Guacamole (avokado ezmesi)

<blockquote></blockquote><p><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/323810/guakamol1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/582637/guakamol1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Nihayet "kış gibi" bir gün İstanbul'da..<br />Uyandığımda hafifçe üşümemden anlamıştım. Kapıdan çıktığımda saçlarıma doluşan kar taneciklerini görünce mutlu oldum! Kulağımda en sevdiğim müziklerden biriyle, şımarıklık yapıp yolumu biraz uzatarak yürüdüm. Şimdi de ginseng çayım kupamda, bulduğum kısa bir arada blogu güncelleyeyim istedim.<br /><br />Güzel mi güzel bir misafirim vardı geçtiğimiz günlerde...<br />Ben onu "sakladım", biraz da saklanmak istediğini hissederek. Keşke kırılmasını, üzülmesini, canının yanmasını engelleyebilseydim, keşke onu gerçekten saklayabilseydim! Gücüm o kadarına yetmedi, ama belki bunun da yaşanması gerekiyordu, o güzel öyküde anlattığı gibi <em>bunun bir şans ya da şanssızlık olduğuna kim karar verebilir?</em><br /><br />Canımın içi <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com">Tijen</a> ablamdan bahsediyorum.<br />Ne mutlu bana ki onu iki kez konuk ettim.<br />Benim küçük evimde -hala eksiklerim olmasına rağmen- rahat edebilmesi, huzurlu ve mutlu olup bazen dışarı çıkmak bile istememesi, mutfağımı keyfince kullanıp ikimiz için nefis yiyecekler hazırlaması (hele ilk geldiği günün akşamı ben işten dönmeden önce hazırladığı çorbanın tadını anlatamam, sonraki günlerde de tüm karşı çıkışlarıma rağmen dışarıdan alıp getirdikleri hiç eksilmedi), elimize tabaklarımızı ve kadehlerimizi alıp kanepede oturarak yaptığımız akşam keyifleri, pazar gezmelerimiz, sabah kahvaltılarımız, ama en önemlisi evime ve içime yaydığı pozitif enerji... Öyle güzel ve benim için öyle önemliydi ki! Dünyada onun gibi insanların sayısı birazcık fazla olsaydı, çok daha yaşanır, çok daha iyi bir yer olurdu bu yerküre, buna eminim...</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/202756/avokado.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Avokadoyla beni yine o tanıştırdı. İlk ondan duyduğum avokadoya Aydın'dayken bakınmış ama hiç rastlamamıştım. Söylediğimde şaşırmıştı buna, pazarlarda bile bulunması gerek diye.. Meğer kısmet ekolojik pazaraymış:) Ekolojik pazarı ilk ziyaretimizde aldığı avokadolardan şansıma düşeni o gittikten sonra tatmış ama salata içinde çok da hoşlanmamıştım. "Sevmeyebilirsin" dedi bu sefer gelişinde, hiç mi hiç sevmeyenler olduğundan bahsetti. Ama yok, bizim damak tadlarımız birbirine yakın, ona bir şans daha vereceğim dedim:) Ve ikinci kez bana bıraktığı avokadolardan biriyle haftasonunda "guacamole" yaptım. Evet, güzelmiş:))<br /><br />Avokado ancak olgunken -iyice yumuşadığında- yenebilen bir meyve, bu yüzden ezme yapmaya, sos hazırlamaya, ekmeğe sürülmeye bence daha uygun. Ekolojik pazarda <a href="http://www.bugday.org">Buğday</a> standındaki sevgili Leyla'nın yaptığı gibi üzerine limon sıkıp yiyebilirsiniz de belki, bilmiyorum, ben denemedim:) Biraz kalorili ve yağ oranı yüksek bir meyve olduğunu hatırlatmakta yarar var, ama çok değerli bir besin olduğunu, bolca vitamin içerdiğini de söylemek gerek..<br /><br />Gelelim tarife..<br />Guacamole, yani avokado ezmesi, Meksika mutfağından bir dipsos. Tarifi sevgili <strong>Nathalie Tunçer</strong>'in <em>Miniklerin Yemek Keyfi</em> kitabından. Kitapta sadece miniklere değil, büyüklere de hitap eden nefis tarifler olduğunu <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2006/12/mutlu-eden-armaanlar.html">yazmıştım</a>, bu da onlardan biri. Ben miniklerin sevebileceği versiyonundan farklı olarak, Nathalie'nin tavsiyesi üzerine limon suyu ve kişniş, biraz da tuz ekledim. Ve sebze yanında değil, peksimetle birlikte kendime servis yaptım. Yağmurlu bir Cumartesi günü, tv karşısında buz pateni keyfime öyle güzel eşlik etti ki:)<br /><br />Peksimetlerim taa Mardin'den geldi bu arada, o da ablamın hediyelerinden! Çok lezizler çook.<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/703370/guakamol2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /> </p><p><strong>Malzemeler:<br /></strong><br />- 1 adet olgun avokado<br />- 2 yemek kaşığı süzme yoğurt<br />- 1 adet domates <em>(2 kaşık konserve kullandım)</em><br />- 1 tatlı kaşığı ince kıyılmış maydonoz<br />- 1/2 çay kaşığı kişniş<br />- 1/2 çay kaşığı tuz<br />- Birkaç damla limon suyu </p><p><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Avokadoyu bıçakla çekirdeğine değecek kadar derin çizdikten sonra ikiye bölün. Ne sevimli koca bir çekirdeği var değil mi:) Sonra her yarıyı avucunuza alarak çay kaşığı yardımıyla içini çıkartın. Kaşığın tersiyle ezerek püre yapın. </p><p>2. Küp kesilmiş domatesleri de ezerek püre haline getirin. Sosun lezzeti açısından kış domatesleri yerine yazdan hazırlanmış konservesini kullanmanız önemli.. Ben anneciğimin gönderdiği kıpkırmızı domateslerden kullandım. </p><p>3. Tüm malzemeleri karıştırıp kaşıkla ezerek güzel kıvamlı bir püre haline getirin. Tarifte özellikle belirtilmemişti ama süzme yoğurtla bence kıvam çok güzel oldu. </p><p>Şimdi bu harika sosu dilediğiniz şekilde servis yapabilirsiniz. Peksimetinizi, galetanızı banarak hafif bir öğünde yiyebilir, ya da Nathalie'nin önerdiği gibi çiğ ya da pişmiş sebzelerle birlikte dipsos olarak değerlendirebilirsiniz..<br /></p>

Guacamole (avokado ezmesi)

Nihayet "kış gibi" bir gün İstanbul'da.. Uyandığımda hafifçe üşümemden anlamıştım. Kapıdan çıktığımda saçlarıma doluşan kar ta...

