Organik lezzetler...

<p></p><blockquote></blockquote><p></p><blockquote><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/firik.jpg"></a><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/firik.jpg"></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p><br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/firik.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />İstanbul'da açılan ekolojik pazarı kıskanırken bir sürprizle karşılaştım... Geçen hafta eve geldiğim bir akşam, odamda bir koli organik ürün buldum! Yine ne sipariş ettiğimi soran anneme şaşırarak "birşey istemedim ki?" dedikten sonra <a href="http://www.sadeorganik.com/">Sade</a>'nin yeni bir sürpriziyle karşılaştığımı anlayabildim. Ali Bey <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2006/04/organik-rnler-demiken_25.html">yine</a> beni mahçup ederek daha önceki yazışmalarımızda bahsettiğimiz ve buralarda bulunmadığını söylediğim soya sütünden göndermek istemiş, pakete başka sürprizler de koymuştu. İnce bulgur, marine kuru domates, baharatlar, deniz tuzları, kabak çekirdeği, siyah çay gibi güzelliklerin yanında, en çok sevindiğim şey firik bulguru oldu!<br /><br />Daha çok Güneydoğu Anadolu mutfağında kullanılan firik, buğdayın henüz yeşilken tarlada yakılması ile elde edilen, is kokulu olmasıyla meşhur bir cins bulgur. Tencerenin dibi yansa sıyırmaya bayılan biri olarak, firik bulgurunun tütsülü tadını çok seveceğimi tahmin ediyor, denemeyi ne zamandır istiyordum. Sonunda, hem de organiğini deneyebileceğim için pek mutlu oldum ve ilk deneme için en güvenilir kaynağa, yani sevgili <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com/">Tijen</a> ablamın kitaplarına müracaat ettim. Mutfakta Zen kitabında verdiği tarifte, firik bulgurunun tek başına ağır bir tat olduğunu, bu nedenle normal bulgurla karıştırarak pişirdiğini yazmıştı, ben de öyle yaptım. Ancak benim damak tadım daha isli bir lezzeti kaldırabileceğinden, sonraki denemelerimde firik / bulgur oranını 1'e 2 yerine 1'e 1,5 yapabileceğimi düşünüyorum, siz de denerseniz kendi damak zevkinize göre bu oranı değiştirebilirsiniz.<br /><br />Tarifteki kabuklu mercimek için, kırmızı mercimeğin kepeklisi diyebilirim sanırım:) Yani bildiğimiz mercimeğin kabuklu hali. Aynı onun gibi, sadece daha koyu renkli oluyor. Bizim pazarlarımızda bulunabildiği ve ben tercih ettiğim için annemin bazen aldığı bu mercimekten evde olduğunu görünce sevinerek pilavda kullandım, ancak normal kırmızı mercimek de kullanılabilir. Aynı şekilde, ben bulgurun da kepeklisini ve organiğini kullandım, normal bulgurla da yapılabilir. Tarifte bir de defne yaprağı vardı ama annem nohut mayalı ekmeğe kullandığı için evde her zaman bulunan defne yaprağını her ne hikmetse bulamadığım için kullanamadım. Olsaydı eminim harika bir aroma verecekti..<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/firik_sade.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong>FİRİKLİ PİLAV<br /></strong><br /><strong>Malzemeler:</strong> <em>(6 kişilik)</em><br /><br />- 1/2 su bardağı firik bulguru<br />- 1 su bardağı pilavlık kepekli bulgur<br />- 1/2 su bardağı kabuklu kırmızı mercimek<br />- 2 adet kuru soğan<br />- 4 diş sarımsak<br />- 3 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- Deniz tuzu, karabiber<br />- 4 su bardağı sıcak su<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Öncelikle bulgur, firik ve mercimeği ayıklayarak karıştırın ve güzelce yıkayın. Bir kenarda bekletin.