YE #9: Yöresel Yemekler (Aydın mutfağı)

<span style="font-size: large;">Yeni YE etkinliğimizin ev sahibi <i>Olsai</i>, etkinlik konusu olarak yöresel yemekleri seçtiğini duyurduğunda sanırım herkes heyecanlandı... Her etkinlik ayrı heyecanlı geçse de bu ayki etkinliğin beni biraz daha fazla heyecanlandırdığını itiraf etmeliyim! Hem yöresel yemeklere ayrı bir ilgi duyduğum ve bu sayede blog arkadaşlarımın yörelerine özgü yemekleri öğrenebileceğim için, hem de sizlerle zaten paylaşmak istediğim lezzetleri (<strong>kırlı kızartması</strong>, <strong>pazı kavurması</strong>, <strong>çemen</strong> ve <strong>yemiş tatlısı</strong>) daha fazla ertelemeden paylaşabileceğim için...</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjt9NKxk6FgvjsiZioXhxWD5REe6407WmXC_Qj7aIiu0KrJEV4lqQNh15i6TLc7sfXtZxQfjZzlZ1sPsGXBNTvMpvoOW1Dsz6u-ZRgxzutlQyjFIc-CR8NhaLJgMDpoc7Ed_mEHDfvMkoE/s1600/kirli-kizartmasi-aydin-ege-mutfagi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" title="Kırlı Kızartması, Ege Yemekleri"><img alt="Kırlı kızartması, ege mutfağı" border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjt9NKxk6FgvjsiZioXhxWD5REe6407WmXC_Qj7aIiu0KrJEV4lqQNh15i6TLc7sfXtZxQfjZzlZ1sPsGXBNTvMpvoOW1Dsz6u-ZRgxzutlQyjFIc-CR8NhaLJgMDpoc7Ed_mEHDfvMkoE/s640/kirli-kizartmasi-aydin-ege-mutfagi.jpeg" width="480" /></a></div><br /><br />Etkinlik nedeniyle son günlerde bizim mutfaklarda -önce annemin, sonra babaannemin mutfağında- yoğun bir faaliyet vardı. Annem bir etkinliğin daha geride kalmasından dolayı sanırım oldukça rahatlamıştır.. Günlerdir kadının başının etini yedim diyebilirim. Bana önerdiği yemeklerin hepsine bir bahane bulup itiraz etmemden sonra, çok sevdiğimiz <strong>kırlı kızartması</strong>, <strong>pazı kavurması</strong>, <strong>çemen</strong> ve <strong>yemiş tatlısında</strong> karar kıldık. Aslında bahane sayılmazdı itirazlarım, haklı olduğum yönler vardı. Birincisi, etle yapılan dolayısıyla kendi yemediğim bir tarifi siteye koyamazdım.<br /><br />İkincisi, yemeklerimizin çoğu ot yemekleriydi, benzer şekilde yapılırlardı ve onlardan zaten bolca <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/09/arabn-sa.html" title="Arapsaçı kavurması tarifi (Rezene)">bahsetmiştim.</a> Üçüncüsü de denemek isteyenler aynı malzemeleri kendi yörelerinde bulamayabilirlerdi. Nihayetinde tümü de kolay ve pratik olan, denemek isteyenlerin hemen yapabileceği tariflerimizi paylaşmaya karar verdim. Dolayısıyla bu yazıda Aydın mutfağına özgü kimi yemekler yok ama bu da benim bakışım olsun... olur değil mi? :)<br /><br />Hemen ilk tarifle başlayayım, daha sonra mutfağımızdan da bahsetmek istiyorum biraz...<br /><br /><h2> KIRLI KIZARTMASI</h2><span style="font-size: large;">İlk iki fotoğrafta görülen "kırlı kızartması" aslında bir çeşit imambayıldı... Belki birkaç malzeme ya da yöntem farklılığı vardır.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBsasR0Vc9RrbxGDit8ZJd4iXt0NvMTSXa8YUcAQdSy7AeRJX3KCwDbRnNmTjJ1AXOeIBhHfbSFtMbSE-_5o6G5AE2_Wjg-aLBx7Ign1D6BNet5WUFT2mpLgIcM-LUEKg5V4Vw0hJhyphenhyphenig/s1600/kirli-kizartmasi-ege-yemekleri-aydin-mutfagi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Fırında Kırlı Kızartması"><img alt="Fırında kırlı kızartması - ege yemekleri" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBsasR0Vc9RrbxGDit8ZJd4iXt0NvMTSXa8YUcAQdSy7AeRJX3KCwDbRnNmTjJ1AXOeIBhHfbSFtMbSE-_5o6G5AE2_Wjg-aLBx7Ign1D6BNet5WUFT2mpLgIcM-LUEKg5V4Vw0hJhyphenhyphenig/s640/kirli-kizartmasi-ege-yemekleri-aydin-mutfagi.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Denizli yöresinde ise bildiğimiz şekilde patlıcan, biber ve patates dilimleri kızartılır, servis tabağına alındıktan sonra üzerine zeytinyağında kavrulmuş bolca soğan ve maydonozdan oluşan bir sos dökülür, <strong>kırlı kızartması</strong> buna denir. Aydın'da ise biz bu yemeğe kırlı kızartması deriz. Annem her iki versiyonu da arasıra yapar, ikisinin de lezzeti ayrıdır. Her iki yemeğin de üzerine normal kızartmada olduğu gibi sarımsaklı yoğurt dökmeyiz ancak yanında mutlaka taze yoğurtla servis yaparız. Görünüşte ağır bir yemek gibi gelebilir ama kesinlikle değildir, zaten zeytinyağıyla yapılır ve yanında yenen yoğurt bu yemeği oldukça hafifletir.<br /><br />Bence en lezzetli yemeklerimizden biridir! Fırınlanmış bol sarımsaklı bir patlıcan yemeği lezzetli olmaz mı hiç? Kızarmış ekmeğimden kopardığım bir parçayı bastırarak pişmiş patlıcanları köklerinden ayırmaya, sarımsakları ucundan tutarak bir seferde kabuğundan sıyırıp yemeye bayılırım..<br /><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler (4 kişilik)</span><strong><br /></strong><br /><ul><li><strong><span style="font-weight: normal;">Yarım kg patlıcan</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">1 büyük kuru soğan</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">7-8 diş sarımsak</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">5 adet sivri biber</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">3-4 adet domates</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">1 çay bardağı zeytinyağı</span></strong></li></ul><div><br /></div><div><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span></div><ol><li>Patlıcanların sapını dipten 2 cm bırakarak kesin ve alacalı soyun. Köklerinden ayırmadan, önce ortadan ikiye, sonra da dörde bölün. Acısının çıkması için bolca tuzlayıp, yarım saat kadar kevgirde bekletin.</li><li>Patlıcanları yıkayıp mutfak havlusu ile kurulayın. Tavada kızdırdığınız zeytinyağında kızartıp dikdörtgen bir fırın tepsisine sıralayın.</li><li>Tavada kalan yağda (eğer fazla kaldıysa birazını alıp azaltabilirsiniz), soğanları kavurun. Doğradığınız biberleri de ilave edin ve bir müddet çevirin. Küp küp doğranmış domatesleri ekleyin. Tuzunu kontrol edip ateşten alın ve bu harcı tepsideki patlıcanların üzerine yayın.</li><li>Tepsinin kenarından 1 su bardağı kadar kaynar suyu yavaşça dökün. Sarımsakları bütün halde en üste serpiştirin (benim gibi pişmiş sarımsağa bayılıyorsanız çok daha fazla koyabilirsiniz!). 200 derece fırında 30 dk pişirdikten sonra tabaklara alarak servis yapın.</li></ol><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_54jXJMmq0CHBOIQw_S2T_enc1KSmUchmevUTTP0OHNP-d_3F3FwSHcC3pS48kfeaz6dIvYnOh06-0DUE53lZqe1acq64ZHqmDydOKng4zbcffLpscknLMttWIcoXanGh2KLczFHI7ZA/s1600/kirli-kizartmasi-tarifi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Kırlı Kızartması"><img alt="Kırlı Kızartması" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_54jXJMmq0CHBOIQw_S2T_enc1KSmUchmevUTTP0OHNP-d_3F3FwSHcC3pS48kfeaz6dIvYnOh06-0DUE53lZqe1acq64ZHqmDydOKng4zbcffLpscknLMttWIcoXanGh2KLczFHI7ZA/s640/kirli-kizartmasi-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><div><br /></div><br />Ben, babam ve kardeşlerim Aydınlıyız, annem ise Denizlili. Annem baba tarafından Çerkez. Rahmetli büyükbabam ve anneannem damak zevklerine çok önem veren insanlardı. Özellikle de büyükbabam.. Anneannem mutfaktayken sandalye çekerek onun yanında oturduğunu, izlediğini, sofrada hep farklı ve çeşitli yemekler olmasını istediğini anımsıyorum. Onun yemek konusundaki titizliği, anneannemin uzun yıllar boyunca annemi mutfağa sokmamasına sebep olmuşsa da, annem çabuk kapatmış açığını. Ama anneannem çoğunlukla et ağırlıklı, bol tereyağlı yemekler, hamur işleri pişirdiğinden; annem zeytinyağlı hafif yemeklerle, ot ve sebzelerin pekçoğuyla aslında evlendikten sonra tanışmış... Çocukluğumda sebze yemeklerine de et koyar, ya da zeytinyağı ile tereyağını karışık kullanırdı ama artık mutfağımızda zeytinyağının, otların ve sebzelerin mutlak hakimiyeti var. Tıpkı diğer akrabalarımızın, komşularımızın mutfaklarında olduğu gibi...<br /><br /><h2> PAZI KAVURMASI</h2><strong></strong><br /><span style="font-size: large;">Aslında dediğim gibi ot yemeklerini elemiştim ama <strong>pazı kavurmasına</strong> kıyamadım. Pazıdan genelde börek ya da sarma yapılır, kavurmasını herkes bilmeyebilir düşüncesiyle yazıyorum. Bir de tabi pazının şimdi tam mevsimi ve her yerde de rahatlıkla bulunabiliyor. Hem benim yöresel yemekler yazım otsuz olamazdı ki?</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEgdI5nsGrMqCru-aThp-hYycERZN9J3Emn9VHreeIU4lZKLKbCCVWnwyMoWmOhw6Z9cnre12dHtndAY5mEQ_zwdgkCvTS4d0e6ZmME9Hv0pFYtW9HT2DYpM_GARKHmbwZFfbw4nyToKw/s1600/pazi-kavurmasi-tarifi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Pazı Kavurması"><img alt="Pazı Kavurması Tarifi" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEgdI5nsGrMqCru-aThp-hYycERZN9J3Emn9VHreeIU4lZKLKbCCVWnwyMoWmOhw6Z9cnre12dHtndAY5mEQ_zwdgkCvTS4d0e6ZmME9Hv0pFYtW9HT2DYpM_GARKHmbwZFfbw4nyToKw/s640/pazi-kavurmasi-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler (2-3 kişilik)</span><br /><ul><li>1 bağ pazı</li><li>1 adet kuru soğan</li><li>2-3 diş sarımsak</li><li>2-3 adet kuru biber</li><li>1 kahve fincanı zeytinyağı</li><li>1 tatlı kaşığı kırmızı toz biber</li><li>Tuz, karabiber, pul biber (arzu edilirse)</li></ul><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><br /><ol><li>Pazıları geniş bir tencerede kaynayan suya atın, bekletmeden hemen çevirerek süzgeçle çıkartın. Soğuk sudan geçirin, suyunu sıkarak doğrayın.</li><li>Tavada zeytinyağını ısıtın, doğranmış soğan ve sarımsakları kavurun. Kuru biberleri yıkadıktan sonra ufalayarak ekleyin. Birkaç kez çevirdikten sonra pazıları da ekleyin. Tuz, karabiber, kırmızı toz biber ve acı severseniz pul biber ekleyip 5-10 dk kadar kavurun.</li></ol><strong>Yumurtalı Pazı Kavurması Tarifi</strong> : Bir de yumurtalı versiyonu var bu pazı kavurmasının... Daha besleyici, daha dengeli bir yemektir, lezzetlidir de, ama biz pazıyı sade haliyle sanırım daha çok seviyoruz. Yumurtalı yapmak istersek kuru biber eklemiyoruz, soğan-sarımsaklar kavrulduktan sonra pazıları ekliyor, pişmesine yakın 2-3 yumurta kırıp fazlaca karıştırmadan kapağını kapatıyoruz...<br /><br />Her iki versiyon üzerine de sarımsaklı süzme yoğurt servis önerisidir.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTkFtntf0pDGz3RtzHCM5kUwJ5IjhEpUVjoZTWr4oIIH4I_0QO0N_JrYaKVd4k0M3qMjbwIZhVv52BzsqJb0RtqGgKY9kZc4vZD4ufSLyc3G7MfKAuHk6pwtSOY7cBqQ0SxiHeW1kMNmI/s1600/pazi-kavurmasi-tarif.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Yumurtalı Pazı Kavurması Tarifi"><img alt="Pazı Kavurması Tarifi" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTkFtntf0pDGz3RtzHCM5kUwJ5IjhEpUVjoZTWr4oIIH4I_0QO0N_JrYaKVd4k0M3qMjbwIZhVv52BzsqJb0RtqGgKY9kZc4vZD4ufSLyc3G7MfKAuHk6pwtSOY7cBqQ0SxiHeW1kMNmI/s640/pazi-kavurmasi-tarif.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br /><br />Ege mutfağının pekçok yönüyle çok sağlıklı bir mutfak olduğunu düşünüyorum. Lezzet açısından damak zevkine göre fikirler değişebilse de (öyle ya, herkes kereviz sevmek zorunda değil:) ben hem lezzet açısından hem de sağlıklı beslenme açısından mutfağımızı ve alışkanlıklarımızı çok seviyorum. Kış boyunca, özellikle de ilkbaharda bolca yaptığımız ot kavurmalarının yerini, yaz sofralarında soğuk zeytinyağlılar, taratorlar, koruk ya da nar ekşili güzelim salatalar alıyor. Tüm sebzeler zeytinyağıyla, çoğu kez kendi suyunda pişiyor ya da kavruluyor. Ev yapımı ve süzme yoğurt, yoğurtla hazırlanan / yoğurt eşliğinde sunulan soğuk yemekler ve salatalar, çeşitli pilaki ve taratorlar, <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/08/ingene-pilav.html" title="Çingene Pilavı Tarifi">çingen pilavı</a>, yazın bulunan otların (deniz börülcesi, semizotu gibi) salataları yaz aylarında sofralarımızdan eksik olmayan lezzetler... Bol domatesli ve nohutlu bulgur pilavını, üstüne yöremize özgü <a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/karacotlu_peynir.2.jpg" rel="nofollow" title="Karacaotlu peynir">karacaotlu peynir</a> serptiğimiz ev eriştesini de unutmayayım! Ve tabi, tüm bunlara eşlik eden, belki de hepsinden güzel olan <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/08/nohut-mayal-ekmek.html" title="Ev yapımı Nohut Mayalı Ekmek tarifi">nohut mayalı ekmeğimizi</a> kesinlikle unutmamalıyım.. Hala pekçok evde yapılıyor, tarifi kuşaktan kuşağa aktarılmaya devam ediyor... <br /><br /><h2> ÇEMEN</h2><span style="font-size: large; font-weight: normal;">Kimi yörelerde de bizim çemenimize benzeyen, adına muhammara veya acuka denen kahvaltılık ezmeler yapılıyor. Tabi ben onları sonradan öğrendim, eskiden sadece annem yapıyor zannediyordum. Annemin çemeni, üniversitedeyken gönderilen kolilerde bulunması en şiddetle istenen gıda yardımıydı.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdio_W1ha3RY1VFJfslLy30eDp___MPoFHErAKnEtcTkGonsO7CRmXDP5Fq36dnsArSnhGvvrAme2VGB3FpDKEoydoqj2fqMyypvBXsNCIi2nziTBzE-Nl-lezNkON0n5I_ZKiO_Zgdpw/s1600/c%25CC%25A7emen-tarifi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Ev Yapımı Çemen"><img alt="Ev Yapımı Çemen Tarifi" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdio_W1ha3RY1VFJfslLy30eDp___MPoFHErAKnEtcTkGonsO7CRmXDP5Fq36dnsArSnhGvvrAme2VGB3FpDKEoydoqj2fqMyypvBXsNCIi2nziTBzE-Nl-lezNkON0n5I_ZKiO_Zgdpw/s640/c%25CC%25A7emen-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Kavanoz hemen bitmesin ister, ekmeğe az sürmeye çalışır, ama dayanamayıp çabucak bitirirdik. Bunun bir sebebi de çemenin hep midemizin aniden kazındığı anlarda aklımıza gelmesiydi. Hala da öyledir ya! Kahvaltılarda aklımıza gelmez de öğleden sonra çay yanında tuzlu birşeyler arandığımızda, ya da bir parça ekmek kopartıp neye banmalı diye dolaba bakındığımızda aklımıza gelir. Bolca yapar annem, bize fazla dayanmayacağını bildiğinden. Kurtarıcı olduğundan bir de tabi, evde bulunmasında yarar vardır. Misafirler için tuzlu birşey olmadığında evde, hemen ekmek dilimlerine çemen sürülür ve daha önce yememiş olan hemen herkes tarifini ister.<br /><br />Aslında çemenin tarifi "garerden", ama annem yeni yapmış olduğu için kullandığı malzemeler aklındaydı ve son anda etkinlikte bu da olmalı diye düşünerek tarifi bana yazdırdı..<br /><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li>Toplam 1,5 kg ev yapımı domates ve biber salçası karışımı</li><li>6-7 diş sarımsak (tuzla ezilmiş)</li><li>1 yemek kaşığı kimyon</li><li>1 tatlı kaşığı tepeleme kekik</li><li>1 çay kaşığı karabiber</li><li>1 çay bardağı sızma zeytinyağı</li><li>300 g ceviz içi (dövülmüş)</li><li>Gerektiği kadar tuz</li></ul>Tüm malzemeleri tadına baka baka karıştırıyorsunuz. Yanılmamak için ekmekle birlikte tatmakta fayda var. Annem bu sırada yaklaşık yarım ekmek yediğini söylüyor:) Verdiğim miktarlarla 2 büyük konserve kavanozunu dolduran çemeniniz olur. Dayanıklı olduğu için fazla olmasında sakınca yoktur aslında, uzun zaman yenir ama isterseniz miktarları azaltabilirsiniz. Çemenin 1-2 gün sonra tadı oturur, o yüzden ilk servisini dinlendirdikten sonra yapın. İster kızarmış ekmek dilimlerine sürün, ister taze ekmeğe... Yanında peynir ve çayla da harika olur!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrX-nT-cb4w777VqLsByX2-4JIODcfibbSZ8odzGccfeOUekHCQGRB3dBV2j0RtfvPniXOqMRiZ98xnFW7PR04tgsO7kQ0NoDEvyxSSqx3jwAVGjjlvDVn6NubarjeghWQkmgh0oDCGnU/s1600/c%25CC%25A7emen.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" title="Çemen Tarifi"><img alt="Çemen Tarifi" border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrX-nT-cb4w777VqLsByX2-4JIODcfibbSZ8odzGccfeOUekHCQGRB3dBV2j0RtfvPniXOqMRiZ98xnFW7PR04tgsO7kQ0NoDEvyxSSqx3jwAVGjjlvDVn6NubarjeghWQkmgh0oDCGnU/s640/c%25CC%25A7emen.jpeg" width="426" /></a></div><br /><br /><span style="font-size: x-large;">Tatlılara gelince..</span><br /><br />Çocukluğumdan beri mutfağımızda daima çeşitli tatlılar pişer, çoğu kez sütlaç, sakızlı muhallebi gibi hafif sütlü tatlılardır bunlar. Aydın'da sütlaca tıpkı güllaçta olduğu gibi gülsuyu eklenir. Bir de nişasta, su (bazıları süt kullanır ya da suyla sütü karıştırır) ve şeker kaynatılarak hazırlanan, üzerine de kavrulup dövülmüş susam serpilen <em>pelvize tatlısı</em> vardır, bir çeşit muhallebidir bu.<br /><br />Ve üstüne bolca ceviz serpilmiş <em>kabak tatlımız</em> vardır bir de tabi... eskiden beri en çok sevdiğim tatlılar arasındadır! Başka başka? Tabi ya, annemin bazen elimden tutarak beni de pazar alışverişine götürdüğü günlerde, tatlıcı amcanın kağıdın arasına sararak elime tutuşturduğu <em>şambali</em>yi unutabilir miyim?<br /><br /><h2> YEMİŞ TATLISI (Sütlü incir tatlısı)</h2><span style="font-size: large;">Bir tatlı daha vardı ki ben onu bir başka sever, babaannem yapsa, bize de gönderse diye beklerdim. Sütlü incir tatlısı, babaannemin deyişiyle "yemiş" tatlısıydı bu! (Aydın'da incire yemiş denir ve memleketin en güzel incirleri burada yetişir, gerçi sahip çıkamayıp patenti İzmir'e kaptırdık ama hadi neyse..</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUnTMIC3sGWohBtBKT3U03bxPDwngtE86znhQvOfN1St8jwMLvnVh6DPJzXSG1lW48p5hNCxxjCefOyzsnZ3KSJTCb_4yNWWYX_6fNCKaij3XMEi58IgTHs7GHS9JQoOD30gpZ3aNIjfI/s1600/su%25CC%2588tlu%25CC%2588-yemis-tatlisi-incir.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Yemiş Tatlısı - Sütlü incir tatlısı tarifi"><img alt="Yemiş Tatlısı - Sütlü incir tatlısı tarifi" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUnTMIC3sGWohBtBKT3U03bxPDwngtE86znhQvOfN1St8jwMLvnVh6DPJzXSG1lW48p5hNCxxjCefOyzsnZ3KSJTCb_4yNWWYX_6fNCKaij3XMEi58IgTHs7GHS9JQoOD30gpZ3aNIjfI/s640/su%25CC%2588tlu%25CC%2588-yemis-tatlisi-incir.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Bu bayıldığım tatlıyı yemeyeli çok uzun zaman olduğunu bu etkinlik sayesinde anımsadım. Ve anında damağımda hissettim pişmiş incire eklenmiş sütün o harika tadını! Hemen babaanneme gittim ve bu çok özlediğim tatlının yapımını nihayet öğrendim. Annemden yapmasını istediğimde birkaç kez denediğini ama sütün kesildiğini söylemiş, "<i>bir püf noktası olmalı, babaannen daha iyi bilir</i>" demişti. Babaanneme tarif ettirmenin, ölçü almamın zor olacağını bildiğimden o yaparken izledim. Aslında çok kolaydı, sadece doğru ısıyı tutturmaktı mesele... Sonrası, her kaşıkta çıtır çıtır ağıza gelen yumuşacık incirlerle dolu, bol sütlü ve çoook faydalı bir tatlı. Üstelik sadece 3 malzemeyle! <br /><br />Buyrun, babaannemin ninesinden öğrendiğini söylediği, ve tabi "<i>garerden</i>" yaptığı bu evladiyelik tatlının tarifiyle noktalayalım:<br /><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li>400 g kuru incir</li><li>1,5 kahve fincanı toz şeker</li><li>750 ml süt</li></ul><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><br /><ol><li>Kuru incirleri yıkayıp fazla küçük olmayacak şekilde doğrayın. Tencereye alın, üzerini 1 parmak geçecek kadar su doldurun.</li><li>Tencereyi ocağa alıp arasıra karıştırarak incirler hafifçe yumuşayana dek pişirin. Biraz dişe gelir kıvamdayken (tadarak anlıyoruz:) şekeri ilave edin. Babaanneme "zaten tatlı olmaz mı bu, şekersiz yapsak?" dedim ama olmazmış efendim..</li><li>İncirler yumuşayınca ocağı iyice kısın, başka bir yerde sütü ısıtmaya başlayın. Süt kesinlikle kaynamayacak ama sıcak olacak (yoksa tatlının içinde kesilirmiş). Sıcaklığı ağzınızı hafif yakacak ama haşlamayacak kadar olmalı. Babaannem aynen böyle tarif etti!</li><li>İncirleri ocaktan alın, 1-2 dk bekleyip sütü ilave edin, karıştırın. Soğuttuktan sonra servis yapın.</li></ol><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNietepE5SHRdUJtGc_ilnjBCzVbnddx8c0KP_4BQP4JWatE82NsHwN4NBCEP8ziWV7XMekF1uT4EGPl1wyG3aq95i-YW5imcPXOKbxXIVtvlZODUF4jNm7_MNXnA1pNx5KNVcuxGfvUc/s1600/sutlu-incir-tatlisi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="incir tatlısı"><img alt="incir tatlısı" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNietepE5SHRdUJtGc_ilnjBCzVbnddx8c0KP_4BQP4JWatE82NsHwN4NBCEP8ziWV7XMekF1uT4EGPl1wyG3aq95i-YW5imcPXOKbxXIVtvlZODUF4jNm7_MNXnA1pNx5KNVcuxGfvUc/s640/sutlu-incir-tatlisi.jpeg" width="640" /></a></div><br />