Devamı »

Pırasalı havuçlu börek & Kolay muz tatlısı

<blockquote></blockquote><p> </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/432956/p??rasal??"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/520910/p%3F%3Frasal%3F%3F%20b%3F%3Frek1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Günler garip telaşlarla, üzüntü ve korkularla, ama neyse ki onları takip eden umutlarla, "neyse ki"lerle, "iyi ki"lerle geçip gidiyor.. Hayat geçiyor, hayat! Böyle düşünürüm ne zaman içim çok sıkılsa, birşeylere çok üzülsem, endişelensem, korksam, korkup dizlerimi karnıma çeksem.. <em>Hayat geçiyor Sibel</em> derim içimden, <em>bu da geçecek..</em> Ya da şöyle derim bazen, <em>hayat geçiyor Sibel, değer mi?<br /><br /></em>Salı akşamından beri yumuşacık battaniyemin altında, kahve fincanım ve çikolatalarım eşliğinde, buz üstünde sanat yapan güzel insanları izliyorum yine. Onlar da azalmışlar.. Canımın içi Evgeni yok en önemlisi. Ama yeniler geliyor, gençler, ışıltılı gözleri, heyecanları ve sevinçleriyle. <em>Hayatı bırakıp gidenlerin yerine de yenileri geliyor, ama gidenlerin boşluğu dolmuyor işte</em> diyorum...<br /><br />Cumartesi günü öğleden sonra sevgili <a href="http://mutlulukmutfaktagizlidir.blogspot.com">Burçak</a> konuğumdu. Uzun zamandır onu konuk etmeyi istiyordum ama bir türlü kısmet olmuyordu. Nihayet şeytanın bacağını kırdık, değil mi Burçakcığım? Onun için çok sevdiği <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/08/sakzl-lorlu-kurabiye.html">lorlu kurabiyemi </a>ve bu pırasalı-havuçlu börekleri pişirdim. Annemin güzel <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/08/nohut-mayal-ekmek.html">ekmeğinin</a> eşlik ettiği fasulye pilakisi, fava ve bulgur sarma da vardı soframızda. En son patlak pirinçli yeşil çayımızı içmeden önce de muz tatlısının tadına baktık. </p><p>Muz tatlısı, Balparmak firmasının takviminde okuduğum bir tarifti. 5 dakika içinde hazırlanabilen çok pratik bir tatlı olmasına rağmen ben önceden hazırlayıp buzdolabında bekletmiştim. Öyle olunca durduğu yerde şerbetlenmiş gibiydi. Hazırlanıp hemen yenirse belki daha hafif bir tatlı olabilir ama bu haliyle de canı çok tatlı çekenleri mutlu edebilir, tercih sizin.. Böreği ise Pratik Mutfak Rehberi'nde gördüğüm bir tariften yola çıkarak kendi elimdeki malzemelere uyarladım. </p><p><strong>PIRASALI-HAVUÇLU BÖREK </strong></p><p><strong>Malzemeler: </strong><em>(6 kişilik)</em><br /><br />- 3 adet yufka<br />- 3/4 çay bardağı zeytinyağı<br />- 3 adet pırasa<br />- 3 küçük havuç<br />- 3 yemek kaşığı beyaz peynir (rendelenmiş)<br />- 3/4 demet maydonoz (ince kıyılmış)<br />- 1 tatlı kaşığı pul biber, tuz<br />- 1 yumurta sarısı<br />- Susam, haşhaş<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Havuçları küp şeklinde, pırasaları küçük parçalar halinde doğrayın.<br /><br />2. Zeytinyağını tavada ısıtın; önce havuçları, onlar biraz yumuşayınca da pırasaları ekleyerek tümü yumuşayana kadar soteleyin.<br /><br />3. Harcı ocaktan aldıktan sonra maydonoz, peynir, tuz ve pul biber ekleyin, karıştırın.<br /><br />4. Her yufkayı 4'e bölerek toplam 12 parça elde edin. Her parçanın kenarına harçtan 2 kaşık kadar koyarak genişçe bir rulo şeklinde sarın. </p><p>5. Fırın tepsisine sıraladığınız böreklerin üzerine yumurta sarısı sürün ve susam, haşhaş serpin. Önceden ısıtılmış 200 derece fırında üzerleri güzelce kızarana kadar pişirin. </p><p><em><strong>Notlar:</strong><br />* Peynir tadını daha fazla almak istiyorsanız miktarı artırabilirsiniz.<br />* Orjinal tarifte haşlanmış patates de vardı, dilerseniz 2-3 patates ekleyebilirsiniz.<br />* Fırında pişirmek yerine sigara böreği gibi yağda kızartabilirsiniz.</em> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/472095/muz%20tatl%3F%3Fs%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><strong>KOLAY MUZ TATLISI</strong> <em><br /></em><br /><strong>Malzemeler:</strong> <em>(2-3 kişilik) </em><br /><br />- 2 adet büyük muz<br />- 2 yemek kaşığı bal<br />- 50 g kaymak<br />- 1 tatlı kaşığı tarçın<br />- Bir miktar iri dövülmüş ceviz içi</p><p><strong>Yapılışı:</strong></p><p>Muzları soyarak uzunlamasına ikiye kesin, servis kabına sıralayın. Üstlerine çay kaşığıyla ufak parçalar halinde kaymak koyun. Daha sonra bal gezdirin. En son tarçın ve ceviz serpip servis yapın. </p><p> </p>

Pırasalı havuçlu börek & Kolay muz tatlısı

Günler garip telaşlarla, üzüntü ve korkularla, ama neyse ki onları takip eden umutlarla, "neyse ki"lerle, "iyi ki"lerle...

Devamı »