<br /><br />2. Zeytinyağını pilav tenceresinde ısıtın, küp küp doğradığınız soğanları ve sarımsakları yağda kavurun. Karabiberi de soğanları kavurma sırasında eklerseniz yemekteki mis kokusunu daha fazla duyabilirsiniz.<br /><br />3. Tencereye suyu ve tuzu ekleyin, varsa 1 defne yaprağı da atın (daha sonra çıkarmak üzere). Su kaynadıktan sonra bulgur, firik ve mercimeği tencereye alın, kapağını kapatın. Ocağı iyice kısarak suyunu çekene kadar pişmeye bırakın.<br /><br />4. Mis kokulu pilavınızı 10 dk dinlendirdikten sonra harmanlayarak, güzel bir sebze yemeği ile birlikte servis yapabilirsiniz.<br /><br />Ben sebze yemeği olarak, sevgili <strong>Nezaket</strong>'in Açık Büfe'sinde geçenlerde paylaştığı <a href="http://acikbufe.blogspot.com/2006/06/grc-mutfandan-acapsandali.html">tarifle</a> <strong>"Acapsandali"</strong> yaptım. Gürcü mutfağından olan bu ilginç isimli harika yemeği öğrendiğim için çok da mutlu oldum, teşekkürler sevgili Nezaket, iyi ki paylaşmışsın! Patlıcandan yapılan her yemeği pek sevdiğimiz için annemle birlikte bayıldık, sıklıkla yapacağımız yaz yemekleri arasına girdi. Pilavın yanına da gerçekten yakıştı. Patlıcanseverseniz tarif için Açık Büfe'ye mutlaka uğrayın derim!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/acapsandali.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p align="center"><em>Acapsandali ve arka planda bol semizotlu & soğanlı domates salatası!</em> </p><p align="left">Pazar kahvaltısında da organik siyah çayı ilk kez demledik. Bizim evin çay "gurmesi" olan annemin yorumlarını aynen yazıyorum:<br />demlerken: <em>"vallahi nefis kokuyor..."</em><br />ilk yudumu alınca: <em>"işte çay!"<br /></em>ikinci yudumda: <em>"yıllardır arayıp da bulamadığım gerçek çay bu!"<br /></em><br />Ben hatırlamazmışım, eskiden içtiğimiz çayları hiçbir şeyle karıştırmadan doğrudan paketinden koyar demlermişiz de tüm evi çay kokusu sararmış.. Sonra çaylar bozulmuş, bir daha o kokuyu, o lezzeti bulamamışız.. Şimdi her yeni çıkan markayı belki budur umuduyla deniyormuşuz da olmuyormuş. Envai çeşit çayı harmanlayarak, tomurcuklar ekleyerek demlediğimiz çaylar bile bir türlü tam istediğimiz gibi olmuyormuş.. Kısacası biz aradığımız çayı bulmuşuz, bundan sonra başka çay içemezmişiz! Annem ince bellisiyle tam 5 bardak içtiği çayı o kadar övdü ki, greyfurt suyum bitince ben de kocaman sarı kupamı hevesle doldurdum ve gazeteleri kucaklayıp balkona çıktım. Çay gerçekten güzeldi! Ben "o eski çayları" bilmediğim için ve zaten çaya çok düşkün biri olmadığım için annemin yorumlarına fazla bir katkıda bulunamayacağım, ama gerçek çay tiryakilerine organik çayla mutlaka tanışmalarını öneririm. Marketlerin organik gıda raflarında da bulabilirsiniz. Ben geçenlerde Kipa'da gördüğümü hatırlıyorum mesela (umarım doğru hatırlıyorumdur, çünkü anneme artık başka çay içirebileceğimizi sanmam!) </p><p align="left">Geçelim bu sabahki ofis kahvaltısına!<br />Soya sütü ile nihayet tanıştık... Vejetaryen olduğumdan beri, yani 5 yıldır soya ürünlerine pek meraklı olsam da, evde kolayca üretilir ve her yerde bulunur ürünler olmadıklarından beslenme alışkanlıklarım arasına giremediler malesef. Oysa bol miktarda kaliteli bitkisel protein ve östrojen içeren bu harika besin, vejetaryenler (ya da fazla et yemeyenler) için, özellikle de kadınlar için adeta ilaç.. </p><p align="left">Herkesin bildiği ve pekçoğumuzun kullandığı soya yağı, soya sosu ve soya ununu ayrı bir tarafa alırsak, soya proteinin piyasada daha çok bulunan formu eti ve kıyması. Onlarla