nhxc6pQKxZZfkBpJFTGf-SdnOtSlv7APaxVKoWDd2Qo0ucC8T8JNrgVo_XLE/s400/kurudomatesli3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">İyiyim dostlar.. iyiyim...</span><br /><br /><span style="color:#000000;">Gümüş kapıların, altın olanların açılmasının zamanı geldiği için kapandığına gerçekten inandığım (ah canım Tijen ablam), evrenin en temel yasasını anladığım, mucizelerin saklı olduğu yüreğimin muhteşem açılışlarla kanatlandığı zamanlardayım... nasıl iyi olmam? </span><br /><br /><span style="color:#000000;">Sevgili </span><a href="http://www.margotto.blogspot.com/"><span style="color:#000000;">Margot</span></a><span style="color:#000000;">'a yazdığım mektupta cümle kuramadığımı söylüyordum geçen gün.. kuramadım gerçekten de.. uzunca bir müddet cümleler aradım, sizleri merakta bırakmamak, siteye iki satır birşeyler yazabilmek için. Olmadı. Bahane olsun diye yemek yapayım istedim, içimden gelmedi mutfakta yeni yeni denemelere girişmek, bambaşka bir boyutta yaşarken.. </span><br /><span style="color:#000000;">bazen uyuyamadım.. </span><br /><span style="color:#000000;">bazen yemek yiyemedim.. </span><br /><span style="color:#000000;">.. ama hep O'nu dinledim.. İrem'i.. Bize açılışları veren, bize elini veren İrem'i.. Şarkılarda olduğu kadar düşlerde de yeni şeyler söylemeye devam etti.. Anlayabildiğim ve anlayabileceğim kadarını anladım.. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><em><span style="color:#000000;">"hayat yükselen bir daire..</span></em><br /><em><span style="color:#000000;">hep aynı noktalardan geçiyoruz binlerce kere..</span></em><br /><em><span style="color:#000000;">farklı yüksekliklerde...."</span></em><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Ama anlamayacak olanlar öyle çok(tu) ki... </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Sevgili Özlem, Ufuk'la birlikte evime ilk konuk oldukları akşam diyordu ki, <em>"kediler hisseder negatif enerjiyi, kalmazlar öyle yerlerde.."</em> Penceremde günler boyunca uyuklayan, ancak akşam olunca inip giden bu kedicik, fotoğrafı çekilirken bile öyle huzurluydu ki, bir kez daha anladım.. </span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083302808936779490" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSOGzGc_VyTAa4wUnHcpsi-GkOxJi-trqZqF1QE-W_KIT8Hp7fG77ZQ8qh7v6Rv4WKYkHNjIBk0HG86HRko2wClaE3mNJwbSMtVLFTw5qZNYotATMKcjRPnL7zwGSLitApiZZ8o73UaJk6/s400/evkedisi.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Bugünlerde evdeyim..</span><br /><span style="color:#000000;">Uzun süredir yapmadığım şeyleri yapıyorum; saat 10'a kadar uyumak, kalkınca kendime uzun ve şımarık kahvaltılar hazırlamak, televizyondaki yemek programlarını ve eski dizileri sırf başka birşey yapmak istemediğim için izlemek, akşamları annem usulü yaz yemekleri pişirmek gibi... </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Dün de ekmek yaptım, uzunca süredir yapmak istediğim ama üşendiğim bir tarifti. Hürriyet'in evde ekmek yapımı ekinden.. Aslında zannettiğim kadar da zahmetli bir tarif değilmiş.. Barilla'nın yeni keşfettiğim nefis pesto sosunu ve Seçkin Naturel'in leziz kuru domateslerini kullanarak, organik beyaz unla yaptım ekmeğimi.. Ezine koyun peyniri ile yemeye de doyamadım bu sabah. Üşenmezseniz deneyin derim. Hatta üşenmeyin.<br /><br /></span><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083300133172154050" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAa5emsmcRagb0uCRpF6orol-xKFWfCThcKKm4hNonr0ujpDqvs-9HV5T1Dm0u9vlXix3dyvFCE-HIKQeiWeP7s0K6-bbBhinuDAnWn_jxxbca9OuevlXv28qv0xyD1NM-6R9iH7pMXbn4/s400/kurudomatesli4.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong><span style="color:#000000;">Malzemeler:</span></strong><br /><br /><span style="color:#000000;">- 475 g beyaz ekmek unu </span><br /><span style="color:#000000;">- 1,5 tatlı kaşığı ince deniz tuzu</span><br /><span style="color:#000000;">- 2 tatlı kaşığı pudra şekeri</span><br /><span style="color:#000000;">- 1 + 1/4 tatlı kaşığı instant kuru maya</span><br /><span style="color:#000000;">- 2 yemek kaşığı zeytinyağı </span><br /><span style="color:#000000;">- 2 yemek kaşığı pesto sosu</span><br /><span style="color:#000000;">- 250 ml ılık su (yaklaşık)</span><br /><span style="color:#000000;">- 75 g kuru domates (ince doğranmış)</span><br /><span style="color:#000000;">- 3 yemek kaşığı dolmalık fıstık</span><br /><span style="color:#000000;">- 1 yumurta sarısı </span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083298921991376530" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihobGXXxwZa5h8uhvQtCHYEqge9OxBO4iGFT3mChAEO7sd0_P4l26VEaRHl7LrZ1Sr3y3jsTNSNbbC_D3cL35Byo7bMV7DP0_hrRAb9Qe-SIEbf6Q2ESMZZbiZ6sakBaoFW0tp4_r5cDFI/s400/kurudomatesli1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong><span style="color:#000000;">Yapılışı:</span></strong><br /><br /><span style="color:#000000;">1- Un, tuz, pudra şekeri ve mayayı geniş bir kapta karıştırın. Zeytinyağını ve pesto sosu ekleyin. Yavaş yavaş ılık su ekleyerek yumuşak bir hamur yapın, en az 5 dk yoğurun. </span><br /><br /><span style="color:#000000;">2- İnce kıyılmış kuru domatesleri ve 2 kaşık dolmalık fıstığı hamura ekleyin (fıstıkların kalanını üst süslemede kullanacaksınız). Eklediğiniz malzemeler hamura iyice karışana kadar yoğurmaya devam edin.</span><br /><br /><span style="color:#000000;">3- Hamurun üzerini streç filmle örterek ılık bir ortamda kabarması için 1 saat bekletin. 1 saat sonunda tekrar yoğurun, şekil verip pişireceğiniz tepsiye alın ve yine üzerini örtüp 30 dk daha bekletin. </span><br /><br /><span style="color:#000000;">4- Hamurun üzerine 1 kaşık suyla inceltilmiş yumurta sarısını fırçayla sürün, ayırdığınız fıstıkları serpiştirin. </span><br /><br /><span style="color:#000000;">5- Ekmeğinizi önceden ısıtılmış 200 derece fırında 30 dk pişirin. Ben 15 dk sonra ekmeğin üstündeki fıstıkların yanmaması için alüminyum folyo ile örterek pişirmeye öyle devam ettim. Fırından alır almaz da yumuşak kalması için ekmeğimi bir bezle sardım. </span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083298934876278434" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibp1kEAGBwTQ_TXR6R818h6hXQ7a0G3HGG7mvhMIo0q7RJP2MT8AMQXEd3yqIzGMR972VBxMUpJ_jaI4Zs-uOugyzP2seWgWupPyE1vnS7dW5sWZxeu5xZFau0b4nzAyuMBkJC941OHOLw/s400/kurudomatesli2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Ve haftasonu, yollara düşme zamanı.. Yeni bir iş arama sürecinden önce, ruhumu dinlendirmeliyim. Sizlere -yine- söz vermek istemiyorum ama bulduğum her fırsatta, en azından yorumlarınızı yanıtlamak için iki satır yazacağım. Güzel kareler de eklerim elbet, belki ilham olur içinizdeki kaçıp gitmek isteyen çocuklara... </span><br /><br /><span style="color:#000000;">Velhasıl...</span><br /><span style="color:#000000;">Önce güzel Marmara'da sarılacağımız dostlar, sonra güzel Ege'de yürüyeceğimiz yollar, gideceğimiz kıyılar, yüzeceğimiz denizler, izleyeceğimiz günbatımları, dinleyeceğimiz İrem şarkıları, içeceğimiz şaraplar var.. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Ve aşk..</span><br /><span style="color:#000000;">... yüreğimizde melek kanatlarıyla bizi sımsıkı sarmalayan, hep inanılmış bir mucize gibi..<br /></span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083300906266267346" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8FpUWK36_YsiP8i8IoYwQKvLk2ykKXtlVlsepvbhbukn5e6BeHWO8XwyW7B89XdEAjpxhjI8Atza0pWCI5vkHV63UzSszaqkXEiMyTHntqPMhj1NJ9_naYQXZOJrjrcfXbg_jlx0sA2vW/s400/poyraz+kedi.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /> </p><p> </p>

