Fellah Köftesi

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/fellah_k??ftesi2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/fellah_k%3F%3Fftesi2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Benim için nostaljik tatlar içeren bir yemek fellah köftesi... İlk kez tattığım bir yemek aynı zamanda! Bu nasıl oluyor diyeceksiniz:) Şöyle ki; vejetaryen beslenmeye karar verdikten sonra ilk yaptığım şey bilgi edinmekten önce yemek tarifleri araştırmak olmuştu! Zaten fazla et pişmeyen bir mutfağımız olmasına rağmen kendime alternatif yemekler ve besleyici salatalar arayışına girmiştim. Fellah köftesi işte o zaman çıkmıştı karşıma. Felafel, lepik, otlu pilav, mercimekli karnıyarık gibi ilginç lezzetlerle birlikte onu da deneyeceklerim arasına alıvermiştim. Ama bu yemekleri ne zaman denemeye kalksam ya cesaret edemeyip vazgeçiyordum, ya evde annem zaten yemek yapmış oluyordu ya da kek-kurabiye deneme isteğim ağır basıyordu. Sonunda geçen Pazar akşamı "bu yemeği kesinlikle bugün yapıyorum!" diyerek işin başına geçtim.<br /><br />Ben köftelerle boğuşur ve anneme bu kez ne yapmaya çalıştığım hakkında sır vermezken o da ocakta ıspanaklı gözleme yapmakla meşguldü. Bu içimi rahatlattı, çünkü yemeğim güzel olmazsa en azından onlar aç kalmayacaktı:) Bense o kadar uğraştıktan sonra sonuç nasıl olursa olsun bu yemeği yiyecektim!!<br /><br />İlk fellah köftelerim çok şık olamadılar, tabi minik minik yuvarlamaya üşenip biraz büyükçe köfteler yaptığımdan bu doğal bir sonuçtu. Bir de hava kararmadan fotoğraflayabilme telaşına düştüm ki, güzel bir sunumu da bu engelledi.. Bu kadar özeleştiriden (ya da bahaneden!) sonra şunu da söylemem lazım ama: Gerçekten lezzetli ve özellikle benim gibi et yemeyenler için doyurucu & faydalı bir alternatif. İçerdiği bol kimyondan dolayı tadı damağa ilk lokmalarda biraz farklı gelen ama yedikçe de hoşa giden bir yemek... Bizimkilerin yorumu bu en azından! Sonuçta kimse aç kalmadı, hatta annemin gözlemeleri fazla bile geldi. Bu da benim için yeterince iyi bir sonuçtu:)<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><strong>(4 kişilik)</strong><br /><br /><em>Köfteler için:<br /></em>- 2 su bardağı ince bulgur<br />- 1,5 su bardağı kaynar su<br />- 1/2 su bardağı tam buğday unu<br />- 1 adet kuru soğan<br />- 2 çay kaşığı kimyon<br />- 1 çay kaşığı kırmızı toz biber<br />- 2 çay kaşığı deniz tuzu<br /><em>Sosu için:</em><br />- 1 kahve fincanı zeytinyağı<br />- 4 adet domates<br />- 4 adet sivri biber<br />- 10 diş sarımsak<br />- 2 çay kaşığı kimyon<br />- 1 çay kaşığı kırmızı toz biber<br />- 1 çay kaşığı deniz tuzu<br />- 1 adet limon<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Bulgurun üzerine kaynar suyu dökerek kapağını kapatın, kabarması için 10 dk bekleyin.<br /><br />2. Kabaran bulgurun üzerine unu, rendelenmiş soğanı, baharatları ve tuzu ekleyerek iyice yoğurun. Hazırladığınız hamurdan küçük köfteler yapın (ne kadar küçük yapabilirseniz o kadar iyi), ortalarına parmağınızla bastırıp çukurlaştırın.<br /><br />3. Diğer tarafta sosu için küçük doğranmış domatesleri ve biberleri zeytinyağında çevirin. Biraz çevirdikten sonra dövülmüş sarımsakları ekleyerek biberler yumuşayıncaya kadar pişirin. En son baharatları ve limon suyunu ekleyin, bir-iki taşım daha kaynatıp altını söndürün.<br /><br />4. Derin bir tencerede 5 bardak su kaynatın, isterseniz çok az tuz ekleyin. Köfteleri içine atarak 5-6 dk kaynatın, süzerek bir tabağa alın.<br /><br />5. Hazırladığınız sosu köftelerin üzerine dökerek hemen servis yapın.<br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/fellah_k??ftesi1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/fellah_k%3F%3Fftesi1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><p>Son olarak, bu yemeğin yanına yoğurt çok yakışıyor. Annem üzerine dökülerek de yenebileceğini söyledi. Hatta söylemekle kalmayıp kendi tabağında uyguladı:) Ben yoğurdu yanında yedim. Tercih sizin ama yoğurtla bulgurun birbirlerini pek sevdikleri bir gerçek!<br /></p>

Fellah Köftesi

Benim için nostaljik tatlar içeren bir yemek fellah köftesi... İlk kez tattığım bir yemek aynı zamanda! Bu nasıl oluyor diyeceksiniz:) Şöyle...

Devamı »

Çikolatalı (ve naneli) Kek

<blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fikolatal%3F%3Fkek2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p></blockquote>Yılmaz dün gece İstanbul'a döndü...<br />Haftaya biraz hüzünlü bir başlangıç yapıyorum yani.<br />Bu hüznü dağıtmak için hemen çikolatalı keke geçmek istiyorum!<br /><br />Yılmaz'ın en favori keki olan ıslak keki yapmak için uzun süredir bir bahane bekleyen farklı bir tarifi denemek istedim. Annem farklı tarifler denemek için böylesi "bahane"lere karşıdır, ama bahane olmaksızın tatlı yapmama da karşıdır! Bazen ben de onun yaşına gelirsem sadece bildiğim ve yıllardır yaptığım klasikler(im)den oluşan bir mutfağım mı olur, yoksa sürekli yeni denemeler peşinde koşmaya devam mı ederim diye merak ediyorum...<br /><br />Bu tarif, geçen kış bol bol çikolata tüketip bir çikolata canavarına dönüşerek okuduğum <strong>"Aşkın İlacı Çikolata" </strong><em>(Deniz Gürsoy)</em> kitabında işaretlediğim tariflerden biriydi. Kitaptaki akla zarar tariflerden mutlaka denemek istediklerim vardı ama bir türlü fırsat olmuyordu. Yazarın çikolatalı kabaklı kekinin methini çok duyduğumdan, ve kitaptaki dondurma soslarından birini daha önce deneyip parmaklarımızı yediğimizden, bu tarifinden de güzel sonuç alacağımı umarak işe giriştim. Tabi başarısız olma durumunda gecenin ilerleyen saatlerinde Yılmaz'a klasik bir kek yapmayı da göze alarak!<br /><br />Neyse ki sonuç gerçekten güzeldi. Ancak ıslak kek kıvamından çok, çikolata soslu browni kıvamında bir kek oldu. İçindeki taze nane ise tam tahmin ettiğim gibi harika bir aroma vermişti. Ben de o yüzden tarifin adı kitapta "çikolatalı ıslak kek" olmasına rağmen, arşivime "çikolatalı naneli kek" olarak kaydetmek istedim. Çünkü "naneli" sözcüğünü eklemezsem eğer, bu kekin en büyük özelliği arada kaybolabilirdi:) Doğrusunu söylemek gerekirse tatlı bir kekin içinde nane kullanmaya sevgili Safran'ın <a href="http://safraninmutfagi-tatlilar-kekler.blogspot.com/2006/05/nane-yapra-kurabiye.html">denemesini</a> görmemiş olsaydım cesaret edemezdim. Onun sanat eseri gibi duran ve lezzetine emin olduğum kurabiyelerini gördükten sonra, bayıldığım After Eight çikolatalarının tadını da anımsayarak bu denemeye cesaret edebildim. Çikolatalı bir keke "ot" koyma fikrini anneme açıklamakta zorlandığımı tahmin edersiniz!.. Ama neyse ki After Eight deyince akan sular onun için de durduğundan, denememde sakınca görmedi.<br /><br />Sonuçtaki tek pişmanlığım ölçüleri ikiye katlamamış olmamdı! Gerçekten de oldukça küçük bir kek oluyor, o nedenle denemek isterseniz ya en küçük kalıbınızı kullanmanızı (bana 20 cm.lik kalıp bile büyük geldi) ya da ölçüleri ikiye katlamanızı tavsiye ederim.<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 3 yemek kaşığı tereyağı<br />- 1/2 su bardağı süt<br />- 1 su bardağı toz şeker<br />- 3 yemek kaşığı kakao<br />- 2 adet yumurta<br />- 3-4 yemek kaşığı incecik kıyılmış taze nane<br />- 1 su bardağı un<br />- 1/2 çay kaşığı saf vanilya<br />- 1/2 paket kabartma tozu<br /><em>Süsleme için:</em><br />- 40 g bittter çikolata<br />- 2 yemek kaşığı badem<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Küçük bir tencereye tereyağını, sütü, şekeri ve kakaoyu koyun, ocağa alın. Bir taşım kaynadıktan sonra altını kapayın. Bu karışımdan 1 çay bardağını bir kenara ayırın.<br /><br />2. Yumurtaların sarısını ve akını ayırın. Akları porselen veya cam bir kaseye alarak kar haline gelinceye kadar mikserin önce düşük sonra yüksek devrinde çırpın.<br /><br />3. Yumurta sarılarını ılınmış olan kakaolu karışıma ekleyin, çırpın. Naneleri ekleyin, tekrar çırpın. Un, vanilya ve kabartma tozunu birlikte eleyerek ekleyin, karıştırın.<br /><br />4. En son yumurta aklarını söndürmeden tahta bir kaşıkla hamura ekleyin. Yağlayıp unladığınız küçük yuvarlak bir kalıba dökerek 175 derece ısıtılmış fırında 35-40 dk kadar pişirin (kitabın önerisi 150 derecede 30 dk, siz kendi fırınınıza göre ayarlayın.)<br /><br />5. Keki fırından aldıktan sonra ayırdığınız karışımı üzerine dökün, bıçakla birkaç yerinden delerek yedirin.<br /><br />6. Bitter çikolatayı benmari usulü eriterek yağlı kağıt üzerine ince bir tabaka halinde yayın, soğutun. Daha sonra parçalara bölerek soğumuş olan kekinizin üzerine serpiştirin.***<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fikolatal%3F%3Fkek3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><p><br />*** Yılmaz tahminimizden erken gideceği için ben oldukça acele ettim ve kekin üzerine serpiştirdiğim çikolatalar fotoğraf çekene dek eriyince kekimin yeterince soğumadığını anlamış oldum:) Siz çikolatalarınızı kekiniz güzelce soğuyunca serpin, benim yine aceleden unuttuğum nane yaprakları ile süslemeyi de ihmal etmeyin!<br /><br /><em>Unutmadan, bir de pudra şekerine bulanmış siyah üzümler öneriliyordu süsleme için, henüz onlara kavuşmadığımızdan yapamadım ama çok güzel olurdu gibi geliyor...<br /></em></p>

Çikolatalı (ve naneli) Kek

Yılmaz dün gece İstanbul'a döndü... Haftaya biraz hüzünlü bir başlangıç yapıyorum yani. Bu hüznü dağıtmak için hemen çikolatalı keke ge...

Devamı »