aydın çemen ege mutfağı ev yapımı Fırında kavurma kuru incir ot yemekleri pazı yemiş YÖRESEL YEMEKLER YE #9: Yöresel Yemekler (Aydın mutfağı)

Yeni YE etkinliğimizin ev sahibi Olsai , etkinlik konusu olarak yöresel yemekleri seçtiğini duyurduğunda sanırım herkes heyecanlandı... Her ...

Devamı »

Keşkek

<div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/keskek_.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/keskek_.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></span></a><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Malzemeler:</strong><br /><span style="color:#660000;">1,5 su bardağı dövülmüş buğday, iki parça kemikli et (ben kurutulmuş etli kaburga kullandım), su, tuz, pulbiber, tereyağı ve sıvı yağ karışımı</span><br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br />Bir gece önceden, buğdayı güzelce temizleyip yıkayın ve bir çelik tencereye alın. Üzerini bayağı bir geçecek şekilde su koyun ve kaynatın . 5 dakika kaynatıp kapağını kapatarak sıkıca bir kalın beze sarın. Ertesi günü düdüklünüze önce kemikli etlerinizi koyun (Ben keşkek yemeğini kurutulmuş kaburga etleriyle seviyorum bayramda kurutmuş olduğum kaburgalı etleri kullandım) ve üzerine buğdayı döküp suyunu ve tuzunu kararınca ilave edin. (Bu yemeğin aslı hiç susuz olması, ama biz biraz sulu sevdiğimiz için biraz fazlaca su ilave ediyorum) ve kaynadıktan sonra ocağınızın en küçük yerinde 1 saat pişirin. Piştikten sonra içindeki etleri kemiklerinden ayırıp birer lokmalık doğrayın ve tekrar düdüklünün içine atın. En son olarak tavanıza tereyağı ve sıvıyağ karışımını koyup ister pul biberinizi ister biraz salça koyarak çevirin ve düdüklünüzdeki keşkekin üzerine bir kısmını dökün. Kalan salçalı yağı da servis tabağına aldığınızda üzerine süs dökün.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">Afiyet Olsun...</span></span></span> </div>

Keşkek

Malzemeler: 1,5 su bardağı dövülmüş buğday, iki parça kemikli et (ben kurutulmuş etli kaburga kullandım), su, tuz, pulbiber, tereyağı ve sıv...

Devamı »

Çilekli Kup !

<blockquote><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/??ileklikup1.jpg"></a><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/??ileklikup1.jpg"></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fileklikup1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Yine çilek!<br />Dayanamadım ne yapayım? Nasıl dayanabilirim ki hem, akşam için fırında makarna pişerken, annem de -onun ellerinden daha lezzetli olduğu için- salata yaparken, benim önüme koyulduysa bir kase çilek, "değerlendirmem" istendiyse?! </p><p>Pazar akşamı uzunca bir yürüyüşten sonra eve dönüp gündüzden hazırladığım fırın makarna tepsisini fırına vermiştim. O pişerken birşeyler daha yapsam ama ne yapsam diye ortalıklarda dolanmaya başladım. Tekrar mutfağa yöneldiğimde annemin dolaptan marullarla birlikte çilek kasesini de çıkardığını gördüm. "Bunlarla birşey yapmak ya da hemen yemek lazım.." diyordu. Geçenlerde pasta için aldığım çilekli krem şantinin 1 poşetinin hala durduğunu ve arkasında hoş bir kup tarifi gördüğümü anımsayınca hemen "kupta tatlı yapayım onlarla ben!" dedim. </p><p>Böyle kupta tatlıları -sütlü, meyveli, dondurmalı farketmiyor- diğer tatlılara göre çok daha fazla seviyorum. Hem kupları hazırlamayı ve süslemeyi seviyorum, hem de uzun bir iş günü sonrasında dolaptan serin bir kup çıkartıp kaşıklamaya bayılıyorum. Hafif ve serinletici oluyorlar, özellikle yaz akşamlarında harika gidiyorlar! Epeydir yapmamıştım bu keyfi, özlemişim doğrusu.. Dayanamayıp son anda biraz da kanyak ekledim kuplara! Tabi bu yüzden kupların tek müşterileri Sevim ve ben olduk:))<br /><strong><br /></strong><strong>Malzemeler:<br />(4 kup)</strong></p><p>- 1 poşet çilekli krem şanti<br />- 1 çay bardağı soğuk süt<br />- 1 çay bardağı yoğurt<br />- 1 çay bardağı toz şeker<br />- 250 g çilek<br />- 1 çay bardağı fındık kırığı<br />- 2 yemek kaşığı kanyak veya likör (arzuya göre)<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Çileklerin yarısını küçük bir tencereye koyun ve şekerle karıştırarak kısık ateşte 8-10 dk kadar pişirin. Pişerken çilekleri arasıra kaşığın tersiyle ezerek püre haline getirin, daha sonra soğumaya bırakın. </p><p>2. Krem şantiyi 1 çay bardağı sütle çırpın. Sonra yoğurdu ekleyerek tekrar çırpın. Kalan çileklerden 4 tanesini süsleme için ayırdıktan sonra diğerlerini küçük küçük doğrayarak şanti karışımına ekleyin. Fındıkları ve dilerseniz kanyağı da ekleyip kaşıkla karıştırın.</p><p>3. Kupların dibine çilek püresinden bir kaşık kadar koyun. Kupların yarısına kadar şanti karışımı ekleyin. Üzerlerine kalan püreyi paylaştırdıktan sonra şantinin kalanıyla kupları doldurun.</p><p>4. Ayırdığınız çileklerle süsleyerek, buzdolabında iyice soğuttuktan sonra servis yapın. Özellikle ertesi gün tadı çok daha güzel oluyor...</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fileklikup2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p></p>

Çilekli Kup !