Pesto Soslu, Domatesli Ekmek

İyiyim dostlar.. iyiyim... Gümüş kapıların, altın olanların açılmasının zamanı geldiği için kapandığına gerçekten inandığım (ah canım Tijen ...

Devamı »

Ballı Limonlu Muffin

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRH1xpPc0EHGlcJBcfaVNoflkdEZCA-FfX_ACPSFhoSPPIHPGN6KabGuU_8F1OgYgmrEFZ5OvXVqSKPh8z8UW4II2Ru-Yv8mIM-egE7lmh4slJwDb7Yg8nDOJivPCVzQQcsmvZwvQNsaMx/s1600-h/ballı_limonlu_muffin1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5076194317661606818" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRH1xpPc0EHGlcJBcfaVNoflkdEZCA-FfX_ACPSFhoSPPIHPGN6KabGuU_8F1OgYgmrEFZ5OvXVqSKPh8z8UW4II2Ru-Yv8mIM-egE7lmh4slJwDb7Yg8nDOJivPCVzQQcsmvZwvQNsaMx/s400/ball%C4%B1_limonlu_muffin1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">Sevgili Ada dünkü yorumunda "kollarımdan tutup sarsmasaydı" mutfağa girer miydim hiç bilmiyorum! Aslında yine girerdim ama siteye yazabileceğim birşey yapmalıyım düşüncem olmazdı muhtemelen.. Dün akşam epeydir yapılacaklar listemde olan muffinleri denedim ve çavdar ekmeğinden nefret etmeye başlayanların sayısı artmadan hemen yazmak istedim:)<br /><br />Bir daha bu kadar uzun ara vermeyeceğim diye söz vermek isterdim aslında.. ama bu mevsim insanı alıp götüren bir mevsim... Günbatımında askılı elbiseyle deniz kenarlarında yalın ayak yürümek, buz gibi bir karpuzun yanına tulum peyniri dilimlemek, rakı içmek, gündüzün koyu sıcağında keten perdelerin gölgelediği serin odalarda uyuklamak, patates-bira kaçamakları yapmak, ve evet.. evet.. evet.. uzun yolculuklara çıkmak istiyor insan!<br /><br />...tümü yapılacak.<br />İstanbul'un nemli sıcağından, Ege'nin zeytin kokan sıcağına da kaçılacak bir fırsatta.. Akvaryum gibi koylarda yüzülecek belki, belki bir kaptanın <em>"adaya.. Cunda'ya!"</em> çağrısına uyulup tekneye atlanacak, sakızlı dondurma yenecek, günbatımında buğulu şarap kadehleri olacak masada, deniz börülceleri, naneli salatalar, domatesli makarnalar yanında..<br />... ama bu yıl kahve molası veril(e)meyecek!<br />Çünkü yeni işimde henüz 1 yılım dolmadığı için bu yaz sadece 1 haftacık tatilim var.. Kısacası, mutfağa girebildiğim veya kaçışlardan kareler yakalayabildiğim her an, paylaşımlarımız devam edecek.<br /><br />Daha fazla düşlere dalmadan, tarife geçeyim.<br />Tarifi Doygun yulaflı un paketinde görmüştüm. Ancak daha önce de yazdığım gibi ben bu undan pek memnun kalmadım, ancak eleyerek kullanabildim. Tarifi denemek isterseniz ya benim gibi eleyin (zira elenmezse kabuklar rahatsız edici), ya da başka bir yulaflı un kullanın. Bunun dışında yoğun limon aromasıyla, limonun bala uyumuyla ve şekersiz oluşuyla oldukça hafif ve yaza uygun bir kek tarifi. Yanında buzlu çayla hiç fena olmaz...<br /></span><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5076194321956574130" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnzK_92EqXhr5lnY3-5-wpBbkHeIxrOS5qNeBIbsA4WYsNq91POWUGR_gqaNrCef6U-W-mvGXKk7H_-PRXgULRQp2lFNcZ_fWf9AFhlY5cuR5JBO3D9BD0ZwL0wL0RHQGB6tMqOzHCXyM7/s400/ball%C4%B1_limonlu_muffin2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><p><span style="color:#000000;"><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 55 g tereyağı (ertilmiş)<br />- 5 yemek kaşığı bal<br />- 1 adet yumurta<br />- 1 su bardağı yoğurt<br />- 1 çay bardağı limon suyu<br />- 1 limonun rendelenmiş kabuğu<br />- 2 su bardağı yulaf unu<br />- 1 su bardağı beyaz un<br />- 1,5 çay kaşığı karbonat<br />- 1 yemek kaşığı hindistan cevizi<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong> </span></p><p><span style="color:#000000;">1. Tereyağını eritip bal ile karıştırın, bir kenarda bekletin.<br /><br />2. Derin bir kase içinde yumurtayı, yoğurdu, limon suyunu ve kabuklarını tel çırpıcıyla karıştırın (mikser kullanmanıza gerek yok). Bu karışıma tereyağı-bal karışımını da ekleyin. </span></p><p><span style="color:#000000;">3. Unları, karbonatı ve hindistan cevizini ayrı bir kaba eleyerek harmanlayın ve sıvı karışıma ekleyerek kaşıkla karıştırın. Koyu kıvamlı bir hamur olacak. </span></p><p><span style="color:#000000;">4. Hazırladığınız hamuru muffin kaplarına paylaştırın. Önceden ısıtılmış 190 derece fırında pişirin. Ben 15 dk sonra üzerleri kızarınca içlerinin de pişmesi için fırını kapatarak 5 dk daha fırında beklettim. </span></p><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5076194326251541442" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZR6aD_WI-4Qez0EL3ZRokCndJALS8q9xffX1uIEPVVuV4ezXdqW0uoNM8LrhkuHKXfEP2IJTmhU84j3SFGTVRbW8ATDfJwtTtlkdIfESgU3KR_pfPFvpG6G2U8xjjMPEvgESMvfpYEURj/s400/ball%C4%B1_limonlu_muffin3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><span style="color:#000000;">Arayı açmamak ümidiyle diyelim:)<br />Menülerinizle birlikte hayatın yüklerini de hafifletip güzeller güzeli mevsimin tadını çıkarın!</span><br /></p>