daha önce tanışıp çeşitli soteler ve ızgaralar denedim ama açıkçası her defasında bana eti çağrıştırdıklarından pek severek yiyemedim. Ben de pekçok vejetaryen gibi ete ve kıymaya "alternatif" arayan biri değilim sonuçta.. O yüzden bu gibi alternatif ürünlerin belki eti sağlık nedeniyle yiyemeyen ve yemek isteyenler için iyi olabileceğini düşünüyorum, ama benim için "et, kıyma" gibi isimler bile itici olabiliyor! Soya sütü ise sevimli bir isim:) </p><p align="left">Görünümü ve kıvamı süte çok benziyor, tadı ise kendine özgü ama süt yerine kullandığınızda, mesela bir kase müsliyle birlikte çok da aykırı bir tat değil. Ben bu sabah kahvaltımı işte böyle bir kase organik müsli içinde soya sütü ve bir porsiyon taze çilekle yaptım. Aslında her sabah buna benzer bir tabak hazırlıyorum kendime, bu sabahkinin farkı sadece soya sütü oldu. 1 litrelik paketi sadece müsliyle 3 gün içinde bitiremeyeceğim için belki kalanıyla tatlı yaparım diye düşünüyorum. Sütün kullanıldığı her yerde kullanılabiliyor, neden olmasın?! Süt ürünlerini de tüketmeyen bir vegan olsaydım bu tanışma sonucunda hayatım kurtuldu bile diyebilirdim:))</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/soyas%3F%3Ft%3F%3F_m%3F%3Fsli.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Son bir notum da organik ürünleri (tahıl ve kuru bakliyatları) saklamak konusunda olacak. Gerçi genelde minik paketlerde satıldıkları için alıp hemen kullanılabilirler ama olur da paketi açıp yarım bırakırsanız kısa bir sürede minik canlılar da onlarla tanışabilir! Bu onların naturelliğinden kaynaklanıyor tabi ki, ağzının tadını bilen sadece biz miyiz:) Daha önce annemin aldığı bir paket kepekli bulgurun bu akibete uğradığını görünce dün öğleden sonra kolları sıvadık ve yazların sıcak ve kurak geçtiği bu memlekette başka bir saklama yolu olmadığı için tüm tahıllarımızı ve bakliyatları gruplandırarak mini buzdolabına doldurduk. Güzel bir temizlik oldu, en önce pişmesi gerekenleri de bize hatırlattı. Sanırım önümüzdeki günlerde bol bol domatesli bulgur pilavları yiyeceğiz. Bol buzlu ve de tuzlu ayranla birlikte, bir de yanında salata olursa, ne şahane yaz yemeğidir!<br /><br />Düşünüyorum da.. bizim kuşak, yani 70'lerde doğanlar, çocukluklarında doğal gıdalarla beslenme şansına sahip olan son kuşaktı. Malesef tam da gelişme çağımızda yitirmeye başladık bu şansı.. Hormon, radyasyon, ne kadar yapay aroma ve katkı maddesi varsa 80'li yıllarda girmedi mi hayatımıza? Neyse ki çabuk farkettik bedenimize ve dünyaya verdiğimiz (verdirilen!) zararları, yapay yiyeceklerin cicili bicileri paketlerine pek itibar etmemeye, organik ürünleri nerede görsek ilgi göstermeye, bütçemiz elverdiğince onları tercih etmeye ve bu sayede çocukluğumuzda hatırladığımız lezzette yemekler yemeye başladık. Bundan sonra doğacak bebekler annelerinin sütünden sonra organik mamalarla tanışacaklar, gerçek meyve ve sebzelerin pürelerini yiyecekler, suyunu içecekler diye umuyorum.. Anneler bilinçlendikçe çocuklar daha sağlıklı ve mutlu büyüyecekler. </p><p>Kısacası benim umudum var, mesela birkaç yıl öncesine kadar ekolojik bir pazar düşünebilir miydik İstanbul'da? Toprak kokulu domatesleri bulmak büyük kentlerde yaşayanlar için bile imkansız değil artık. Herşey daha da iyiye gidecek, eminim ben..<br />.. toprak annemiz bize küsmedi, küsmeyecek de!<br /></p>

Organik lezzetler...

İstanbul'da açılan ekolojik pazarı kıskanırken bir sürprizle karşılaştım... Geçen hafta eve geldiğim bir akşam, odamda bir koli organik ...