Armut Kurabiye (ve haftasonu sürprizi!)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUF57XeZ2kJJNp4KLEuV5fta3Ne4XXk__gVW98s8de3SGWdu7sQo0_mfpJjM6AnGBa7TJX9-NyJiaHRsIuvOSHPjaRtrpB3PtaOf2IyaoB4QPtVJe0rFk_EY3QvtZvrAkUpR4cKOz-8gc/s1600/armutlu-badem-kurabiye.jpeg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;" title="Bademli Kurabiye"><img alt="Bademli Kurabiye" border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUF57XeZ2kJJNp4KLEuV5fta3Ne4XXk__gVW98s8de3SGWdu7sQo0_mfpJjM6AnGBa7TJX9-NyJiaHRsIuvOSHPjaRtrpB3PtaOf2IyaoB4QPtVJe0rFk_EY3QvtZvrAkUpR4cKOz-8gc/s640/armutlu-badem-kurabiye.jpeg" width="425" /></a></div><span style="font-size: large;"> Resimde görülen kurabiyelerin isimleri aslında <strong>bademli kurabiye</strong>, ama ben onlara "armut kurabiye" adını verdim! Sevimliler, değil mi?</span><br /><br />Zaten görünüşleriyle cezbetmişlerdi beni, epey zaman önce. <i>Boyut Yayınları</i>'nın <i>Pratik Mutfak Rehberini</i> karıştırdıkça karşıma çıkıyorlardı ama her defasında malzemelere ve tarife göz atıp yapmaktan vazgeçiyordum. Bir kere bu kurabiyede hiç un yoktu, onun yerine ince çekilmiş <strong>badem</strong> ve <strong>irmik</strong> kullanılıyordu.<br /><br />Unsuz kurabiye yapmaya cesaret edemeyişim bir yana, irmik de bir meseleydi; en son irmikli kurabiyeyi hurma-ye etkinliği için denemiş ve pek de güzel bir sonuç alamamıştım. Ayrıca gereken badem miktarı oldukça fazlaydı ve nasıl sonuçlanacağını bilmediğim bir tarif için o kadar bademe kıyamazdım. Diğer yandan öyle güzel görünüyorlardı ki, eninde sonunda dayanamayıp deneyeceğimi biliyordum!<br /><br />Öyle de oldu. Geçen akşam izlemek istediğim film başlayana dek mutfakta oyalanacak birşeyler arıyordum. Muhallebi pişirme önerim buzdolabında yer olmadığı bahanesiyle annem tarafından reddedildi. Bir süredir kurabiye yapmadığımı hatırlayınca "<i>o zaman kurabiye yaparım, o buzdolabına girmez</i>" dedim. Ve yine kısa bir tereddütten sonra "<i>azıcık yapayım şundan yahu, ne kaybederim ki?</i>" diyerek bu tarifi denemeye karar verdim. Yarım ölçü bile değil, üçte bir ölçüyle yapacaktım ve böylece annemin "<i>ilaçlarını</i>" fazlaca eksiltmemiş olacaktım; tarif başarısız olursa 3 bardak badem kullanmış olmama epey kızabilirdi!<br /><br />Nitekim ben bademlerin kabuklarını soymak için kaynar suya atarken yan yan baktı. Engellenme korkusuyla tarifle ilgili pek açıklama yapmamaya kararlı olsam da, kendimi birkaç dakika sonra ona tüm tarifi anlatırken buldum! (küçüklüğümden beri böyledir, ağzımdan kolayca laf alır, hiçbir şey saklanmaz ondan!) Neyse ki fazlaca yorum yapmayarak -ama güzel olacağını pek zannetmediğini belli eden bir ifadeyle- salona döndü, ben de mutfakta yalnız kaldım. Kısa bir süre sonra işim bitmiş ve armut şekilli <strong>bademli kurabiyelerim</strong> fırına girmişti bile!<br /><br />Bir süre sonra salonda yayılmış, ginseng çayım ve kurabiyelerim eşliğinde cnbc-e'nin yine bir güzellik yaparak yayınladığı Manhattan Murder Mystery'i izliyor, <i>Woody Allen</i>'ın kendine has (ve bayıldığım) esprileriyle eğleniyordum. Kurabiyeler mi? Umduğumdan çok daha iyiydiler; iki lokmalık, tadı damakta kalan kurabiyeler olmuşlardı:) Dışları sert, içleri ise yumuşacık veee badem ezmesi tadında! (evet, gerçekten!)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtMPZ6u9o7YtjA5NnRVvkOo975JhAvDGlZr4MJB8TUMNy51KWrEg5S-5NryGJRyRtbD8zvozLiW-aqyBictCrgyhVWdoxNzYFzoXdhV_PUDGxaYSv4Yj63rWFRVKTcuMKngYjSJMmTFOM/s1600/armutlu-badem-kurabiye-2.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Bademli Kurabiye"><img border="0" class="Bademli Kurabiye" height="425" itemprop="photo" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtMPZ6u9o7YtjA5NnRVvkOo975JhAvDGlZr4MJB8TUMNy51KWrEg5S-5NryGJRyRtbD8zvozLiW-aqyBictCrgyhVWdoxNzYFzoXdhV_PUDGxaYSv4Yj63rWFRVKTcuMKngYjSJMmTFOM/s640/armutlu-badem-kurabiye-2.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br /><span itemprop="description">Ben yaptığım şekilde, yani 1/3 ölçüyle yazıyorum tarifi. Orjinalinde malzemeler bundan 3 kat fazlaydı ve 35 adet kurabiye elde edileceği yazıyordu. Benim bu ölçülerle 12 adet kurabiyem oldu. Siz de aynı ölçülerle mi denersiniz, yoksa malzemeleri ikiye ya da üçe katlar mısınız onu bilemem ama çok çabuk bitiyorlar, bunu söyleyebilirim.</span><br /><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">1 su bardağı</span> <span class="name">badem</span></li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">40 gram</span> <span class="name">tereyağı</span> (tepeleme 1 yemek kaşığı)</li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">1 adet</span> <span class="name">yumurta akı</span></li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">100 gram</span> <span class="name">toz şeker</span> (6 yemek kaşığı)</li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">1/3 su bardağı</span> <span class="name">irmik</span></li></ul><span style="font-size: large;">Üzeri için:</span><br /><ul><li>12 adet karanfil</li><li>1 yemek kaşığı pudra şekeri</li></ul><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><br /><div class="instructions" itemprop="recipeInstructions"><ol><li>Ön hazırlık olarak bademlerin kabuklarını soyun* Daha sonra mutfak robotunda çekerek iyice kırıntı haline getirin. Tereyağını eritin. Yumurta akını çatalla çırparak köpürtün.</li><li>Hamur yoğurma kabınıza bademleri, tereyağını, yumurta akını, şekeri ve irmiği koyarak yoğurun. Un içermediği için klasik kurabiye hamuru gibi toplanan bir hamur olmayacak, kırıntılı olacak ama ufak bir top alıp avucunuzda sıktığınızda dağılmamalı. Bu kıvama gelmediyse biraz daha irmik ekleyin (ben 3 kaşık daha ekledim).</li><li>Hamuru şekillendirmek için isterseniz önce 12 eşit parçaya ayırın. Ya da yaklaşık 1 yemek kaşığı kadarını alın ve avucunuzda sıkarak parmak uçlarınızla hafifçe yanlarından bastırın, üstleri hafif sivri armut şeklini verin. Üstlerine birer karanfil saplayın.</li><li>Kurabiyeleri yağlı kağıt serili tepsiye sıralayın, önceden 175 derece ısıtılmış fırında yaklaşık 20 dk -hafif bir renk alana kadar- pişirin. Çok fazla kızarmalarına izin vermeyin. Fırından çıkan kurabiyeleriniz ılındıktan sonra kağıt havlu serili bir tepsiye alarak üstlerine pudra şekeri eleyin.</li></ol></div><br /><em>* Badem soyma işinden ne kadar sıkıldığımı ve bademli tariflerden sırf bu yüzden kaçtığımı </em><a href="http://www.sibelinkahvesi.com/2005/08/balbademli-kurabiye.html"><em>yazmıştım</em></a><em> daha önce. Ama sonunda bir yöntem öğrendim ve bunca zaman boşu boşuna sıkıntı çektiğimi anladım! Yöntem şudur ki, bademleri sıcak suda bekletmek yerine kaynamakta olan suya atıyor, sadece 2 dk haşlıyorsunuz. Sonra soğuk sudan geçiriyor ve kabukları kolayca pıt pıt çıkarıyorsunuz, birkaç dakikada hepsi soyulmuş oluyor!</em> <em>Niye daha önce öğrenmedim bilmem.. Yanarım badem soymakla geçen saatlerime.. </em><br /><br /><br /><em>Canı badem ezmesi çeken, ya da az yağlı ama bol lezzetli bir kurabiye isteyenlere Kahve'nin özel haftasonu ikramıdır, afiyet olsun!</em><br /><em><br /></em><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFVVYWqhyphenhyphenuW-s1CZZfXCLoVj4WAGPNDyBe5R0ezCPmhDylqwTSVAt1rPWVEtSUobTEEFDbdzlHnwMNyJC0tSVhIvd6uTkq5lDPfy8DL_1PNMGZVa5KjiM0QAhLgicKvlO2aIF3kJrwYw0/s1600/armut-badem-kurabiye_2.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Bademli Kurabiye"><img alt="Bademli Kurabiye" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFVVYWqhyphenhyphenuW-s1CZZfXCLoVj4WAGPNDyBe5R0ezCPmhDylqwTSVAt1rPWVEtSUobTEEFDbdzlHnwMNyJC0tSVhIvd6uTkq5lDPfy8DL_1PNMGZVa5KjiM0QAhLgicKvlO2aIF3kJrwYw0/s640/armut-badem-kurabiye_2.jpeg" width="640" /></a></div><br /><h2> Gelelim başlıktaki haftasonu sürprizine...</h2>...dün akşam Yılmaz geldi! Gelemeyeceğini düşünüyorduk, zaten haber vermediği için beklemiyorduk da. Akşam eve girip onu görünce küçük bir şok geçirdim! Neredeyse 8 aydır görmüyordum kardeşciğimi. Bir sarıldım bir sarıldım, kocaman olmuşsun sen diye diye. (kocaman olduğu yok tabi, zaten kazık kadar adam, ama biraz kilo almış, ondan bana öyle geldi herhalde!) Bir süre oturup şaşkın şaşkın birbirimize baktıktan sonra acıktığımızı hatırladık ve annemin kızartması, <a href="http://www.sibelinkahvesi.com/2006/06/semizotu-yemei.html" title="Semizotu yemeği tarifim">semizotu yemeği</a>, benim mücverim ve Yılmaz'ın aldığı dondurma ile harika bir yemek yedik. Annem kızartma sosu olarak pişireceği kiraz domatesleri soyarken bir yandan da "<i>ah haber verseydi yemek hazırlasaydım!</i>" diye söyleniyordu. Neyse ki kızartma zaten Yılmaz'ın en favori anne yemeklerindendir! Bu arada fazla kalamayacağı için neler yapayım diye sordum, ama özel birşey istemedi, "<i>siz her zamanki gibi yemek yapın, ben çökeyim</i>" dedi. Ama ben yine de onun çok sevdiği çikolatalı ıslak keki yapmayı planlıyorum haftasonu.<br /><br />Kardeşlerin en tatlısı ablasına bir sürü de cici taşımış İstanbul'dan! Odama girip kanepeme yayılmış yığınla hediye paketini görünce ikinci bir şok geçirdim. Naptın sen Yılmaz? Nedir bunlar? Hey Allahım!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHhQG2DocKAP-z76T1BuKJ501NWBrMkyHz98KYOH28oZM2Zw5UIzaFyUyhWCwkEPro_9G5rifZr_eVMKWX7cIZkxSSWi5mkqqvsSO4a2iDR_IVQ56RKrjaYObQfqR5v0FhJSHtXOHX4Y0/s1600/yilmazdan-hediye.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHhQG2DocKAP-z76T1BuKJ501NWBrMkyHz98KYOH28oZM2Zw5UIzaFyUyhWCwkEPro_9G5rifZr_eVMKWX7cIZkxSSWi5mkqqvsSO4a2iDR_IVQ56RKrjaYObQfqR5v0FhJSHtXOHX4Y0/s640/yilmazdan-hediye.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Canım benim, bana Hint işi elbise almak istemiş ama bedenime olur mu olmaz mı bilememiş, fular almış.. Kıyamam! Bu nefis fuları bu akşam tiyatroya giderken Hint eteğimi giydiğimde boynuma saracağım bir güzel.. Mavi boncuklu kolyem de çok cici, pek severim inciği boncuğu zaten, her zaman pek kullanamasam bile seyretmeyi, dokunmayı da severim. <em></em>Ay şeklindeki rengarenk mumlara ise tek kelimeyle bayıldım! Önünde kocaman bir inek figürü olan sarı kupam da çok sevimli..<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/Y??lmaz" rel="nofollow"><img alt="Köprüler" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/Y%3F%3Flmaz%27dan_3.0.jpg" style="float: left; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 20px; margin-top: 0px;" /></a>"Köprüler", çok tanıdık bir albüm, zaten pekçok yerde (malesef en çok da haber bültenlerinde) duyuyordum bu ezgileri ama CD'si yoktu arşivimde. Almayı da düşünüyordum ne zamandır.. Paketlerin birinden de o çıktı! <br /><br />Beyoğlu'nda dolaşırken ne kadar etkinlik broşürü, bilinmedik dergi, fanzin bulduysa toplamış bir de, onlara bayıldığımı bilir! Henüz hepsini inceleyemedim bile.. <br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/beyo??lu_??ikolatas??.2.jpg" rel="nofollow"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/beyo%3F%3Flu_%3F%3Fikolatas%3F%3F.2.jpg" style="cursor: hand; float: left; margin: 0px 20px 10px 0px;" /></a> Ve <b>Beyoğlu Çikolatası</b> tabi...<br />Fındıklı çikolata pek sevmememe rağmen bol fındıklı bu çikolataları İstanbul'a her gidişimde alırım ya da oradan bana gelir. Çok özel bir tat değildir ama neredeyse 60 yıldır aynı lezzette üretiliyor oluşu (öyle diyorlar) ve sadece Beyoğlu'nda satılması nedeniyle nostaljiktir, keyiflidir... Gerçi bu geleneğin bozulacağı, artık diğer semtlerde de satılacağı söyleniyor ama bilemiyorum...<br /><br />Eve sütlüsü, bana bitteri... Buzdolabına da konmaz çikolata, bekletmeden yemek gerek... Dün fırsatımız olmadı ama bu akşam tiyatro sonrası bir filtre kahve & çikolata keyfi yaparız artık!<br /><br /><i>Annemin ben sevinç delisi olmuşken yaptığı yorum:</i><br /><i> "Görüyor musun oğlum, kadınlar böyledir işte, ufacık şeylerden, incik boncuktan mutlu olurlar!"</i><br /><br />Evet annem, öyleyizdir biz, ama Yılmaz'ın bu derse ihtiyacı yok ki, bunu zaten hisseden bir Balık burcu o!

bademli hamurişi istanbul Kurabiye kuru pasta un Armut Kurabiye (ve haftasonu sürprizi!)

Resimde görülen kurabiyelerin isimleri aslında bademli kurabiye , ama ben onlara "armut kurabiye" adını verdim! Sevimliler, değil...

Devamı »

Soğanlı Ekmekler

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/so??anl??ekmek1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/so%3F%3Fanl%3F%3Fekmek1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Zeytinyağında sote edilmiş soğanı eriyebilen bir peynirle birlikte ekmek hamuru içinde <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2006/02/tulum-peynirli-ky-ekmei.html">ilk</a> kullandığımda verdiği lezzete, hele piştikten sonraki kokusuna bayılmış ve ekmek düşkünü Fransızların bu ekmeği neden sevdiklerini daha iyi anlamıştım. Arman Kırım'ın bir yazısında okuduğuma göre soğanlı ekmek özellikle Güney Fransa bölgesindeki Nice'in meşhur ekmeğiymiş...</p><p>Ben ikinci denememde ilk denememin aksine soğan ve peyniri hamurun ortasına koymak yerine doğrudan hamura karıştırdım. Tarif Dr. Oetker'den, ama uygulama benim usül, yani sonuç: Kepekli, zeytinyağlı, tulum peynirli sağlıklı ekmekçikler! </p><p>Ekmekleri denediğimde Pazar günü öğle saatleriydi ve bir an önce <a href="http://www.beyazperde.com/film/2918">İçerideki Adam</a>'ı izlemek üzere sinemaya yetişmem gerekiyordu. Annem en son ona emanet ettiğim haşhaşlı kurabiyelerimi fırında unutup yaktığı için ne olur ne olmaz diye bu kez ekmeklerimin başında kendim bekledim:) Piştikten sonra da ekmekleri sıcakken mutfak bezine sardım ve evden hızla çıktım. Döndüğümde eksilmişlerdi! Annemin öğle yemeği yemediğini bildiğim için ekmeklerimin çörek muamelesi gördüklerini hemen anladım:)) Zaten itiraf da gecikmedi: O kadar güzel kokmuşlar ki çayla birlikte afiyetle yenmişler! Bense akşam yemeğinde, zeytinyağlı iç bakla yanında yemeyi tercih ettim ekmeğimi, süzme yoğurda bana bana:) Kepekli un kullanmama rağmen o kadar pufidik olmuşlardı ki şaşırdım önce, sonra hamurun zaten fazlaca yumuşak olduğunu hatta bu yüzden düzgün şekil bile veremediğimi hatırladım. O kadar yumuşak bir hamurdan böylesi puf sonuç almaya şaşmamak gerek...</p><p>Siz dilerseniz beyaz un ile deneyebilir, benim kullandığım tulum peyniri yerine de kaşar peyniri tercih edebilirsiniz.. Çörek ya da ekmek olarak değerlendirmek tercihinize kalmış.. Ama henüz sıcakken çay yanında peynirle birlikte çok güzel gideceği kesin! Çorba yanında da harika olur diye düşünüyorum. Ben yarım ölçü yaptım, 6 adet, yani bayatlamadan hemen yenecek kadar ekmekçiğimiz oldu. Buraya tam ölçüyü yazıyorum:</p><p><strong>Malzemeler:<br />(12 adet)<br /><br /></strong>- 3 adet kuru soğan<br />- 3 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- 1 tatlı kaşığı pul biber<br />- 4,5 su bardağı un (kepekli + beyaz un karıştırdım)<br />- 1 paket instant maya<br />- 1 tatlı kaşığı esmer şeker<br />- 1 tatlı kaşığı deniz tuzu<br />- 3,5 çay bardağı ılık su<br />- 1 su bardağı tulum peyniri rendesi</p><p><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Soğanları ince ince doğrayıp tavada zeytinyağı ile soteleyin. Güzelce karamelize olduktan sonra altını kapatıp pul biberi ekleyin, karıştırıp soğumaya bırakın.<br /><br />2. Unu hamur yoğurma kabına eleyin (tam un kullanıyorsanız kepekler elekte kalacaktır, onları da ekleyin); mayayı, şekeri ve tuzu ekleyip hepsini harmanlayın. Ortasını çukurlaştırarak suyu dökün, yoğurun. Elde edeceğiniz hamur elastik ama yumuşak olmalı. Gerekiyorsa un ya da su ekleyebilirsiniz (ben bu ölçülerle gerek duymadım).</p><p>3. Rendelenmiş peyniri ve sotelenmiş soğanı hamura ekleyip tekrar yoğurun. İlk anda bu malzemeler hamurla bütünleşmeyecekmiş gibi gelebilir ama yoğurmaya devam edin. Daha sonra hamurun üzerini kapatıp güneşe ya da sıcak bir yere bırakarak 45 dk kadar mayalandırın. </p><p>4. Mayalanan hamuru 12 eşit parçaya bölün. Bezeleri yuvarlayarak yağlı kağıt serili fırın tepsisine sıralayın. Tepsi mayası için 20 dk kadar bekletin.</p><p>5. Önceden 180 derece ısıttığınız fırında 35-40 dk kadar pişirin. Bu süre sizin fırınınızda daha kısa olabilir, kontrol etmeyi unutmayın..<br /><br />Çayla, çorbayla ya da yemek yanına servis etmek için soğanlı ekmekçikleriniz hazır! Sıcakken beze sarın ki servise kadar yumuşacık kalsınlar...<br /></p><blockquote></blockquote><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/so??anl??ekmek_2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/so%3F%3Fanl%3F%3Fekmek_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><strong>Meraklısına notlar*</strong><strong>:</strong> </p><p>1. not: "İçerideki Adam" zekice bir senaryoya dayanan, soluksuz izlenen, ilgi çekici bir filmdi. Hiçbir şey göründüğü gibi değildir, ve hiçbir suç sadece bir suç değildir diyordu özetle.. Suç banka soygunuydu, ardında yatan gerçekler için ise tarihin tozlu ve acı dolu sayfalarını karıştırmak gerekiyordu. Banka soygunu ile tarihin ne gibi bir ilgisi olabilir diyorsanız filmi izlemeniz gerek:) </p><p>2. not: Tarihin tozlu sayfaları ve bugünler üzerine çoook daha iyi bir film ilginizi çekerse <a href="http://www.beyazperde.com/film/2327">"V for Vendetta"</a> şiddetle önerilir! Filme tam 4 kez giderek kendi rekorumu kırmış bulunuyorum. Gerçi artık vizyondan kalktığını tahmin ediyorum ama rastlarsanız ne yapın edin izleyin. Kaçırdıysanız da lütfen ama lütfen DVD'sini bekleyin! (korsan kopyalardan veya kötü dublajlı VCD'lerden izlerseniz bu filme yazık edersiniz...)</p><p><em>* Rahmetli Attila İlhan'ın Bilgi Yayınevi'nden çıkan kitaplarının arkasındaki bu bölümü çok severdim. Bir gün bir yere "meraklısına notlar" düşmenin bana da kısmet olacağını bilebilir miydim?!<br /></em></p>

Soğanlı Ekmekler

Zeytinyağında sote edilmiş soğanı eriyebilen bir peynirle birlikte ekmek hamuru içinde ilk kullandığımda verdiği lezzete, hele piştikten so...