Ballı Limonlu Muffin

Sevgili Ada dünkü yorumunda "kollarımdan tutup sarsmasaydı" mutfağa girer miydim hiç bilmiyorum! Aslında yine girerdim ama siteye ...

Devamı »

Çavdar Ekmeği

<blockquote></blockquote><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070617248056690882" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDCqW8GVWZ67G1NM1AHlZp2M5V_PaRPKdXOCLfZ0rrZxRDNJXu8TgBSlJPQxsnwhy9DQkxxGYa4RFjb5XJqgYeN-1v8roZiygDksYg_iE3xzV3PUU-m4BX4xgNTNlqjzmAR5O2F2d7rvuS/s400/%C3%A7avdar_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Kendime gelmem uzun sürdü... </span><br /><span style="color:#000000;">Hala da tam gelmiş sayılmam ama yaşamak için yemek de lazım:) Sonunda günler sonra mutfağa girdim ve birkaç şey pişirdim. Bunlardan çok sevdiğim çavdar ekmeğini paylaşmak istiyorum. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Çavdar ekmeğini seviyorum, çünkü hem kepekli ekmeğe göre çok daha lezzetli, hem de kan şekerini dengeleyici bir özelliği var. İçeriğinde B2, B6, B12 ve C vitaminleri ile demir, kalsiyum, niasin, folik asit ve çinko bulunan çavdar ekmeğinin lif içeriği de oldukça yüksek.. Yeterli lif alındığında sindirim sisteminin düzenli çalıştığı artık herkesçe biliniyor. Ama çavdar ekmeğinin faydaları bunlarla sınırlı değil.. Vücuttaki toksinleri atmaya, damar sertliğini önlemeye, kolesterolü ve yüksek tansiyonu düşürmeye yardımcı olduğu gibi, kalp krizi riskini azalttığı da biliniyor. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Ekmeğin yapımında kullandığım undan da bahsetmek istiyorum. Bu kez </span><a href="http://www.karahanun.com.tr/"><span style="color:#000000;">Karahan Un</span></a><span style="color:#000000;">'un organik çavdar ununu denedim. Firma yetkilisi Özlem Hanım'la geçenlerde bir yazışmamız olmuş, ardından da organik unlarını denemem için bir paket göndermişlerdi. Paketten çıkan unları görünce hemen denemek için sabırsızlanmıştım ama buzlukta epeyce ekmek stoğum olduğundan ertelemek zorunda kalmıştım. Daha önce ekolojik pazardan aynı markanın tam buğday ununu alıp denemiştim gerçi, yani bildiğim bir markaydı ancak bu kadar çok çeşitleri olduğunu bilmiyordum. Özellikle daha önce hiçbir yerde görmediğim organik buğday unu (beyaz un) oldukça şaşırttı beni. Bildiğimiz beyaz unlar kadar beyaz (!) değil, ancak hem rafine edilmiş hem de organik olması hamur işlerinde gönül rahatlığıyla kullanılabilmesi için yeterli.. Ben ilk olarak yaptığım bir kekte kullandım ve oldukça güzel sonuç aldım. Ekmeklik buğday ununu da ilk fırsatta deneyeceğim, muhtemelen bu haftasonunun kahvaltısı için:) </span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070617222286887074" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHcllaj688LRf_8UwzAxTvuuUUm8RI_sEtwbZYT-Xjw-BTpYiR1kL0TUDlkbjJyYjOcQkaFcFir5QlhBOh2ffGNZGrHo-uqb3dK6scyoN73G3hs-2RrMcs9fk5QNd65z_crcpBZWmiT4LQ/s400/karahan+un.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Karahan Un'un tüm çeşitlerinin yakında büyük marketlerde bulunabileceğini ekleyip tarife geçmek istiyorum. Ekmeğin tarifi bir başka sevdiğim un markasının, Doygun'un yeni ürünü yulaflı unun paketinden.. Doğruyu söylemek gerekirse Doygun'un tam buğday ununu oldukça beğensem de yulaflı unundan memnun kalmadım. İçinde oldukça fazla miktarda kabuk vardı ve bunları farketmiş olduğum halde unu elemediğime sonradan (yaptığım çörekleri yerken) pişman oldum! Belki bir üretim hatasıdır diye düşünmek istiyorum, zira unu bu haliyle tüketmek mümkün değil.. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">Yazacağım ölçülerle orta boy bir ekmek elde edilebiliyor. Kabuğu sert, içi oldukça tok bir ekmek oluyor, hani bir dilimi doyuranlardan.. Bu tür ekmekleri ve çavdarın lezzetini seviyorsanız denemenizi ve tadını daha çok alabilmek için kızartarak tüketmenizi tavsiye ederim. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><strong><span style="color:#000000;">Malzemeler:</span></strong><br /><br /><span style="color:#000000;">- 1 su bardağı ılık yağsız süt<br />- 1/2 su bardağı ılık su<br />- 3 tatlı kaşığı toz şeker<br />- 1 tatlı kaşığı deniz tuzu<br />- 1 küp yaş maya<br />- 2 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- 1 yemek kaşığı sirke<br />- Aldığı kadar çavdar unu (yaklaşık 5 bardak) </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><strong><span style="color:#000000;">Yapılışı:</span></strong><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">1. Süt, su, şeker ve mayayı çukur bir kasede karıştırıp eritin. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">2. Yoğurma kabına 3 su bardağı un koyun, ortasını açıp kenarlarına tuzu serpin. Ortasına da mayalı karışımı boşaltın. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">3. Hamuru yoğururken zeytinyağını ve sirkeyi ekleyin. Kıvama gelinceye kadar un ekleyebilirsiniz ancak hamurun elinizden tamamen ayrılmasını beklemeyin, hafifçe ele yapışan ama sertçe bir hamur oluyor. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">4. Hamurun üzerini örtüp oda sıcaklığında 1 saat mayalandırın. Süre sonuna doğru fırınınızı 200 dereceye getirip ısıtmaya başlayın.<br /></span><br /><span style="color:#000000;">5. Mayalanan ekmeğinize şekil verip yağlı kağıt serili tepsiye alın. Üzerine bıçakla derin çizikler atabilir, dilerseniz susam, çörekotu vb. serpebilirsiniz. Isınmış fırının bir köşesine bir kase içinde kaynar su koyun ve ekmeği fırına sürün. Kabuğu iyice kızarıncaya kadar pişirin.</span><br /><br /><br /><p><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrq-4rzRQiCPziTfCQocZXGWpuRpW3HV4bgLkZhu2zg6jx4TGKFglaSwsEi9VNArPw_zPNDelJnEsUkitIxT_E8HgwpdheKhlN32aZG45PSLIgLq3AhjhYz20CWtM6p96MyuojuMmVzKyO/s1600-h/çavdar_1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070617235171788978" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrq-4rzRQiCPziTfCQocZXGWpuRpW3HV4bgLkZhu2zg6jx4TGKFglaSwsEi9VNArPw_zPNDelJnEsUkitIxT_E8HgwpdheKhlN32aZG45PSLIgLq3AhjhYz20CWtM6p96MyuojuMmVzKyO/s400/%C3%A7avdar_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">Bu ekmeğin bana tek zararı dilimlerken elimi kesmem oldu, birkaç gün sargılı parmakla gezdim:) Aman dikkat, siz avucunuz yerine kesme tahtasını kullanın!</span></p><p></p>