Yine çilek! Dayanamadım ne yapayım? Nasıl dayanabilirim ki hem, akşam için fırında makarna pişerken, annem de -onun ellerinden daha lezzetli...

Devamı »

Patlıcan Böreği

<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/patlican_boregi_.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/patlican_boregi_.jpg" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" /></a> <div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Malzemeler:<br /></span></strong><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#660000;">1/2 kg patlıcan, 100-150 gr kıyma, 1 yumurta, 2 diş sarımsak, 1 baş soğan, 2,3 tane yeşil biber, 1 tane domates, tuz, karabiber, kimyon, kırmızıbiber, Kızartmak için yağ, 4-5 dal maydonoz<br /></span><br /></span></span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Yapılışı;<br /></strong>Öncelikle patlıcanların her tarafını soyalım ve 5,10 dakika tuzlu suda biraz bekletelim. Yıkayıp kuruladıktan sonra kızgın yağda kızartıp havlu kağıdın üzerine alalım. Yağını aldıktan sonra küçük parçalara ayırıp robota atıp kıyalım(incecik olmak şartıyla).</span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Sonra diğer malzemeleri de robata atıp aynı incelikte çekelim(kıyma ve yumurta hariç). Hepsini fırına süreceğimiz tepsiye döküp üzerine baharatlarını, yumurtayı ve kıymayı ekleyip iyice karıştıralım. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;">Tepsiye güzelce eşit kalınlıkta yerleştirdikten sonra üzerine isteğe göre domates, maydonoz ve biberle süsleyelim ve fırında 180 derecede altı ve üstü kızarana kadar pişirelim.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">Afiyet Olsun...</span></span></span></div>

Patlıcan Böreği

Malzemeler: 1/2 kg patlıcan, 100-150 gr kıyma, 1 yumurta, 2 diş sarımsak, 1 baş soğan, 2,3 tane yeşil biber, 1 tane domates, tuz, karabiber...

Devamı »

Susamlı Çubuk

<blockquote></blockquote><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/susaml????ubuk2.1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/susaml%3F%3F%3F%3Fubuk2.1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Geçen hafta Pazar akşamı misafir geleceğini öğrenince annem revani yapmamı istedi. Ben yemek sonrasında çayla ikram etmek için hafif pastaların, bisküviyle yapılan sütlü tatlıların ideal olduğunu düşünsem de annem revanide ısrarlıydı, o yüzden ben de revani yaptım. Revaninin keki pişerken ikimizi de bir düşünce aldı, yanına ne yapmak gerek? Çözümü bulan annem oldu, "şimdi bu tatlının yanına kurabiye gibi birşey gitmez, hafif tuzlu bir atıştırmalık olmalı, susamlı çubuk gibi!"<br /><br />O böyle deyince ben de epeydir denemek istediğim bir tarifi hayata geçirebileceğim için sevindim. Hayalimde kıtır kıtır ve bol susamlı çubuklar vardı, acaba hazırları kadar güzel ve kıtır olurlar mı diye endişeli olsam da sonuç harika oldu! Annem ilk pişen tepsideki çubukların en kızarmışını seçti ve hımm hımm diyerek onayladı:)<br /><br />Ben bu tarifi "kurtarıcı tuzlu tarif" ilan ettim. Tuzlu birşey olmalı ama ne? diye düşünülen her durum için ideal. Özellikle çay içerken, büyükçe bir bardağa doldurularak, ortadaki sehpaya koyulabilirler:) Hazırlaması birazcık vakit alsa da kesinlikle değer!<br /><br /><strong><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/susaml????ubuk3.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/susaml%3F%3F%3F%3Fubuk3.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Malzemeler:</strong> <em>(34 adet çubuk)</em><br /><br />- 1/2 su bardağı zeytinyağı<br />- 125 g tereyağı -oda ısısında-<br />- 1/2 limonun suyu<br />- 1/2 su bardağından 1 parmak eksik su<br />- 1 yumurtanın akı<br />- 1 tatlı kaşığı kabartma tozu<br />- 1 çay kaşığı esmer şeker<br />- 1 çay kaşığı tuz<br />- Aldığı kadar un <em>(ben normal una az miktarda kepekli un karıştırdım)</em><br /><em><br />Üzeri için:</em><br />- 2 yumurtanın sarısı<br />- Bolca susam + çörekotu karışımı<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Zeytinyağını, tereyağını, limon suyunu, suyu ve yumurta akını derin bir kaba alın, mikserle ya da parmak uçlarınızla ezerek iyice karıştırın.<br /><br />2. Karışıma unla birlikte kabartma tozunu, tuzu ve şekeri ekleyin, gerektikçe yavaş yavaş un ekleyerek, elinize yapışmayan bir hamur elde edin.<br /><br />3. Hamurdan cevizden biraz daha küçük parçalar koparıp avucunuzda çubuk şekli verin. Ne kadar ince yapabilirseniz o kadar iyi olur, pişerken de kalınlaşıyorlar. Dilerseniz çubukların bir kısmına örgü şekli de verebilirsiniz. Hazırladığınız çubukları bir tabağa koyun. Susam ve çörekotu karışımını da ayrı bir tabağa koyun.<br /><br />4. Hazırladığınız çubukları tek tek önünüze -kesme tahtası ya da tezgah üzerine- alın, çubukların her yerine hafifçe çırpılmış yumurta sarısı sürün. Daha sonra susam-çörekotu tabağına alarak her yerini bulayın. Tüm çubukları bu şekilde hazırlayıp yağlı kağıt serili fırın tepsisine düzgünce sıralayın.<br /><br />5. Önceden 180-200 derece ısıttığınız fırında iyice kızarana kadar pişirin (sanırım Pazar günü voltaj düşüktü, benim çubuklarım 200 derecede 35 dakikada ancak piştiler!)<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/susaml%3F%3F%3F%3Fubuk1.1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><p><em>Çay yanında bir tane alın.<br />Sonra bir tane daha..<br />Sonra... :)<br /></em></p>

Susamlı Çubuk

Geçen hafta Pazar akşamı misafir geleceğini öğrenince annem revani yapmamı istedi. Ben yemek sonrasında çayla ikram etmek için hafif pastala...

Devamı »

Çilekli Hindistan Cevizli Pasta

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/??ileklipasta_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fileklipasta_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Yılın ilk çilekleri!<br />Nasıl da özlemle beklendiler?<br />Ve kavuşur kavuşmaz annemin doğumgünü pastasını süslediler!<br /><br />Dün anneciğimin doğumgünüydü. Onun için tam da onun seveceği gibi bir pasta yapmak istedim. Çok da düşünmedim ama, çünkü annemin kriterleri bellidir. Benim çikolataya, yoğun kıvamlı keklere olan düşkünlüğümün tersine o hafif pastaları sever; pandispanyayla hazırlanan, meyveli, krem şantili pastalara bayılır. Hatta pandispanyayı tek başına bile yemeyi sever:) Yani hedef belliydi: Yılın ilk çilekleri alınacak ve anne kuşa çilekli pasta yapılacak!<br /><br />Geçen akşam iş çıkışında yolumun üzerindeki tüm manavlar ve normalde asla sebze-meyve alışverişi yapmadığım marketler dahil her yerde çilek arandıktan sonra, eve yaklaştığım sırada toplanmakta olan pazara umutsuzca bakıp, elimdeki torbaların ağırlığını da düşünerek eve döndüm. Ne yapayım, muzlu pasta yaparım ben de... diye düşünürken, anneme pazarda çilek görüp görmediğini sordum. "Vardı, hem de öyle güzellerdi ki, ama şimdi sen daha mevsimi değil diye kızarsın dedim, almadım" demez mi:) "Çok canım istiyor ama ya, bulabilir miyim ki, ben bi gidip bakayım!" diyerek sokağa fırladım. Pazarcılar toplanıyorlardı tabi ve güzel çilek bulma umudum zerre kadar yoktu. Artık çilek olsun da nasıl olursa olsundu! Kamyonlara yüklenen kasaların gürültüsü ve köylerine dönecek olanların telaşlı koşuşturmaları arasında hızlı hızlı yürürken, önüme çıkan ilk çileklerin (belki de sondu tabi) önünde zınk diye durup eğildim ve kokladım.<br />- al abla, hepsini 3'e vereyim!<br />- ne yapayım yahu o kadar çileği, nereden baksan 2 kilo gelir!<br />- abla valla 3'e verdim kilosunu, çok güzel çilek..<br />- görüyorum da, çok yine de..<br />- reçel yaparsın ablacım!<br />- ?!<br />- al hadi 2,5 olsun, kalmasın!<br />şeklinde bir diyalogdan sonra elimde koca bir çilek torbasıyla eve döndüm:) Annem aldığım satıcının yerini tarif ettirince "benim görüp beğendiğim çilekler bunlar!" dedi. Tabi en güzelleri değildi ama yine de hiç fena sayılmazlardı. Buna şans denir işte:))<br /><br />Mis kokulu çileklerim ve ben mutfağa girdik hemen...<br />Türkmenciğimin gönderdiği ve burada bulunmadığı için özel birşeyde kullanırım diye sakladığım rendelenmiş hindistan cevizleri bu pasta şerefine gizlendikleri yerden çıktılar...<br />Pasta yapıldı, bu sırada sürekli "neler karıştırıyorsun orada sen?" gibi sorularla durumu çoktan anladığını belli eden anne kuşa uyduruk yanıtlar verildi. Malesef gizli bir operasyon yürütemedim. Ben pastayı hazırladığım sırada mutfağa hiç gelmese de sonunda buzdolabına koyunca görecekti zaten ve gördü de..<br /><br />Sonuç olarak dün akşam pasta kesildi, kahve eşliğinde sunuldu, ve anneden öpücükler alındı! Pastayı hepimiz beğendik, özellikle hafifliği nedeniyle ekstra puan aldı, yemek sonrası olmasına rağmen kocaman dilimler yiyebildik:) Tabi bu arada Sevim de 1 ay sonraki kendi doğumgünü için bol meyveli bir pasta siparişi vermeyi unutmadı!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fileklipasta_2.3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /> <p><strong>Çilekli Hindistan Cevizli Pasta<br />(8 kişilik)<br /></strong><strong><br />Malzemeler:</strong></p><p><strong><em>Pandispanyası:</em></strong><br />- 3 adet yumurta (oda ısısında)<br />- 3 Türk kahvesi fincanı un<br />- 3 Türk kahvesi fincanı toz şeker<br />- 1 tatlı kaşığı kabartma tozu<br /><em><strong>Arası:</strong></em><br />- 500 ml yağsız süt<br />- 3 yemek kaşığı un<br />- 1 adet yumurta<br />- 1 çay bardağı pudra şekeri<br />- 1/2 çay kaşığı saf vanilya <em>(ya da 1 paket vanilin)</em><br />- 1 çay bardağı su<br />- 2 yemek kaşığı esmer şeker<br />- Dilimlenmiş çilekler<br /><strong><em>Üzeri:</em></strong><br />- 1 poşet çilekli krem şanti<br />- 1 su bardağı soğuk süt<br />- 8 adet bütün çilek<br />- Hindistan cevizi <em>(rende bulamazsanız normal hindistan cevizi)</em><br /><br /><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Pandispanyayı hazırlamak için yumurtalarla şekeri mikserin önce düşük sonra yüksek devrinde 7-8 dk boyunca çırparak kabartın. </p><p>2. Mikseri çıkartın, elenmiş unu ve kabartma tozunu tahta kaşık yardımıyla karışıma yavaş hareketlerle yedirin. </p><p>3. Karışımı yağlı kağıtla kaplanmış ve kenarları yağlanmış 24 cm.lik kalıba dökün, önceden ısıtılmış 160 derece fırında 40 dk pişirin. Fırını söndürüp 5 dk daha içinde beklettikten sonra çıkartıp soğumaya bırakın. </p><p>4. Pandispanya pişerken ara kremayı hazırlayın: Önce un ve yumurtaya azar azar süt ekleyerek pürüzsüz bir hale getirin, daha sonra sütün tamamını ekleyerek tencereyi ateşe alın. Sürekli karıştırarak pişirin. Kaynadıktan sonra kısık ateşte 5 dk daha karıştırın ve ocaktan alın. Pudra şekerini ve vanilyayı ekleyerek mikserle en az 10 dk çırpın. </p><p>5. Pandispanyayı ip yardımıyla ikiye kesin, içinde esmer şeker erittiğiniz suyla her iki katı ıslatın. Daha sonra soğumuş -ya da ılımış- olan kremayı sürün (krema çok az artabilir). Dilimlenmiş çileklerle kremanın üzerini kaplayın. Diğer kek katını üzerine kapatın.</p><p>6. Krem şantiyi 1 bardak sütle hazırlayarak pastanın kenarlarını ve üstünü kaplayın. Çilekler ve hindistan cevizleriyle süsledikten sonra pastanızı buzdolabına kaldırarak 1 gece dinlendirin...<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fileklipasta_3.1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><br /><p></p>

Çilekli Hindistan Cevizli Pasta

Yılın ilk çilekleri! Nasıl da özlemle beklendiler? Ve kavuşur kavuşmaz annemin doğumgünü pastasını süslediler! Dün anneciğimin doğumgünüydü....