Devamı »

Balkabağı Pastası

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/balkaba????_pasta4.3.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/balkaba%3F%3F%3F%3F_pasta4.3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><blockquote></blockquote>Babaannemin çok uzun zaman önce almış olduğu balkabağı kesilmeyi bekliyordu ne zamandır.. Nerden bakılsa 5-6 kiloluk bir kabak söz konusu olduğundan, hem kendisinin hem annemin kullanmak isteyeceği bir zamanı bekliyordu babaannem. Annem arasıra keselim diyor sonra vazgeçiyordu. Neymiş, benim yaptığım tatlılardan sıra gelmiyormuş! Tamam, siz kesin, ben de balkabaklı tatlı yapayım şeklinde bir çözüm önerdim:) Hatta çorba, börek gibi çözüm önerilerim de vardı ama annem balkabağının sadece klasik tatlısını sevdiğinden bu önerilerime pek sıcak bakmadı. Ben de onun kabak köftesi (mücveri) çözümüne sıcak bakmadım. Kızartma yerine tatlı yapsak daha iyi (!) olur dedim.<br /><br />Ama balkabağı nihayet kesilip bir yarısı bizim buzdolabına girdiğinde ilk yaptığım şey çorbası oldu:) Kendime yetecek kadar yaptığım çorbaya gerçekten de başka rağbet eden olmadı! Havalar fazlaca ısınmadan son bir çorba & kızarmış ekmek keyfi gayet güzeldi halbuki.. Neyse sonuçta herkesin sevebileceği bir tatlı yapmaya karar verdim ve geçen kıştan beri denemek istediğim pastayı yapmak üzere kolları sıvadım. Çok yorgun ve halsiz olduğum bir akşam olmasına rağmen pasta beni hiç uğraştırmadı. Balkabağının yarısını böylece kullanmış oldum, diğer yarısı ise anneme kaldı, büyük ihtimalle bir ikindi çayı yanına mücver yapılacak..<br /><br />Evde hazır pasta tabanı bulunduruyorsanız bu pastayı çabucak yapabilir, soğur soğumaz da hemen ikram edebilirsiniz. Yemek sonrası şık bir tatlı olarak sunulabileceği gibi, kahve yanında da hiç fena olmaz! Pazarlarda hala balkabağı bulunabilir mi bilmiyorum ama anneme "bu tarifi kışa mı saklasam?" diye sorduğumda "saklama, 1-2 hafta kadar daha bulunabilir, en olgun kabaklar şimdi kesiliyor" dedi. O yüzden daha fazla gecikmeden tarifi paylaşıyorum. Pasta oldukça iyi yorumlar aldı bu arada, annem dün akşam 2 dilim birden yediğini pişmanlıkla söyleyip bir de fırça çekti. "Senin ucundan tırtıklayıp bıraktığın dilimi yedim önce, sonra dayanamayıp bir dilim daha kestim, ne gerek varsa? Hem sen neden yemedin bakayım o dilimi?!" :))<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/balkaba????_pasta3.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/balkaba%3F%3F%3F%3F_pasta3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 1 adet hazır pandispanya (2 katlı, sade)<br />- 1 kg balkabağı<br />- 1,5 su bardağı toz şeker<br />- 1 adet portakal (kabuğunun rendesi + suyu)<br />- 1 poşet sade krem şanti<br />- 1 su bardağı süt<br />- Antep fıstığı<br />- Hindistan cevizi<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Balkabağını temizleyip küçük küçük doğrayın, tencereye alarak üzerine toz şekeri dökün. Kapağı kapalı olarak kısık ateşte kabaklar iyice yumuşayana dek pişirin. Pişen kabakları çatalla ezerek püre haline getirin, ılınmaya bırakın.<br /><br />2. Kabak püresi ılındıktan sonra üzerine pasta kekinin bir katını ufalayın, portakal kabuğu rendesini de ekleyin ve karıştırın.<br /><br />3. Kekin diğer katını servis tabağına alarak portakalın suyu ile ıslatın. Üzerine hazırladığınız kabaklı karışımı dökün, kaşığın tersi ile sıvayarak düzgün bir tepecik oluşturun.<br /><br />4. Krem şantiyi 1 bardak soğuk süt ile hazırladıktan sonra sıkma torbasına doldurun, pastanızın üzerine sıkın. Ben krem şantiyle minik düğmecikler yapmayı seviyorum, öyle yaptım. Siz dilediğiniz gibi süsleyebilirsiniz. En son antep fıstığı ve hindistan cevizini serpin. Pastanızı buzdolabında en az 2 saat soğuttuktan sonra servis yapabilirsiniz...<br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/balkaba????_pasta1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/balkaba%3F%3F%3F%3F_pasta1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a>

Balkabağı Pastası

Babaannemin çok uzun zaman önce almış olduğu balkabağı kesilmeyi bekliyordu ne zamandır.. Nerden bakılsa 5-6 kiloluk bir kabak söz konusu ol...

Devamı »

Isırgan Otu Kavurması

<div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/isirgankavurma_.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/isirgankavurma_.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></span></a><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Malzemeler:<br /></span></strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#660000;">1 tutam ısırgan otu (yaklaşık 500 kg kadar), 1 baş soğan, 1 adet yumurta, sıvıyağ, tuz karabiber<br /></div></span><p align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Üzeri için:<br /></strong><span style="color:#660000;">1-2 diş sarımsak, yeteri kadar yoğurt</span><br /></p></span></span><p align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Yapılışı:</strong><br />Isırgan otlarını bir plastik eldiven giyip yapraklarını dallarından ayırın ve yıkayın. Tencerenizde hiç susuz olarak yumuşayana kadar normal ateşte haşlayın. Haşlanan ısırganları soğuduktan sonra avcunuzun içerisine alın ve sularını sıkın (suyunu süzerken bamya gibi suyu sünecektir telaşa gerek yok :-) ) ve ince ince kıyın.</span></span></p><p align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Ayrı bir tencerenizde yemeklik doğradığınız soğanları 1 kepçe sıvıyağda kavurun ve içine yumurtayı kırın karıştırın. Piştikten sonra içerisine ısırganları ilave edin. Tuzunu ve karabiberini de ilave ettikten sonra bir müddet kavurmaya devam edin. Servis edeceğiniz zaman üzerine bol sarımsaklı yoğurt dökün ve afiyetle yiyin.</span></p><p align="justify"><br /><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Saç böreği yapmak için:<br /></strong>Daha önce bloğumda saç böreği yayınlamıştım. Hamurunun tarifine </span></span><a href="http://hamurisi.blogspot.com/2005/10/sa-brei.html"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">buradan</span></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"> bakabilirsiniz. Isırganlı iç hazırlamak için yıkanan otları incecik kıyın ve içine bolca yemeklik doğradığınız soğanlarınızı ekleyin ve içine peynir katın. Tuz, yağ ve karabiber ilavesi de yaptıktan sonra içiniz hazırdır. İçine varsa ıspanak, ilibada, ebegümeci eklerseniz artık tadından yiyemezsiniz...</span></p>

Isırgan Otu Kavurması

Malzemeler: 1 tutam ısırgan otu (yaklaşık 500 kg kadar), 1 baş soğan, 1 adet yumurta, sıvıyağ, tuz karabiber Üzeri için: 1-2 diş sarımsak, y...

Devamı »

Rokalı Tabule

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tabule_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tabule_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Dün akşam işten eve dönünce annemi pencere önünde bakla ayıklarken buldum. Ertesi akşam için hazırlıyordu baklayı, fırında ise <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2006/04/ye-9-yresel-yemekler-aydn-mutfa.html">kırlı kızartması</a> pişmekteydi. Üstümü bile değiştirmeden mutfağı kontrol ettim. Evet, pazardan siparişlerimi almıştı; tazecik naneler, rokalar ve kiraz domatesler tezgahın üzerinde beni beklemekteydi. Gözlüklerinin üzerinden bakıp "pazarı altüst ettim o küçük şeyler için!" dedi annem. Kiraz domateslerden bahsediyordu:) "Niye ki?" dedim, "zor mu bulunuyor o kadar?" Tek bir satıcıda varmış, onlar da pek iyi durumda değilmiş, neyse ki adam seçmesine izin vermiş, "normal" domates olsa olmaz mıymış... Annem söylenmeye devam ederken ben gün boyunca hayal ettiğim tabuleyi hazırlamak için kolları sıvadım. "Normal domates olur tabi anne kuşum, ben bu sevimli şeylere bayılıyorum da o yüzden istedim!" dedim.<br />Ama lütfen bakar mısınız güzelliklerine?<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kirazdomates.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Polen alerjimin zirve yaptığı Mayıs ayında hafif şeyler yemeye ve bolca sıvı tüketmeye çalışıyorum. Kendimi daha iyi hissediyorum böyle olunca.. Özellikle taze otlarla yapılan salataların yanında soğuk-serin içecekler bugünlerde favorilerim. Ofise bile salata malzemeleri ve peynir getirip kendime hafif öğle yemekleri hazırlıyorum. Küçük bir kavanoza zeytinyağı-limon karışımı bile hazırlayıp getiriyorum bazen:)<br /><br />Tabule, Ortadoğu mutfağına ait bir salata / meze. Lübnan kısırı, maydanoz salatası da diyorlar. İnternette çeşitli sitelerde "orjinal" tabulenin sadece bulgur ve maydanozla yapıldığını okudum, bir de bolca ekşi ve zeytinyağı ile tabi ki.. Ama bizim kısırımızın olduğu gibi tabulenin de değişmez bir reçetesi yok sonuçta. İnsan yerkürede kuş misali gezdiği müddetçe damak tadını da oradan oraya taşıyor, lezzetler mutfaklar arasında mekik dokurken çeşitleniyor, zaman içinde kimin kimden hangi yöntemi aldığı karışıyor... </p><p>Rokalı tabule tarifini de "yemekbiz" mail grubumuza Alev Hanım göndermişti. Arkadaşlarıyla yaptıkları bir toplantının menüsünde yer alan bu tarifi ilk fırsatta denemek üzere saklamıştım. Dün akşam tüm malzemeler tazecikken hemen denedim. Kocaman bir bardak maden suyu ve küçük bir kase yoğurtla birlikte hafif ve leziz bir akşam yemeği oldu benim için...<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tabule_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong>Malzemeler:</strong> <em>(3 kişilik)<br /></em><br />- 1 su bardağı ince bulgur<br />- 1 su bardağı sıcak su<br />- 1/2 demet roka<br />- 1/2 demet maydanoz<br />- 1/2 demet nane<br />- 4 adet kiraz domates<br />- 1 iri limonun suyu<br />- 3 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- 1 çay kaşığı karabiber<br />- Deniz tuzu<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Bulguru derin bir kaba alın, sıcak su ile ıslatın ve üstü kapalı olarak suyunu çekene kadar bekletin.<br /><br />2. Başka bir yerde nane ve maydanozu ince ince kıyın. Domatesleri küçük küçük doğrayın. Rokayı da doğrayın ve tüm yeşillikleri domateslerle birlikte bulgurun üzerine ekleyip karıştırın. </p><p>3. Küçük bir kasede limon suyu, zeytinyağı, tuz ve karabiberi karıştırıp salatanın üzerine dökün, harmanlayın. Tabaklara alarak servis yapın... </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tabule_3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p></p>

Rokalı Tabule

Dün akşam işten eve dönünce annemi pencere önünde bakla ayıklarken buldum. Ertesi akşam için hazırlıyordu baklayı, fırında ise kırlı kızartm...

Devamı »

YE # 10: Yoğurtlu Çilekli Tatlı

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/yo??urtlu??ilekli_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/yo%3F%3Furtlu%3F%3Filekli_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Sevgili <a href="http://benimkucukmutfagim.blogspot.com">Tuğçe</a> bizi küçük mutfağına çilekli güzellikleri paylaşmaya davet etti bu ay... Ben de elim boş gitmek istemedim bu güzel davete, hafif birşeyler yapayım dedim. Kremasız, yağsız olsun, hafif olsun ama göz doyursun istedim:) Bahar ayları en hafif lezzetlerin arandığı aylar ne de olsa, çileğin tam da bu zamanlarda çıkıyor olması doğa annenin bize hoş bir sürprizi olsa gerek!<br /><br />Çilek nasıl da dekoratif bir meyve değil mi? En basit tatlıyı, pastayı bile bir anda güzelleştiriyor, şıklaştırıyor, bambaşka birşeye dönüştürüyor. Çilekli olup da güzel olmayacak bir tatlı düşünemiyorum ben. Çilek etkinliği için ne yapacağıma karar verirken de onu en çok nasıl yemeyi sevdiğimi düşündüm.. Sanırım çileği en çok süte ve yoğurda yakıştırıyorum, çilekli süt, çilekli dondurma, çilekli yoğurt aklıma ilk gelenler oldu bu yüzden. Durum böyle olunca çilek ve yoğurdu birarada kullanabileceğim bir tarif arayışına girdim. Ve çabucak da buldum! Yemek Zevki dergisinin Mayıs 2005 sayısına göz attığımda, çevirdiğim ilk sayfalarda rastladığım tarif tamam işte dedirtti bana, böyle birşey olmalı!<br /><br />Geçen Pazar sabahı tatlıyı hazırladım, evden çıkmadan önce fotoğrafladım ve sonra sinemaya gittim. Akşam Sevim'e servis yaparken nasıl bir yorum yapacağını çok merak ediyordum, çünkü pasta gibi görünen bu tatlı aslında bir pasta değildi:) Pandispanya ile hazırlanıyor, ancak pandispanyası fazlaca ıslatıldığı için, bekledikçe pastadan tatlıya doğru bir dönüşüm geçiriyor! Sevim akşam (yani yapıldıktan 6-7 saat sonra) tattığında ilk anda etimek tatlısına benzetti. Bir dilimin ardından "gerisi yok mu bunun?" deyip ikinci dilimi isteyince güzel olduğuna emin oldum:)<br /><br />Tarife geçmeden önce biraz daha gevezelik yapayım. Çünkü aklıma "çilekle başka neler yapılabilir?" sorusu ve yanıtları geliyor!<br /><br />* <em>Kahvaltılar zenginleştirilebilir...</em> Mesela bugünlerde ben iyice tatlanmış olan çilekleri yağsız süt ve çikolatalı tahıl gevrekleriyle birlikte yiyorum. Güne leziz bir başlangıç!<br />* <em>Doğal meyveli yoğurtlar yapılabilir... </em>Katkılı hazırlarını yemiyorsanız şimdi tam zamanı. Bir kase ev yoğurduna, hatta en güzeli süzme yoğurda tatlı çilekler atın, karıştırın, daha tatlı olsun istiyorsanız biraz pudra şekeri de ekleyin, alın size şahane ve basit mi basit bir tatlı!<br />* <em>Misafirlere sürpriz ikramlar hazırlanabilir... </em>Çileklerin yarısını erimiş bitter çikolataya batırıp yağlı kağıda sıralayın, sonra buzdolabında soğutun. Son derece havalı olacaklar:) İsterseniz tamamını çikolataya bulayıp, hafif ılıdıktan sonra hindistan ceviziyle de kaplayabilirsiniz. Ya da yine tamamını çikolatayla kaplayıp soğuttuktan sonra pudra şekeriyle süsleyebilirsiniz. Beyaz çikolata seviyorsanız aynı güzellikleri onunla da yaratmak mümkün tabi. Bu çilekleri tek başına ikram edebileceğiniz gibi dondurma kuplarınızı ya da çilekli pastanızı süslemek için de kullanabilirsiniz.<br />* <em>Meyve sosu yapılabilir...</em> Çilekleri hafifçe pişirerek -dilerseniz biraz şeker ilavesiyle- ezdikten sonra meyve sosu olarak dilediğiniz tatlıda kullanabilirsiniz. Sütlü tatlıların üzerine, mesela bir kase muhallebiye fena halde yakışacaktır!<br /><br />Gerisi sizin canınızın "nasıl bir çilek" istediğine ve yaratıcılığınıza kalmış... Artık sütle birlikte robottan geçirip içer misiniz, suyun içine minik çilekler atıp dondurarak dekoratif buz küpleri mi yaparsınız, kompostosunu, tartoletini, turtasını, reçelini, marmeladını, pastasını mı yaparsınız! Bitmeeez :) Ama ben tarifime geçeyim artık!<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/yo%3F%3Furtlu%3F%3Filekli_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><em><br />Pandispanya için:</em><br />- 3 adet yumurta - oda sıcaklığında<br />- 3 Türk kahvesi fincanı toz şeker<br />- 4 Türk kahvesi fincanı un<br />- 1/2 çay kaşığı saf vanilya (ya da 1 paket şekerli vanilin)<br />- 1 paket kabartma tozu<br /><br /><em>Üzeri için:</em><br />- 1 su bardağı süzme yoğurt<br />- 300 g çilek<br />- 2 yemek kaşığı pudra şekeri<br />- 4 yemek kaşığı çilek reçeli<br />- 1 yemek kaşığı antep fıstığı<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Yumurtaları şekerle birlikte mikserle yaklaşık 10 dk çırpın. Un, kabartma tozu ve vanilyayı birlikte eleyerek karışıma ekleyin, hafifçe karıştırın.<br /><br />2. Küçük boy dikdörtgen bir fırın tepsisini yağlı kağıtla kaplayarak hamuru dökün, önceden 160 derece ısıttığınız fırında yaklaşık 30 dk pişirin (tarifte 15-20 dk yazıyordu ama ben piştiğinden emin olamadığım için 30 dk pişirdim, siz fırınınıza göre ayarlayın).<br /><br />3. Pişen pandispanyayı servis tepsinize ters çevirip yağlı kağıdı sıyırın, soğumaya bırakın. Soğuduktan sonra 2 yemek kaşığı reçeli 1 Nescafe fincanı su ile eritip pandispanyayı kuru yer kalmayacak şekilde ıslatın.<br /><br />4. Yoğurda pudra şekerini ekleyerek mikserle çırpın, krema kıvamına getirin. Eğer kıvamı koyuysa su ekleyebilirsiniz. Çileklerin 5-6 tanesini küçük küçük doğrayın, yoğurda kaşıkla karıştırın.<br /><br />5. Hazırladığınız krema ile pandispanyayı kaplayın. Kalan çilekleri üzerine sıralayın, kalan 2 kaşık reçeli de çileklerin üzerine fırçayla sürün. Antep fıstıklarını serpin. Buzdolabında en az 2 saat dinlendirdikten sonra dilimleyerek servis yapın...<br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/yo??urtlu??ilekli_3.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/yo%3F%3Furtlu%3F%3Filekli_3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><p> </p>