Geçmişten Günümüze Kaybolan Yemekler Festivali

<blockquote></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/610243/balkaba%3F%3F%3F%3F1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />Diyebilirim ki uzun zamandır çektiğim fotoğrafları paylaşmak için bu kadar heyecan duymamış, bu kadar acele etmemiştim! Lezzet ustalarının ellerinden çıkmış sanat eserlerine bakmaya da, tatmaya da doyamadım. Yaşadığımız, yaşamaya mecbur bırakıldığımız tüm acımasızlıklara inat; çiçeğe dönüşen balkabakları, ekmekten yapılmış ördekler, kayısılı pilavlar, portakallı helvalar, rengarenk macunlar var bu yazıda...<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/76738/balkaba%3F%3F%3F%3F2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Beltur A.Ş.'nin evsahipliğinde, Asoa Organizasyon'un ve İstanbul Aşçılar Derneği'nin işbirliği ile Feshane'de düzenlenen ''Geçmişten Günümüze Kaybolan Yemekler Festivali''ndeydim dün. <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com">Tijen</a> ablam duyurusunu yaptığından beri aklımın bir köşesindeydi bu etkinlik, ama mutlaka gitmeliyim diye düşünmüyordum açıkçası. İyi ki gitmişim! Yoksa bu güzellikleri sadece arasıra e-posta olarak gelen iletilerde görecektim. Evet yapılabiliyormuş, gerçekmiş onlar:)<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/777261/lahana2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/645062/pierreloti.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/200/493352/pierreloti.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Feshane'ye erkence gidip, festivalin 13.30 gibi başlayacağını öğrenince sabah kahvesi için Pierre Loti'ye gitmek farz oldu. Teleferikle "ürpertici" bir seyahatin ardından güneşli bir masadaydım ve püfür püfürdü İstanbul... En son ne zaman gelmiştim buraya? Galiba oluyor bir 6 sene... Orta şekerli kahvem her ne kadar fazla şekerli gelse de keyfimi engellemedi. </p><p>Feshane'ye döndüğümde etkinlik, katılan aşçılara plaket verilmesi ile başlamıştı. Önce gazetecilerin arasına minicik kameramla karışıp ben de fotoğraflarını çektim:) İstanbul'un en iyi otel ve restoran mutfaklarında çalışan ustaları görelim diye... </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/144348/a%3F%3F%3F%3F%3F%3Flar.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Sonra standları dolaşmaya başladım. İlk dikkatimi çekenlerden birisi tartolet yapılan stand oldu. Hazır tartolet tabanları üzerine krema ve jöle ile yapılan bu tartoletler, catering için seri üretime bir örnekti tabi...<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/636955/tartolet1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Renk cümbüşüne bakar mısınız... </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/486092/sebze-meyve.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Ve tabi ki otlar.. otlar.. otlar..<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/761581/otlar.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Bu cümbüşe kendimi kaptırıp gitmişken, yapılan anonslara daha fazla ilgisiz kalamayıp içeriye, yemek sunumlarının yapıldığı alana geçtim. İyi ki daha fazla vakit geçirmemişim, neredeyse geç kalıyormuşum! Zira insanlar standların önüne yığılmış, kimilerinin de önünde kuyruklar oluşmuştu. Zaten kısacık bir zamanda da tüm yemekler tükendi. </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/424258/yemek.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/172300/yemek.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a></p><p>Heyecanla gezmeye başladığım standlarda hazırlanmış yemekleri gördükçe, Osmanlı zamanında yaşasaymışım ya aç kalır ya da sadece pilav ve tatlıyla beslenip obez olurmuşum diye bir düşünce geçti kafamdan:) Ama sonra o dönemde yaşasaydım belki de vejetaryen olmazdım diye düşündüm, ama yok, yine de olurdum sanki? Beni bir yana bırakırsak, katılan herkesin doyabileceği, doymakla kalmayıp damağının bayram edeceği kadar zengin ve güzeldi ikramlar.. Eee, İstanbul'un en iyilerinden bahsediyoruz! Mesela ben ömrümde bundan daha güzel irmik helvası yemedim..<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/460418/irmik%20helvas%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Yemeği bırakıp hemen tatlıya geçtim görüyorsunuz:) Halbuki tabağıma öncelikle safranlı pilav, kayısılı-cevizli pilav, bir de kestaneli bulgur pilavı aldım azar azar. Evet, pilavdan başka da yiyebileceğim birşey yoktu:) Ama pilavların hepsi de harikaydı! Hele de kuru kayısılı olan..<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/512472/saray%20tatl%3F%3Fs%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Bu gördüğünüz saray usulü irmik helvası. Ara katmanları arasında kaymak var. Bunu tatma şansım olmadı ama portakallı irmik helvasından tattım. İçine ince çentilmiş portakal kabukları atılmış helva bir anda değişmiş, hafiflemişti. Evde yaptığım bir gün ben de deneyeyim diye düşündüm. Son olarak bir tane de tarçınlı saray lokması tattım, en çabuk tükenen tatlı o olduğu için malesef fotoğrafı yok. Bildiğimiz lokmaydı, ama üstüne tarçın serpilmek yerine şurubuna tarçın çubukları atılmıştı. Bunu da bir fikir olarak kaydettim:) </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/30128/saray%20po??a??as??.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/156991/saray%20po%3F%3Fa%3F%3Fas%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bunlar Osmanlı poğaçalarıymış...<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/798541/ekmekler.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Bunlar da nefis pideler, ekmekler... İkram ettikleri ayçekirdekli ve zeytinli küçük ekmekleri orada tadamadım ama eve gelince buzluğa attım. Ekmek bolluğu var bu ara evimde, ne mutlu bana! Ekmeklerin bir de şöylesi vardı ki sevip okşayası geliyor insanın:))</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/596727/%3F%3Frdek.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Sahanlara, çaydanlıklara, kahvedanlıklara, ibriklere bayıldım!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/855415/sahan.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/356824/%3F%3Fad%3F%3Fr%20mangal%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Maddi imkanı olmayan ailelerin çocuklarını okutmak için çabalayan sevgili "reçel anneler"in standında ev yapımı güzel reçeller ve el işi mutfak önlükleri vardı. En renkli ve sevimli standlardan biri de onlarındı..</p><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/331653/re??el" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/91821/re%3F%3Fel%20anneler.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Şeker hamurundan yapılmış semazenler!</p><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/21964/mevlana.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/13229/mevlana.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Ve işte herkesi çocukluğuna götüren, çocuklardan fazla yetişkinlerin ilgi gösterdiği "maaacuuun!" Ben de aldım bir çubuk!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/102251/macun1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/739353/macun2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/497127/macun2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Festivalde emeği geçen herkesi tebrik ediyorum. Büyük emeklerle, özene bezene hazırladıkları herşey çok güzeldi, aksaklıklar ve problemler oldu mu bilmiyorum ama olduysa da ben görmedim. Kendi adıma çok keyif aldım. </p><p>Bir sonraki etkinlik ne olur ve ne zaman olur bilmiyorum ama bu anlamda son derece zengin bir kentte yaşadığım için mutluyum!<br /></p>

Geçmişten Günümüze Kaybolan Yemekler Festivali

Diyebilirim ki uzun zamandır çektiğim fotoğrafları paylaşmak için bu kadar heyecan duymamış, bu kadar acele etmemiştim! Lezzet ustalarının ...