Çavdar Ekmeği

Kendime gelmem uzun sürdü... Hala da tam gelmiş sayılmam ama yaşamak için yemek de lazım:) Sonunda günler sonra mutfağa girdim ve birkaç şey...

Devamı »

Sonsuzluk notalarında buluştuk...

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p><br />Konserin muhteşem açılış parçası "Dua":<br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=owXmghaHhJ0">http://www.youtube.com/watch?v=owXmghaHhJ0</a><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUmOwf582-k_IMgW0CjV_N32Q4kuiS6jgyWJ8435CaZGDTpm9xRrjXjPH1qy0FItUMm7EHXgaAPA7O7-zLSfulZDkGs5UXUi7j8fITLLiVz2tuxqBS_pFU3Sukqsu4ZMMKax9FRMuC20HL/s1600-h/konser+02.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5066998239893604498" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUmOwf582-k_IMgW0CjV_N32Q4kuiS6jgyWJ8435CaZGDTpm9xRrjXjPH1qy0FItUMm7EHXgaAPA7O7-zLSfulZDkGs5UXUi7j8fITLLiVz2tuxqBS_pFU3Sukqsu4ZMMKax9FRMuC20HL/s400/konser+02.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">... hala ses tellerim acıyor, avuçlarım yanıyor, gözlerimi kapasam O'nu görüyorum, kulaklarımda hala sesi... <em>"sizi birbirinize emanet ediyorum, sakın ayrılmayın"</em> diyen sesi...</span></p><p><span style="color:#000000;">.. yıkandı ruhlarımız, arındık kuşatıldığımız dünyanın kirliliklerinden, çıktığımız bir <em>gece yolculuğu</em>nda daha, kainatın ötelerine uzandık kurduğu ışıklı köprüden.. </span></p><p><span style="color:#000000;">şarkılarına eşlik ederken <em>"öyle güzelsiniz ki.."</em> diyordu, oysa kendi güzelliğinin yansımasıydık her birimiz..<br />.. gözlerimizle buluştu, hepimizle, birer birer..<br />ve uzattı ellerini sonunda, kutsadı bizi ipeksi dokunuşuyla..<br />.. işte </span><em><span style="color:#000000;">"o anda durdu zamanlar.. öylece kaldık!"<br /></span></em><em><br /></em><span style="color:#000000;">gözyaşları tutulamadı <em>"bile bile.. bilmezcesine.."</em> derken, <em>şalamar</em>'da çığlıklar durmadı, <em>"inandığın ötelere.. ötelere.. uç yalnız uç.." </em>derken melekler korosu bir an bile susmadı..</span></p><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5066998235598637186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGPtsV_AuBK8q7OqENb77UrLQu2n0F3B5x_7xmjJIfg2xOZuwfnXmLrceA1J0qJW_0zmrEPRevhEz0Gkj05qr6zysHaszwii9L-pYmuBWeJUm3eMsuqworqWzhu2hD4Ve9YjTBeohHIFYv/s400/%C3%B6ncesi....jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><span style="color:#000000;">hayır, bittiğine inanmak istemiyorum..<br />.. <em>vuslatınla bizi sevindirip</em> yüreklerimize defalarca <em>ışık ve sevgi</em> serperek, gittin mi sahiden İrem?<br /></span></p>

Sonsuzluk notalarında buluştuk...

Konserin muhteşem açılış parçası "Dua": http://www.youtube.com/watch?v=owXmghaHhJ0 ... hala ses tellerim acıyor, avuçlarım yanıyor...

Devamı »

Işığa... aşkla....