YE # 10: Yoğurtlu Çilekli Tatlı

Sevgili Tuğçe bizi küçük mutfağına çilekli güzellikleri paylaşmaya davet etti bu ay... Ben de elim boş gitmek istemedim bu güzel davete, ha...

Devamı »

İncirli Ponçin

<blockquote></blockquote><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/incirlipon??in_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/incirlipon%3F%3Fin_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Birkaç gündür süren moral bozukluğumu acilen tedavi etmem gerektiği için dün işten döner dönmez mutfağa girdim. Yani terapi mekanıma! Önce annemin gündüzden haşladığı kabak ve sirkenlerle kendime bir salata hazırladım. Buzluktan çavdar ekmeğimi çıkarıp iki dilim kestim, kızarttım. Bir önceki günden de balkabağı çorbam vardı. Annem kendi yemeğini ben kendi yemeğimi yerken biraz o günkü pazardan bahsettik. Pek ot kalmadığını söyledi annem, ama bolca deniz börülcesi varmış, birkaç bağ almış.. Yeni çıkan meyve yokmuş, bolca elma ve çilek almış yine.. Hafif bir yemek yedikten sonra kafamdaki düşünceleri dağıtmaya kararlı olarak tekrar mutfağa yöneldim...<br /><br />Birkaç gündür incirli ponçinleri yapmayı planlıyor ama güç bulamıyordum. Diğer yandan site istatistiklerine baktıkça da insanları beklettiğimi düşünüyor ve mutlaka güncelleme yapmam gerektiğini hissediyordum. Yani incirli ponçinler aslında sizin için yapıldı diyebilirim:) Tabi bana da iyi geldiler! Evde hala geçenlerde yaptığım kekin yarısı ve buzdolabında çilekli bir tatlı olmasına rağmen yeni birşey pişirmeme annemin kızacağını düşünüyordum ama hamur yoğururken ne kadar mutlu olduğumu görünce sesini çıkarmadı. Hatta ponçinler fırından puf puf kabarmış olarak çıktıklarında sonuçtan o da mutlu oldu. Muhtemelen şu an kahvaltı yapıyor ve ponçinlerden yiyordur..<br /><br />Ponçin, hafif tatlı bir hamuru olan, içine isteğe göre çeşitli dolgular yapılabilen bir hamur işi... Pastanelerde satılan -benim gördüğüm- ponçinlerde genelde reçel ya da marmelat dolgusu oluyordu. Ben Dr. Oetker'in maya poşetinde gördüğüm tarifi deneyerek içlerini sütte pişmiş birer incirle doldurdum. Tatlı ve yumuşacık bir hamurun ortasından çıkan incir sürpriz etkisi yaratacağı için, bunun güzel bir fikir olduğunu düşünmüştüm. Neyse ki tam hayal ettiğim gibi oldular. Sabah çıkmadan önce aceleyle fotoğraflarını çektim, tarif yazmadan önce tatmam gerektiği için de kestiğim ponçinin yarısını aceleyle ağzıma attım:) İpek gibi, ağızda eriyen birşey olmuş! Uzun süredir bir mayalı hamurdan bu kadar iyi sonuç almamıştım diyebilirim, pastanelerde satılanlar kadar yumuşak, pamuk pamuk olmuşlar. Bu kez hiç kepekli un kullanmadım, sebebi bu olabilir:))<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><em>(10 adet ponçin için)</em><br /><br />- 3 su bardağı un<br />- 1 poşet instant maya<br />- 1/2 çay bardağı toz şeker<br />- Bir tutam tuz<br />- 1 adet yumurta<br />- 50 g tereyağı (oda sıcaklığında)<br />- 2 çay bardağı süt<br />- 10 adet kuru incir<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Unu eleyip maya ile karıştırın. İçine tuz, şeker, yumurta, tereyağı ve 1 çay bardağı ılık süt ekleyerek yoğurun (ben fazla gelebilir diye unun bir kısmını ayırarak başladım ama tam 3 bardak un aldı).<br /><br />2. Elinize yapışmayan bir hamur elde ettiğinizde üzerini kapatarak ılık ortamda 40-50 dk mayalanması için bekletin.<br /><br />3. Bu arada kuru incirleri yıkayın, saplarını kesin ve 1 çay bardağı süt ile pişirin. İncirler sütü tamamen çektiğinde ocaktan alın, hamurunuz mayalanırken biraz soğuyacaklar.<br /><br />4. Fırın tepsinizi yağlı kağıtla kaplayın, mayalanan hamuru 10 eşit parçaya bölün. Her bezeyi avucunuzda açın, içlerine birer tane incir koyup kapatın. Açılmaması için iyice sıkıştırdıktan sonra kapattığınız yer alta gelecek şekilde tepsiye dizin. </p><p>5. Bezelerin üstlerine hafifçe tereyağı (erimiş değil, oda sıcaklığında) sürerek 30 dk daha bekletin. Süre sonlarına doğru fırını 180 dereceye getirip ısıtmaya başlayın.<br /><br />6. Tekrar kabaran ponçinlerinizi ısınmış fırına atarak 20 dk kadar pişirin. Güzelce kızarınca alın, ılıdıktan sonra dilerseniz üstlerine pudra şekeri eleyebilirsiniz.<br /><br /><br /></p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/incirlipon??in_2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/incirlipon%3F%3Fin_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />İyi hissetmediğiniz bir anda, ya da tam tersine sizi çok mutlu eden birşeyler olduğunda anlatmak, paylaşıp rahatlamak istersiniz ya hani, işte o zaman bir dosta, bir kız arkadaşa / kız kardeşe telefon açıp "sen bir çay koy, ben geliyorum!" diyebilmek ne güzeldir... Hani giderken yaptığınız keki kucaklar, ondan da çay demlemesini istersiniz.. Teklifsizce 1 saat içinde kapısında bitebileceğiniz, belki mutfağına kendi mutfağınız gibi dalıp çayınızı doldurabileceğiniz bir dostunuzun olması ne güzeldir...<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/Git_10.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/Git_10.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Git Dergisi'nin Mayıs-Haziran sayısındaki yazımda işte bunlardan bahsettim, çay saatlerinden, yani bir anlamda dostlarla paylaşılan terapi saatlerinden... Çocukluğumda anneannem ve annemle yaptığımız ikindi kahvaltıları da var yazıda, üniversite yıllarından küçük anılar ve şimdi çay saati deyince gözümde canlanan diğer şeyler de... Hatta bir de "anne kurabiyeleri" tarifi eklendi yazıya...<br /><br />Umarım keyifle okunur!<br /></p>

İncirli Ponçin

Birkaç gündür süren moral bozukluğumu acilen tedavi etmem gerektiği için dün işten döner dönmez mutfağa girdim. Yani terapi mekanıma! Önce a...

Devamı »

Yoğurt (Toyga) Çorbası

<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/yogurt_corba_.1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/yogurt_corba_.1.jpg" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" /></a><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Malzemeler:</span></strong> <div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#660000;">1 çay bardağı pirinç (varsa yarmayla daha güzel olur), 1 yumurta, 3 tepeleme kaşık süzme yoğurt, su, kuru nane, tuz, et suyu veya tavuk suyu, haşlanmış nohut</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;font-size:85%;color:#660000;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"></span></div><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"></span></strong> </div><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Üzeri için:</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#660000;">Tereyağı ve kırmızı biber </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#660000;"><br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Yapılışı:</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Pirici yıkayın ve içine 1 yumurtayı kırın. Yoğurdu da ilave edip biraz suyla iyice ezin. Çok su olmamak şartıyla biraz sulandırın ve ocağın üzerine alın. Kaynayana kadar karıştırın (eğer karıştırmassanız çorbanız kesilir). Pirinçleri pişene kadar kısık ateşte kaynatın, ocaktan indireceğiniz zaman tuzunu, nohutunu ve nanesini ekleyin. Servis edeceğiniz zaman çorbanızı et suyuyla veya tavuk suyuyla biraz sulandırın(çünkü kaynatırken fazla su yapmamıştık). Küçük bir tavada tereyağını eritin. 1 tatlı kaşığı kırmızı biberi ekleyin ve çorbanızın üzerine döküp, sıcak olarak servis edin. Bu arada üzerine kara biber yapmayı unutmayın.</span></div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#cc0000;">Afiyet Olsun...</span></div>

Yoğurt (Toyga) Çorbası

Malzemeler: 1 çay bardağı pirinç (varsa yarmayla daha güzel olur), 1 yumurta, 3 tepeleme kaşık süzme yoğurt, su, kuru nane, tuz, et suyu ve...

Devamı »

Sakızlı ve Karanfilli Paskalya

<blockquote></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p><br /> </p><blockquote><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/paskalya_2.jpg"></a><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/paskalya_2.jpg"></blockquote><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/paskalya_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Paskalya çörekleriyle üniversitemin kantininde, nam-ı diğer İlef'in Kulis'inde tanışmıştım... Sabah saatlerinde tazecik ve bazen hala sıcak olan poğaça ve açmalarla, ayçörekleriyle kahvaltımı yapmaya bayılırdım ama eğer çok açsam paskalyayı tercih ederdim. Sebep tabi ki paskalyaların boyutlarıydı! Bir tanesi bile yeterince doyurucu olan paskalyaları bir de hafif tatlımsı olmalarından dolayı severdim. </p><p>Esasen dini inançlara ve geleneklere dayanan ritüellerden biri olmasına karşın, zamanla sınırları aşarak evrensel olmuş lezzetlerden biri paskalya... Her zaman ve her yerde rahatlıkla bulunabiliyor, ama en güzelini <em>Beyaz Fırın</em>'ın yaptığı söyleniyor. Bilmem ki? Ama bu mis kokulu çörekler pekala evde de yapılabilir, malzemeler keyfe göre çeşitlendirilir, çok da güzel olur. Paskalyanın bilinen şekli saç örgüsüdür ama malzeme listesine gelince ortalık biraz karışıyor. Mesela pekçok tarifte yumurta (hem de bolca) kullanılmasına karşın Süryanilerin yaptığı ve <strong>"kliçe"</strong> dedikleri paskalya hamurunda yumurta kullanılmıyormuş; ki ben de paskalyaları yumurtasız yaptığım için bunu öğrendiğimde şaşırdım biraz, orjinal kliçe tadını da merak ettim (bu çörekleri Tijen abla geçen yıl yaptığı Mardin gezisinde <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com/2005/10/dier-mardinliler.html">tatmıştı</a>, belki bildiğimiz paskalyadan farklı olup olmadığını açıklayabilir). Yine aynı çörekler, aynı yörede yaşayan Müslümanlar arasında da <strong>"mevlüd çöreği"</strong> olarak kabul ediliyor, geleneklere göre düğünlerde ya da ölümlerde yapılıyormuş. Geleneklerin içiçe geçmesine ve mutfakları zenginleştirmesine ne kadar ilginç bir örnek! Yine kimi tariflerde mahlep olmazsa olmazken, kimilerinde mahlep yerine farklı baharatlar kullanılabiliyor. Sakız, anason, tarçın, karanfil gibi... </p><p>Cumartesi gecesiydi, ertesi gün kahvaltıda paskalya yeme hayaliyle hamur mayaladım ve film izlemek üzere salona yayılmadan önce de ilk tepsiyi fırına sürdüm. İkinci tepsiyi fırından aldığımda gecenin 1'i olmuştu, o saatte etrafa yayılan kokuları duyanlar olduysa neler düşünmüşlerdir hiç bilemiyorum:) Daha önceki paskalyalarımda hep mahlep kullanırdım ama bu kez sakız ve karanfille denedim. Bu ikilinin çöreklere kattığı lezzet ve verdiği koku gerçekten bambaşka! Sonuçta paskalyalar Pazar kahvaltısında -tekrar fırına girip kısa bir süre ısındıktan sonra- baş köşeye kuruldular... Yanında hiçbir şey olmasa bile, sıcak çayla birlikte harika oluyorlar. Ama isterseniz bu kocaman çörekleri dilimleyip üzerlerine reçel, ya da benim yaptığım gibi bal da sürebilir, afiyetle yiyebilirsiniz! </p><p>Ben klasik paskalya tariflerinden farklı olarak; beyaz şeker yerine esmer şeker, katı yağ yerine zeytinyağı ve beyaz un yerine tam buğday unu + beyaz un karışımı kullandım. Ama siz bunu zaten tahmin ediyordunuz değil mi:) </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/paskalya_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><strong>Malzemeler:</strong><br /><em>(13 adet paskalya için)<br /></em><br />- 2,5 su bardağı ılık süt<br />- 1/2 paket yaş maya<br />- 3/4 su bardağı esmer şeker<br />- 1/2 su bardağı zeytinyağı<br />- 1/2 çay kaşığı saf vanilya<br />- 2-3 adet karanfil<br />- 2-3 parça damla sakızı<br />- Aldığı kadar tam buğday + beyaz un karışımı<br /><em>Üzeri için:</em><br />- 1 adet yumurtanın sarısı</p><p><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Yaş mayayı biraz sütün içinde parmak uçlarınızla ezin, bir kenarda bekletin.<br /><br />2. Diğer tarafta damla sakızı ve karanfili tercihen demir bir havanda iyice ezerek toz haline getirin. Unun bir kısmına (2 bardak gibi bir kısım) vanilyayla birlikte damla sakızı ve karanfili ekleyip harmanlayın. Hazırladığınız un karışımını yoğurma kabına alıp ortasını havuz gibi açın. </p><p>3. Ayrı bir yerde, sütü, şekeri ve zeytinyağını çırpma teliyle iyice karıştırın. Un karışımının ortasını havuz gibi açarak, hazırladığınız sıvı karışımı mayayla birlikte içine dökün. Hamuru yoğurmaya başlayın. Gerektikçe un eklemeye devam ederek, elinize yapışmayan -ama yumuşak- bir hamur elde edin. </p><p>4. Hamuru yaklaşık 1 saat boyunca ılık bir ortamda mayalanmaya bırakın (fırında yoğurt ısısı - 50 derece idealdir).</p><p>5. Mayalanan hamurdan her paskalya için ceviz büyüklüğünde 3'er parça kopartıp rulo yapın ve ruloları saç örgüsü şeklinde örün. Bu sırada hamur elinize ya da tezgaha yapışırsa, yapışmayı unla değil zeytinyağıyla önleyin, fazla un paskalyalarınızı sert yapabilir ama zeytinyağı yumuşacık olmalarını sağlar...</p><p>6. Hazırladığınız paskalyaları yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine aralıklı olarak sıralayın. Üzerlerine yumurta sarısı sürerek yarım saat kadar ikinci mayalanmaya bırakın. Son 10-15 dakikada fırınınızı 190 dereceye ayarlayıp ısıtmaya başlayın. Paskalyaları sıcak fırında 25 dk kadar -üzerleri güzelce kızarıncaya dek- pişirin. </p><p><em>Paskalyalarınızı fırından alır almaz pamuklu bir mutfak bezine sararsanız yumuşacık kalacaklardır...</em> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/paskalya_3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><em>Karanfiller anneme hediye geldi, Sevim'den.. Paskalyalara konan karanfillerle hiç ilgileri olmasa da poz vermek istediler, ben de onları kıramadım!</em></p><p><em>Tijen ablamın çiçeklerini mi kıskandılar ne? :)</em><br /></p>

Sakızlı ve Karanfilli Paskalya

Paskalya çörekleriyle üniversitemin kantininde, nam-ı diğer İlef'in Kulis'inde tanışmıştım... Sabah saatlerinde tazecik ve bazen ha...