Devamı »

Kayısılı Tart

<blockquote></blockquote><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/918439/kay??s??l??tart1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/946732/kay%3F%3Fs%3F%3Fl%3F%3Ftart1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Son 1 aydır siteye yeni tarif eklemediğimi farkedince tuhaf bir burukluk hissettim içimde. Haftada birkaç kez güncellemeden rahat edemediğim blogumdan neden bu kadar uzaklaştığımı düşündüm. Yoğunluklar, telaşlı geçen günler, hızla akan zaman, mutfağa bazen sadece bir kahve almak için girilen sabahlar, birkaç galeta ve peynirle geçiştirilen yorgun akşamlar derken yemek yapmanın benim için aslında bir meditasyon olduğunu, mutfakta rahatlayıp mutlu olduğumu unutuvermişim...</p><p>Geçen akşam mutfağa bu düşüncelerle girdim ve önce ekmek yapmak için hamur yoğurdum. O mayalanırken de bu tartı pişirdim. Küçük elektrik sobasının yanına koyduğum hamurum 2 katına çıktığında yüzüme yayılan gülümsemeyi görmeliydiniz.. Ne kadar özlemişim! Ekmekler daha önce tarifini yayınladığım Semmel ekmeklerinin üstü tohumlu versiyonları. Susam, çörekotu, haşhaş ve kabak çekirdekli olmak üzere küçük ekmekçikler yaptım, bir tanesinin üzerine de kaşar peyniri koyup pişirdim. Tarifi <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/07/semmel-ekmekleri.html">burada</a>.) </p><p>Kayısılı tart ise kahve yanında güzel giden, basit ama lezzetli bir tart. Ben üzeri için Koska'nın light reçellerinden kullandım ama sizin ev yapımı kayısı marmeladınız varsa tercih edebilirsiniz. </p><p><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- Yaklaşık 1-1,5 su bardağı un<br />- 125 g tereyağı (biraz yumuşak)<br />- 1 yumurta<br />- 1 Türk kahvesi fincanı pudra şekeri<br />- 1/2 çay kaşığı saf vanilya<br />- Bir tutam tuz<br /><em>Üzeri için:<br /></em>- 200 g kayısı reçeli<br />- 1 yumurta sarısı<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/861294/kay%3F%3Fs%3F%3Fl%3F%3Ftart2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Unu eleyip tereyağı, yumurta, pudra şekeri, vanilya ve bir tutam tuz ekleyip yoğurun. </p><p>2. Hamur elinize yapışmayan kıvama gelince 10 dk kadar dinlendirin. Tekrar yoğurup yumurta iriliğinde bir parçayı ayırın. Gerisini yağlı kağıt serili küçük bir kelepçeli kalıbın tabanına döşeyin. Kenarlarını hafif yükseltin. </p><p>3. Reçelden 2 yemek kaşığı ayırıp kalanını hamurun üzerine düzgünce yayın. Ayırdığınız küçük hamurdan ince çubuklar yaparak tartın üzerine kafes şeklinde yerleştirin. Çubukların üzerine yumurta sarısı sürün. </p><p>4. Önceden 200 derece ısıtılmış fırında 20 dk kadar pişirin. Biraz soğuduktan sonra kalıptan çıkarıp tabanındaki kağıdı sıyırın, servis tabağına alın. Ayırdığınız marmeladı suyla sulandırıp fırçayla üzerine sürün, servis yapın. </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/423966/semmel.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Bunlar da güzel ekmekçiklerim:)<br />2 tanesi dilimlenip buzluğa atıldı, ilerleyen günler için. Zira anne kuşun ellerinden çıkmış olan <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/08/nohut-mayal-ekmek.html">ekmeklerin şahı</a> geliyor bugün, kargoyla! Anneciğim düğün telaşında benim valizime birşeyler koyamadığı için dert etmiş içine, ben döner dönmez kargo hazırlamaya başlamış. Başka güzel şeyler de varmış pakette; <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/09/arabn-sa.html">otların kralı</a>, zeytin güzelleri, serbest gezen tavuk yumurtaları gibi:) Umarım sağ salim gelirler!<br /></p>

Kayısılı Tart

Son 1 aydır siteye yeni tarif eklemediğimi farkedince tuhaf bir burukluk hissettim içimde. Haftada birkaç kez güncellemeden rahat edemediğim...

Devamı »

Kızkardeş uçtu yuvadan...

<blockquote></blockquote><blockquote> </blockquote><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/129467/??eker.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/433404/%3F%3Feker.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />"Kış gelini olacağım ben, ne güzel di mi?"<br />"Abla ben şimdi gelin mi oldum?"<br /><br />İstanbul-Aydın arasında dokunan mekikler, durmadan çalan telefonlar, neredeyse tümü adımlanmış mağazalar, bitip tükenmeyen eksikler, herşeyi yetiştirebilecek miyiz endişeleri, ya yetmezse korkusuyla durmadan yenileri kaynayan yemek tencereleri, bahçedeki greyfurt ağaçları altına kurulan sofralar, telaş, heyecan, son akşam annemle oturup onun 30 yıl önceki duvağını kullanarak ellerimizle hazırladığımız nikah şekerleri, "çok üşüyecek!" diye endişe ederken tam nikah gününde açan kış güneşi...<br /><br />Mutluluğun daim olsun kardeşim..<br />Gözlerin hep dünkü gibi ışıldasın, bakarken sevdiğin adama.<br />Ve değerin hep bugünkü kadar bilinsin...

Kızkardeş uçtu yuvadan...

"Kış gelini olacağım ben, ne güzel di mi?" "Abla ben şimdi gelin mi oldum?" İstanbul-Aydın arasında dokunan mekikler, d...

Devamı »

Mutlu eden armağanlar...