Devamı »

Patatesli Poğaça

<span style="font-size: large;">Uzun bir zaman dilime yayılmış keyifli bir haftasonu kahvaltısında, fırından yeni çıkmış sıcak poğaçalar kadar insanları gülümseten ve mutlu eden çok az şey var sanırım... Taze demlenmiş çay kokusuna karışan poğaçaların kokusu, bazen taze ekmekten ya da yeni bir fıstık ezmesi kavanozundan bile daha mutlu edebiliyor..</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLtCNGTJjX71h1ItR95s3EN4aF3cTrf2fRFQyDHDCbm5c9I0aaTBIvZfFPXkBN0TyFNIOvARttSrDltvEzzwGyizyVltrKHIo3df3EUSfgzd0HYDBik1Zl_XcWEbo0ExaztW8n55FMjJI/s1600/patatesli-pogaca-tarifi.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Patatesli Poğaça Tarifi" border="0" class="photo" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLtCNGTJjX71h1ItR95s3EN4aF3cTrf2fRFQyDHDCbm5c9I0aaTBIvZfFPXkBN0TyFNIOvARttSrDltvEzzwGyizyVltrKHIo3df3EUSfgzd0HYDBik1Zl_XcWEbo0ExaztW8n55FMjJI/s640/patatesli-pogaca-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Epeyce ara verdikten sonra çok özleyince, bir önceki Pazar sabahı için <a href="http://www.sibelinkahvesi.com/2005/11/zeytinli-poaa.html" title="Zeytinli Poğaça Tarifi">zeytinli poğaçalarımdan</a> yapmıştım. Tam bir poğaça canavarı olan Sevim çok sevinmiş ama aslında canının en çok <strong>patatesli poğaça</strong> istediğini söylemişti. Ben de bir sonraki hafta patatesli yapmaya söz vermiştim. Güzel bir tarif için kaynak bulmak hiç zor olmadı, <i>Arzu-Ülfet Aygen</i>'in <i>"Beyaz Unsuz Şekersiz Hamurişleri"</i> kitabı hala başucumda duruyor çünkü.. Cumartesi akşamı kitabın poğaçalar bölümünü açtığımda karşıma çıkan ilk tariflerden biri patatesli poğaça olunca çok sevindim ve ertesi sabah için patateslerimi haşlayıp hazırladıktan sonra uyudum. Pazar sabahı da biraz erkence kalkıp poğaçaları pişirdim. Mayalı bir tarif olmasına rağmen korktuğum kadar vakit almadı, hamuru fırında -<i>yoğurt ısısında</i>- bekletince kısa sürede maya geldi. İlk bekleme sırasında iç malzemeleri, ikinci beklemede de sofrayı hazırlayınca epey vakit kazanmış oldum.<br /><br /><span itemprop="description">Poğaçaların dışı taze ekmek kabuğu gibi çıtır çıtır, içiyse -<i>hem mayalı hem patatesli bir hamur olduğundan</i>- yumuşacık oldu. Sanırım dışındaki çıtırlığın sebebi yüksek ısıda kısa sürede (tıpkı küçük ekmekler gibi) pişmesi.. Biz poğaçaları bu haliyle çok sevdik, ama siz dışının da yumuşak olmasını isterseniz fırına vermeden önce üzerine yumurta sarısını biraz zeytinyağı ile karıştırıp sürebilirsiniz.</span> Lezzetine gelince... Patatese kimyon kesinlikle çok yakışıyor, ben poğaçada kimyon kullanacağımı düşünemezdim doğrusu ama iyi ki tereddüt etmeyip eklemişim!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWl45hCSacmigfQbxQHOM1H14DxMUTOVfa7nVIkW3fMkUzO7aKULke92eA4Qd1ntcZ1QVYJ9FctDFGN5dQYIaqGGDv-k4BJgTPJAGOPARIcA0s93LggfIIlQVdOR2v1Ymrb_Va38Zx4PQ/s1600/patatesli-pogaca-tarif.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Patatesli Poğaça" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWl45hCSacmigfQbxQHOM1H14DxMUTOVfa7nVIkW3fMkUzO7aKULke92eA4Qd1ntcZ1QVYJ9FctDFGN5dQYIaqGGDv-k4BJgTPJAGOPARIcA0s93LggfIIlQVdOR2v1Ymrb_Va38Zx4PQ/s640/patatesli-pogaca-tarif.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Sevim uyanıp poğaçaları görünce gerçekten çok mutlu oldu ve kendini birazcık kaptırdı:) Onun böyle iştahlı yemesine bayılıyorum! Biz kahvaltıdayken komşumuz Nazike teyze geldi, onu yöresel yemekler etkinliği için soru yağmuruna tutmadan önce çayla birlikte poğaçalardan ikram ettim. Sonuç olarak bu <strong>patatesli poğaçalar</strong> herkes tarafından beğenildi, memleketimizin yemeklerinden, tatlılarından bahsettiğimiz keyifli bir kahvaltı oldu...<br /><br /><h2>Malzemeler: </h2><ul><li itemprop="ingredients">1/2 paket (21 g) yaş maya <em>(veya</em><em> 1 tatlı kaşığı kuru maya)</em></li><li itemprop="ingredients">1 tatlı kaşığı bal</li><li itemprop="ingredients">1 su bardağı ılık süt</li><li itemprop="ingredients">4,5 - 5 su bardağı tam buğday unu</li><li itemprop="ingredients">1 tatlı kaşığı deniz tuzu</li><li>Haşlanmış ve ezilmiş 2 orta boy patates</li><li itemprop="ingredients">1 adet yumurta</li><li itemprop="ingredients">125 g tereyağı (oda ısısında)</li></ul><br /><h3>Harcı için :</h3><ul><li itemprop="ingredients">4 yemek kaşığı zeytinyağı</li><li itemprop="ingredients">2 orta boy soğan</li><li itemprop="ingredients">1 tatlı kaşığı deniz tuzu</li><li itemprop="ingredients">1 tatlı kaşığı kimyon</li><li itemprop="ingredients">1 tatlı kaşığı karabiber</li><li itemprop="ingredients">Haşlanmış ve ezilmiş 3 orta boy patates</li></ul><h2>Yapılışı</h2><ol itemprop="recipeInstructions"><li>Patatesleri ılımaları için önceden haşlayın, hamur için ve harç için olanları ayrı kaplarda ezerek bekletin.</li><li>Mayayı ve balı ılık sütün içinde eritip 20 dk dinlendirin. 4 su bardağı unu geniş bir kaba alın, üzerine tuzu serpiştirip ortasını havuz gibi açın. İçine yumurtayı, ezilmiş patatesleri, yumuşamış tereyağını ve maya karışımını koyup parmak uçlarınızla yoğurmaya başlayın. Hamur elinizden kolay ayrılıncaya kadar gerekirse un ekleyerek yoğurun (bana toplamda 4,5 bardak un yeterli oldu).</li><li>Hamuru 6-7 dk kadar yoğurduktan sonra toparlayıp üzerini örtün, ılık bir ortamda kabarıncaya kadar (30-40 dk) dinlendirin.</li><li>Bu arada harcı hazırlamak için soğanı küçük küçük doğrayın, zeytinyağını tavada ısıtın, soğanları ve tuzu ekleyip soğanlar hafifçe şeffaflaşana dek kavurun. Baharatları ve patatesleri ekleyin, 5-6 dk karıştırarak pişirdikten sonra ocaktan alın.</li><li>Mayalanan hamuru 20 eşit parçaya bölün. Böylece kocaman poğaçalarınız olacak, ama daha minik olsunlar derseniz daha fazla sayıya bölebilirsiniz. Her bezeyi tezgahta elinizle kahve tabağı büyüklüğünde açın. Yarısına 1 yemek kaşığı harç koyun, diğer yarısını üstüne kapatıp parmak uçlarınızla kenarlarına bastırın.</li><li>Yağlı kağıt serili tepsiye sıraladığınız poğaçaları 20 dk kadar da tepside bekletin. Bu arada fırını 220 derece ısıtın. Tepside tekrar hafifçe kabaran poğaçaları sıcak fırına sürerek üzerleri güzelce kızarıncaya kadar (yaklaşık 20 dk) pişirin.</li></ol><br />Güzel bir tesadüf olarak, poğaçalar fırındayken NTV'de Defne Sarısoy'un Güzel Pazar programında Arzu Hanım'ın kitabıyla ilgili bir haber yayınlandı. Arzu Hanım ve annesi tam tahmin ettiğim gibi son derece sıcak ve sempatik insanlar. Özellikle Arzu Hanım sağlıklı beslenme kararlarının ışıltısını yüzünde taşıyor gerçekten! Birlikte mutfağa girip çekim ekibine harika şeyler hazırladılar.<br /><br />Tamamen doğal ve sağlıklı malzemeler kullanılarak pişirilen bu poğaçaları sanırım siz de sofranıza ayrı bir mutlulukla getirirsiniz. Son olarak kitaptaki bir tavsiyeyle noktalayayım: Bu poğaçalar çok besleyici ve doyurucu oluyor. Bu nedenle uzun bir yolculuk için ya da birşeyler yeme fırsatınızın olmayacağı her yer için önceden hazırlayıp çantanıza koyabilirsiniz... Okulda, ofiste, piknikte, çay ya da ayran eşliğinde yemek için daha sağlıklı bir hamur işi düşünemiyorum!

hamurişi mayalı hamur Patates Poğaça tam buğday unu Patatesli Poğaça

Uzun bir zaman dilime yayılmış keyifli bir haftasonu kahvaltısında, fırından yeni çıkmış sıcak poğaçalar kadar insanları gülümseten ve mutlu...

Devamı »

Mercimekli, Sebzeli Domates Çorbası

<blockquote></blockquote><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/domates??orbas??2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/domates%3F%3Forbas%3F%3F2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Herhalde hiçbir tarifin ismini bu kadar düşünmemişimdir!<br />Önce "sebzeli mercimek çorbası" dedim, sonra baktım içinde mercimekten çok sebze var, "mercimekli sebze çorbası" olsun bari diye düşündüm. En sonunda -annemin "kavanozdaki domatesin hepsini mi kullandın sen?" yorumunu da hatırlayarak- en çok kullandığım sebzenin domates olması sebebiyle "mercimekli sebzeli domates çorbası" demeye karar verdim!<br /><br />Kıştan çıkarken bir çorba tarifi daha paylaşmak istiyordum, o da bu oldu. Gerçi belli de olmaz, yazın bizim evde fazla aranmasa da ben çok sevdiğim için yine çorba pişirebilirim:) Benim gibi başka çorbaseverlerin de olduğunu, özellikle diyet yapanların çoğu kez hafif bir akşam yemeği adına bir tabak salata ve bir dilim ekmek eşliğinde çorba yemeyi (içmeyi:) tercih ettiklerini biliyorum, o yüzden tarifi hemen yazmak istedim.<br /><br />Çorbayı 3 gün önce yapmıştım. Son 2 gündür de, bu kez diyet nedeniyle değil ama sürmekte olan ufak bir tedavim nedeniyle fena halde acıyan gariban dişetlerim yüzünden akşamları ısıtıp ısıtıp yiyorum (içiyorum diyeceğim ama ben çorbayı içmem ki? yerim:) İyi geliyor gerçekten..<br />Tek başına bile doyurucu olduğunu söyleyebilirim. Nüfusunuz azsa ve vakit sorununuz varsa benim gibi bir önceki akşamdan yapabilir, sonraki birkaç gün boyunca afiyetle yiyebilirsiniz. Vereceğim ölçülerle yaklaşık 10 kase çorba elde ediliyor.<br /><br />Hemen hemen yağsız bir çorba bu, ancak yağsız olduğu hissedilmiyor kesinlikle, yani lezzeti yerinde:) İçindeki sebzeler düşünülürse çok vitaminli, süzülmediği için de bolca posalı. Sebze yemeyen çocuklara bile yedirilebilir belki.. Gerçi limondan dolayı ekşi bir çorba aynı zamanda, çocuklar ekşi sever mi bilmem? :) Siz ekşi koymayabilirsiniz tabi. İlk tattığımda yine deneysel takıldığım için tek başıma bitirmek zorunda kalacağım çorbalardan olduğunu düşündüm açıkçası, ama annem hiç ummadığım kadar beğendi, Sevim de öyle! Benim endişemin nedeni kerevizin tadının hissedilir olmasıydı. Kerevizi kesinlikle sevmiyorsanız çorbada olunca hissedilmez diyemeyeceğim, bu durumda denemeyin. Ama kerevizle düşman kardeşler değilseniz bu çok faydalı çorbayı denemenizi tavsiye ederim! Bir diğer tavsiyem, gerçekten lezzetli domatesler bulabiliyorsanız onlarla yapın, yok bulamayacaksanız ya güneşte kızarmış gerçek domatesler çıkana dek bekleyin ya da konserve domates (mümkünse ev yapımı) kullanın. Ama lütfen mevsimsiz sebzeler yemeyin / yedirmeyin!<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 1 su bardağı kırmızı mercimek<br />- 3 büyük domates (ya da bir komposto kasesini dolduracak kadar konserve)<br />- 1 orta boy soğan<br />- 2 küçük kereviz (hem başı, hem dal ve yaprakları)<br />- 1 orta boy havuç<br />- 1 yemek kaşığı domates salçası<br />- 1 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- 1/2 limonun suyu<br />- 1/2 çay kaşığı karabiber<br />- 1 tatlı kaşığı deniz tuzu<br />- Yaklaşık 8 bardak su<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Kerevizleri, soğan ve havucu temizledikten sonra rondoda parçalayın. Zaten çorba pişince püre haline getireceğiniz için ilk etapta parçalamanız daha kolay pişmelerini sağlar. Hazırladığınız sebzeleri derin bir tencereye alıp üzerlerine yağı ekleyin, kapağını kapatarak sebzeler biraz yumuşayana dek orta ısıda pişirin (arada bakıp karıştırın ki yağı az olduğu için dibi tutmasın).<br /><br />2. Domatesleri ve mercimeği sebzelere ekleyin. Salçayı da koyup karıştırın. Üzerlerine suyu ekleyin (ben suyu yazacağım için ölçerek koydum ama siz çorbanızın yoğunluğuna göre tabi ki azaltabilir veya çoğaltabilirsiniz). Su kaynadıktan sonra ocağı kısarak yaklaşık yarım saat pişirin.<br /><br />3. Pişen çorbanın altını kapatın, blender veya robottan geçirin. Tekrar ateşe alarak limon suyu, tuz ve karabiberi ekleyin, birkaç dk daha kaynattıktan sonra ocaktan alın.<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/domates%3F%3Forbas%3F%3F1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /> <p><br /><em>Yanına kızarmış ev ekmeği çok güzel gider. Dişetleriniz sağlamsa daha da güzel gider. Üste bir porsiyon da bakliyat yedik mi günlük besin ihtiyacımız tamamdır:)</em></p><p><em></em></p>

Mercimekli, Sebzeli Domates Çorbası

Herhalde hiçbir tarifin ismini bu kadar düşünmemişimdir! Önce "sebzeli mercimek çorbası" dedim, sonra baktım içinde mercimekten ço...