Devamı »

Mantarlı Krep

<span style="font-size: large;">Fransız mutfağının şahane tatlarından <strong>krepi</strong> sevmeyen kimse yoktur herhalde!.. Ben de çok seviyorum, hem kahvaltılarda, hem de yemek olarak. Krepler çok kolay hazırlanmalarına rağmen şık oluyorlar ve ara sıcak olarak ikram edilebildikleri gibi ana yemek olarak da gayet güzel yeniyorlar!</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0feg56XDFVWTmdYLn3G_ZnxQYuMCi1X_-5la6mqAd398FBEVTk7HDNrkU_iL8ffQyMaX2HHTabzE6gLdX_FgZ4zQZmHmLAMHNBRLvN53LkYlstpKhvgRJwVrni7HOEYtf4NLME_Mm3Vk/s1600/mantarli-krep-tarifi.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Mantarlı Krep Tarifi" border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0feg56XDFVWTmdYLn3G_ZnxQYuMCi1X_-5la6mqAd398FBEVTk7HDNrkU_iL8ffQyMaX2HHTabzE6gLdX_FgZ4zQZmHmLAMHNBRLvN53LkYlstpKhvgRJwVrni7HOEYtf4NLME_Mm3Vk/s640/mantarli-krep-tarifi.jpeg" width="480" /></a></div><br /><span itemprop="description">Daha önce de deneyip çok sevdiğim <strong>mantarlı krepleri</strong> bu kez geçenlerde Vatan gazetesinin yemek köşesinden aldığım fikirle, iç harcına taze nane ekleyerek denedim. Nane gerçekten mantarlı harca çok yakıştı ve krepler bir yaz akşamında yanında ayranla birlikte yenebilecek harika bir yemeğe dönüştü.</span> Bence tek başına yeterince doyurucular ama yanına örneğin bir salata da yapılabilir, kızarmış peynirle sunulabilir, ayran yerine bir kadeh beyaz şarap da çok yakışabilir. Bunlar fikirler, keyif ve yaratıcılık sizin!<br /><br />Haftasonu geldi... Akşam yemeği için hem şık, hem lezzetli, hem de kolayca yapılabilecek bir tarif arayanlar olabilir diye düşündüm ve krep tarifini bekletmeden yazmak istedim.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPT4LYRExkEmch8uIVT5fftQweER-NTWjiMcetiyqwD8pSUvSyKpOEhKR-J7dORhXSun3WmnEQSd0zNQR6kDujdzMx4BPCfHupEsrreyfngURkE78fMfB5hJXVoYmTpzjQHwH2C_IInsA/s1600/mantarli-krep-tarif.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Mantarlı Krep Tarifi" border="0" class="photo" height="480" itemprop="image" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPT4LYRExkEmch8uIVT5fftQweER-NTWjiMcetiyqwD8pSUvSyKpOEhKR-J7dORhXSun3WmnEQSd0zNQR6kDujdzMx4BPCfHupEsrreyfngURkE78fMfB5hJXVoYmTpzjQHwH2C_IInsA/s640/mantarli-krep-tarif.jpeg" width="640" /></a></div><br /><h2>Krep malzemeleri:</h2><ul><li itemprop="ingredients">1 su bardağı tam buğday unu</li><li itemprop="ingredients">1 adet yumurta</li><li itemprop="ingredients">2 su bardağı süt</li><li itemprop="ingredients">2 yemek kaşığı zeytinyağı</li><li>Bir tutam deniz tuzu</li></ul><h2>İç malzemeleri</h2><ul><li itemprop="ingredients">1/2 çay bardağı zeytinyağı</li><li itemprop="ingredients">1/2 kg mantar</li><li itemprop="ingredients">1 adet kuru soğan</li><li itemprop="ingredients">1 adet domates</li><li itemprop="ingredients">2 adet yeşil biber</li><li itemprop="ingredients">1/2 demet nane (ince kıyılmış)</li><li itemprop="ingredients">1 tatlı kaşığı deniz tuzu</li></ul><h2>Yapılışı</h2><ol itemprop="recipeInstructions"><li>İç malzemeyi hazırlamak için; temizleyip dilimlediğiniz mantarları, ince doğranmış soğanla birlikte zeytinyağında suyunu çekene kadar pişirin. Pişmesine yakın küp doğranmış domatesi, doğranmış biberleri ve tuzu ekleyin, bir müddet çevirin. Ocaktan aldıktan sonra naneleri ekleyip karıştırın.</li><li>Mantarlı karışım pişerken bir yandan krepleri hazırlamaya başlayın: Unu, yumurtayı, sütü, zeytinyağını ve bir tutam tuzu derin bir kapta iyice çırparak karıştırın.</li><li>Teflon tavayı her seferinde fındık kadar tereyağı ile yağlayarak karışımdan birer kepçe dökün, krepleri arkalı önlü kızartın.</li><li>Pişen kreplerinizi soğutmadan, hazırladığınız mantarlı içten bolca koyarak rulo yapın, servis tabağına alın. Ayranla birlikte sıcak sıcak servis yapın! (8 adet)</li></ol><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-7BhS0epvigqiE3WJ_uSRB9Ivrk9Y5h559MU3qaS2iA3DpqBeWomAFrvqsVTYHGZ_BNmsBEKMyafhWyknSLvS9Y1YZjNCsGlH3rbrDbCjGAjQO6PCZbDPyv3tmkr8hpwBgjfM-0E6Uk0/s1600/mantarli-krep.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-7BhS0epvigqiE3WJ_uSRB9Ivrk9Y5h559MU3qaS2iA3DpqBeWomAFrvqsVTYHGZ_BNmsBEKMyafhWyknSLvS9Y1YZjNCsGlH3rbrDbCjGAjQO6PCZbDPyv3tmkr8hpwBgjfM-0E6Uk0/s640/mantarli-krep.jpeg" width="640" /></a></div><br /><h2>Krepleri soğutmadan servis edebilmek için öneri</h2><em>Fırınınızı önceden biraz ısıtarak, krepler piştikçe bir tabağa alın, pişen krepleri sıcak fırında bekletin. Böylece iç malzemeniz ve sofranız hazır olana kadar soğumamış olurlar...</em>

fransız mutfağı Kolay Tarifler krep Mantar tarif Mantarlı Krep

Fransız mutfağının şahane tatlarından krepi sevmeyen kimse yoktur herhalde!.. Ben de çok seviyorum, hem kahvaltılarda, hem de yemek olarak....

Devamı »

Yaz salataları, yeni kitaplar, albümler ve bir tiyatro..

<blockquote></blockquote><p></p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/kahvalt??salatas??.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kahvalt%3F%3Fsalatas%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Teşekkür ederim toprak ana!<br />Tüm gaddarlığımıza, tüm kötücüllüğümüze, hoyratlığımıza rağmen bizden şefkatini yine esirgemedin..<br />Çocuklarına kıyamadın, bazen cezalandırsan bile kıyamadın. Sadece karnımızı doyurmak için değil, üstelik en sevdiğimiz yiyecekleri sunmak için yeşerdin yeniden, bahar renklerine, yaz sıcaklığına büründün. Önce çilekler, sonra pıtır pıtır çıkmaya başlayan erikler, derken işte sonunda güneşte kızarttığın domatesleri de getirdin, mis kokan salatalıkları, çıtır çıtır biberleri...<br />Ve bir ilkyaz kahvaltısında sundun tümünü birden...<br />Benim annemi aracı ettin, ama senin gönderdiğini anladım bu hediyeleri, sevindim, içim neşelendi.<br />... teşekkür etmek istedim sana, hepimiz adına!<br /><br />Küçük keyifler var bu yazıda.<br />Küçük keyiflerin küçük tarifleri de tabi. Özlediklerim(iz) var bir de... Yeni kitaplar, albümler de var sonrasında..<br />... çayınız da yanınızdaysa buyrun paylaşalım!<br /><br />Öncelikle yukarıda görülen fotoğraftan bahsetmek gerek.. Yaz kahvaltılarımızın vazgeçilmezi, kahvaltı salatamızdan yani. Annem yapar onu hemen, ben sofrayı hazırlarken ya da ekmeğin, poğaçanın, artık fırından ne çıkacaksa onun başında beklerken. İki arada hemen yapıverir. Domatesleri doğrar, salatalıkları ve biberleri de, hatta bazen maydonoz dalları da katılıverir bu cümbüşe.. Başka bir kaseye sızma zeytinyağından döker, zeytinyağında daima boldur eli, "anne az yağlı yap noolur!" dememe aldırmaz, "az yağlı olmaz!" der. Üstüne limon suyu eklenir sızmanın, sonra biraz da tuz, pul biber, nane, bazen nane yerine kekik... Döküldü mü bir güzel salataya? Döküldü. Bandırıldı mı ekmekler suyuna suyuna? Bandırıldı. Başka birşey arandı mı yanında? Aranmadı!!</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/yo%3F%3Furtlusalata.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Sıradaki!<br />Üniversitedeki son yılımda ev arkadaşımdan öğrenmiştim bu salatayı. Sonradan zenginleştirdim, çeşitlendirdim ama o yıllarda en basit hali bile favori "yemeğim"di. Ankara'nın şahane kara fırın ekmekleriyle birlikte, yanında birşey aramadan yemeye bayılırdım. Garip birşey belki ama bizim öğrenci evimizden asla eksik olmayan 3 şeyden biriydi maydonoz (diğerleri limon ve zeytinyağı!) Pazara gittiğimizde yaklaşık 10 bağ filan alırdık ve her yemeğin yanına salatasını (salata dediysem, maydonoz, limon ve zeytinyağı üçlüsünden ibaret:) yapar, birer bağını rahatlıkla yiyebilirdik. Gece acıkmalarımızda beyaz peynir ve ekmekle de güzel giderdi! Geceyarısı makarnalar omletler filan yapılır da öğrenci evlerinde, maydonoz salatasını herhalde biz yapardık sadece:) Hala da sınırsızca yiyebilirim bu salatayı, özellikle baklagillerin yanında.. </p><p>Bu salata diğeri, yani yoğurtlu ve biraz daha zengin versiyonu; maydonoz, salatalık ve sarımsaklı süzme yoğurttan oluşuyor. Salatalıklar yarım ay doğranıyor, maydonozlar dal dal koparılıyor ve bir güzel karıştırılıyor tümü süzme yoğurda... Bazen maydonozun yerini semizotu alabiliyor, o ayrı lezzet! En son, sızma gezdiriliyor güzelce, pul biberle süsleniyor...<br /><br /><br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/denizb%3F%3Fr%3F%3Flcesi.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Ot imparatorluğunun kraliçesi <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/09/arabn-sa.html">demiştim</a> ben ona...<br />Müptelaları çok iyi anlar beni. Nasıl sayıkladığımı onu kış boyunca, nasıl sevindiğimi kavuşunca çocuklar gibi!<br /><br />Deniz börülcesini takdimimdir..<br />Kendilerinin pazarlara teşrif ettiklerini büyük bir mutlulukla duyururum!<br />Daha önce tatillerinizde, kıyı lokantalarında minik meze tabaklarında tattıysanız, ve özlediyseniz benim gibi, şimdi artık onun vakti... Ama evde hiç yapmadıysanız, bilmiyorsanız nasıl pişer bu ot, işim zor... Sizin işiniz değil, benim işim zor, yani anlatmak! Tamamen el alışkanlığıdır çünkü bu otları temizlemek, bir kez alışınca hiç zor değildir, sadece birazcık vakit ister sizden.. Ama değer vaktinizi ayırdığınıza. Yine de bir yardım edeniniz olursa daha iyi olur elbette:)<br /><br />½ kg deniz börülcesi yeter ilk seferde, ya da 1 bağ diyelim.. Yıkayın önce, ayıklayın çok sert görünen dalları, sonra derin bir tencerede kaynattığınız suya atın, haşlayın. Arada ters yüz edin delikli kepçeyle. Azıcık "yosun kokusu" dolacak mutfağınıza ama olsun o kadar, farzedin ki bir kıyıdasınız da akşam sofrası hazırlıyorsunuz deniz kenarında! Piştiğini anlamak için bir dalı alın elinizi yakmadan, şöyle tırnağınızın ucuyla tutup sıyırın. Sıyırdığınız yerde misinaya benzer bir kılçığı kalır deniz börülcesinin, zaten böyle temizlenir. Kolay sıyrılıyorsa tamamdır, kevgire alın süzülsün. Ilıyınca temizlemeye başlayın, birkaç denemeden sonra eliniz alışacak, benim gibi "deli işi bu!" diye söylene söylene temizleyeceksiniz:)) Bu kadar mı zor demeyin, benim gibi 1 bağla yetinmeyip 3 bağ birden temizlemeye kalkmadığınız sürece zor değil... Biz böyle bir defada fazla miktarda temizler, buzdolabına kaldırırız. Sonraki günlerde de az miktarlarda taze soslayıp yeriz.</p><p>Gelelim nasıl sosladığımıza..<br />İki seçenek var, daha doğrusu benim yaptığım iki versiyonu var, sevgili <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com">Tijen abla</a>dan öğrendim ikisini de.. Birisi yoğurtlu, diğeri zeytinyağlı-limonlu... İkisinin de lezzeti ayrı!<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/y_denizb%3F%3Fr%3F%3Flcesi.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Yoğurtlu versiyonda 1 su bardağı kadar süzme yoğurt, 2-3 diş ezilmiş sarımsak, arzu edilirse rendelenmiş 1 tane domates var. Bu tatlı pembe renge bayıldığımdan ve lezzet olarak da yakıştığından ben mutlaka domates eklerim, ama eklenmese de olur. Haşlanıp temizlenmiş deniz börülceleriyle yoğurtlu-domatesli sosu karıştırın bir güzel. Ya da zarifçe dökün üzerine... En son nokta olarak sızma gezdirin üzerine illa ki... </p><p>Bir önceki fotoğrafta görülen versiyonu ise zeytinyağı, limon (veya sirke) ve sarımsaktan ibaret... Artık sizin favoriniz hangi versiyon olur bilmem, ben ayrım yapamıyorum.. Ve deniz börülcesi hakkında son (aslında en önemli) şey: Kendinden tuzludur o, benim bir keresinde yaptığım gibi unutup da tuz ilave etmeyin!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/3CD_3kitap.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Salatalarımızı şimdilik noktalayıp biraz da mutfağın dışına çıkalım.<br />Geçenlerde yeni siparişlerim geldi, keyiflendirdi beni.<br /><br /><em>Jean Baudrillard,<strong> </strong>Şeytana Satılan Ruh ya da Kötülüğün Egemenliği<br /></em>Baudrillard, yaşadığımız "simülasyonlar" çağına getirdiği güçlü eleştirileriyle tanınan bir kuramcı, bir filozof. Bu kitabında da "şeytan"ın bize kurduğu tuzakları anlatıyor, başta televizyon olmak üzere kitle iletişim araçları tarafından şekillendirilen bir dünyada bize sunulan "gerçekler"i sorgulayabilmemiz için bir kapı aralıyor. Doğu Batı Yayınları'ndan..<br /><br /><em>Walker Percy, Sinema Müdavimi<br /></em>Bir klasik! 1961'de yayınlandığında, Camus varoluşçuluğunu Amerika'ya tanıtan roman olarak selamlanmış... "Can sıkıntısıyla ruhani bir kurtuluş arayışı arasında bocalayıp dururken, hayatında eksik olan ne varsa sinema perdesinde arayan borsa simsarı Binx'in ironi açısından bir hayli zengin öyküsü, bugün 2. Dünya Savaşı sonrası yazılmış en üstün varoluşçu metinlerden biri olarak kabul ediliyor. (.....) Binx bir "arayış" olasılığı üzerine düşünürken, umutsuzluğa, gündelik hayatın olağanlığına ve dine ilişkin sorular üşüşecektir zihnine. Zira en büyük kabusu gündelik hayatın olağanlığı tarafından yutulmak, yıllara yayılan bir kalıplaşmış düzen içinde "hiç kimse" olup çıkmaktır." Ayrıntı Yayınları'ndan..</p><p><em>Mehmet Öztürk, Sine-Masal Kentler</em><br />"Sanat olarak sinema, mühendisliğe dayalı bir kentsel alan ve mekanikleşen modern toplumsal yaşamda bizi bir süreliğine de olsa bu dünyadan uzaklaştırır ve gördüğümüz manzara sayesinde bilinç ve duygularımız renklenir. Ve seyirciyi düşlemeye yöneltebilir..." Om Yayınevi'nden...</p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/CD"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/CD%27ler.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Sevgili Kanat Atkaya geçenlerde bir yazısında <em>"kafamı bozdurmayın pikabımı taşırım her yere!"</em> gibi bir cümle kurup beni çok güldürmüştü. i-pod ve mp3 çılgınlığına karşı söylüyordu bunu, albümlerden vazgeçemeyeceğini ifade etmek için... Sanırım ben de öyleyim, çantamdan CD çalarım hiç eksik olmaz, her yere benimle gelir. Sevdiğim albümler özellikle kısa-uzun tüm yolculuklarıma ve yürüyüşlerime eşlik eder. İşte postadan bir de bunlar çıktı..<br />Leonard Cohen: Ten New Songs<br />J.S.Bach: Brandenburg Konçertoları 1-6 </p><p>Cohen'i ilk dinleyişim yağmur altında bir akşam yürüyüşüne tesadüf etti, bu kadar büyülü tesadüf olabilir mi? </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/gecemevsimi.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/gecemevsimi.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Son olarak... dün gece bir büyük sanatçı geçti küçük kentimizden. Sevgili Yıldız Kenter, o muhteşem kadın, o büyük oyuncu, Kent Oyuncuları ile birlikte geldi ve küçük tiyatro salonumuzun küçük sahnesine çıktı.. İnanılır gibi mi? Biz Yıldız Kenter'i izledik! O bize geldi, "gece mevsiminde çok üşüyorum!" dedi bize... Yüreğimize işledi, 3 saatlik oyunda zaman su gibi akıp geçti, ne kadar alkışladıysak yetmedi, doyamadık!<br /><br />Selçuk Yöntem ve Demet Evgar da muhteşemdiler, gülümsettiler bizi, mutlu ettiler... İyi ki tiyatro var, iyi ki! </p>