<p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/119010/miniklerinyemekkeyfi.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Son bir hafta oldukça zor geçti.. Bir yandan işlerin yoğunluğu, diğer yandan başka problemler derken ruhumun oldukça yorulduğunu hissettim. Sevgili Nathalie'den ve Sade'den gelen güzel armağanlar bu yorgun günlerde moralimi düzelten tek şey oldular. Hem Nathalie'ye hem de Ali Bey'e ince düşünceleri için tekrar teşekkür ederim.</p><p>Öncelikle Nathalie Tunçer'in güzel kitabı "Miniklerin Yemek Keyfi"nden bahsetmek istiyorum.<br />Doktor eşi Ozan Tunçer ile birlikte, 5 yaşına gelen oğulları Güney'in doğumundan itibaren sağlıklı beslenmesi için buldukları çözümleri, güzel ve pratik tarifleri ve çocukların seveceği reçeteleri aynı sorunu yaşayan anne-babalarla paylaşmak istemişler. Bunu yaparken de özellikle fazla mutfak deneyimi olmayan ve bebeğine hazır gıdalar yerine mevsim meyve-sebzelerinden evde hazırlanan sağlıklı yiyecekler vermek isteyen anneleri düşünmüşler. Nathalie, bebeğine kimi zaman neyi nasıl yedireceğini bilemeyen ya da sıkıntı çeken taze annelere faydalı öneriler, fikirler sunup gerisini hayal güçlerine bıraktığını söylüyor. Ben hemen okudum ve hatta "tüm aile için" olan tariflerden denemek istediklerimi not aldım bile:) Cicili bicili resimlerle süslü, hani çocuğuyla birlikte mutfağa girmeyi seven annelerin ve tabi çocuklarının çok seveceği, yararlanacağı bir kitap bu. Bebeği olan ya da bebek bekleyen herkese öneriyorum. </p><p>Paketten bir de Nathalie'nin mis kokulu yılbaşı kurabiyeleri çıktı. Bu yıl kimseden almamış (ve kendim de yapmamış)tım, öyle mutlu oldum ki.. Kahveyle birlikte kardeşimle paylaşarak afiyetle yedik. Ellerine sağlık Nathalie! </p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/966048/sade.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /> <p>Sade'den gelen güzel paketten ise yılın taze salçaları (hem domates, hem biber), közlenmiş biber, kuru fasulye, mercimek, deniz tuzları, baharatlar ve zeytinyağı çıktı. Tümü de organik ve -eminim ki- leziz.. Evdeki salçalarım biter bitmez kavanozları heyecanla açarım! Ali Bey sağolsun katkısız marmelatlarını daha sonra ulaştıracağını yazmış sonradan. Benim gibi şekersiz marmelat diye tutturan herkes için keyifle deneyip düşüncemi yazacağım:) </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/98635/sade_bro%3F%3F%3F%3Fr.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Sade'nin ürün yelpazesi oldukça genişlemiş. Tümünü görmek için <a href="http://www.sadeorganik.com">www.sadeorganik.com</a> 'u tıklayabilirsiniz. Ürünleri de doğal ürün dükkanlarında bulmak mümkün, artık biliyorsunuz zaten:)</p><p>Bir yıl daha geride kaldı..<br />Umarım 2006 mutlulukla anımsayacağınız bir yıl olmuştur!<br />Benim için hayatımın değiştiği bir yıl oldu. Hatta diyebilirim ki ilk kez bir yılbaşı gecesindeki dileğim gerçekleşti. Gerçekten istemek ve aynı anda vaktinin gelmiş olması gerekiyormuş demek ki... 30'lara merhaba demek için eşikten atlayacağım 2007'ye girerken yine bir dilek tutacağım. Ve bu yeni bilgimle daha bir güveneceğim içimdeki sese.. </p><p>Siz de 2007'nizi güzel bir yıl yapın olur mu?<br />Yılbaşı kurabiyelerim yok ama bu güzel fotoğraf var elimde, paylaşabileceğim. Bir fincan kahve ve kurabiye niyetine, lütfen kabul edin.<br />Işık ve sevgiyle mutlu yıllar, iyi bayramlar...</p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/68767/coffee%26cookie.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" />

Mutlu eden armağanlar...

Son bir hafta oldukça zor geçti.. Bir yandan işlerin yoğunluğu, diğer yandan başka problemler derken ruhumun oldukça yorulduğunu hissettim. ...

Devamı »

Bir güzel fuar daha...