Devamı »

Mahlepli Kurupasta

<blockquote></blockquote><p><br /> </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/mahlepli_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/mahlepli_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Blogumu uzun süredir sık güncelleyemiyorum. Dün akşam ne yapsam da yeni bir tarif eklesem diye düşünürken arşivimin tuzlular bölümünün biraz fakir kaldığını anımsadım:) Börek gibi birşey de yapmak istemediğimden, çay yanında atıştırılabilecek bir tuzlu düşündüm ve ortaya bizim çok sevdiğimiz mahlepli kurupastalar çıktı!<br /><br />Bunlar özellikle annemin favorisi.. Ağızda dağılan hafif tatlı veya tuzlu kurabiyelere bayılır. Tatlı kurabiyelerin kalbimdeki yeri ayrı da olsa, ben de severim tabi! Mahlep kokusu ise malum, pastane kokusudur:) Ama nedense bizim geç tanıştığımız bir baharat mahlep. Annem hala kullanmaz, alışkın olmadığından yani, aklına gelmez. Sadece ben açarım kavanozunu ve o nefis kokuyu elde ederim her defasında. Yine öyle oldu; fırından yükselen kokular akşamın bir vakti etrafa öyle bir dağıldı ki annem "misler gibi koktu ya, bunun tadına bakılmaz mı şimdi?" diyerek hemen birini test etti. Sonuç: "hımmm!"<br /><br />G. Afrika'daki sevgili dostum Türkmen'den son zamanlarda kaptığım kötü bir huyum var. Belki de iyi bir huydur bu, bilemiyorum:) Konu şu: Ne zaman kurabiye türü birşeyler yapmaya karar versem, içine koyduğum yağı elde edeceğim kurabiye sayısına bölmeye, ve aman Tanrım, bir tanesinde şu kadar yağ var diye düşünmeye başladım!! Tabi bunu yapmadan önce düşünüyorum ve sonuçta çıkan rakamdan korkarsam o tariften vazgeçiyorum. Mesela sonuçta 20 kurabiye elde edeceksem 250 g yağ kullanmak beni dehşete düşürüyor! Ne dersiniz, abartıyor muyum acaba?</p><p>Sonuçta ben yine bildiğim yoldan gittim ve yine elimden geldiğince sağlıklı malzemeler kullanmaya çalıştım. Bu malzemelerle bir tepsi (=20 adet) kurupastamız oldu, ve adet başına düşen yağ miktarı çok fazla değil:)) Ayrıca yarıdan fazla köy unu kullandım.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/mahlepli_2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/mahlepli_2.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a></p><p><strong>Malzemeler:</strong></p><p>- 125 g tereyağı - oda sıcaklığında<br />- 2 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- 1 Türk kahvesi fincanı yoğurt<br />- 1/2 Türk kahvesi fincanı esmer şeker<br />- 1 yemek kaşığı (silme) mahlep<br />- 1 tatlı kaşığı (silme) tuz<br />- 1 paket kabartma tozu*<br />- 1,5 su bardağı tam buğday unu / kepekli un<br />- 1/2 su bardağı beyaz un<br />- Üzeri için 1 yumurta sarısı ve çörekotu<br /><br /><em>* Ben bu tarifte ikinci kez ev yapımı kabartma tozu kullandım. İlk olarak geçenlerde yaptığım bir tart tabanında kullanmıştım, her iki hamur da güzel oldu. Ama esas sonucu kekte alacağımı düşünüyorum, onu henüz denemedim. Keki de güzel kabartırsa eğer, formülünü sizlerle mutlaka paylaşacağım (ve Dr. Oetker beni öldürecek!)</em> </p><p><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Tereyağını, zeytinyağını, yoğurdu ve şekeri karıştırın. Ben un aşamasına gelmeden önce mikserle iyice çırpıyorum, böylece yoğurmak daha kolay oluyor.</p><p>2. Beyaz unu ayırın; diğer unu, kabartma tozunu, tuzu ve mahlebi ayrı bir kapta karıştırın. Bunu diğer karışıma ekleyerek yoğurun.</p><p>3. Beyaz unu yavaş yavaş ekleyerek (gerekirse ilave ederek) elinize yapışmayan ama yumuşak bir hamur elde edin. Hamurdan küçük parçalar kopartıp rulo yapın, bükerek tepsiye sıralayın. Yağlı kağıt kullanmanızı öneririm, benim kurupastalarım yağlamama rağmen tepsiden ayrılmak istemediler:)</p><p>4. Üzerlerine yumurta sarısı sürüp çörekotu serpin, önceden ısıtılmış 180 derece fırında üzerleri kızara kadar pişirin (bizim fırında 30 dk sürdü). </p><p><br /><em>Çayınızı da güzelce demleyip ince bellilere doldurduktan sonra, annemin deyimiyle "küğür küğür" ya da benim daha çok sevdiğim deyimle "kıyır kıyır" kurupastalarınızın tadını çıkarın! Pastaneden almaya ne gerek var? </em></p><p><em></em></p>

Mahlepli Kurupasta

Blogumu uzun süredir sık güncelleyemiyorum. Dün akşam ne yapsam da yeni bir tarif eklesem diye düşünürken arşivimin tuzlular bölümünün bira...

Devamı »

Patatesli Ot Kavurma

<blockquote></blockquote><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/patatesliot_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Otların pazarda bolca bulunduğu bu sıralar, yılın en sevdiğim zamanları. Çarşı-pazar, yeme-içme açısından tabii! Yaşadığım yerde kışın da rahatlıkla ot bulabiliyoruz gerçi ama yağışlı günlerin ardından bahar yavaş yavaş yüzünü göstermeye başladığında pazardaki otlar iyice bollaşıyor, çeşitleniyor. Tabi mevsimini beklemiş kimi otlar da çıkmaya başlıyor. Mesela Cuma akşamı ve Cumartesi öğle yemeğimde çok özlediğim sarmaşık (acıot) vardı! Acımsı tadından dolayı herkesin pek sevmediği sarmaşığa ben bayılırım:) Bayılmadığım ot yok gerçi ama.. Tijen ablamın kulaklarını çınlatarak bir kase yoğurt ile afiyetle yedim sarmaşığımı.<br /><br />Kış boyu yapıp yediğimiz ot yemeklerinin genelde yapımı aynı olduğundan, daha doğrusu biz otların ya <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/09/arabn-sa.html">arapsaçı kavurmasında</a> anlattığım gibi yumurtalı kavurmasını yaptığımızdan ya da herkesin bildiği şekilde haşlayıp limon-zeytinyağı-sarımsak ile soslayarak yediğimizden tariflerini yazmadım. Ama otlardan bolca bahsettiğim Git dergisinin Mart-Nisan sayısında bir de patatesli kavurma tarifi vermiştim. Farklı bir tarif olduğu için sizlerle de paylaşmak istedim.<br /><br />Patatesli ot kavurması, bence çocukların bile sevebileceği bir ot yemeği. Çünkü içinde patates var:)) Otları tek başına tüketemiyorsanız bir de bunu deneyebilirsiniz. En güzel tarafı da dilediğiniz ota uyarlanabilir olması.. Tamamen damak zevkinize ve imkanlarınıza bağlı olarak istediğiniz otla pişirebilirsiniz. Hiç ot bulamıyorsanız sadece ıspanakla bile yapabilirsiniz (ben ilk defasında öyle yapmıştım), her şekilde harika ve son derece besleyici bir yemek... Bu versiyonunda ebegümeci, arapsaçı, iğnelik ve dalagan (ısırgan) karışımı kullanıldı, çünkü evde onlar vardı. Ayrıca taze soğan eklendi. Bir Pazar akşamı sinema dönüşünde de otları önceden hazırlayan anneye teşekkürler edilerek hemen pişirildi. Tarif <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com">Tijen İnaltong</a>, kitap "Mutfakta Zen":<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><strong></strong>(4 kişilik)<br /><br />- 1 demet doğranmış kavurmalık ot (ısırgan, pazı, ıspanak veya benzeri yerel otlar)<br />- 3 haşlanıp kuşbaşı doğranmış patates<br />- 2 yarım halka halinde doğranmış soğan<br />- 4 diş doğranmış sarımsak<br />- 4 çorba kaşığı zeytinyağı<br />- Tuz, taze çekilmiş karabiber, pul biber<br />- Üzeri için dilerseniz susam<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><strong></strong><br />1. Tavada zeytinyağını ısıtıp soğan ve sarımsakları 5 dk kadar kavurun. Otları ilave edip bir müddet daha kavurmaya devam edin (ot miktarı başta fazla gelebilir, hatta tavaya sığmayabilir ama piştikçe küçülüp azalacaklar).<br /><br />2. Otlar yumuşadığında haşlanmış patatesleri ve baharatları ilave edip hepsi iyice karışana kadar 1-2 dk daha kavurun.<br /><br />3. Dilerseniz susam serpip servisini yapın.<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/patatesliot_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Ben çok acıktığım zamanlarda olduğu gibi yine unuttum ve yedikten sonra "aaa susam!" dedim:)) Susamı ot ve sebze kavurmalarında çok seviyorum çünkü börek hissi veriyor! Özellikle yanında misler gibi bir ev ekmeği olduğunda.. (tabi bu patatesli bir yemek olduğu için fotoğraftaki ekmek dekor oldu sadece:)<br /><p>İyisi mi babamın dün getirdiği pazılarla tekrar yapmalı, yanında bir kase yoğurt ile afiyetle yemeli!<br /></p>

Patatesli Ot Kavurma

Otların pazarda bolca bulunduğu bu sıralar, yılın en sevdiğim zamanları. Çarşı-pazar, yeme-içme açısından tabii! Yaşadığım yerde kışın da ra...

Devamı »

Pekmezli Muffin

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p> </p><p><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/pekmezlimuffin1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/pekmezlimuffin1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Geçen Cumartesi akşamı Arzu-Ülfet Aygen'in "Beyaz Unsuz Şekersiz Hamur İşleri" kitabına dalıp epeyce okudum. Kitabı elimden bıraktığımda hemen mutfağa girmek için sabırsızlansam da gecenin 1'iydi:) O yüzden ertesi gün kitaptaki keklerden birini denemeye karar verip uyudum. Bir diğer kararım da çarşıya çıktığımda aktara uğrayarak krem tartar, saf vanilya ve deniz tuzu sormaktı!<br /><br />Ertesi sabah kahvaltıda anneme uzun uzun okuduklarımdan bahsettim. Arzu hanımın kitabında anlattıkları, aslında hep bildiğim ama bazen önemsemediğim ya da dikkat etmediğim kimi gerçekleri tekrar hatırlatması ve bilmediklerimi öğretmesi açısından çok yararlı oldu. Ve hemen mutfağa girip onların deyimiyle "gerçek yiyecekler" hazırlamak ve yemek için özendirdi!<br /><br />Normalde haftada bir kek ya da kurabiye yapmaya çalışıyorum, hem annemin bazen ani gelebilen konukları için, hem babam sabahları kahvaltıda yemeyi sevdiğinden, hem de Sevim uzun çalışma saatlerinde ofiste birşeyler atıştırmaya ihtiyaç duyduğundan (ve hazır kekleri, bisküvileri yemesini istemediğimden)... Bu haftanın kekleri de işte bu muffinler oldu. Aslında kitaptaki kuruyemişli keki denemek istiyordum, benim damak tadıma çok uyacağını tahmin ettiğim için, ama şeker yerine hurmayla tatlandırılan bu keki yapmak için markette hurma bulamadım. Çarşıya çıkmadan önce keki yapmak istediğim için de pekmezli muffinleri denemeye karar verdim...<br /><br />Muffinler misler gibi kokularla fırından çıkıp soğuduktan sonra ilk tadan Sevim oldu. "Mis gibi kakaolu!" yorumunu yapınca güldüm, keçiboynuzu pekmezinin marifeti bu işte! Gerçi annem üzüm pekmezini tercih ettiği için ben iki pekmezi karıştırarak kullanmıştım ama o kadarı bile çikolata rengini ve aromasını vermeye yetmiş.. Şeker kullanılmayan, pekmezle tatlanan, üstelik tam buğday unuyla yapılan bu muffinleri hafif birşeyler arıyorsanız mutlaka denemenizi öneririm. Kan şekerinizi dengeleyecek, tatlı ihtiyacınızı giderecek, iyi gelecekler:) Rafine şekerin vereceği zararlardan korunarak da güzel hamur işleri yapmak gerçekten mümkün...<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong> <em>(12 adet muffin)</em><br /><br />- 125 g eritilmiş tereyağı<br />- 1 çay bardağı pekmez<br />- 2 adet yumurta (oda sıcaklığında)<br />- 1 çay bardağı ayran<br />- 1 çay bardağı süt<br />- 2 su bardağı tam buğday unu<br />- 1,5 tatlı kaşığı karbonat<br />- Bir tutam deniz tuzu<br />- Bir tutam muskat rendesi (isteğe bağlı)<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Fırınınızı 200 derecede ısıtın. 12'li minik kek kalıbını yağlayıp unlayın.<br /><br />2. Tereyağını geniş bir kabın içinde pekmez, yumurta, ayran ve sütle birlikte çırpın.<br /><br />3. Un ve karbonatı ayrı bir kabın içinde eleyin. Eleğin üstünde kalan kepeği de katın. Üzerine tuz ve kullanıyorsanız muskat serpiştirip güzelce karıştırın.<br /><br />4. Tahta kaşıkla sıvı karışımı kuru karışıma yedirin. Fazla karıştırmadan hemen kalıplara dökün.<br /><br />5. Muffinleri 10-15 dk kadar fırınlayın (ben 20 dk pişirdim, almadan önce kürdanla kontrol edebilirsiniz). Fırından alıp 5 dk bekledikten sonra kalıplardan çıkartıp soğumaya bırakın.<br /><br />Kitapta bu tarife bir de alternatif verilmiş ki kayısı mevsimi gelince ben denemeyi düşünüyorum:<br />Kuru malzeme içine 6 yemek kaşığı hindistan cevizi ekleyip, pekmezi 1,5 çay bardağı kullanarak, karıştırma sırasında 12 adet küçük doğranmış taze kayısı eklenirse "kayısılı hindistan cevizli muffinler" elde edilebilir... Denemeye değer!<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/pekmezlimuffin2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Son birkaç not:<br /><br />* Sevgili baharatçım buralarda bulamayacağımı düşündüğüm deniz tuzunu stoklarından çıkarınca çok sevindim. İzmir'e giden olsa da sipariş etsem derken meğer burda da varmış.. Gerçi öğütülmüş değil ama sıcak ve sulu yemeklerde zaten hemen eriyor.<br /><br />* Krem tartar denilen nesne ile tanıştığıma çok memnunum, en kısa zamanda kendi kabartma tozumu yapacağım ve böylece bir katkı maddesini daha hayatımdan çıkaracağım:) (tabi deneme sonucundan memnun kalırsam)<br /><br />* Hayatımda ilk kez gerçek vanilya çubuğu gördüm. Pek sevimli! Onu kaynayan tatlıya atıp sonra çıkarıp çöpe göndermeye kıyabileceğimi zannetmiyorum. Saf vanilya aldım o yüzden. Kristal gibi bir yapısı var, çok azı bile ortalığı misler gibi kokulara boyamaya yeterliymiş. Aktarın sımsıkı kapalı poşeti bile vanilya koktuğuna göre sütlü tatlılara nasıl bir aroma verecek kimbilir! </p><p> </p>

Pekmezli Muffin

Geçen Cumartesi akşamı Arzu-Ülfet Aygen'in "Beyaz Unsuz Şekersiz Hamur İşleri" kitabına dalıp epeyce okudum. Kitabı elimden b...