Yaz salataları, yeni kitaplar, albümler ve bir tiyatro..

Teşekkür ederim toprak ana! Tüm gaddarlığımıza, tüm kötücüllüğümüze, hoyratlığımıza rağmen bizden şefkatini yine esirgemedin.. Çocuklarına k...

Devamı »

Organik ürünler demişken...

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/ma??l??salata_2.5.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/ma%3F%3Fl%3F%3Fsalata_2.5.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Görünüşü börülceye benzeyen, lezzeti kendine özgü olan bu sevimli bakliyatla sizi hemen tanıştırayım:<br />Maş fasulyesi!<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/organikbakliyat.1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/organikbakliyat.1.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Biz zaten tanışıyoruz diyenler de olacaktır mutlaka, ama ben yeni tanıştım. Adını daha önce duyduğum, ama neye benzediğini ve tadını bilmediğim bir bakliyattı. Geçenlerde kargoyla gelen bir koliden çıkanlar arasında yer alan bir paket maş fasulyesine işte bu yüzden çok sevindim. Üstelik organikti, yani maşın gerçek tadını öğrenebilecektim:)<br /><br />Pekmezli muffin yazımdan sonra "Sade" markalı organik ürünler firmasından Ali Bey'den bir mail almıştım. <em>"Kirli ve büyük şehirde insanlar biraz olsun düzgün birşeyler tadabilsinler diye"</em> organik gıda ürünleri satışı yaptığını, bana da ürünlerinden birkaç örnek göndermek istediğini yazmıştı. Bir süre sonra Ali Bey'den katıldıkları bir fuar nedeniyle kargonun geciktiğini belirten çok nazik ikinci bir mail aldım. Geçen Salı akşamı eve gelince de anneme bir kargo beklediğimi, muhtemelen ertesi gün geleceğini söyledim. Tam yemeğe oturmak üzereydik ki kapı çaldı ve evet, beklenen paket geldi:) Yemek sonrasına kadar sabredemeyip hemen açtım tabi! İçinden çıkanları tek tek inceleyip birkaç sefer "ne güzel! ne güzel!" dedikten sonra annemin "küçücük şeylerle mutlu olurmuş benim kızım!" diyen sesiyle kendime geldim. Oyuncak hediye edilmiş küçük çocuklara benziyordum sanırım o halimle:) "küçük şeyler değil, önemli şeyler bunlar!" dedim anneme, böyle bir hediye alıp da mutlu olunmaz mı?<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/320/sadeorganik.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Pakette maş fasulyesinden başka; kepekli bulgur, yeşil mercimek, üzüm pekmezi, biber salçası, yaprak sarma, mor fesleğen, kekik ve deniz tuzu da vardı. En çok hangisine sevindim dersiniz? İncecik öğütülmüş ve üstelik tertemiz deniz tuzuna! Aktarda da bulabiliyordum ama oldukça iri parçalı olduğu için sadece sulu yemeklere (ve ancak yıkadıktan sonra!) atabiliyordum. Diğer ürünleri de en kısa sürede denemek istediğimden hemen neler yapabileceğimi düşünmeye başladım. İlk olarak maş fasulyesini denemek istiyordum ama onunla ne yapılabileceğini bilmiyordum. Evdeki kitaplara da göz atıp bir tarif bulamayınca, bilse bilse <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com">Tijen abla</a> bilir diye düşünerek ona mail atmaya karar verdim. Tam yazmaya başlayacakken sevgili <a href="http://www.teatime-blog.com/turkce">Mine</a>, Yemekbiz mail grubumuza maş fasulyeli salata tarifi göndermesin mi! Nasıl bir telepati kurduysak? :) Mine'nin de Vatan gazetesinden aldığını söylediği tarifi hemen ertesi gün denedim. Annem önceden maşları haşlayıp soğumaya bırakarak benim için hazırladı, ben de eve gidince salatayı yaptım. Tam bir bahar salatası oldu, teşekkürler Mineciğim!<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/ma%3F%3Fl%3F%3Fsalata_1.6.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Daha sonra sadece bol protein ve lif içerdiğini bildiğim maş fasulyesi hakkında biraz daha bilgi edineyim diye internete göz atınca Tijen ablamın daha önceki internet sayfasında zaten bahsettiğini gördüm. Şöyle demişti:<em> "Güneydoğu Anadolu mutfağında çok kullanılan, ufak, yeşil bir fasulye türü. Akdeniz Bölgesi'nde de Toroslarda yetişiyor ve 'cin börülcesi' adıyla biliniyor. Maş fasulyesiyle piyaz ve çorba yapabilir, pilavlara ekleyebilir ve filizlendirebilirsiniz. Çin mutfağında da kullanılan maş fasulyesi eski zamanlarda hastalık tedavisinde bile kullanılırmış."</em><br /><br />Salata tarifini paylaşmak istiyorum, maş fasulyesini sanırım doğal ürün dükkanlarında ya da varsa büyük marketlerin organik gıda reyonlarında bulabilirsiniz. Sade'nin ürünlerine de yine oralarda rastlamanız mümkün (diğer ürünlerini görmek için Sade'nin <a href="http://www.sadeorganik.com">web sitesine</a> göz atabilirsiniz, çok ilginç ve hoş ürünleri var).<br /><br />Ben yarım ölçü yaptım, buna rağmen 4 kişilik bir salata oldu. Eğer yanında başka birşey yemeyecekseniz 2 kişilik de olabilir. Kendi yaptığım ölçülerle yazıyorum:<br /><br />- 150 g maş fasulyesi<br />- 1 adet domates<br />- 1/4 demet maydanoz<br />- 2 adet taze soğan<br />- 5 yaprak roka<br />- 1 tatlı kaşığı kekik<br />- Zeytinyağı, narekşisi, limon suyu, tuz<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/organikbaharat.2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/organikbaharat.2.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Maş fasulyesi yumuşayıncaya kadar haşlanır (yaklaşık yarım saat sürüyor, önceden ıslatmaya gerek yok). Ilındıktan sonra doğramış yeşillikler, domates ve sosla harmanlanır. Tarifte tere de vardı ama ben evde olmadığı için eklemedim. Kekik Sade'nin organik kekiğiydi, salataya harika bir aroma verdi! Unutmadan, gazetede bu salatanın "şeker düşürücü" olduğu belirtilmiş...<br /><br />Ali Bey'e de yazdığım gibi, organik ürünlerin yaygınlaşması, her yerde ulaşılabilir olması ve elbette hesaplı olması en büyük dileğim... Ben küçük bir kentte yaşıyorum ve nispeten şanslıyım belki ama herkes en taze, en doğal ve sağlıklı yiyeceklere ulaşma şansına sahip değil... Hatta ben bile pazardan aldığımız sebzelerde meyvelerde eski lezzetleri bulamıyorum. Köylü teyzelerden aldığımız kuru meyveleri bile eskisi kadar içim rahat olarak yiyemiyorum. Markette organiğini bulursam onu tercih ediyorum. Ninelerimizin, dedelerimizin beslendiği şekilde beslenme şansına malesef (yaşadığımız topraklardan nihayet zehirli varillerin de çıktığı şu saatten sonra!) artık hiçbirimiz sahip değiliz... Yine de sanıyorum ki insanlar sağlıklı gıdalar, Arzu Aygen'in o güzel deyimiyle <em>"gerçek yiyecekler"</em> talep ettikçe, ve bu talepte ısrarlı oldukça organik / ekolojik ürünler yaygınlaşacak ve daha çok mutfağa girecekler. Özellikle büyük kentlerde yaşayanlar ve organik ürünlere ulaşma imkanları olanlar giderek daha fazla bu ürünleri tercih ediyorlar, özellikle çocuklarını tamamen organik ürünlerle büyütmeye çalışan anne-babaların olduğunu biliyorum. Bunlar oldukça güzel gelişmeler herşeye rağmen...<br /><br />Salatanın yanına bir de makarna yaptım...<br />İtiraf etmek gerekirse makarnanın tek bir bahanesi vardı: mor fesleğen! Nasıl bir lezzet vereceğini çok merak ediyordum ve üstelik fesleğenli makarna yemeyeli çoook uzun zaman olmuştu. Yarım paket fettucine'yi (yumurtalı uzun erişte) al dente haşladım; diğer yandan robotta birkaç dal roka, maydonoz, 1 tatlı kaşığı fesleğen, 2 diş sarımsak ve 2 kaşık kadar zeytinyağını karıştırdım. Biraz da çamfıstığı kavurdum tavada, annemin yeşil zeytinlerinden birkaç tanesini dilimledim. Hepsini harmanladım makarnayla. Koydum yanına bir kase de salata, sonrasını hatırlamıyorum:))<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/fettucine.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Mor fesleğen için, mutfaktan saatlerce kokusu çıkmadı desem bile yeterli sanırım! Bir demet taze fesleğen kullansam ancak bu kadar lezzetli olabilirdi. Tazesinin verebileceği kadar güzel bir aroma verdi makarnaya...<br /><br />Son olarak, bir de organik biber salçasını denedim. Pazar günü gelen misafirlerimiz için Cumartesi gecesi hazırladığım mercimek köftesine koydum. Kavanozu açınca duyulan nefis biber kokusu lezzetin habercisiydi zaten... Sonuçta bir gece buzdolabında dinlenen köfteler ertesi gün gerçekten lezzetli olmuşlardı, biraz da özlenmişler miydi ne? :)<br /><br />Yavaş yavaş vakti geliyor, salatalar, zeytinyağlılar, soğuk mezeler mevsiminin..<br />Ve onların eşlik edeceği uzun sohbetlerin, keyifli sofraların!<br />Aslında yaz salataları var daha bahsetmek istediğim, bugünlerde pazarlara teşrif etmeye başlayan çoook özlenmişlere kavuşuldu çünkü!<br />... ama onlar da sonraki yazıya kalsın. </p><p></p>

Organik ürünler demişken...

Görünüşü börülceye benzeyen, lezzeti kendine özgü olan bu sevimli bakliyatla sizi hemen tanıştırayım: Maş fasulyesi! Biz zaten tanışıyoruz d...

Devamı »