<blockquote></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/198761/Resim%20008.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />İstanbul'da bir güzel fuar daha renklendirdi haftasonunu. Cumartesi günü niyetlenip ancak Pazar günü gidebildim, hemen sonrasında da yazmak istedim ama bir türlü fırsat bulamadım fuarın güzelliklerini paylaşmak için. Daha fazla ertelemeden başlamakta fayda var.. Buyrun işte Exponatura'06 fuarından kareler ve izlenimler..<br /><br />Fuar Yeşilköy'de CNR'ın yanıbaşındaki İstanbul Fuar Merkezi'ndeydi. Ulaşım arabası olmayanlar için biraz zormuş aslında.. Ama fuar alanı ferah ve güzeldi, firmalar alanı rahatlıkla kullanabilmiş, ziyaretçiler de rahat rahat dolaşabiliyordu. Naturel festivalinden daha ferah bir ortamdı kısacası.. Hatta galiba biraz daha şenlikliydi:)<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/710054/Resim%20012.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Etiketlerin güzelliğine bakar mısınız? Bayıldım bunlara:) Gökçeada'nın zeytinyağlarını görüyorsunuz. Tadları da öyle güzel ki..</p><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/211314/Resim%20014.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/200/307057/Resim%20014.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Fuarda nefis zeytin ve zeytinyağlarından başka bitki çayları, baharatlar, kuruyemiş ve meyveler, meyve suları, katkısız reçeller, ballar, pekmezler, pestiller, tahıl ve bakliyatlar, un ve unlu mamuller, doğal kozmetikler ve sabunlar da vardı. Üstelik katılımcı firmaların hemen hemen hepsi ürünlerinden tattırmaya, armağan etmeye hevesliydi ki, bu benim her fuarda rastladığım birşey değil. </p><p>Benim tatmaktan en çok mutluluk duyduklarım mis kokulu zeytinyağları ve güzel ekmekler oldu. Bolu'nun meşhur patatesli ekmeği bile vardı, hani o hafif ekşi tadıyla, kızartılıp üzerine tereyağı sürülünce tadından yenmeyen ekmekler! Katkısız reçellere özel bir ilgi duyduğum için şeker yerine balla tatlandırılmış reçelleri memnuniyetle tattım ama elma konsantresi kullanılanlarda elma tadı aldığım gibi bunlarda da yoğun bal tadı aldım. <a href="http://www.sadeorganik.com">Sade</a> firmasından Ali Bey'le geçenlerde yazıştığımızda yeni çıkarttıkları marmelatlardan bahsetmişti, onları denemeyi de heyecanla bekliyorum şimdi.<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/140273/Resim%20006.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/938021/Resim%20016.jpg"><blockquote></a><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/938021/Resim%20016.jpg"></a><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/938021/Resim%20016.jpg"></blockquote><p></a>İşte benim için en heyecan verici standlardan biri! Yunanistan'dan gelmiş öz hakiki damla sakızları efendim:) Bütçeyi biraz sarsabilecek fiyat etiketleri var gerçi ama aktarlarda da fiyatı yüksek zaten. En güzeli oraya giden birileri olursa bol bol sipariş etmek herhalde...<br /><br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/807771/Resim%20007.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Sakız reçeli diye de bilinen bu macunlar kahve yanında soğuk suya batırılarak afiyetle yeniyor. Sütle birlikte de yeniyormuş pek güzel. Tek başına ağır bir tat ama o ufacık kaşık ömre bedel bir lezzet yayıyor damağa.. hele sakıza benim gibi çok düşkünseniz! Ceviz, fıstık, incir, turunç reçelleri ayrı lezzet bombaları.. Galiba tadımlık kaseleri en hızlı boşalan stand burasıydı:)</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/582011/Resim%20015.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Ne güzeller değil mi? Burada değil ama bir başka standdaki mis gibi sabunları koklarken Arzu-Ülfet Aygen'in "Beyaz Unsuz Şekersiz Hamur İşleri" kitabını gördüm. Görevli hanım "Arzu hanım burada, imzalatmak isterseniz" deyince "aaa burada mı?" dedim sevinçle. Baktım, ufak tefek, güleryüzlü bir hanım "benim" diyor. Nihayet tanışabildik ve ayaküstü birkaç dakika da olsa sohbet ettik. Çok şeker biri Arzu hanım, o sağlıklı ve leziz tariflerinin de büyük etkisi olacak ki, hamur işi kitabı olan birine hiç benzemiyor, yani incecik:) Kitabı hala edinmediyseniz lütfen alın ve vicdanınız sızlamadan nefis hamur işleri yapıp yemenin, yedirmenin keyfini çıkarın. Ben şahsen çok faydalandım, hala da tarifler denemeyi sürdürüyorum. </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/237467/Resim%20010.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/200/300137/Resim%20010.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a></p><p>Sade'nin ürünlerini görünce onların standı zannederek yöneldiğim bir başka standda da Abdullah Gümüş'le tanıştım. Güzel bir müjde aldım ondan, organik gıda üreticilerinin "Ottüsad" (Organik Tekstil Tarım Üreticileri ve Sanayicileri Derneği) adıyla dernekleştiğini söyledi. Merkezi Şanlıurfa'da olan, İstanbul'da da bir irtibat büroları bulunan dernek çok kısa bir süre önce, GAP bölgesi başta olmak üzere Türkiye'nin her yerindeki organik tarım ve tekstil üretimini destekleyerek yurt içi ve yurt dışı pazarlamasına yardımcı olmak amacıyla kurulmuş. Ne güzel bir gelişme! Sade de dernek üyelerinden biriymiş.. </p><p>Abdullah Bey bir de <a href="http://www.organikcity.com">Organik City</a>'den bahsetti. Pekçok firmanın ürünlerini internet sitelerinden görebiliyor, sipariş verebiliyorsunuz. İlk 100 kişiye %20 indirim de yapacaklarmış, benden söylemesi:) Bahçeşehir Atrium mavi çarşıda da bir satış mağazaları varmış bu arada.. (<a href="http://mutlulukmutfaktagizlidir.blogspot.com">Burçak</a>cığıma müjde) Son olarak Abdullah Bey'in ikram ettiği organik nar suyunu mutlulukla içip ayrıldım oradan. </p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/68748/Resim%20017.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /> <p><a href="http://www.adatepe.com">Adatepe</a> standını son anda gördüm. Sağlıkla ilgili kuruluşların, SPA merkezlerinin, termal tesislerin vb. standlarının yer aldığı diğer holdeydi çünkü, ve ben oraya şöyle bir bakayım diye son anda girmiştim. Refika Hanım'ın resmini görünce mutlu oluverdim! Bir sahaftan resmi bulunarak Adatepe etiketlerinde ölümsüzleştirilmiş olan bu Rum güzelinin isminin Refika olduğunu da yeni öğrendim. </p><p>Adatepe yağlarının lezzetini biliyor ve arıyorsanız, İstanbul'da Beyoğlu Kurabiye Sokak'ta (Zencefil ve Parsifal'in de olduğu sokak) bir satış merkezlerinin olduğunu öğrendim. Buradan eve teslim sipariş verebiliyorsunuz (0212-292 47 17, <a href="mailto:siparis@adatepe.com">siparis@adatepe.com</a>)</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/87242/Resim%20016.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Bir fuar daha böyle geçti işte..<br />Birşey almayacağım bu kez desem de, yine kocaman bir çantayla eve döndüm:) Gerçi çoğu broşürler, dergiler, numunelerden oluşuyordu yükümün ama çok arayıp nihayet katkısızını bulduğum bir şişe nefis nar ekşisini özellikle anmam gerek. Ne yaptım? Tabi ki hemen o akşam kocaman bir tabak kısır hazırladım kendime. Çayımı da demleyip, dergilerim kucağımda "fuar sonrası keyfi" yaptım:)<br /></p>

Bir güzel fuar daha...

İstanbul'da bir güzel fuar daha renklendirdi haftasonunu. Cumartesi günü niyetlenip ancak Pazar günü gidebildim, hemen sonrasında da yaz...

Devamı »