Devamı »

Papara (Soğan Aşı)

<div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/papara1_.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/papara1_.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></span></a><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Malzemeler:<br /></strong><span style="color:#660000;">100-150 gr parça et veya kıyma, 5-6 irice soğan, 1 kepçe sıvı yağ, 1 yemek kaşığı biber domates karışığı salça, tuz, yeteri kadar su, acıbiber, tandır ekmeği</span><br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br />Öncelikle etinizi tencerinize alın ve suyunu çekene kadar kısık ateşte kavurun. Piyazlık doğradığınız soğanlarıda ilave edip karıştırın ve yine kısık ateşte suyunu çekene kadar kavurun. Kavrulan soğanlara salçayı ilave edin. </span></span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Ardından suyunu, acıbiberini ve tuzunu dökün.(biraz suluca olursa ekmekleri iyi ıslatır) 10-15 dakika kaynattıktan sonra ocaktan indirin. <a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/papara2_.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/papara2_.jpg" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" /></span></a>Tandır ekmeğinizin kenarlarını küp küp doğrayın ve genişçe bir tepsinize veya tabağınıza koyun ardından paparanızı üzerine döküp ekmekler yumuşadıktan sonra sıcak sıcak afiyetle yiyin.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">Afiyet Olsun...</span> </span></div>

Papara (Soğan Aşı)

Malzemeler: 100-150 gr parça et veya kıyma, 5-6 irice soğan, 1 kepçe sıvı yağ, 1 yemek kaşığı biber domates karışığı salça, tuz, yeteri kada...

Devamı »

Pırasa Böreği (Fırında Pırasa)

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p><br /><br /></p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/p??rasab??re??i_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/p%3F%3Frasab%3F%3Fre%3F%3Fi_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bütün bir hafta hafif yiyeceklerle beslenip ağzıma şeker, yağ ve un koymadıktan sonra Pazar sabahı kuşlar gibi hafif uyandım. Bu bir hafta bana bir tür detoks etkisi yaptı sanırım. İlk iki gün gözümü açamıyorken, sonraki günlerde enerjimi yeniden kazandığımı hissettim. Bunu arada bir yapmak gerek...<br /><br />Bu hafiflik hissini bozmamak adına, akşam yemeği için de hafif, ama Pazar akşamına da yakışacak -yani mutlaka değişik ve hoş bir yemek yapmak istedim. Dr. Yasemin Bradley'in pırasa böreği, evde bulunan basit malzemelerle yapabileceğim bir yemekti, üstelik diyet bir tarifti, o yüzden onu denemeye karar verdim. Fırında pişen tüm sebzeler genelde güzel olur, bu da fena olmaz herhalde, annemler sevmezse de ben yerim diye düşünüyordum ama öyle olmadı. Umduğumdan çok daha güzel oldu!<br /><br />Böreği gündüzden hazırlayıp pişirmeden soğuk bir odaya bıraktım, sonra Sevim'le dışarı çıktık. Sinemada filme ara verildiği sırada annemi arayıp tahminen kaçta evde olacağımızı söyledim, annem de ona göre böreği fırına verdi. Eğer denerseniz siz de önceden hazırlayabilir, buzdolabında da bekletebilirsiniz. Zaman kazandıran tariflerden yani.. Eve geldiğimizde ortalık misler gibi kokuyordu, üstelik annem yanına ayran da yapmıştı:) </p><p>Börek gibi, ama böreğe göre çok daha düşük kalorili, doyurucu ve üstelik de lezzetli yeni bir yemek kazandık böylece.. Annem çok güzel olduğunu birkaç kez yineleyince, hatta "haftada bir yapalım bari, ben yine pırasa alayım" deyince iyice mutlu oldum:) Pırasa yemeğini sevmeyenler için hoş bir alternatif olabilir, ana yemek yanında sunulabilir ya da bizim yaptığımız gibi ayran veya yoğurtla birlikte tek başına bir yemek olarak da yenebilir...<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/p%3F%3Frasab%3F%3Fre%3F%3Fi_3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong>Malzemeler:</strong><em><br />(3-4 kişilik)</em><br /><br />- 750 g pırasa <em>(temizlenip ayıklanmış haliyle yarım kg kullandım)<br /></em>- 2 adet patates<em> (3 küçük patates kullandım)<br /></em>- 1 adet yumurta<br />- 1 su bardağı light kaşar rendesi<br />- Tuz, karabiber, pul biber, çörek otu<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Pırasaları halka halka doğrayın, bol suda hafif diri kalacak şekilde haşlayın. Süzgece dökerek ılınmaya bırakın.<br /><br />2. Diğer yandan patatesleri haşlayın, rendeleyin ve derin bir kaseye alın.<br /><br />3. Patateslerin üzerine suyu iyice süzülmüş pırasaları ekleyin, peynir rendesini ekleyin, yumurtayı kırın. Tuz, karabiber ve pul biberi de ekleyerek hepsini harmanlayın.<br /><br />4. Hazırladığınız karışımı yağlanmış cam bir fırın kabına boşaltın, üzerini kaşığın tersiyle düzeltin. Bolca çörek otu serperek önceden 200 derece ısınmış fırına verin. Üzeri kızarana kadar (yaklaşık 45 dk) pişirin. Dilimleyerek sıcak sıcak servis yapın.<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/p%3F%3Frasab%3F%3Fre%3F%3Fi_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /></p>

Pırasa Böreği (Fırında Pırasa)

Bütün bir hafta hafif yiyeceklerle beslenip ağzıma şeker, yağ ve un koymadıktan sonra Pazar sabahı kuşlar gibi hafif uyandım. Bu bir hafta b...

Devamı »

Ev Usulü Döner

<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/et_doner_.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/et_doner_.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a> <div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Malzemeler:</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#660000;">1kg hafif yağlı et (eğer etiniz yağlı değilse mutlaka içine ya hayvansal yağ ya da margarin ilave etmelisiniz.), 4-5 dal yeşil soğan</span><br /><br /><strong>Sosu için:</strong></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#660000;">Soğan, sarımsak, süt, zeytinyağı, karabiber, kırmızıbiber, tuz, kimyon<br /></span><br /><strong>Yapılışı:</strong></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;">Dondurucudan çıkardığınız bifteklerin çözülmesini beklemeden, buzlu iken yaprak yaprak kesin. Sonra etinizin tatlanması ve yumuşak pişmesi için zeytinyağı, soğan, sarımsak, biraz süt, istediğiniz baharat türünden bir sos hazırlayıp etleri 1-2 saat sosa karıştırıp bekletin. Düdüklünüze etleri koyun ve kaynadıktan sonra hafif ateşte arada sallamak şartıyla yarım saat kadar pişirin. Eğer etiniz pişmemişse ve suyu varsa tekrar biraz daha ocağa koyabilirsiniz. Pişmiş ve içinde suyu varsa bunu ağzı açık olarak buharlaşmasını sağlayın. Tuzunu ve kekiğini bu sırada tatlanması için atın en son içine 4-5 dal yeşil soğan doğrayıp birazda bu şekilde çevirin ve servis tabağınıza alın. Yanında bir bardak ayran ve yeşilliklerle beraber servis edin.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">Afiyet Olsun...</span></span></span></div>

Ev Usulü Döner

Malzemeler: 1kg hafif yağlı et (eğer etiniz yağlı değilse mutlaka içine ya hayvansal yağ ya da margarin ilave etmelisiniz.), 4-5 dal yeşil ...

Devamı »

Elmalı Cevizli Kek

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/elmal??kek_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/elmal%3F%3Fkek_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Kış bitiyor, ama ben en sevdiğim meyveden bir kek yapmamışım!<br />Bunu farkedince geçen Pazar günü derhal elmalı bir kek yapmak üzere kolları sıvadım. Dr. Oetker'in vanilya paketinin arkasındaki tarif o an için çok pratik göründü ve onu yapmaya karar verdim. Evdeki elmalar zaten yumuşamışlardı ve kek yapmak için ideallerdi. Böylece onları kullanmış oldum, annemin köyden getirdiği ufacık elmalara yer açıldı:) (ufacık oldukları için onları keten tohumlu müslime doğrayıp yiyorum sabahları, o kadar lezizler ki!)<br /><br />Bu arada annem geçen haftasonu köye gitmişti, neler getirmiş neler... Tam unla açılmış köy lavaşı, bilimum tazecik ot, köy yumurtaları.. Tabi bir de orada yedikleri var, onlar ayrı hikaye. Hepsi bir yana da, ben en çok annesini emmek için peşinden koşan kuzu hikayesine bayıldım! Keşke ben de gidebilseydim, o kuzucuğu kucaklayıp sevebilseydim dedim..<br /><br />Konumuza dönersek, herkesin zaten yaptığını ve bildiğini varsayarak bu tarifi eklemeyi düşünmüyordum ama Sevim ona verdiğim dilimi öyle beğenmiş ki fotoğraflara bir daha baktım ve yazmaya karar verdim:) Keki ilk babam tatmıştı, sonra ben kahvemin yanına ince bir dilim kestim ve dedemi ziyarete giderken de götürdüm. Herkes beğendiğine göre buyrun işte tarif:<br /><br /><strong>Malzemeler: </strong><em>(12 dilim)</em><br /><br />- 3 adet yumurta - oda sıcaklığında<br />- 2,5 çay bardağı toz şeker<br />- 125 g margarin <em>(ben Becel kullandım)</em> - oda sıcaklığında<br />- 1 limon kabuğu rendesi<br />- 3 yemek kaşığı süt<br />- 1 tatlı kaşığı tarçın<br />- 1 poşet vanilya<br />- 1 poşet kabartma tozu<br />- Bir tutam tuz<br />- 2 su bardağı un<br />- 1 su bardağı dövülmüş ceviz<br />- 3 adet elma<br />- 2 yemek kaşığı kayısı marmeladı<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Yumurtalarla şekeri en az 5 dk boyunca çırparak kabartın. Yağı, limon kabuklarını ve sütü ekleyerek tekrar çırpın.<br /><br />2. Ayrı bir kapta tarçın, vanilya, kabartma tozu, tuz ve unu harmanlayın. Diğer karışıma 2-3 seferde ekleyerek karıştırın. En son cevizi ekleyin.<br /><br />3. Hamuru yağlanmış 26 cm çapındaki kelepçeli kalıba dökün. Elmaları soyup dörde böldükten sonra sırtlarına 7-8 çentik atın. Sırtları yukarıda kalacak şekilde hamurun üzerine istediğiniz şekilde yerleştirin (hamura hafifçe gömün ama çok bastırmayın).<br /><br />4. Önceden ısıtılmış 170 derece fırında ben 1 saat pişirdim, tarif 45-50 dk diyor, siz fırınınıza göre ayarlayın. Fırından aldıktan sonra kekin üzerine sıcakken 1 yemek kaşığı su ile incelttiğiniz kayısı marmeladını sürmeyi unutmayın.<br /><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/elmal??kek_2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/elmal%3F%3Fkek_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><em>Pazar akşamı yemekten sonra, yeni haftaya başlamadan önce bana moral oldu bu kek:) Hele de günün yorgunluğundan sonra gazetelere ancak göz atabiliyorken! Pişmiş elmayı çok seviyorum, arada yapmalı...<br /><br /></em></p>

Elmalı Cevizli Kek

Kış bitiyor, ama ben en sevdiğim meyveden bir kek yapmamışım! Bunu farkedince geçen Pazar günü derhal elmalı bir kek yapmak üzere kolları sı...

Devamı »

Terbiyeli İşkembe Çorbası

<div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/iskembe_.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/iskembe_.jpg" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" /></span></a><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Malzemeler:</strong><br /></span></span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#660000;">1 adet temizlenmiş koyun veya dana işkembesi, yeteri kadar su, tuz, 1 adet kuru soğan, büyükçe bir baş sarmısak<br /></span><br /></span></span><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Terbiyesi için:<br /></span></strong><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#660000;">1 adet yumurta, 1-2 adet limon suyu, 2-3 kaşık un<br /></span><br /></span></span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Üzeri için:<br /></strong><span style="color:#660000;">Tereyağı, kırmızı pul biber, karabiber</span><br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br />Öncelikle temizlenmiş olan işkembeyi istediğiniz büyüklükte paçalara bölün. Düdüklü tencerenize alın ve yeteri kadar su ekleyin. İçine 1 kuru soğanınızı 4 e bölerek içine bütün atın. Sarmısakları da aynı şekilde soyduktan sonra bütün atın ve tuz ilavesi ederek yaklaşık 1 saat orta ateşte pişirin(koyun işkembesi olursa daha çabuk pişer).<br />Çukurca bir kabın içine 1 yumurtayı çırpın, içine limon suyunu ve un ilavesini de yapıp çırpmaya devam edin. Pişirdiğimiz işkembenin suyundan azar azar ilave ederek terbiyeyi biraz açın. Kaynamakta olan işkembenin içine karıştırarak ekleyin ve bir 5-10 dakika kadar daha kaynatın.<br />Bu arada istediğiniz miktarda limon suyu ve sarımsak ezerek içine ilave edin. Servis sırasında çorba kaselerinize doldurup üzerine ayrı bir tavanızda tereyağınızı eritip içine kırmızı pul biberinizi katın ve çorbanızın üzerine gezdirin. Üzerine de karabiber serpiştirin. Ezilmiş sarmısağa bir miktar limon suyu veya sirke ilave edip, arzuya göre kullanılmak üzere sofrada çorbanın yanında servis yapabilirsiniz.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">Afiyet Olsun...</span> </span></span></div>

Terbiyeli İşkembe Çorbası

Malzemeler: 1 adet temizlenmiş koyun veya dana işkembesi, yeteri kadar su, tuz, 1 adet kuru soğan, büyükçe bir baş sarmısak Terbiyesi için: ...