İç pilavın esmeri...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOMxzqz9fWYS1Ee8QwpKq07szd6n8oC6SAlRw-NcGWaC8J27OCYDwwPwsvouemsWNOQI6K8XFwQhGNOLIN1qcK3nexvlcdmbmTbVDml1Rx_B6Rkn9lpGacXGMdTsszcD3cp3_NN5lL-XE/s1600/ic-pilav-tarifi.jpeg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="Esmer iç pilav tarifi" border="0" class="photo" height="530" itemprop="image" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOMxzqz9fWYS1Ee8QwpKq07szd6n8oC6SAlRw-NcGWaC8J27OCYDwwPwsvouemsWNOQI6K8XFwQhGNOLIN1qcK3nexvlcdmbmTbVDml1Rx_B6Rkn9lpGacXGMdTsszcD3cp3_NN5lL-XE/s640/ic-pilav-tarifi.jpeg" width="354" /></a></div><span style="font-size: large;">Esmer, kepekli, kabuklu ya da tam pirinç.. Siz hangi tanımı tercih edersiniz bilmem ama ben bu pilava <strong>iç pilavın esmeri</strong> adını yakıştırdığımdan esmer pirinç diyeceğim. Esmer pirinç harika bir besin maddesi. Herşeyden önce işlem görmediği için doğal. Kepeği ayrıştırılmadığı için beyazlatılmış pirinçten daha besleyici, doyurucu ve elbette faydalı. Diğer tam tahıllar gibi bol miktarda B ve E vitamini, fosfor ve en önemlisi lif içeriyor. Nişastası yok, yıkadığınızda beyaz pirinçte olduğu gibi bembeyaz sular akmıyor. Üstelik gerçekten çok lezzetli!</span><br /><br />Nerede okuduğumu anımsamıyorum ama bir yerde beyaz pirinçten yapılmış pilav yemenin avuç avuç şeker yemekle aynı kapıya çıktığını okumuş ve dehşete kapılmıştım. Gerçi bunun abartılı bir yaklaşım olduğunu düşünüyorum, yani o kadar da değildir herhalde?! Diğer yandan doğruluk payı da yok değil, beyaz pirincin çok faydalı olduğu da söylenemez. Glisemik endeksinin çok yüksek olduğu, yani kan şekerini hızla yükseltip aynı hızla düşürdüğü için çabuk acıkmaya, bir anlamda boş kalori almaya neden olduğu bir gerçek...<br /><br />Uzun süredir <strong>esmer pirinçten</strong> güzel bir pilav yapmalı, şöyle doya doya yemeli diye düşünüyordum. Ama karbonhidrat krizlerinde makarna hep baskın çıkıyor, pilavı sürekli erteliyordum. Normalde pek pilav aramam, makarnaya düşkünümdür, pilav olmasa da olur benim için. Pek de tüketilmez zaten bizde.. Ya da çoğu kez bulgur pilavı yapılır. Geçen haftasonu uzun zaman önce aldığım ve azıcık kullandıktan sonra bez torbaya sararak kaldırdığım esmer pirinç paketini dolaptan çıkardım. Hala sağlam mı diye kontrol ettikten sonra acilen bir pilav yapmaya karar verdim. Doğal bir tahıl olduğu için diğer canlılar da çok seviyor çünkü, daha önce bir paketi dolapta unutup onlara yem etmiştim.<br /><br />Annem mutfaktaki faaliyetime biraz şüpheyle yaklaştı elbette... Esmer pirincin mutfağımıza girmesi pek uzak bir tarih değil çünkü, annemi ikna etmek için az dil dökmedim! "Ben yemem, oturup kendin yersin" diyerek inatlaşıyordu benimle. Faydalarını ne kadar anlatsam da kabuklu pirinç yenir miymiş diyor, başka birşey demiyordu. Sonunda ne yapayım, yemezse ben yerim diye düşünerek ilk paketi aldım. Az miktarlarda kimi yemeklere atmaya başladım, mesela yerelmasına, bazı çorbalara.. Böyle böyle annemin inadını kırdım, ama bir türlü pilav yapmaya cesaret edemiyordum (bir tencere pilavı da tek başıma bitiremem ya?) Endişemin bir nedeni de beyaz pirinçten farklı bir yapıda olduğu için su oranını doğru ayarlamak meselesiydi. Sonunda azıcık yaptım, denemek için... Başarılı olunca da bu kez annemin böyle daha çok seveceğine inanarak iç pilav teşebbüsünde bulundum. Ne yalan söyleyeyim, benim canım da <strong>iç pilav</strong> istiyordu:) Sonuç: <a href="http://www.sibelinkahvesi.com/2006/04/ye-9-yresel-yemekler-aydn-mutfa.html" title="Kırlı Kızartması Tarifi">Kırlı kızartması</a>nın yanına bir pilav ancak bu kadar yakışırmış, tekrar yapmalıymışım!<br /><br /><span itemprop="description">Pirinci diyet nedeniyle ya da başka nedenlerle tüket(e)meyenler esmer pirinci rahatlıkla deneyebilir. Çok sağlıklı bir lif kaynağı olduğu için, içiniz rahat olarak yiyebilirsiniz. Tabi kalorisini azaltmak gerekirse o zaman iç pilav değil normal pilav yapmak lazım. Ama iç pilavın lezzeti de başka!</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjId0_Ps0izfViairGrUuwTUMM0uj324LO00EWEa4a98zaOBEWaAHRIcqD58zXwQ3uBmjJyoPLPwfOeYZfbyU_vjtjgkgB15M_0r2OE7HM3ZGRx5RCgNXFT1ivizeX3yt7G3XxQubja5xo/s1600/esmer-ic-pilav.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Esmer iç pilav" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjId0_Ps0izfViairGrUuwTUMM0uj324LO00EWEa4a98zaOBEWaAHRIcqD58zXwQ3uBmjJyoPLPwfOeYZfbyU_vjtjgkgB15M_0r2OE7HM3ZGRx5RCgNXFT1ivizeX3yt7G3XxQubja5xo/s640/esmer-ic-pilav.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Son olarak, esmer pirincin pişmesiyle ilgili birkaç küçük ama önemli notum var, sonra hemen tarife geçeceğim. Ben ilk denemelerimde pek iyi pişirememiştim, deneye-yanıla sonunda ölçüleri öğrendim:<br /><br /><em>* Kullanmamız gereken su oranı: </em>1 ölçü pirince 3 ölçü su. Beyaz pirinci 1'e 1,5 ölçüyle pişirdiğimizi varsayarsak esmer pirinci bunun 2 katı suyla pişireceğiz.<br />* <em>Pişme süresi : </em>35-40 dakika<br />* <em>Pilav dışında kullanımı: </em>Eğer pilav yapmayacak, yemeklere, çorba ve salatalara atacaksak önceden haşlamak gerekiyor, yemeğimiz çoktan piştiği halde pirinçler pişmeyebilir çünkü.. (tecrübeyle sabit:) Haşlamak için bir ölçü pirince 4 ölçü su ekleyip, pirinçler yumuşadıktan sonra fazla suyunu süzerek kullanabilirsiniz..<br /><br /><h2>Esmer İç Pilav için Malzemeler (<span itemprop="recipeYield">5 Kişilik</span>)</h2><ul><li itemprop="ingredients">2 yemek kaşığı tereyağı</li><li itemprop="ingredients">3 yemek kaşığı çamfıstığı</li><li itemprop="ingredients">1 adet kuru soğan</li><li itemprop="ingredients">2 su bardağı esmer pirinç</li><li itemprop="ingredients">6 su bardağı su</li><li itemprop="ingredients">3 yemek kaşığı kuşüzümü</li><li itemprop="ingredients">1 tatlı kaşığı deniz tuzu</li><li itemprop="ingredients">1/2 demet maydonoz (ince kıyılmış)</li><li itemprop="ingredients">1 çay kaşığı pul biber</li><li itemprop="ingredients">1 çay kaşığı yenibahar</li><li itemprop="ingredients">1 çay kaşığı karabiber</li></ul><h2>Yapılışı</h2><ol itemprop="recipeInstructions"><li>Tereyağını pilav tenceresinde ya da genişçe bir tavada eritin. Fıstıkları yağda hafifçe pembeleştirdikten sonra yemeklik doğranmış soğanı ekleyin, bir müddet birlikte kavurun. Daha sonra ayıklayıp yıkadığınız esmer pirinci ekleyin, kavurmaya devam edin.</li><li>Suyu yavaşça tencereye dökün, kuşüzümlerini ekleyin, tuzu da serpip kapağını kapatın. Pirinçler suyunu çekene kadar pişirin. Bu uzun sürüyor ama endişe etmeyin.</li><li>Pilavınız suyunu çektikten sonra ocağı kapatın, maydonozları ve baharatları ekleyin, karıştırıp dinlenmeye bırakın.</li></ol><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAMd9Xx1VuQOkwM6w-tncAm7oW7SHynfUdsJP8eydKfZwFo70U1tVVgMIhMMRKvOdFA8ig1jm4_7Kbky4yZxS7rSO9jCi6MCMydFFzQpbADaZNMLB5f2fex1EXATLe1c8b4RUOsJTMUfg/s1600/esmer-ic-pilav-tarifi.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Esmer iç pilav tarifi" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAMd9Xx1VuQOkwM6w-tncAm7oW7SHynfUdsJP8eydKfZwFo70U1tVVgMIhMMRKvOdFA8ig1jm4_7Kbky4yZxS7rSO9jCi6MCMydFFzQpbADaZNMLB5f2fex1EXATLe1c8b4RUOsJTMUfg/s640/esmer-ic-pilav-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><span style="font-size: large;">Esmer pirinci doğal ürün dükkanlarından alabilirsiniz ama artık marketlerde de kolayca bulunuyor, pekçok markanın esmer pirinci var. Fiyatı beyaz pirince göre malesef yüksek, işlem görmediği halde neden yüksek olduğunu da anlamak zor!</span><br /><br />Sağlıklı beslenmenin bedeli neden hep daha yüksek olur? Bu uzuuun konuya girmeden, ileride doğal ve sağlıklı besinlere daha fazla talep olmasını ve fiyatların da düşmesini umuyorum deyip noktalıyorum...

esmer pirinç hafif yemek Kolay Tarifler pilav İç pilavın esmeri...

Esmer, kepekli, kabuklu ya da tam pirinç.. Siz hangi tanımı tercih edersiniz bilmem ama ben bu pilava iç pilavın esmeri adını yakıştırdığım...

Devamı »

YE #9: Yöresel Yemekler (Aydın mutfağı)