Portakallı Islak Kek

<p><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/562126/portakall??"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/619054/portakall%3F%3F%20kek2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Portakallı kek deyince benim aklıma annemin kekleri gelir aslında. Annem keklerine ve kurabiyelerine hep portakal kabuğu koyduğundan herhalde.. Öyle ki, buzdolabında ufak bir kavanoz içinde yaz aylarında da portakal kabukları daima bulunur, dayanması için şekerlenmiş olarak. Sonra da pekçok yerde kullanılır. </p><p>Ben de yavaş yavaş yaz için kabuk biriktirmeye başlayayım diye düşündüm geçenlerde bu keki yaparken. Anneler mutfak alışkanlıklarının pekçoğunu kızlarına da geçiriyorlar, iyi de yapıyorlar! O sıralar anlamasak bile zaman içinde onlarla aynı şeyleri yaptığımızı ya da düşündüğümüzü gülümseyerek farkediyoruz. Ben de portakal aromasını çok seviyorum, gerçi henüz herşeye koyacak kadar anneme benzemedim ama:) keklerde, kurabiye ve çöreklerde, çayda, tatlılarda... hele hele çikolatayla bir arada kullanmayı çok seviyorum. </p><p>Ofise getirmek için kek yapmaya söz verince yine farklı bir tarif denemek istedim. Selçuk Kuzu'nun pasta ve kek tarifleri genelde güzel oluyor, o yüzden epeydir denemeyi düşündüğüm portakallı kekini denedim bu defa. Yağsız bir pandispanyaya portakal kabuğu eklenerek hoş bir aroma kazandırılıyor, pişip soğuduktan sonra üzerine dökülen portakallı sıcak şurupla da lezzeti katlanıyor. Kek beğenildi, öğleden sonra çayların kahvelerin yanında mutlulukla yendi ama sanırım bu mutlulukta Cuma gününün en yoğun ve stresli saatlerini yaşıyor olmamızın da etkisi vardı!<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/160168/portakall??"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/200/363964/portakall%3F%3F%20kek_ofis.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a></p><p><strong>Malzemeler:</strong> </p><p>- 3 adet yumurta<br />- 7 yemek kaşığı toz şeker<br />- 1 adet portakalın suyu ve kabukları<br />- 7 yemek kaşığı un<br />- 1 çay kaşığı kabartma tozu<br /><em>Şurubu için:</em><br />- 2 portakalın suyu<br />- 1 portakalın kabukları<br />- 3 yemek kaşığı toz şeker<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Yumurtaları, toz şekeri ve portakal kabuğu rendesini derin bir kabın içine alın, mikserle iyice çırparak koyu krema kıvamına getirin. </p><p>2. Unu ve kabartma tozunu eleyerek karışıma ekleyin, hafifçe karıştırın.</p><p>3. Küçük boy kelepçeli kalıbın tabanına yağlı kağıt serip kenarlarını yağlayın, karışımı boşaltın. Önceden orta ısıya ayarlanmış fırında 30-40 dk kadar pişirin. Pişen kek biraz ılındıktan kalıptan çıkartın, soğumasını bekleyin.</p><p>4. Şurup için portakal suyunu, kabuklarını ve toz şekeri karıştırıp ocağa alın, bir taşım kaynatın. Şurup henüz sıcakken, soğuk kekin üzerine dökün. Portakal kabukları kekin üzerinde sevimli bir dekor oluşturacak. </p><p>Artık kekinizi ister ılık, ister soğuk servis yapabilirsiniz. Benim yaptığım gibi süprizli olursa daha çok keyif verecektir:) </p><blockquote><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/993865/portakall%3F%3F%20kek3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p></blockquote><p>Haftasonu geldi, bir de güzellik var İstanbul'da yaşayanlar için. <a href="http://www.exponatura.net">Exponatura'06</a>, doğal ve organik ürünler fuarının ikincisi Yeşilköy'de İstanbul Fuar Merkezi İDTM'de dün başladı, haftasonu boyunca da devam edecek. Fuar alanına yakın bir noktaya metroyla ulaşmak mümkün, telefon ettiğimde metro çıkışında ring servisleri olduğu bilgisini de verdiler. Ben yarın zaman ayırıp gitmeyi düşünüyorum. Size de bu sefer önceden bildireyim dedim. Fuarda yöresel ürünler, zeytin ve zeytinyağları, kahvaltılıklar, baharatlar, kurutulmuş gıdalar, bitki çayları, diyet ürünleri, vejetaryen gıdalar gibi pekçok sağlıklı beslenme alternatifi sergileniyor...<br /></p>

Portakallı Islak Kek

Portakallı kek deyince benim aklıma annemin kekleri gelir aslında. Annem keklerine ve kurabiyelerine hep portakal kabuğu koyduğundan herhald...

Devamı »