Devamı »

Yalancı Su Böreği

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/yalanc??_sub??re??i1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/yalanc%3F%3F_sub%3F%3Fre%3F%3Fi1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Sonunda yaptım.<br />Annemin evde olmadığı bir günü seçtim ve yalancı su böreği yaptım! Ben yaptım hem de, bayan "börek acemisi":) Kullandığım tepsinin biraz küçük gelmesi ve oldukça kalın dilimler elde etmem dışında bir sorun çıkmadı, buna en çok ben şaşırdım! Masayı hazırlamaya başladığım sırada annem telefon etti. Bir gün daha kalacağını söylediğinde buruk bir şekilde "ben börek yapmıştım ama.." deyince güldü ve "ah kızım beniiiim.. payımı ayırın tamam mı?" dedi.<br /><br />Annemin evde olmadığı bir akşama göre fena bir sofra sayılmazdı. Babam bir gün önceden kalan yemekleri de ısıtmamı istemeyince böreğin yanına çay demledim. Mantar mücveri ve elmalı kek de yapmıştım ama börek daha fazla rağbet gördü:) Yarısı hala duruyor, annemin not vermesini bekliyor. Ama bu kez ben onu beklemeden sizinle paylaşıyorum, çünkü babamın notu da yeterli (sanırım gerçekten beğendi!)<br /><br />Bilenler mutlaka vardır ama bu böreği benim ilk deneyişimdi ve ne zamandır da aklımdaydı.<br />Fırın makarna ile börek karışımı ilginç bir tarif. Evet, tam tanımı bu olsa gerek. Birkaç yufka ve 1 paket haşlanmış makarna ile kolayca yapılıyor, piştikten sonra da su böreğini andırıyor. Üstelik su böreğinden çok daha hafif ve tabi yapımı da çok daha kolay. Siz de benim gibi börek sözkonusu olunca kolay tarifler arayanlardansanız, denemenizi öneririm. Orjinal su böreğini yapabilenlere buradan saygılarımı sunuyor ve hemen tarife geçiyorum:)<br /><strong></strong><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 1 paket kelebek makarna<br />- 200 g ufalanmış az yağlı beyaz peynir<br />- 1/2 demet ince kıyılmış dereotu<br />- 3 adet yumurta<br />- 2 su bardağı süt<br />- 1 su bardağı zeytinyağı<br />- 3 adet yufka<br />- Tuz, karabiber<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Makarnayı tuzlu suda haşlayıp süzgece alın. Yapışmamaları için üzerlerine 1 kaşık kadar zeytinyağı döküp yedirin, ılımaya bırakın. Ilındıktan sonra peynir ve dereotu ile harmanlayın. Karabiber ve gerekiyorsa tadına bakıp tuz ekleyin.<br /><br />2. Fırını 200 dereceye getirip ısıtmaya başlayın. Yumurtaları, süt ve zeytinyağını derin bir kasede çırparak sos hazırlayın. Büyük boy dikdörtgen bir fırın tepsisini yağlayın.<br /><br />3. Yufkaların birini tepsiye sererek kenarlarını dışarı sarkıtın (daha sonra üzerine kapatmak için), biraz sos gezdirip yufkayı ıslatın. Daha sonra içine makarnanın yarısını dökün. Tekrar sos gezdirin.<br /><br />4. İkinci yufkayı serin (kenardan taşanları bu kez kopararak tepsi içine koyun). Sos gezdirerek ıslatın, üzerine kalan makarnayı dökün, tekrar sos gezdirin.<br /><br />5. Son yufkayı da en üste koyduktan sonra kenarlardan taşan yufkaları düzgünce kapatın, sosun kalanını böreğin üzerine ve kenarlarına eşit şekilde dağıtın.<br /><br />6. Kızgın fırında 40-45 dk (üzeri iyice kızarana kadar) pişirin. Dilimleyerek ılık-sıcak servis yapın...<br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/yalanc??_sub??re??i2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/yalanc%3F%3F_sub%3F%3Fre%3F%3Fi2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a>

Yalancı Su Böreği

Sonunda yaptım. Annemin evde olmadığı bir günü seçtim ve yalancı su böreği yaptım! Ben yaptım hem de, bayan "börek acemisi":) Kull...

Devamı »

Kabak Çorbası

<span style="font-size: large;">Bahar geldi geliyor derken dünden beri hiç durmadan yağmur yağıyor... Eee, Mart Martlığını yapacak elbette! Çok soğuk olmasa da geçen birkaç güne göre soğuk bir hava var dışarıda, içeride de klima çalışıyor tabi... O yüzden bugün güzel bir <strong>kabak çorbası tarifi</strong> yazmak istedim. Hem zaten çorba daha çok soğuk havalarda güzel gitse bile sofrada her zaman aranır, çok acıktığınızda bir dilim esmer ekmekle, ya da ekmeksiz, sıcak bir içecek niyetine..</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKTe8JVYcSyrR2oc08gvx9p1uhxeOlRJHoeTgUtenVJFNWj1AXe9tA679Feek5nyShZRny3rTXkRNvMEXTtZA0ClQUy8ID-Ybj19VmTCalf058kyVHSJL3qJrSkNZNS1n_kKYFfKxC_s/s1600/kabak-corbasi-tarifi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Kolay kabak çorbası tarifi"><img alt="Kolay kabak çorbası tarifi" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKTe8JVYcSyrR2oc08gvx9p1uhxeOlRJHoeTgUtenVJFNWj1AXe9tA679Feek5nyShZRny3rTXkRNvMEXTtZA0ClQUy8ID-Ybj19VmTCalf058kyVHSJL3qJrSkNZNS1n_kKYFfKxC_s/s640/kabak-corbasi-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Bu çorbayı balkabağı ile değil, bu kez bildiğimiz normal kabakla yaptım. Çorbaya yoğunluk kazandırmak ve biraz daha lezzetlendirmek için patates de ekledim. Benim deneysel çorba çalışmalarıma şüpheyle yaklaşan annem bile çok beğendi ve bu kez koca tencereyi tek başıma bitirmek zorunda kalmadım, çorbayı iki günde bitirdik. Kremalı çorbaları çok seviyorum, dayanamayıp buna da yarım kutu ekledim. Bu arada ben 100 ml.lik ambalajlarda krema üretilmesini talep ediyorum! (Belki sesimi birileri duyar) Siz de öyle düşünüyor musunuz bilmem ama yarısını kullandığım paketin kalanını 2-3 gün içinde kullanma zorunluluğu benim canımı sıkıyor, kremayı ne kadar çok sevsem de ardarda kremalı şeyler yapıp yemek istemiyorum! <br /><br />Bu kabak çorbasını yapmak oldukça kolay, hiç vakit almıyor. Benim gibi rende işlemini robota yaptırırsanız vakitten daha çok kazanırsınız. <br /><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li>5-6 adet orta boy kabak</li><li>1 adet orta boy patates</li><li>1 adet soğan</li><li>5 diş sarımsak</li><li>2 yemek kaşığı tereyağı</li><li>1,5 yemek kaşığı tam buğday unu</li><li>1,5 lt su</li><li>4 yemek kaşığı zeytinyağı</li><li>1 tatlı kaşığı deniz tuzu</li><li>Taze çekilmiş karabiber</li><li>100 ml (1/2 küçük kutu) çiğ krema</li></ul><br /><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><br /><ol><li>Öncelikle kabakları ve patatesi rendeleyin, soğan ve sarımsakları ince ince kıyın, bunları bir kenarda bekletin.</li><li>Tereyağını derin bir tencerede eritip unu ekleyin ve karıştırarak kavurun.</li><li>Suyu tencereye yavaşça ekleyerek sürekli çırpın ve kaynayana kadar karıştırarak pişirin.</li><li>Su kaynadıktan sonra rendelediğiniz kabakları ve patatesi ekleyin, yumuşayıncaya kadar pişmeye bırakın.</li><li>Bu arada ayrı bir yerde zeytinyağında soğan ve sarımsakları hafifçe pembeleştirin. Daha sonra çorba tenceresine ekleyin.</li><li>Tuz, karabiber ve kremayı da ekleyin. Birkaç dakika sonra altını kapatın. Çorbanızı blenderdan geçirdikten sonra kaselere alıp dilerseniz bol karabiber serperek servis yapın.</li></ol><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivPu0zTgs6xk9IOFg8PbmAWKBlVBM2eFnhREvCzirlksG_C7Oer76QRd5oF2cgFsz2sSqiDx-s0ImAQbWbuGf_AEC-PV5Z6TRijRoLJ96qkaJCI-X7kxatVVOAu5VSThBJiCqMZ7W4EJs/s1600/kabak-corbasi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;" title="Kolay kabak çorbası tarifi"><img alt="Kolay kabak çorbası tarifi" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivPu0zTgs6xk9IOFg8PbmAWKBlVBM2eFnhREvCzirlksG_C7Oer76QRd5oF2cgFsz2sSqiDx-s0ImAQbWbuGf_AEC-PV5Z6TRijRoLJ96qkaJCI-X7kxatVVOAu5VSThBJiCqMZ7W4EJs/s640/kabak-corbasi.jpeg" width="640" /></a></div><div><br /></div><div><br /></div><span style="font-family: inherit;"><i>Dünyayı omuzlarında,</i></span><br /><span style="font-family: inherit;"><i>geleceği gövdesinde taşıyan,</i></span><br /><span style="font-family: inherit;"><i>evlerin, eşlerin, çocukların, babaların, patronların, ve tüm bir yaşamın hiç bitmeyen ve bitmeyecek olan eksiklerini tamamlamak için tüm gücüyle çalışan kadınların günü kutlu olsun...</i></span>

çorba kabak kış yemekleri Kolay Tarifler Kabak Çorbası

Bahar geldi geliyor derken dünden beri hiç durmadan yağmur yağıyor... Eee, Mart Martlığını yapacak elbette! Çok soğuk olmasa da geçen birkaç...

Devamı »

Kitap dergi haberleri..

<blockquote></blockquote><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/kitapdergi.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kitapdergi.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bugünlerde ardı ardına elime geçen, ve halen başucumda duran iki güzel kitap ve dergiden sizleri haberdar etmek istedim. Henüz üçünü de çok detaylı inceleyemedim ama zaten yavaş yavaş okumak, tadını çıkarmak istiyorum!<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/beyazunsuz??ekersiz_hamuri??leri.2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/beyazunsuz%3F%3Fekersiz_hamuri%3F%3Fleri.2.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>İlk haber sevgili <strong>Arzu Aygen</strong> ve annesi <strong>Ülfet Aygen</strong>'in birlikte hazırladıkları <strong>"Beyaz Unsuz Şekersiz Hamur İşleri"</strong>. Arzu hanım kitabın hazırlıkları sırasında bana bir mail göndermiş ve hazırlamakta oldukları kitaplarında nohut mayalı ekmek tarifimi kullanmak için izin istemişti. Kitabın çıktığı haberini aldığımda önce doğal ve sağlıklı malzemelerle yapılan tarifleri içeren bir kitabın daha mutfak kitaplarımız arasına katılacağına çok sevindim, daha sonra Arzu hanım kitabı bana gönderdiğinde ve içinde ekmek tarifimizi gördüğümde daha da mutlu oldum, çünkü bu nohut mayalı ekmeğin bir kitap sayfalarında kalıcı olması anlamına da geliyordu. Bu düşüncemi kendisine ilettiğimde o da kitabın böyle değerli şeylerin unutulmaması gibi bir işlevi olmasını ümit ettiklerini söyledi. Arzu hanımın neden böyle bir çalışma yaptıklarına dair açıklamasını da buraya aktarmak istiyorum: </p><p><em>"Etrafımızda kirlilik, stres, radyasyon, elektromanyetik dalgalar gibi olumsuzluklar gittikçe artmaya başladı. Bunun sonucunda daha fazla insanın ciddi hastalıklara yakalandığına şahit oluyoruz. Dış dünyadaki bu olumsuzlukları bireysel çabalarla çözmek mümkün değil ama yapabileceğimiz çok önemli birşey var... doğru gıdalarla beslenmek... özellikle çocukları küçük yaşta doğru gıdalarla kurtarmak çok önemli. Parfümlü-boyalı ama besleyici açıdan yetersiz, hatta zararlı şeyler yerine 'gerçek' gıdalarla beslenilsin istiyoruz. İnşallah buna bir katkımız olur..."</em></p><p>Kitap; beyaz un, şeker, sofra tuzu ve tabi diğer katkı maddeleri kullanılmaksızın yapılan ekmek, pide, poğaça, börek, kek, kurabiye gibi 100 sağlıklı tarif içeriyor. Bana en çok cazip gelenler ise tabi ki kek ve kurabiyeler! Birkaç deneme yaptıktan sonra sonuçları paylaşacağım.. (denemeler için sabırsızlanıyorum!)</p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/a??k??nilac??_??ikolata.3.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/a%3F%3Fk%3F%3Fnilac%3F%3F_%3F%3Fikolata.3.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Bir diğer kitap, epey süre önce sipariş ettiğim ve nihayet elime ulaşan,<strong> Deniz Gürsoy</strong>'un <strong>"Aşkın İlacı Çikolata"</strong> kitabı. Öncelikle canımı çok sıkan bir konuyu paylaşmak istiyorum: Ben kitaplarımı Dharma'dan alıyorum daima, hiçbir problem de çıkmıyor, ama bu kitabı orada bulamayınca bu kez hepsiburada'ya sipariş verdim. Bununla birlikte 3 CD ve 1 kitap daha istemiştim. Günler süren beklemenin ardından önce diğer kitap ve 1 CD geldi, ardından yine günler sonra bu kitabı gönderdiler ve diğer 2 CD'nin ücretini iade ettiler. Bütün bunların toplamı yaklaşık 1 ay gibi bir zaman aldı, siteye devamlı mesaj bırakmak zorunda kaldım ve bana defalarca yalan söylendi ya da geçiştirildim, "2 gün içerisinde kargo edilecektir" cümlesini kaç kez okudum bilmiyorum! Herşey bir yana, çok acil ya da hediye gidecek bir sipariş de olabilirdi bu... (Kitapçı gezip, kitapları koklayıp karıştırıp keyfinizce alışveriş yapabiliyorsanız kıymetini biliniz:)<br /><br />Gelelim Deniz Gürsoy'un nefis kitabına! Yeni bir kitap sayılmaz gerçi ama ben ancak alabildim. Sevdiği yiyecek ve içeceklerin kültür tarihi içindeki serüvenlerini okumaktan hoşlananlardansanız, ve tabi bir çikolataseverseniz çoktan kitaplığınıza eklemiş olmalısınız. Eklemediyseniz de bu kitabı kendinize (ve hatta çikolata sevdiğini bildiğiniz, sevdiğiniz kişilere) hediye edebilirsiniz! Kitap; kapağıyla, içindeki fotoğraflarla, tariflerle feci iştah açıcı, hele de iflah olmaz çikolata bağımlıları için! Ben bu kitabı geniş bir zamanımda ve yanıma bolca çikolata alarak okumayı düşünüyorum:) Tabi sonra da içindeki çikolatalı tarifleri denemeye başlayacağım!<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/Git_9.0.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/Git_9.0.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Son olarak, Git'in 9. sayısı çıktı..<br />Bu sayıda benim çok uzun süredir yazmak istediğim bir yazım var. Ege'nin otlarını ve ot yemeklerini yazdım; elbette bizim yöremizdeki pazarlarda en çok bulunanlardan, mutfağımızda en çok pişenlerden, en çok sevdiklerimizden-yediklerimizden yola çıkarak... Yoksa Ege'de yetişen ve yemeği yapılan otların tümünü anlatmaya ne Git'in sayfaları yeterdi ne de benim bilgi ve deneyimim.. O yüzden yazının okuyanlara herşeyden önce keyif vermesini umuyorum, birkaç küçük bilgi ve fikir de verebilirse ne mutlu bana! </p><p>Afiyetle, keyifli okumalar... </p>

Kitap dergi haberleri..

Bugünlerde ardı ardına elime geçen, ve halen başucumda duran iki güzel kitap ve dergiden sizleri haberdar etmek istedim. Henüz üçünü de çok ...

Devamı »

Dört yanıtlı sorular & Abur-cubur meselesi..