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxGXfzjgWuiI3GMhKw4PqQQBmbNXOtTwwKTmztu7JTm7OZtPasVzzbStCZ35dJMVKbI8LNYtmVLlWQ48oLYZ-9Ilo24REsaVR3yZtjVqabodUWA33TP683w0CbrfA_y43lnwOZIBCj6iex/s1600-h/ilhanirem.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5062935106448571682" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxGXfzjgWuiI3GMhKw4PqQQBmbNXOtTwwKTmztu7JTm7OZtPasVzzbStCZ35dJMVKbI8LNYtmVLlWQ48oLYZ-9Ilo24REsaVR3yZtjVqabodUWA33TP683w0CbrfA_y43lnwOZIBCj6iex/s400/ilhanirem.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">29 Eylül 2006 akşamında bir düş görmüştüm ben.. </span><br /><span style="color:#000000;">bir düşte yaşamıştım.. </span><br /><span style="color:#000000;">o düşü unutamadım. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">.. o düşten sonra ben aynı ben olmadım.. </span><br /><br /><span style="color:#000000;">.. ışıklı bir koridora çekti beni Derviş, ellerimden tutup o kocaman evrene aldı diğerleriyle beraber, büyülendim.. O'nunla aynı boyutta buluşabilmek, şarkılarını dinlerken gözlerimi kapayıp ruhumun koridorlarına, oradan da kainatın mavi ışıklı derinliklerine dalabilmekten başka birşeymiş.. Bu aşk gibi birşeymiş aslında, belki aşktan da öte birşeymiş.. </span><br /><br /><span style="color:#000000;">Ege'de bir bahar akşamı buluşacağız tekrar.. </span><br /><span style="color:#000000;">20 Mayıs 2007 akşamı...</span><br /><span style="color:#000000;">Buluşacağız ve yeniden "sağlamasını yapacağız" paylaşımlarımızın.. Yeniden büyülenecek yüreklerimiz, gözlerimize yine yaşlar dolacak.. Biz, İstanbul'dan yola çıkan bir otobüs dolusu sevecen, O'nunla İzmir'de buluşmaya gideceğiz, verilmiş bir sözü tutar gibi... </span><br /><span style="color:#000000;">.. merhaba diyeceğiz, </span><br /><span style="color:#000000;">aslında hiç hoşçakal demedik ki... </span><br /><br /><span style="color:#000000;">... yaşadıklarımız yine sadece bir konser olmayacak.. </span><br /><span style="color:#000000;">... aşk kapıları açılacak, bir kez daha..</span><br /><br /><span style="color:#000000;">"Allahım aç kapılarını..<br />Allahım aşk kapılarını!.."</span><br /><br /><span style="color:#000000;">.. ve ne olur o gece yağmurlar değil, yıldızlar yağsın üzerimize.... </span>

Işığa... aşkla....

29 Eylül 2006 akşamında bir düş görmüştüm ben.. bir düşte yaşamıştım.. o düşü unutamadım. .. o düşten sonra ben aynı ben olmadım.. .. ışıklı...

Devamı »

Siyah üzümlü, zencefilli kek

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHNhdwwz2-dgVbkS3PUEqRFVijTXj0OIwQQiiL-DMUrURjKGneun6k9Bbt2hAQN4VGDYFR8KWs1ct6BpVWS1pD-9OQzJomO8qVlLKNnPOjKdez0OEQP4UhzlBh70tTLzSZdA-Ne8ZhC8yp/s1600-h/s.üzümlü_zencefilli1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059970019941203042" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHNhdwwz2-dgVbkS3PUEqRFVijTXj0OIwQQiiL-DMUrURjKGneun6k9Bbt2hAQN4VGDYFR8KWs1ct6BpVWS1pD-9OQzJomO8qVlLKNnPOjKdez0OEQP4UhzlBh70tTLzSZdA-Ne8ZhC8yp/s400/s.%C3%BCz%C3%BCml%C3%BC_zencefilli1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">Kek yapılan zamanlar -eğer bir konuk için yapmıyorsanız- moral zamanlarıdır..<br /><br />Evdeyseniz, keyfiniz biraz az şekerliyse, haftasonu gazetelerini kucaklayıp kanepeye yayıldıysanız, hele de içinizden hiçbirşey yapmak gelmiyorsa, fırında pişen kekin kokusunu duymak moral seviyenizi yükseltebilir. Tabi o keki paylaşamadığınız için bir yandan hüzünlenebilirsiniz de... Ama yine de kekiniz henüz ılıkken iki dilim kesip ilk çatalı aldığınızda, ardından mis kokan kahvenizi kocaman yudumladığınızda biraz daha iyi hissedersiniz.</span><br /><br /><span style="color:#000000;">Dün böyle biraz az şekerliydim..<br />Tüm az şekerli zamanlarımda olduğu gibi çok şekerli şeyler yemeyi özledim.. Bu keki o zaman yapmadım aslında, yapalı çok olmuştu da buzlukta kalmıştı birkaç dilim. Onları ısıttım. Tijen ablacığımın armağanı olan patlak pirinçli yeşil çaydan demledim. Annemi aradım, ağladığımı belli </span><span style="color:#000000;">etmeyerek anneler gününü kutladım. Ona yolladığım çikolataları ve biscottileri çok beğenmiş, hatta biscottileri pastaneden aldığımı zannetmiş başta. Bunları belki moral olsun diye söylemişti ama ben yine de gülümsedim. Sonra aynı gün doğumgünü olan kardeşimi aradım, Hayal bebek annesinin karnındayken kutlayacakları ilk anneler günü & doğumgününde o da ona yolladığım muffinleri çok sevmiş.. Bir müddet sonra kendimi daha iyi hissetmeye başladım, en azından akşama kadar...