<span style="font-size: large;">Yeni YE etkinliğimizin ev sahibi <i>Olsai</i>, etkinlik konusu olarak yöresel yemekleri seçtiğini duyurduğunda sanırım herkes heyecanlandı... Her etkinlik ayrı heyecanlı geçse de bu ayki etkinliğin beni biraz daha fazla heyecanlandırdığını itiraf etmeliyim! Hem yöresel yemeklere ayrı bir ilgi duyduğum ve bu sayede blog arkadaşlarımın yörelerine özgü yemekleri öğrenebileceğim için, hem de sizlerle zaten paylaşmak istediğim lezzetleri (<strong>kırlı kızartması</strong>, <strong>pazı kavurması</strong>, <strong>çemen</strong> ve <strong>yemiş tatlısı</strong>) daha fazla ertelemeden paylaşabileceğim için...</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjt9NKxk6FgvjsiZioXhxWD5REe6407WmXC_Qj7aIiu0KrJEV4lqQNh15i6TLc7sfXtZxQfjZzlZ1sPsGXBNTvMpvoOW1Dsz6u-ZRgxzutlQyjFIc-CR8NhaLJgMDpoc7Ed_mEHDfvMkoE/s1600/kirli-kizartmasi-aydin-ege-mutfagi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" title="Kırlı Kızartması, Ege Yemekleri"><img alt="Kırlı kızartması, ege mutfağı" border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjt9NKxk6FgvjsiZioXhxWD5REe6407WmXC_Qj7aIiu0KrJEV4lqQNh15i6TLc7sfXtZxQfjZzlZ1sPsGXBNTvMpvoOW1Dsz6u-ZRgxzutlQyjFIc-CR8NhaLJgMDpoc7Ed_mEHDfvMkoE/s640/kirli-kizartmasi-aydin-ege-mutfagi.jpeg" width="480" /></a></div><br /><br />Etkinlik nedeniyle son günlerde bizim mutfaklarda -önce annemin, sonra babaannemin mutfağında- yoğun bir faaliyet vardı. Annem bir etkinliğin daha geride kalmasından dolayı sanırım oldukça rahatlamıştır.. Günlerdir kadının başının etini yedim diyebilirim. Bana önerdiği yemeklerin hepsine bir bahane bulup itiraz etmemden sonra, çok sevdiğimiz <strong>kırlı kızartması</strong>, <strong>pazı kavurması</strong>, <strong>çemen</strong> ve <strong>yemiş tatlısında</strong> karar kıldık. Aslında bahane sayılmazdı itirazlarım, haklı olduğum yönler vardı. Birincisi, etle yapılan dolayısıyla kendi yemediğim bir tarifi siteye koyamazdım.<br /><br />İkincisi, yemeklerimizin çoğu ot yemekleriydi, benzer şekilde yapılırlardı ve onlardan zaten bolca <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/09/arabn-sa.html" title="Arapsaçı kavurması tarifi (Rezene)">bahsetmiştim.</a> Üçüncüsü de denemek isteyenler aynı malzemeleri kendi yörelerinde bulamayabilirlerdi. Nihayetinde tümü de kolay ve pratik olan, denemek isteyenlerin hemen yapabileceği tariflerimizi paylaşmaya karar verdim. Dolayısıyla bu yazıda Aydın mutfağına özgü kimi yemekler yok ama bu da benim bakışım olsun... olur değil mi? :)<br /><br />Hemen ilk tarifle başlayayım, daha sonra mutfağımızdan da bahsetmek istiyorum biraz...<br /><br /><h2> KIRLI KIZARTMASI</h2><span style="font-size: large;">İlk iki fotoğrafta görülen "kırlı kızartması" aslında bir çeşit imambayıldı... Belki birkaç malzeme ya da yöntem farklılığı vardır.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBsasR0Vc9RrbxGDit8ZJd4iXt0NvMTSXa8YUcAQdSy7AeRJX3KCwDbRnNmTjJ1AXOeIBhHfbSFtMbSE-_5o6G5AE2_Wjg-aLBx7Ign1D6BNet5WUFT2mpLgIcM-LUEKg5V4Vw0hJhyphenhyphenig/s1600/kirli-kizartmasi-ege-yemekleri-aydin-mutfagi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Fırında Kırlı Kızartması"><img alt="Fırında kırlı kızartması - ege yemekleri" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBsasR0Vc9RrbxGDit8ZJd4iXt0NvMTSXa8YUcAQdSy7AeRJX3KCwDbRnNmTjJ1AXOeIBhHfbSFtMbSE-_5o6G5AE2_Wjg-aLBx7Ign1D6BNet5WUFT2mpLgIcM-LUEKg5V4Vw0hJhyphenhyphenig/s640/kirli-kizartmasi-ege-yemekleri-aydin-mutfagi.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Denizli yöresinde ise bildiğimiz şekilde patlıcan, biber ve patates dilimleri kızartılır, servis tabağına alındıktan sonra üzerine zeytinyağında kavrulmuş bolca soğan ve maydonozdan oluşan bir sos dökülür, <strong>kırlı kızartması</strong> buna denir. Aydın'da ise biz bu yemeğe kırlı kızartması deriz. Annem her iki versiyonu da arasıra yapar, ikisinin de lezzeti ayrıdır. Her iki yemeğin de üzerine normal kızartmada olduğu gibi sarımsaklı yoğurt dökmeyiz ancak yanında mutlaka taze yoğurtla servis yaparız. Görünüşte ağır bir yemek gibi gelebilir ama kesinlikle değildir, zaten zeytinyağıyla yapılır ve yanında yenen yoğurt bu yemeği oldukça hafifletir.<br /><br />Bence en lezzetli yemeklerimizden biridir! Fırınlanmış bol sarımsaklı bir patlıcan yemeği lezzetli olmaz mı hiç? Kızarmış ekmeğimden kopardığım bir parçayı bastırarak pişmiş patlıcanları köklerinden ayırmaya, sarımsakları ucundan tutarak bir seferde kabuğundan sıyırıp yemeye bayılırım..<br /><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler (4 kişilik)</span><strong><br /></strong><br /><ul><li><strong><span style="font-weight: normal;">Yarım kg patlıcan</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">1 büyük kuru soğan</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">7-8 diş sarımsak</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">5 adet sivri biber</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">3-4 adet domates</span></strong></li><li><strong><span style="font-weight: normal;">1 çay bardağı zeytinyağı</span></strong></li></ul><div><br /></div><div><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span></div><ol><li>Patlıcanların sapını dipten 2 cm bırakarak kesin ve alacalı soyun. Köklerinden ayırmadan, önce ortadan ikiye, sonra da dörde bölün. Acısının çıkması için bolca tuzlayıp, yarım saat kadar kevgirde bekletin.</li><li>Patlıcanları yıkayıp mutfak havlusu ile kurulayın. Tavada kızdırdığınız zeytinyağında kızartıp dikdörtgen bir fırın tepsisine sıralayın.</li><li>Tavada kalan yağda (eğer fazla kaldıysa birazını alıp azaltabilirsiniz), soğanları kavurun. Doğradığınız biberleri de ilave edin ve bir müddet çevirin. Küp küp doğranmış domatesleri ekleyin. Tuzunu kontrol edip ateşten alın ve bu harcı tepsideki patlıcanların üzerine yayın.</li><li>Tepsinin kenarından 1 su bardağı kadar kaynar suyu yavaşça dökün. Sarımsakları bütün halde en üste serpiştirin (benim gibi pişmiş sarımsağa bayılıyorsanız çok daha fazla koyabilirsiniz!). 200 derece fırında 30 dk pişirdikten sonra tabaklara alarak servis yapın.</li></ol><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_54jXJMmq0CHBOIQw_S2T_enc1KSmUchmevUTTP0OHNP-d_3F3FwSHcC3pS48kfeaz6dIvYnOh06-0DUE53lZqe1acq64ZHqmDydOKng4zbcffLpscknLMttWIcoXanGh2KLczFHI7ZA/s1600/kirli-kizartmasi-tarifi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Kırlı Kızartması"><img alt="Kırlı Kızartması" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_54jXJMmq0CHBOIQw_S2T_enc1KSmUchmevUTTP0OHNP-d_3F3FwSHcC3pS48kfeaz6dIvYnOh06-0DUE53lZqe1acq64ZHqmDydOKng4zbcffLpscknLMttWIcoXanGh2KLczFHI7ZA/s640/kirli-kizartmasi-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><div><br /></div><br />Ben, babam ve kardeşlerim Aydınlıyız, annem ise Denizlili. Annem baba tarafından Çerkez. Rahmetli büyükbabam ve anneannem damak zevklerine çok önem veren insanlardı. Özellikle de büyükbabam.. Anneannem mutfaktayken sandalye çekerek onun yanında oturduğunu, izlediğini, sofrada hep farklı ve çeşitli yemekler olmasını istediğini anımsıyorum. Onun yemek konusundaki titizliği, anneannemin uzun yıllar boyunca annemi mutfağa sokmamasına sebep olmuşsa da, annem çabuk kapatmış açığını. Ama anneannem çoğunlukla et ağırlıklı, bol tereyağlı yemekler, hamur işleri pişirdiğinden; annem zeytinyağlı hafif yemeklerle, ot ve sebzelerin pekçoğuyla aslında evlendikten sonra tanışmış... Çocukluğumda sebze yemeklerine de et koyar, ya da zeytinyağı ile tereyağını karışık kullanırdı ama artık mutfağımızda zeytinyağının, otların ve sebzelerin mutlak hakimiyeti var. Tıpkı diğer akrabalarımızın, komşularımızın mutfaklarında olduğu gibi...<br /><br /><h2> PAZI KAVURMASI</h2><strong></strong><br /><span style="font-size: large;">Aslında dediğim gibi ot yemeklerini elemiştim ama <strong>pazı kavurmasına</strong> kıyamadım. Pazıdan genelde börek ya da sarma yapılır, kavurmasını herkes bilmeyebilir düşüncesiyle yazıyorum. Bir de tabi pazının şimdi tam mevsimi ve her yerde de rahatlıkla bulunabiliyor. Hem benim yöresel yemekler yazım otsuz olamazdı ki?</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEgdI5nsGrMqCru-aThp-hYycERZN9J3Emn9VHreeIU4lZKLKbCCVWnwyMoWmOhw6Z9cnre12dHtndAY5mEQ_zwdgkCvTS4d0e6ZmME9Hv0pFYtW9HT2DYpM_GARKHmbwZFfbw4nyToKw/s1600/pazi-kavurmasi-tarifi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Pazı Kavurması"><img alt="Pazı Kavurması Tarifi" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEgdI5nsGrMqCru-aThp-hYycERZN9J3Emn9VHreeIU4lZKLKbCCVWnwyMoWmOhw6Z9cnre12dHtndAY5mEQ_zwdgkCvTS4d0e6ZmME9Hv0pFYtW9HT2DYpM_GARKHmbwZFfbw4nyToKw/s640/pazi-kavurmasi-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler (2-3 kişilik)</span><br /><ul><li>1 bağ pazı</li><li>1 adet kuru soğan</li><li>2-3 diş sarımsak</li><li>2-3 adet kuru biber</li><li>1 kahve fincanı zeytinyağı</li><li>1 tatlı kaşığı kırmızı toz biber</li><li>Tuz, karabiber, pul biber (arzu edilirse)</li></ul><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><br /><ol><li>Pazıları geniş bir tencerede kaynayan suya atın, bekletmeden hemen çevirerek süzgeçle çıkartın. Soğuk sudan geçirin, suyunu sıkarak doğrayın.</li><li>Tavada zeytinyağını ısıtın, doğranmış soğan ve sarımsakları kavurun. Kuru biberleri yıkadıktan sonra ufalayarak ekleyin. Birkaç kez çevirdikten sonra pazıları da ekleyin. Tuz, karabiber, kırmızı toz biber ve acı severseniz pul biber ekleyip 5-10 dk kadar kavurun.</li></ol><strong>Yumurtalı Pazı Kavurması Tarifi</strong> : Bir de yumurtalı versiyonu var bu pazı kavurmasının... Daha besleyici, daha dengeli bir yemektir, lezzetlidir de, ama biz pazıyı sade haliyle sanırım daha çok seviyoruz. Yumurtalı yapmak istersek kuru biber eklemiyoruz, soğan-sarımsaklar kavrulduktan sonra pazıları ekliyor, pişmesine yakın 2-3 yumurta kırıp fazlaca karıştırmadan kapağını kapatıyoruz...<br /><br />Her iki versiyon üzerine de sarımsaklı süzme yoğurt servis önerisidir.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTkFtntf0pDGz3RtzHCM5kUwJ5IjhEpUVjoZTWr4oIIH4I_0QO0N_JrYaKVd4k0M3qMjbwIZhVv52BzsqJb0RtqGgKY9kZc4vZD4ufSLyc3G7MfKAuHk6pwtSOY7cBqQ0SxiHeW1kMNmI/s1600/pazi-kavurmasi-tarif.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Yumurtalı Pazı Kavurması Tarifi"><img alt="Pazı Kavurması Tarifi" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjTkFtntf0pDGz3RtzHCM5kUwJ5IjhEpUVjoZTWr4oIIH4I_0QO0N_JrYaKVd4k0M3qMjbwIZhVv52BzsqJb0RtqGgKY9kZc4vZD4ufSLyc3G7MfKAuHk6pwtSOY7cBqQ0SxiHeW1kMNmI/s640/pazi-kavurmasi-tarif.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br /><br />Ege mutfağının pekçok yönüyle çok sağlıklı bir mutfak olduğunu düşünüyorum. Lezzet açısından damak zevkine göre fikirler değişebilse de (öyle ya, herkes kereviz sevmek zorunda değil:) ben hem lezzet açısından hem de sağlıklı beslenme açısından mutfağımızı ve alışkanlıklarımızı çok seviyorum. Kış boyunca, özellikle de ilkbaharda bolca yaptığımız ot kavurmalarının yerini, yaz sofralarında soğuk zeytinyağlılar, taratorlar, koruk ya da nar ekşili güzelim salatalar alıyor. Tüm sebzeler zeytinyağıyla, çoğu kez kendi suyunda pişiyor ya da kavruluyor. Ev yapımı ve süzme yoğurt, yoğurtla hazırlanan / yoğurt eşliğinde sunulan soğuk yemekler ve salatalar, çeşitli pilaki ve taratorlar, <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/08/ingene-pilav.html" title="Çingene Pilavı Tarifi">çingen pilavı</a>, yazın bulunan otların (deniz börülcesi, semizotu gibi) salataları yaz aylarında sofralarımızdan eksik olmayan lezzetler... Bol domatesli ve nohutlu bulgur pilavını, üstüne yöremize özgü <a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/karacotlu_peynir.2.jpg" rel="nofollow" title="Karacaotlu peynir">karacaotlu peynir</a> serptiğimiz ev eriştesini de unutmayayım! Ve tabi, tüm bunlara eşlik eden, belki de hepsinden güzel olan <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/08/nohut-mayal-ekmek.html" title="Ev yapımı Nohut Mayalı Ekmek tarifi">nohut mayalı ekmeğimizi</a> kesinlikle unutmamalıyım.. Hala pekçok evde yapılıyor, tarifi kuşaktan kuşağa aktarılmaya devam ediyor... <br /><br /><h2> ÇEMEN</h2><span style="font-size: large; font-weight: normal;">Kimi yörelerde de bizim çemenimize benzeyen, adına muhammara veya acuka denen kahvaltılık ezmeler yapılıyor. Tabi ben onları sonradan öğrendim, eskiden sadece annem yapıyor zannediyordum. Annemin çemeni, üniversitedeyken gönderilen kolilerde bulunması en şiddetle istenen gıda yardımıydı.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdio_W1ha3RY1VFJfslLy30eDp___MPoFHErAKnEtcTkGonsO7CRmXDP5Fq36dnsArSnhGvvrAme2VGB3FpDKEoydoqj2fqMyypvBXsNCIi2nziTBzE-Nl-lezNkON0n5I_ZKiO_Zgdpw/s1600/c%25CC%25A7emen-tarifi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Ev Yapımı Çemen"><img alt="Ev Yapımı Çemen Tarifi" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjdio_W1ha3RY1VFJfslLy30eDp___MPoFHErAKnEtcTkGonsO7CRmXDP5Fq36dnsArSnhGvvrAme2VGB3FpDKEoydoqj2fqMyypvBXsNCIi2nziTBzE-Nl-lezNkON0n5I_ZKiO_Zgdpw/s640/c%25CC%25A7emen-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Kavanoz hemen bitmesin ister, ekmeğe az sürmeye çalışır, ama dayanamayıp çabucak bitirirdik. Bunun bir sebebi de çemenin hep midemizin aniden kazındığı anlarda aklımıza gelmesiydi. Hala da öyledir ya! Kahvaltılarda aklımıza gelmez de öğleden sonra çay yanında tuzlu birşeyler arandığımızda, ya da bir parça ekmek kopartıp neye banmalı diye dolaba bakındığımızda aklımıza gelir. Bolca yapar annem, bize fazla dayanmayacağını bildiğinden. Kurtarıcı olduğundan bir de tabi, evde bulunmasında yarar vardır. Misafirler için tuzlu birşey olmadığında evde, hemen ekmek dilimlerine çemen sürülür ve daha önce yememiş olan hemen herkes tarifini ister.<br /><br />Aslında çemenin tarifi "garerden", ama annem yeni yapmış olduğu için kullandığı malzemeler aklındaydı ve son anda etkinlikte bu da olmalı diye düşünerek tarifi bana yazdırdı..<br /><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li>Toplam 1,5 kg ev yapımı domates ve biber salçası karışımı</li><li>6-7 diş sarımsak (tuzla ezilmiş)</li><li>1 yemek kaşığı kimyon</li><li>1 tatlı kaşığı tepeleme kekik</li><li>1 çay kaşığı karabiber</li><li>1 çay bardağı sızma zeytinyağı</li><li>300 g ceviz içi (dövülmüş)</li><li>Gerektiği kadar tuz</li></ul>Tüm malzemeleri tadına baka baka karıştırıyorsunuz. Yanılmamak için ekmekle birlikte tatmakta fayda var. Annem bu sırada yaklaşık yarım ekmek yediğini söylüyor:) Verdiğim miktarlarla 2 büyük konserve kavanozunu dolduran çemeniniz olur. Dayanıklı olduğu için fazla olmasında sakınca yoktur aslında, uzun zaman yenir ama isterseniz miktarları azaltabilirsiniz. Çemenin 1-2 gün sonra tadı oturur, o yüzden ilk servisini dinlendirdikten sonra yapın. İster kızarmış ekmek dilimlerine sürün, ister taze ekmeğe... Yanında peynir ve çayla da harika olur!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrX-nT-cb4w777VqLsByX2-4JIODcfibbSZ8odzGccfeOUekHCQGRB3dBV2j0RtfvPniXOqMRiZ98xnFW7PR04tgsO7kQ0NoDEvyxSSqx3jwAVGjjlvDVn6NubarjeghWQkmgh0oDCGnU/s1600/c%25CC%25A7emen.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" title="Çemen Tarifi"><img alt="Çemen Tarifi" border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrX-nT-cb4w777VqLsByX2-4JIODcfibbSZ8odzGccfeOUekHCQGRB3dBV2j0RtfvPniXOqMRiZ98xnFW7PR04tgsO7kQ0NoDEvyxSSqx3jwAVGjjlvDVn6NubarjeghWQkmgh0oDCGnU/s640/c%25CC%25A7emen.jpeg" width="426" /></a></div><br /><br /><span style="font-size: x-large;">Tatlılara gelince..</span><br /><br />Çocukluğumdan beri mutfağımızda daima çeşitli tatlılar pişer, çoğu kez sütlaç, sakızlı muhallebi gibi hafif sütlü tatlılardır bunlar. Aydın'da sütlaca tıpkı güllaçta olduğu gibi gülsuyu eklenir. Bir de nişasta, su (bazıları süt kullanır ya da suyla sütü karıştırır) ve şeker kaynatılarak hazırlanan, üzerine de kavrulup dövülmüş susam serpilen <em>pelvize tatlısı</em> vardır, bir çeşit muhallebidir bu.<br /><br />Ve üstüne bolca ceviz serpilmiş <em>kabak tatlımız</em> vardır bir de tabi... eskiden beri en çok sevdiğim tatlılar arasındadır! Başka başka? Tabi ya, annemin bazen elimden tutarak beni de pazar alışverişine götürdüğü günlerde, tatlıcı amcanın kağıdın arasına sararak elime tutuşturduğu <em>şambali</em>yi unutabilir miyim?<br /><br /><h2> YEMİŞ TATLISI (Sütlü incir tatlısı)</h2><span style="font-size: large;">Bir tatlı daha vardı ki ben onu bir başka sever, babaannem yapsa, bize de gönderse diye beklerdim. Sütlü incir tatlısı, babaannemin deyişiyle "yemiş" tatlısıydı bu! (Aydın'da incire yemiş denir ve memleketin en güzel incirleri burada yetişir, gerçi sahip çıkamayıp patenti İzmir'e kaptırdık ama hadi neyse..</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUnTMIC3sGWohBtBKT3U03bxPDwngtE86znhQvOfN1St8jwMLvnVh6DPJzXSG1lW48p5hNCxxjCefOyzsnZ3KSJTCb_4yNWWYX_6fNCKaij3XMEi58IgTHs7GHS9JQoOD30gpZ3aNIjfI/s1600/su%25CC%2588tlu%25CC%2588-yemis-tatlisi-incir.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Yemiş Tatlısı - Sütlü incir tatlısı tarifi"><img alt="Yemiş Tatlısı - Sütlü incir tatlısı tarifi" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUnTMIC3sGWohBtBKT3U03bxPDwngtE86znhQvOfN1St8jwMLvnVh6DPJzXSG1lW48p5hNCxxjCefOyzsnZ3KSJTCb_4yNWWYX_6fNCKaij3XMEi58IgTHs7GHS9JQoOD30gpZ3aNIjfI/s640/su%25CC%2588tlu%25CC%2588-yemis-tatlisi-incir.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Bu bayıldığım tatlıyı yemeyeli çok uzun zaman olduğunu bu etkinlik sayesinde anımsadım. Ve anında damağımda hissettim pişmiş incire eklenmiş sütün o harika tadını! Hemen babaanneme gittim ve bu çok özlediğim tatlının yapımını nihayet öğrendim. Annemden yapmasını istediğimde birkaç kez denediğini ama sütün kesildiğini söylemiş, "<i>bir püf noktası olmalı, babaannen daha iyi bilir</i>" demişti. Babaanneme tarif ettirmenin, ölçü almamın zor olacağını bildiğimden o yaparken izledim. Aslında çok kolaydı, sadece doğru ısıyı tutturmaktı mesele... Sonrası, her kaşıkta çıtır çıtır ağıza gelen yumuşacık incirlerle dolu, bol sütlü ve çoook faydalı bir tatlı. Üstelik sadece 3 malzemeyle! <br /><br />Buyrun, babaannemin ninesinden öğrendiğini söylediği, ve tabi "<i>garerden</i>" yaptığı bu evladiyelik tatlının tarifiyle noktalayalım:<br /><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li>400 g kuru incir</li><li>1,5 kahve fincanı toz şeker</li><li>750 ml süt</li></ul><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><br /><ol><li>Kuru incirleri yıkayıp fazla küçük olmayacak şekilde doğrayın. Tencereye alın, üzerini 1 parmak geçecek kadar su doldurun.</li><li>Tencereyi ocağa alıp arasıra karıştırarak incirler hafifçe yumuşayana dek pişirin. Biraz dişe gelir kıvamdayken (tadarak anlıyoruz:) şekeri ilave edin. Babaanneme "zaten tatlı olmaz mı bu, şekersiz yapsak?" dedim ama olmazmış efendim..</li><li>İncirler yumuşayınca ocağı iyice kısın, başka bir yerde sütü ısıtmaya başlayın. Süt kesinlikle kaynamayacak ama sıcak olacak (yoksa tatlının içinde kesilirmiş). Sıcaklığı ağzınızı hafif yakacak ama haşlamayacak kadar olmalı. Babaannem aynen böyle tarif etti!</li><li>İncirleri ocaktan alın, 1-2 dk bekleyip sütü ilave edin, karıştırın. Soğuttuktan sonra servis yapın.</li></ol><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNietepE5SHRdUJtGc_ilnjBCzVbnddx8c0KP_4BQP4JWatE82NsHwN4NBCEP8ziWV7XMekF1uT4EGPl1wyG3aq95i-YW5imcPXOKbxXIVtvlZODUF4jNm7_MNXnA1pNx5KNVcuxGfvUc/s1600/sutlu-incir-tatlisi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="incir tatlısı"><img alt="incir tatlısı" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNietepE5SHRdUJtGc_ilnjBCzVbnddx8c0KP_4BQP4JWatE82NsHwN4NBCEP8ziWV7XMekF1uT4EGPl1wyG3aq95i-YW5imcPXOKbxXIVtvlZODUF4jNm7_MNXnA1pNx5KNVcuxGfvUc/s640/sutlu-incir-tatlisi.jpeg" width="640" /></a></div><br />

aydın çemen ege mutfağı ev yapımı Fırında kavurma kuru incir ot yemekleri pazı yemiş YÖRESEL YEMEKLER YE #9: Yöresel Yemekler (Aydın mutfağı)

Yeni YE etkinliğimizin ev sahibi Olsai , etkinlik konusu olarak yöresel yemekleri seçtiğini duyurduğunda sanırım herkes heyecanlandı... Her ...

Devamı »