<blockquote><p> </p></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/pazarkeyfi.0.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/pazarkeyfi.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bu kez yakalanmadım derken ardarda sobelendim ben de! Önce <a href="http://zeytindali.blogspot.com">Dilek</a>, sonra <a href="http://acikbufe.blogspot.com">Nezaket</a>, sonra da <a href="http://cikolatacikolata.blogspot.com">Meral</a> tarafından 4'lü mim için sobelendim. Artık bugün kesin yazmalıyım derken <a href="http://www.yogurtland.com">Fethiye</a>'den bir mail geldi, o da daha önce "sorgulanmamışsam" abur-cuburlarımı soruyordu:) Eh bugün Cumartesi, sabah kahvemi de aldım yanıma, soruları toplu halde yanıtlamak için en uygun zaman diye düşündüm.. Hepinize teşekkürler arkadaşlar!<br /><br />Bu arada, yukarıdaki peynirli muffinlerin bu yazıyla pek ilgisi yok.. Yazıya nasıl bir fotoğraf koysam diye arşivi tararken gözüme çarptılar. Ve haftasonu keyfini çağrıştırdıkları için burada yer aldılar. Ama tarifini merak eden olursa da <a href="http://hulyayilmaz.blogspot.com/2006/02/avdarl-muffin.html">buraya</a> bakabilir.<br /><br /><strong>Yaptığım 4 iş:</strong><br /><br />* İstanbul'da bir reklam ajansında kısa bir süre metin yazarlığı..<br />* Kuşadası'nda bir otelde sadece 1 yaz döneminde halkla ilişkiler..<br />* Halen bir gıda firmasında çalışıyorum..<br />* Kasım 2005'ten beri Git Dergisinde yazıyorum..<br /><br /><strong>Defalarca izleyebileceğim 4 film veya dizi:</strong><br /><br />Dizilere alerjisi olan biri olarak, sevdiğim bilimum köşe yazarının ısrarlı yazıları sonrasında Hırsız-Polis'i izlemeye başladım, ama onu da defalarca izlemek isteyebileceklerim arasına koyamam.. Ben en iyisi filmlerimi yazayım. (Ülkü Tamer'in Kare As'ı gibi oldu bu, hep bana sorulsa ne diyeceğimi düşünürdüm!)<br />* Fight Club (Dövüş Kulübü)<br />* Cinema Paradiso (Cennet Sineması)<br />* The Crow (Ölümsüz Aşk)<br />* Chaplin'in tüm kısa fimleri<br /><br /><strong>Yaşadığım 4 yer:</strong><br /><p>* Aydın<br />* Ankara<br />* İstanbul<br />* Aydın (kürkçü dükkanı:)</p><p><strong>İzlediğim 4 televizyon programı:</strong> </p><p>* Arka Sayfa (NTV)<br />* Güzel Pazar (NTV)<br />Başka da yok, Hayatın Senin Elinde'yi izlemek istiyor ama annemin dizileri nedeniyle izleyemiyorum. Hımm bir de TRT'de denk gelirse sinema programlarını izlerim. Yine denk gelirse sağlık programlarını ıskalamam... Yani aman kaçırmayayım diyebileceğim pek tv programı yok.. </p><p><strong>Tatil için gittiğim 4 yer:</strong> </p><p>Ben tatillerde daha önce gitmediğim yerleri keşfetmeyi seviyorum aslında, her tatilde giderim ya da gitmek isterim diyebileceğim fazla yer yok..<br />* Ayvalık (bir kez gittim sadece ama tercih etmem gerekseydi tüm tatillerimi, hatta yaşlılığımı geçirmek isteyebileceğim bir yer)<br />* Bodrum (elbette merkezi değil, saklı koyları ve şahane denizi için!)<br />* Bozcaada (yaşlılığımda sığınabileceğimi düşündüğüm yerlerden biri daha, elinde bohçasıyla gezen bir yaşlı olacağımı mı hayal ediyorum ne?!)<br />* Karadeniz.. dağları... ormanları... </p><p><strong>En sevdiğim 4 yiyecek:</strong> </p><p>* Çikolata...<br />Çikolatanın saf halinden, en acı bitterden tutun da en süslü tasarımlarına kadar herşey! Ve onunla yapılan tüm pastalar, tatlılar! Bağımlıyım, kabul ediyorum:(<br />* Ekmek...<br />Bol tahıllı, karışık unlarla yapılmış ev ekmekleri elbette.<br />* Makarna...<br />En sadesinden, annemin çökelekli eriştesinden başlayıp kremalı, limonlu, fesleğenli, domatesli, zeytinli, Sevim'in lezzet sınırlarını aşan mantar soslu makarnasına kadar giden bir yelpazede... Cevizli erişteler tereyağlı, diğerleri zeytinyağlı ille de.. Tüm formlarının yeri ayrı, ama konu lezzete ve sağlığa gelince ekolojik makarnanın yeri apayrı...<br />* vee otlar!<br />Otsuz bir hayat düşünemem ki? Bir gün Ege'den ayrılırsam ya da ot yemekleri yiyemeyeceğim bir yerde yaşamak zorunda kalırsam ne yaparım diye düşünürüm bazen, sonra da Allah göstermesin diye tahtalara vururum:)) (öyle bir durumda parklardaki çimenler, denizdeki yosunlar bile ağzımı sulandırabilir diyeyim de anlayın durumun vahametini!) </p><strong>Her zaman ziyaret ettiğim 4 blog:</strong><br /><br />Yandaki listeye yazdığım tüm blogları (bazen her gün olamasa bile) ziyaret ediyorum, bu soruyu dörtle sınırlandırmam imkansız yani!<br /><br /><strong>Hemen şimdi olmak istediğim 4 yer:<br /></strong>Tam şu an...<br />* İstanbul'da, mümkünse İstiklal caddesinde bir gezintide...<br />* Ayvalık'ta, deniz kıyısında harika bir sofrada...<br />* Kuzey ülkelerinden herhangi birinde.. (neden? bilmem! ilgimi çekiyorlar!)<br />* hiçbiri olamıyorsa da evimde olmak isterdim:)<br /><br /><strong>ABUR-CUBUR meselesi....</strong><br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/aburcubur.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Benim de Fethiye gibi abur-cuburla aram pek yok aslında.. Hayatımda en çok abur-cubura düştüğüm iki dönem oldu, birisi üniversitedeki tüm sınav dönemlerimdi -ki bu sanırım her öğrencinin başına gelmiştir, çikolatasız ders çalışamama, geceyarısı kahvaltı hazırlayıp tıkınma krizleri:) Diğeri de İstanbul'da kendimi feci yalnız hissettiğim bir dönemdi. Baktım ki bu bir kısır döngü, yedikçe mutlu olma-mutsuz oldukça yeme döngüsü, üstelik kilolar da hediyesi, bıraktım. Sanırım sağlam bir iradem var (iyi ki!) ve kendimi sağlıklı seçeneklere yöneltebiliyorum. Benim abur-cubura düşmem ruh halimle yakından ilgili aslında! "Normal" zamanlarımda onlara kolayca hayır diyebiliyorum:)<br /><br />... şimdi çok masum olduğumu da iddia etmeyeceğim tabi!<br /><br />ÇİKOLATA:<br />Evde daima bulunuyor, ama daha çok pastalar-tatlılar için ve bitter olarak. Bazen kahvemin yanına, özellikle de kırk yılın başı tv izlerken keyif olsun diye birkaç parça alıyorum. Sinemaya giderken de daima çantamda bulunur, film izlerken kahveme eşlik etmesini severim.<br /><br />KURABİYE ve BİSKÜVİLER:<br />Ofiste uzun saatler geçirdiğim için öğleden sonraları yiyecek birşeyler arıyorum. Çekmecemde kendi üretimim olan sağlıklı (zeytinyağlı, esmer şekerli, kepek unlu) birşeyler bulunması şart böyle durumlar için..<br /><br />MEYVELER:<br />Abur-cubur sayılmaz belki ama birşeyler atıştırmak istediğimde ilk tercihim onlar.. Tatlı yemek istediğimde de yine ilk tercihim oluyorlar. Elmaya çok düşkünüm, mutluluk kaynağım muza, bir de erik, kiraz, çilek gibi kısa ömürlü ve dünya güzeli yaz meyvelerine..<br /><br />KURUYEMİŞ ve KURU MEYVELER:<br />Daha çok sabahları müsli içinde yesem de, bazen canım bişeyler yemeyi çoook istediğinde de ağzıma atarım. Mesela kuru incirden daha güzel bir "tatlı krizi kesicisi" düşünemiyorum! Kuruyemiş ve meyveleri birarada yemeyi daha çok seviyorum, kuru incir içinde ceviz veya susam, kuru üzüm yanında leblebi gibi zevklerim vardır:) Aslında ben onları daha çok vejetaryen beslenmeye destek kuvvetleri olarak görüyor, Tijen abla gibi magnezyum, kalsiyum gibi faydaları nedeniyle tüketiyorum. Ve aynen onun gibi ben de abur-cuburun kalorisi yüksek ve suçluluk hissettirici şeyler olduğunu düşünüp hayatımdan uzak tutmaya çalışıyorum... (tatlılara, pasta ve keklere dayanmak çok zor ama onların da mümkün olduğunca yüksek kalorili olmamasına çalışıyor, zaten tadına baktıktan sonra kalanını "yedirmeyi" daha çok seviyorum! :)<br /><br />Sanırım her iki konuda da sobelenmeyen blogger kalmamıştır!<br />Ben kimseyi sobelemiyorum o yüzden, ama blogger olsun-olmasın kendi yanıtlarını paylaşmak isteyenler olursa yorumlarını bekliyorum!

Dört yanıtlı sorular & Abur-cubur meselesi..

Bu kez yakalanmadım derken ardarda sobelendim ben de! Önce Dilek , sonra Nezaket , sonra da Meral tarafından 4'lü mim için sobelendim....

Devamı »

Windbeutel (Rüzgar Torbası)

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/windbeutel_4.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/windbeutel_4.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Haftasonunda annemle yaptığımız bu küçük pastacıklar paylaşılmayı bekliyordu ama dün baharın ilk günü olduğu için size tarif değil çiçek vermeyi tercih ettim! Şimdi sıra geldi pastaya... Kahveye baharı getirdik madem, tatlı birşeylerle devam edelim.<br /><br />Windbeutel, annemin evlenmeden önce Almanya'da yaşarken tuttuğu defterinde yazan ilginç (ama denenmemiş) tariflerden biriydi. Son zamanlarda anneme bu tarifi ne zaman deneyeceğimizi sorup duruyordum. Berliner tarifini zerre kadar mutfak tecrübem olmadığı bir yaşta ve annemden gizli olarak denemeye kalkıp başarısız olduğumdan beri o defterden ürküyordum nedense:) Bir de sadece kendisinin anlayacağı şekilde tuttuğu notlar var ki, evlere şenlik! Nihayet windbeutel denemek için gün belirledik, bu Pazar kesin yapalım dedik ve kahvaltıdan hemen sonra kolları sıvayıp mutfağa girdik. Düşündüğümüzün aksine fazla da vakit almadı ve öğleden sonra kahvelerimizi yapıp tadına bakmak için oturduğumuzda bu kadar ertelediğimiz için kendimize kızdık!<br /><p>Kahvelerimizi yudumlayıp küçük pastalarımızı yerken annemle Almanya günlerinden bahsettik.. Rahmetli anneannem her çarşıya çıkışında bunlardan 2'şer tane alırmış. Rahmetli büyükbabam da bir lokmada yutup gerisini ararmış:) Almanya'da çok sevilirdi bu pastalar dedi annem, ve nereden aldığını anımsamadığı bu tarifin pastanelerden aldıklarının aynısı olduğunu söyledi. Onun için özlediği bir tat, benim içinse son derece hafif bir lezzetti. Yapım aşamaları ekleri andırsa da; çok daha az yağ içermesi, üstüne sos yerine pudra şekeri serpilmesi ve meyveli şanti dolgusuyla gerçekten çok hafif pastacıklar bunlar. Anneme göre zaten hafifliği nedeniyle rüzgar torbası deniyormuş... </p><p>Yapım aşamasının en güzel tarafı, bezelerin fırından çıkınca sönme riskinin olmaması ve eklere nazaran içi daha dolgun bezeler elde edilebilmesi... Yani hiç endişe etmeden rahatça deneyebileceğiniz, kalorisi de düşük olan bu pastaların tek riski bir-iki taneyle yetinmenin zor olması:) Biz özellikle sıcak yaz günlerinde hafifliğiyle çay saatlerine yakışacağını düşündük, eh öyleyse baharın ilk tarifi de bu olsun!</p><p><strong>Malzemeler:</strong> <em>(20 adet)</em><br /><br />- 250 ml su <em>(1 su bardağı)</em><br />- 50 g tereyağı <em>(~1 yemek kaşığı)</em><br />- 150 g un <span style="color:#ff0000;"><em>(~1,5 su bardağı)</em></span><br />- 4 adet yumurta<br />- 1/2 paket kabartma tozu<br /><em><br />Dolgusu:</em><br />- 2 poşet sade krem şanti<br />- 1 su bardağı soğuk süt<br />- 1 adet muz<br />- 1 adet mandalina (veya tatlı portakal )<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Suyu dar ve derin bir tencereye koyup tereyağını ekleyin, kaynatın. Kaynayınca ocaktan alıp unu yavaş yavaş ekleyin, çırpma teliyle kuvvetlice çırparak pürüzsüz hale getirin. Tencereyi tekrar ocağa alarak 1 dk daha karıştırın, daha sonra ocaktan alıp ılınmaya bırakın.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/windbeutel_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/windbeutel_1.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>2. Karışım biraz ılıyınca içine yumurtaları teker teker kırıp ekleyin. Her eklediğiniz yumurtayı parmak uçlarınızla hamura iyice yedirin. Hamur yapışkan bir bulamaç kıvamında olmalı, o kıvamı bulana kadar yoğurmaya devam edin. Soğuduktan sonra (zaten yumurta ekleyip yoğurdukça soğuyacak) kabartma tozunu ekleyip onu da güzelce yedirin. </p><p><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/windbeutel_2.2.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" />3. Hamuru sıkma torbasına doldurarak, yağlı kağıt serip unladığınız tepsiye mandalina iriliğinde bezeler sıkın. Bezeleri yukarıya doğru yükselecek şekilde, spiral olarak sıkarsanız rüzgar torbalarınız pişince daha hoş görünürler (hamurun bu rengi köy yumurtalarının eseri bu arada:)<br /><br /></p><p>4. Önceden 190 derece ısıttığınız fırında 30 dk -üzerleri hafif kızarana kadar- pişirin. Daha sonra fırını söndürerek 10 dk daha fırında tutun. Bu süreler boyunca fırının kapağını açmayın. </p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/windbeutel_3.1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />5. Kreması için 2 poşet krem şantiyi soğuk sütle çırparak hazırlayın, içine minik doğradığınız muzu ve zarlarını soyarak küçük küçük doğradığınız mandalinayı ekleyin.<br /><br />6. Fırından aldığınız bezelerin biraz ılınmasını bekledikten sonra bıçakla ikiye kesin. Arasına kremadan 1 dolu yemek kaşığı koyup kapatın, hafifçe bastırın. Hazırladığınız rüzgar torbalarını servis tepsisine sıralayarak üstlerine elekle bolca pudra şekeri eleyin.<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/windbeutel_5.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><em>Not:<br />Orjinal tarifte ara krema için muz, mandalin ya da kiraz öneriliyordu. Kiraz bize çok daha cazip geldi tabi ki! Kiraz mevsimi gelsin de, bir kez daha yapalım dedik:)<br /></em>

Windbeutel (Rüzgar Torbası)

Haftasonunda annemle yaptığımız bu küçük pastacıklar paylaşılmayı bekliyordu ama dün baharın ilk günü olduğu için size tarif değil çiçek ver...

Devamı »