<br /><br />Dediğim gibi bu keki daha önce yapmıştım. Zencefilin yoğun tadını hissederek, özellikle yeşil çayla birlikte yemeyi çok sevdiğim, sağlıklı bir kek olmuştu. <em>Dr. Ender Saraç</em>'ın diyet yapanlar için verdiği bir tarifti aslında. Onun tarifleri genellikle güzel olur, yani sağlıklı ama tatsız tuzsuz birşeyle karşılaşmazsınız. Çünkü daima kuru meyvelerin, kuruyemişlerin ve baharatların tüketilmesini tavsiye eder, tariflerinde de bunlardan bolca vardır. Keki ben çok sevmiştim, diyetle hiç ilgisi olmayan bir arkadaşım da tadıp aynı şekilde beğenince tarifini paylaşma düşüncem kesinleşti. İşte buyrun hem diyet yapanlar için lezzetli ve doyurucu bir ara öğün, hem yapmayanlar için moral yükseltici bir kek tarifi...<br /></span><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgq4389r1YmxuoPJH5sTaW1Ac3HqhM54uy_cubqBLzbDizIvSP8_NLDmVy2zGRFoO4v0mEMAYcyYupGqJiTpbuVJ2F7_XHTL8nhU7CMcqVIfOMVDzSgpTtTSGRDBE1w8FVHPQZv12wiJeAF/s1600-h/s.üzümlü_zencefilli3.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059970032826104962" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgq4389r1YmxuoPJH5sTaW1Ac3HqhM54uy_cubqBLzbDizIvSP8_NLDmVy2zGRFoO4v0mEMAYcyYupGqJiTpbuVJ2F7_XHTL8nhU7CMcqVIfOMVDzSgpTtTSGRDBE1w8FVHPQZv12wiJeAF/s400/s.%C3%BCz%C3%BCml%C3%BC_zencefilli3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">Tarife geçmeden önce, siyah çekirdekli üzümün hem mükemmel bir antioksidan olduğunu, hem de bolca demir içerdiğini vurgulamak istiyorum. Benim aldığım doğal ürün dükkanında "Antep karası" adıyla satılıyordu bu üzümler. Ancaaaak... çekirdeklerini yemek herkesin hoşuna gitmeyebilir! Bu nedenle dileyenler çekirdeksiz kuru üzüm de kullanabilirler. Oldukça küçük (4 kişilik) bir kek oluyor, normal ebatta bir kek olsun isterseniz ölçüleri 2 katına çıkarmanız gerekebilir. Kalan dilimleri benim yaptığım gibi streç filme sarıp buzluğa atabilirsiniz, yemeden birkaç saat önce dışarı çıkartırsanız ilk günkü tazeliğinde olacaktır.<br /></span><br /><strong><span style="color:#000000;">Malzemeler:</span></strong><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">- Yarım su bardağı esmer şeker</span><br /><span style="color:#000000;">- 1 adet yumurta </span><br /><span style="color:#000000;">- 1/2 su bardağı yağsız süt</span><br /><span style="color:#000000;">- 1/2 su bardağı tam buğday unu</span><br /><span style="color:#000000;">- 1/2 su bardağından az beyaz un</span><br /><span style="color:#000000;">- 1/2 paket kabartma tozu</span><br /><span style="color:#000000;">- 6 adet doğranmış günkurusu kayısı</span><br /><span style="color:#000000;">- 1 avuç çekirdekli siyah üzüm</span><br /><span style="color:#000000;">- 1 avuç iri dövülmüş ceviz</span><br /><span style="color:#000000;">- 2 tatlı kaşığı toz zencefil</span><br /><span style="color:#000000;">- 1 tatlı kaşığı tarçın</span><br /><span style="color:#000000;">- 1/2 tatlı kaşığı karanfil tozu</span><br /><br /><strong><span style="color:#000000;">Yapılışı:</span></strong><br /><strong><span style="color:#000000;"></span></strong><br /></strong><span style="color:#000000;">1. Yumurtayı ve esmer şekeri mikserle 5-6 dk kadar çırpın. Sütü ekleyip tekrar karıştırın. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">2. Unları, kabartma tozunu, tarçın ve zencefili ayrı bir kaba eleyin. Daha sonra bu karışımı sıvı karışıma ekleyip tahta kaşıkla karıştırın. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">3. Üzümleri, kayısıları ve cevizleri hafifçe unlayın. Daha sonra onları da hamura ekleyip karıştırın. Hamuru yağlı kağıtla kapladığınız <em>(mutlaka yağlı kağıt kullanın, kekte yağ olmadığı için meyveler dibe çökerse çıkarmanız zorlaşır)</em> küçük bir kek kalıbına dökün. Ben küçük boy dikdörtgen kek kalıbı kullandım. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">4. Önceden 160 derece ısıtılmış fırında yaklaşık 25 dk pişirin. </span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059970024236170354" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEB0RGUaHpz1aBnkHWwqNRw7bFSq4OUaAhtnE9peviGO2Ji_YHfwroxruOfNSQ0AbGlFC7JyXu17Jd18VDvZUmjc0Oj2VJFdCLD-faWHTkfpEbjLOiIn9JkTuPN5ZJka1KZ9TCbDmdli13/s400/s.%C3%BCz%C3%BCml%C3%BC_zencefilli2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><span style="color:#000000;"><br />Ben gerek duymadım ama dilerseniz tarifte önerildiği gibi keki fırından alınca üzerine inceltilmiş esmer şeker ve tarçın karışımı serpebilirsiniz...<br /></span>