İstanbul lezzetleri 2

<blockquote></blockquote><p> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/865438/kanl%3F%3Fca%20yo%3F%3Furdu.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />Biriken İstanbul lezzetlerini paylaşacağıma söz vermiştim. Bu sabah arşivimdeki fotoğrafları uzun süredir beklettiğimi (ve blogu da epeyce ihmal ettiğimi) farkedip fotoğraflar ve anılar daha fazla eskimeden yazmaya karar verdim. İstanbul hep yorgunluk ve stres demek değil ya? İşte buyrun İstanbul lezzetleri, bölüm iki!<br /><br /><strong>Kanlıca yoğurdu</strong> ile başlayalım.<br />Şimdi bu üzerinde pudra şekeriyle iştah açıcı görünen yoğurdu tadınca annemin evde yaptığı yoğurttan daha özel bir lezzet alamadım desem ne dersiniz bilemem.. Seveni vardır muhakkak, mesela yan masaya oturan iki hanım yarımşar kilo yediler afiyetle:) Ama diyeceğim odur ki Kanlıca'da yoğurt yemenin benim için anlamı, eski güzel İstanbul'a dair ve malesef anılarda kalmış bir lezzet olmasıdır. Ben o eski güzel sütlerden yapılan, pembemsi rengiyle efsane olmuş yoğurda yetişemeyen kuşaktanım. Bana düşen bu kadarıydı işte, denizin içindeymişim duygusu veren o eski kıyı kahvesinde oturmak, güneşli bir Pazar öğle sonrasında denizin çalkantılarına dalarak şimdinin Kanlıca yoğurdunu kaşıklamak... Ballısını ve reçellisini denemedim, ama yoğurt gibi yoğurt sade haliyle bile yenen, üstüne şeker istemeyendir derim.<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/499974/kanaat_lahanadolma.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />Karşıya geçtiğim bir haftasonunda Üsküdar'daki <strong>Kanaat Lokantası</strong>'nda yemek yedim. Önden güzel bir mercimek çorbası, ardından da nefis bir lahana sarması.. Bolca limonla birlikte. Kanaat, İstanbul'un en eski (73 yılık) ve pekçok lezzetiyle meşhur esnaf lokantalarından biri. Gerçi bugün esnaf lokantasına benzer yanı pek kalmamış, ama yine de o ruh az da olsa hissediliyor. Orada doğup büyümüş izlenimi veren insanlar çalışıyor mesela:) Ne istediğinizi anlıyorlar ve çabucak masanıza getiriyorlar. Benim gittiğimde tam yemek vakti olduğu için oldukça kalabalıktı, yine de servisleri hızlı ve sorunsuzdu.<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/314586/kanaat_s%3F%3Ftla%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/324412/kanaat_tatl??lar1.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/200/180730/kanaat_tatl%3F%3Flar1.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; CURSOR: pointer" /></a>Yemekleri konusunda daha fazla birşey diyemem ama şu fırın sütlaç için hayatınızda bir kere olsun yemelisiniz diyebilirim. Dışarıda yediğiniz hangi sütlü tatlıda gerçek süt kokusu aldınız? Ben hiç almamıştım, daha doğrusu almadığımı bu sütlacı yediğimde anladım. Sütleri özel çünkü, Çekmeköy'deki kendi çiftliklerinden geliyormuş, başka süt kesinlikle kullanmazlarmış. </p><p>Kanaat'e tekrar gelip diğer zeytinyağlılarla birlikte başka tatlıların da hatırını sormayı düşünüyorum:) Üste çay ikram etmeyi de ihmal etmiyorlar. Tam yerini bilmeyenler için Kanaat Üsküdar'da, Selmanipak caddesi no 25'te..<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/368023/s%3F%3Fti%3F%3F_salep.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />Ben kentin pekçok lezzet noktasına yakın oturan şanslılardanım. Mesela "mahallemde" <strong>Sütiş</strong>'in bir şubesi var:) Sütiş, muhallebileri, ağızda eriyen su börekleri, kaymaklı kahvaltıları ile daha önceleri de beni mest etmişti. Soğuk bir akşamüstü ise salebinin ne kadar lezzetli olduğunu keşfettim. Salep sevenler bilir her yerde salep içilemeyeceğini.. Sütiş, içilecek yerler listesinin en başına rahatlıkla eklenebilir. Ben öyle yaptım! Tarçınla birlikte zencefil de serpiyorlar üzerine. Meğer zencefil ne çok yakışırmış salebe? Evet evet! Bundan sonra hem tarçın hem zencefil isterim ben salebime..<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/820616/safa2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/200/599147/safa2.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Puslu ve soğuk bir başka akşamda, <strong>Samatya</strong>'daydım. "İkinci Bahar" diye bir güzel dizimiz vardı hani bizim eskiden... İşte o zamanlardan beri merak ederdim Samatya'yı. Doğrusu hayal ettiğim gibi bulmadım, Şener Şen'in canlandırdığı ustanın yorgun ve hüzünlü akşamlarında oturup düşündüğü o kocaman meydan otopark gibi kulanılıyordu çünkü. Hatta bir an tanıyamadım Samatya'yı bu yüzden.. Yine de Yedikule'ye doğru ilerledikten ve eski lokantalardan birinde birkaç ufak zeytinyağlı tabağından oluşan bir yemek yedikten sonra, Samatya'nın dar sokaklarındaki ufacık bir çayocağında sedire oturup demlenmesini bekleyerek tazecik çay içmek güzeldi... Hatta Samatya nedir derseniz işte bu çay bardağıdır derim..<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/88778/%3F%3Fay.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />Özünde esnaf lokantası olup, esnaf lokantasına benzer yanı kalmamış bir başka lokantaya daha, <a href="http://www.haciabdullah.com.tr">Hacı Abdullah</a>'a uğradım bir Beyoğlu akşamında. Asırlık bir lokanta olup seveni de sevmeyeni de çok Hacı Abdullah'ın. Ama sonuçta mutfağımızın klasikleşmiş güzel yemeklerinden yiyip karnınızı çok güzel doyurabileceğiniz bir yer. Ortamı ve fiyatları esnaf lokantası ayarında değil, ama benim gibi çok acıkmışsanız ve son zamanlardaki geçiştirmelerinizin ardından sağlam bir yemeğe ihtiyaç duyuyorsanız rahat koltuklarına oturup kendinize böyle kocaman bir zeytinyağlı tabağı söyleyebilirsiniz. Başka meşhur yemekleri de var tabi ama malum, benim yiyebileceğim yemekler değil onlar.</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/756007/hac%3F%3Fabdullah.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />Yemeğin yanına -alışkanlığım olmadığı halde- nar suyu istedim ve ne kadar iyi yaptığımı anladım. Yemekle birlikte öyle güzel gidiyor ki! Gerçi Sultanahmet'teki İmren Büfe'de içtiğim ve buruk lezzetini unutamadığım nar suyu ayarında değildi kesinlikle (araya bir lezzet anekdotu daha düşüldü böylece!) ama iyi geldi. Son olarak da keşkül... Burada mutlaka keşkül yemek gerek, çünkü çok farklı, fıstıkla yapıyorlar! Tadına doyamıyorsunuz, zaten büyük olan porsiyon yetmiyor, tabağı sıyırmak falan istiyorsunuz:)<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/520198/yu??a.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/200/236929/yu%3F%3Fa.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; CURSOR: pointer" /></a></p><p>İstanbul güzel kent..<br />Güzel tepelerinden bakınca daha bir "aziz", daha bir güzel! İşte aziz İstanbul'a <strong>Yuşa Tepesi</strong>'nden baktım bir de.. Anadolu Kavağı'na giderken bir an artık İstanbul'da olmadığınızı, yollara düşmüş Karadeniz'e doğru gitmekte olduğunuzu zannediyorsunuz. Hele de vakitlerden sakin bir ikindiyse, günbatımına doğru gidiyorsanız! Üşüyorsunuz tepelere çıktıkça, ama arabadan inivermek, yürümek... yürümek.. de istiyorsunuz.<br /><br />Yuşa tepesinde ne mi var? Türbenin huzurlu sükuneti, civarda oturan kadınların el emeklerini sergiledikleri ufacık bir pazar yeri, bir de işte böyle bir manzara var...</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/756861/yu%3F%3Fatepesi.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p></p><p><strong>Anadolu Kavağı</strong>'na aslında sessizlik ve sakinliğe ihtiyaç duyulan bir zamanda, mümkünse bir haftasonu sabahtan gitmek gerek.. Her ne kadar bilenler eski tadının kalmadığını söylese de ufak bir kıyı kasabası çünkü burası. Sokaklarında uzun uzun yürümek, havadaki kış kokusunu içine çekmek, simit-çayla kahvaltı etmek, balıkçı lokantalarına uğramak, Ceneviz Kalesi'ne çıkıp oradan Karadeniz'i doyasıya seyretmek gerek... </p><p>Ama ben ne zaman ordaydım dersiniz? Tam da bir dolunay doğarken!<br />Günbatımında Kale'ye çıkıp işte böyle bir Karadeniz manzarasıyla karşılaşınca gözlerime inanamadım. Fotoğraf makinesi gökyüzünün o anki rengini ne kadar yansıtabildi bilmiyorum...<br /> <br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/903891/kale_g%3F%3Fnbat%3F%3Fm%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Ve son fotoğraf...<br />(biraz kararsız kalsam da bu hoş anı paylaşmak istedim)<br />Anadolu Kavağı'nda o akşam bir kır kahvesinde çekildi.. Kale'den inince, oklarla işaret edilmiş çay bahçesine yönelmek yerine uçurum kıyısında karikatür gibi duran ufacık kahveye girmiştik. Soba yanıyordu içeride, çok üşümüştük, canımız kahve istiyordu ve çantamda <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2006/11/susaml-top-kurabiye.html">kurabiyeler</a> vardı. Saat 5'ti henüz ama elektrikler kesilince küçük kulübe kapkaranlık oldu. Masaya bir bakkal mumu getirdiler:) Sıcacık kahve, tazecik kurabiye ve bir kış ikindisinde güzel İstanbul... işte o anki mutluluğun fotoğrafı!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/405861/k%3F%3Fr%20kahvesi_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />... devam edecek:)<br /></p>

İstanbul lezzetleri 2

Biriken İstanbul lezzetlerini paylaşacağıma söz vermiştim. Bu sabah arşivimdeki fotoğrafları uzun süredir beklettiğimi (ve blogu da epeyce ...

Devamı »