Siyah üzümlü, zencefilli kek

Kek yapılan zamanlar -eğer bir konuk için yapmıyorsanız- moral zamanlarıdır.. Evdeyseniz, keyfiniz biraz az şekerliyse, haftasonu gazeteleri...

Devamı »

Toprak Tencere yayında...

<span style="font-size:130%;"><strong><span style="font-family:verdana;">Artık sizlerle yeni sitemde buluşmak isterin. Buraya herhangi bir güncelleme yapılmamaktadır. Aynı zamanda burdaki tüm tarifler yeni sitemde mevcuttur.</span></strong> </span><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><a href="http://www.topraktencere.com"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>Yeni siteme gitmek için buraya tıklayınız...</strong></span></a>

Toprak Tencere yayında...

Artık sizlerle yeni sitemde buluşmak isterin. Buraya herhangi bir güncelleme yapılmamaktadır. Aynı zamanda burdaki tüm tarifler yeni sitemde...

Devamı »

Kahvaltı keyfi iyi gelir...

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRrTsoampQiQ1hZv9pnyzdUkNlnWfG0Txd7NM3tLhbq5KL63maZPZM3jkuc2vz3w-OiQ_vq4VrnRrh17mstImjF1f0czomo7W4LteiLCWw8gBaPeTxwVZtDOxm6Vdm9mdAP6SdUDpBVSmG/s1600-h/akıtma_1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060275984821435538" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRrTsoampQiQ1hZv9pnyzdUkNlnWfG0Txd7NM3tLhbq5KL63maZPZM3jkuc2vz3w-OiQ_vq4VrnRrh17mstImjF1f0czomo7W4LteiLCWw8gBaPeTxwVZtDOxm6Vdm9mdAP6SdUDpBVSmG/s400/ak%C4%B1tma_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">Zaman zaman mutfağa küsme, sonra yine barışma dönemlerim oluyor. Mutfağa küsme dönemlerim aslında hayata da küsme dönemlerim -ki siz bunu yeni yazılarımın azalmasından anlıyorsunuz ya da anladığınızı düşünüyorum- o dönemlerde kabuğuma saklanmayı tercih ediyorum.. Her zaman buradan sizlere yansıyan ışıklı ruh halinde olamıyorum malesef.. Çıkmazlarım, çelişkilerim, çözümsüzlüklerim var. Ama herşeye rağmen bir ışık işçisiyim ben, daima ışığı aramak, ışığa koşmak ve içime alabildiğim tüm ışığı paylaşabilmek derdindeyim..<br /><br />Bunları niye yazıyorum şimdi?<br />Aslında uzun zamandır şablonda bekleyen güzel bir tarifi yayınlamak, haftasonu kahvaltınız için bir fikir vermek istemiştim. Ama sayfayı düzenlemek için açar açmaz annemle yaptığımız kahvaltıların özlemi doldu içime.. Uzun uzun haftasonu kahvaltısı yapmayalı, sofraya yeni birşeyler koymayalı çok oldu.. Hayatı her koşulda güzelleştirmeyi seven biri olsam da, tek başıma kocaman sofralar kurup yemek gelmiyor içimden Pazar sabahları. Kahvaltı tabağımı ufak sehpama koyup bir yandan gazetelere bir yandan televizyona bakarak kahvaltı yapıyorum ve tabi ki ne yediğimi anlamıyorum!<br /><br />Neyse ki bu özlemimi bir parça giderecek bir konuğum olacak haftasonunda.. Canım kardeşim Yılmaz geliyor, askerliğinin ilk evresini tamamlamış olarak.. Dağıtım izninin birkaç gününü evde geçirdi, kalanını İstanbul'da benimle ve arkadaşlarıyla geçirecek, sonra da onu Ağrı'ya yolcu edeceğim... Yine yollar.. yine uzak yollar!<br /></span><blockquote></blockquote><p><span style="color:#000000;">Gelelim peynirli akıtmalara...<br />Gelelim ki kahvaltı keyfi iyidir dedik madem, bir anlamı olsun, iyi gelsin..<br /><br />Geçenlerde yemekbiz mail grubumuzda sevgili </span><a href="http://www.teatime-blog.com/turkce"><span style="color:#000000;">Mine</span></a><span style="color:#000000;"> "cızlama" tarifi sormuş, bir grup üyesi de cızlamanın krep gibi, ama mayayla yapılan bir hamurişi olduğunu yazmıştı. Sanırım değişik şekillerde adlandırılsa da bahsedilen aynı hamurişi.. Bildiğim kadarıyla krepler mayasız olarak bol süt ve yumurtayla, mümkün mertebe incecik hazırlanıyor; akıtma ise daha kalınca olabiliyor ve maya kullanılabiliyor. Vereceğim tarifte olduğu gibi yumurta kullanmadan ve başka bazı eklemelerle akıtma yapmak da mümkün..<br /><br />Tarifi Dr. Oetker maya paketinde görüp, <em>değişik birşey istiyorum ve yapacağım!</em> dediğim bir haftasonu sabahı denemiştim. Tabi yarım ölçü yapmama rağmen akıtmaları 2 gün yedim ve yalnızken bu gibi faaliyetlerde bulunmanın gereksizliğini bir kez daha anladım. Gereksizdi belki ama çok lezzetliydi, <em>neyse hadi afiyet olsun, ama bir daha yapma</em> dedim kendime:)<br /></span><span style="color:#000000;"><br />Yazacağım ölçüler 2 kişilik. Ben tam buğday unu ve zeytinyağı ile yaptım, asıl tarif normal beyaz un ve sıvıyağ ile..<br /><br /><strong>PEYNİRLİ AKITMA<br /></strong></span><span style="color:#000000;"><strong><br />Malzemeler:<br /></strong><br /></span><span style="color:#000000;">- 1 su bardağı tam buğday unu<br />- 1/2 paket instant kuru maya</span><br /><span style="color:#000000;">- 1 çay kaşığı toz şeker</span><br /><span style="color:#000000;">- 1/2 çay bardağı zeytinyağı</span><br /><span style="color:#000000;">- 1 + 1/4 su bardağı ılık süt (yağsız kullandım)</span><br /><span style="color:#000000;">- 1/2 su bardağı rendelenmiş beyaz peynir</span><br /><span style="color:#000000;">- 1/4 demet maydonoz</span><br /><br /><strong><span style="color:#000000;">Yapılışı:</span></strong><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLb2cG-bKOmXyRPJ2vyQ8S7vSlzSrRGgNv76mzdH4ImA1rr0-HF0LNPBFHQd1l38omMCwrHFXenlp6wtjuLZT2SKMS8t6No8w8dKbTLtp4MLnDoyRwvbq0S_RstnXFTAZMBABv5YKkAV9Q/s1600-h/akıtma_maya.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060276289764113586" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLb2cG-bKOmXyRPJ2vyQ8S7vSlzSrRGgNv76mzdH4ImA1rr0-HF0LNPBFHQd1l38omMCwrHFXenlp6wtjuLZT2SKMS8t6No8w8dKbTLtp4MLnDoyRwvbq0S_RstnXFTAZMBABv5YKkAV9Q/s200/ak%C4%B1tma_maya.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a><span style="color:#000000;">1. Unu eleyip maya ile karıştırın. Şekeri, zeytinyağını ve sütü ekleyerek mikserle birkaç dakika çırpın. </span><br /><span style="color:#000000;"></span><br /><span style="color:#000000;">2. Mikseri çıkartıp karışıma peynir rendesini ve ince kıyılmış maydonozları ekleyin, kaşıkla karıştırın. </span><br /><br /><span style="color:#000000;">3. Kabın üzerini streçle kapatarak ılık bir ortamda kabarması için 1 saat kadar bekletin. Bu aşamada hamur hafifçe yükselip köpürecek. </span><br /><br /><span style="color:#000000;"><span style="color:#000000;">4. Hafifçe yağladığınız tavaya hamurdan (hamuru söndürmemeye dikkat ederek) birer kepçe dökerek önlü arkalı pişirin. Tümü pişene kadar önce pişenlerin sıcak kalmaları için ılık fırının içinde bekletebilirsiniz.</span> </span><br /><br /></p><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060275989116402850" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipMZPc38vYiBX0Fdn2fLMKEsr_xk3dHyJnAyHXjhaYP0T95MwO9YS1pcWxHhxXV3r9jEtVgWQ1fvCLiOcg27keKoUyvTnDT24r9siiJu8QBEYPkn_NE7g2qL47rBs_YUV0Ibn0WgjRgAqj/s400/ak%C4%B1tma_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Akıtmaları sade olarak da servis yapabilirsiniz ama yanında peynir zeytinle ve bir bardak portakal suyuyla nefis oluyorlar..</span><br /><br /><em><span style="color:#000000;">Tüm annelerin, anne adaylarının, anneannelerin ve babaannelerin gününü şimdiden kutluyorum. Annemden uzakta olacağım bu yıl ona küçücük bir kurabiye ve çikolata paketi yollayabileceğim buradan ancak, ama umarım pakete sığdıramayacağım özlemim ve sevgim de ulaşır o "emek ellerine"..</span> </em></p><p></p>

Kahvaltı keyfi iyi gelir...

Zaman zaman mutfağa küsme, sonra yine barışma dönemlerim oluyor. Mutfağa küsme dönemlerim aslında hayata da küsme dönemlerim -ki siz bunu ye...

Devamı »

Ballı, cevizli, organik..

<blockquote></blockquote><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWBC3ROJYr9xH0guu8uDFNzFCAzYjQP8yR0AWGPIq0RaB4MPTPaPX-3NL84YIIpOSoPFpCsXlQuILfqnh3wGssb3x7p-Uv23SBTlmMNRDwzneREyYbDJxXwrz16OVioP0Zl2DUutfto_zV/s1600-h/ballıcevizli3.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061748411279654162" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWBC3ROJYr9xH0guu8uDFNzFCAzYjQP8yR0AWGPIq0RaB4MPTPaPX-3NL84YIIpOSoPFpCsXlQuILfqnh3wGssb3x7p-Uv23SBTlmMNRDwzneREyYbDJxXwrz16OVioP0Zl2DUutfto_zV/s400/ball%C4%B1cevizli3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">Tüm malzemelerinin organik olduğu, içine hiçbir katkı malzemesi konmamış yiyecekler düşlüyorum.. Yediğim herşeyin bedenim tarafından sevinçle kabul edildiğini, bedenimin yediklerimden dolayı bana kızmayıp teşekkür ettiğini, onlardan aldığı enerjiyle hayata daha sağlam tutunduğunu ve bunun ruhuma mutlulukla yansıdığını...<br /><br />Tamamen organik beslenebilmeyi hep hayal ediyorum.. Herşeyin yediğim kütür kütür bir elma kadar doğal olmasını.. Şekeri hayatımdan tamamen çıkarmayı mesela.. Boyalı, jöleli pastaları nasıl yemiyorsam, beyaz un ve şeker kullanılmış diğer hamurişlerine de hayır diyebilmeyi.. Reddettiğim daha başka şeyler gibi.. Ben böyle hayaller kuruyorum. <em>"amaaan sonuçta hepimiz öleceğiz!" </em>diyenlere <strong>"evet ama ben kendi ellerimle kendime ve sevdiğim insanlara kanser kapısını açmak istemiyorum"</strong> diyorum.. <em>"amaaan, onda katkı bunda katkı, tası tarağı toplayıp dağda bir kulübede mi yaşayalım?"</em> diyenlere, <strong>"ahh keşke!"</strong> diyorum..<br /><br />Keşke..<br />Keşke dünyaya daha az zarar verebilsem.. bıraktığım iz daha da küçülse.. Hiçbir canlıya hiçbir zararım dokunmadan gidebilsem bu dünyadan..<br /><br /><strong>Zerrin</strong>'le buna benzer şeylerden de bahsettik Cumartesi günü buluştuğumuzda. Sevgili okur-arkadaşım Zerrin'e, onun da aynı şeyleri düşündüğü sanki içime doğmuş gibi, neredeyse organik sayılabilecek kurabiyeler yapıp götürmüştüm. Zerrin kurabiye paketini önce evde açacağını söyledi, sonra dayanamayıp birinin tadına baktı. İçinde şeker olmadığını, bal olduğunu söylediğimde de <em>"işte aslında şekere gerek yok!"</em> dedi. Kahvelerimizi yudumlarken keşkelerimizi ve hayallerimizi konuştuk ardından.. Ama onlar bize kalsın deyip kurabiyelerin tarifini paylaşıyorum:)<br /><br />Kurabiyelerde </span><a href="http://www.sadeorganik.com/"><span style="color:#000000;">Sade</span></a><span style="color:#000000;">'nin organik ürünlerini kullandım; yani ceviz, bal, un ve tarçın onlardan gelen "kurabiyelik paketi"ndendi. Zeytinyağı zaten Ege'mden, tereyağı annemin köylü bir teyzeden alıp getirdiği ve buzluğa attığım kalıptan.. Tek katkı malzemesi kabartma tozu ve üste sonradan ya az tatlı olduysa endişesiyle serptiğim pudra şekeri oldu. Aslında hiç serpmesem de olurmuş.. Kurabiyelerin tadına baktıktan sonra paketlerken, en azından bu kadarını yapıyorum diye düşündüm, en azından çabalıyorum..<br /></span><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061748402689719538" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg14dxzsa2jN7d47Wlt9RJMWdZAqZCW_nnQKGH3rFIZ1ptX8AzrmZYR0Rge3zN2OG8frC6O4oWpDAme1-p7Euoc_GNWjtkaWCtykeiOAiP5uThb756L681qa2U0gj3ebHokgYTKPpv4E5fm/s400/ball%C4%B1cevizli1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;"><strong>Malzemeler:</strong><br /><br /><em>Hamur malzemesi:</em><br />- 1/2 su bardağı zeytinyağı<br />- 1/2 su bardağı eritilmiş tereyağı<br />- 1 su bardağı yoğurt<br />- Aldığı kadar tam buğday unu<br />- 1 paket kabartma tozu<br /><em>İç malzemesi:</em><br />- 2 yemek kaşığı bal<br />- 1 su bardağı dövülmüş ceviz<br />- 1/2 tatlı kaşığı tarçın<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><strong></strong><br />1. Zeytinyağını, eritilmiş tereyağını ve yoğurdu tel çırpıcı ile karıştırın. Daha sonra bir miktar un ekleyin ve kabartma tozunu da ekleyip yoğurmaya başlayın. Gerektikçe un ekleyin. Elinizden kolayca ayrılan yumuşak bir hamur olacak.<br /><br />2. Ayrı bir kapta cevizleri, balı ve tarçını karıştırarak iç malzemenizi hazırlayın. Fırın tepsisine yağlı kağıt serin, fırını 180 derecede ısıtmaya başlayın.<br /><br />3. Hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar kopartıp avucunuzda hafifçe yassıltın, ortasına iç malzemeden 1 tatlı kaşığı kadar koyun. Hamur kenarlarını ortada toplayıp parmak uçlarınızla yapıştırın, hafifçe yuvarlayıp tepsiye sıralayın.<br /><br />4. Kurabiyelerinizi ısınmış fırında 20 dk kadar pişirin. Fırından çıkıp soğuduktan sonra dilerseniz üzerine pudra şekeri serpin.<br /></span><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061748406984686850" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjT01obWGi5pKSr613rNm_1SmMt3B8Bvu5GtCmFYLHSrR2FD57KmyMpBrAErau4hrFZZ9QWb9707XrPxzZgQmCJsJBJ5zyt32kPjI0sP8fnvGorJOFyIhDU5x8iFEasI48BSDS5Tre62PG8/s400/ball%C4%B1cevizli2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Hamurdaki yoğurttan dolayı poğaça ya da çörek gibi yumuşak kurabiyeler oluyorlar. Sanırım çocuklar da severek yiyeceklerdir. Denerseniz çayınızla birlikte yerken kendinizi iyi hissetmeniz dileğiyle..<br /></span></p>

Ballı, cevizli, organik..

Tüm malzemelerinin organik olduğu, içine hiçbir katkı malzemesi konmamış yiyecekler düşlüyorum.. Yediğim herşeyin bedenim tarafından sevinçl...

Devamı »