Devamı »

Çaylı Kek (yumurtasız)

<p> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fayl%3F%3Fkek_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><br />Ruh yorucusu (var böyle bir tür!) insanlar tarafından fena halde yorulduktan sonra kavuşulmuş, ve evde oturup güzelce dinlenmeye KESİNKES karar verilmiş bir Pazar günü nasıl geçirilir? </p><p>Sabah makul bir saatte uyanılır.. Dinlenmekten 12 saat boyunca uyumak kastedilmemektedir! Ocağa çay koyulur, geceden hazırlanarak dinlenmeye bırakılmış krep hamuru buzdolabından çıkarılır.. O ılımaya başlarken bakkala gidilip günün gıcır gazetesi alınır, eve dönülüp krepler hazırlanır, bir yandan kayısı kıvamında yumurta haşlanır.. Anne kuş sofrayı hazırlamıştır bile, inekli seramik kupaya çay doldurulur, krepler marmelatlanır, keçi peyniri dilimlenir, bir yandan anneyle laflarken bir yandan Nur Çintay ne yazmış diye bakılır.. </p><p>İkinci kupa tv karşısındaki kanepede içilir, kanepeye gün boyu seninleyim diye müjde verilir, kanepe bundan memnun olur mu bilinemez.. Gazetede okunacak köşe kalmayınca ve ekmek pişiren anne kuşun o sırada fırınla işi bitince kalkılır, "kolay olsun, en kolayı olsun, çabucak olsun!" diyerek ilk rastlanan tariflerden biri seçilir ve kek yapılır.. Kek pişerken salondaki kanepe ve önündeki sehpa tam teşekküllü hale getirilir: Günün filmi, günün kitabı, ayraç, kalem, leblebi tabağı, limon lifli bisküviler, az sonra içilecek kahve için french press ve içinde mis kokulu filtre kahve, bilimum sırt yastıkları ve tam karşıya mevzilenmiş bir adet vantilatör. Teçhizat tamamdır! </p><p>Kek pişer, balkondan gelen mis kokular ne kadar cazip olsa da fırının yanından jet hızıyla uzaklaşılır, kek soğumaya bırakılır. Salona dönülür. Akşam saatlerinde coşup makarna pişirmeye karar verinceye kadar kalınacak olan kanepeye yerleşilir... </p><p>Söz konusu kekin tarifidir:</p><p><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 1,5 çay bardağı bal<br />- 2,5 çay bardağı ılık çay<br />- 1,5 çay bardağı sıvıyağ<br />- 2 çay bardağı toz şeker<br />- 4 su bardağı un<br />- 1 tatlı kaşığı tarçın<br />- 1 paket kabartma tozu<br />- 1/2 çay kaşığı saf vanilya<br />- 1 su bardağı dövülmüş ceviz içi<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><strong></strong><br />1. Karıştırma kabına balı koyun, ılık çay ile eriyinceye kadar karıştırın. Üzerine sıvıyağı ve toz şekeri ekleyin, tekrar karıştırın. Bu aşamaları tel çırpıcı ile yapabilirsiniz, şekerin ve balın iyice erimesi yeterli.<br /><br />2. Ayrı bir kapta unu, tarçını, kabartma tozunu ve vanilyayı karıştırın. Bu karışımı sıvı karışıma birkaç seferde ekleyerek iyice yedirin. Tahta kaşık kullanabilirsiniz ya da mikserin düşük hızında sadece 2-3 dk karıştırabilirsiniz.<br /><br />3. En son cevizi ekleyin ve tabanına yağlı kağıt serdiğiniz 26 cm çapındaki kalıba (ben kelepçeli kalıp kullandım) hamuru dökün.<br /><br />4. Önceden 170 derece ısıttığınız fırında pişirin. Ben son 5 dakikasında fırını kapatarak toplam 1 saatte pişirdim. Kürdan testini unutmamakta fayda var. Son olarak pudra şekerini kekiniz neredeyse soğuduktan sonra serpin ki kek tarafından emilmesin:)<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/??ayl??kek_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fayl%3F%3Fkek_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Çabucak yaptığım bu kekin tarifini Dr. Oetker paketlerinden birinde görüp saklamışım. Ben tarifteki şeker miktarını azalttım, evde limon kalmadığını görünce limon kabuğu yerine vanilya ekledim, sıvıyağ olarak da bu kez zeytinyağı yerine keklerde kullanmayı sevdiğim soya yağını kullandım.. Diğer çaylı keklerden tek farkı yumurtasız olması. Yumurtadan hoşlanmayanlar ya da bir sebeple yiyemeyenler tarafından mutlulukla deneneceğine eminim. Süt ve yoğurt da içermiyor, yani içerdiği tek hayvansal besin bal.. Ve balın verdiği aroma gerçekten hoş. Ertesi gün iyice güzelleşiyor, yumuşacık bir kek oluyor. Sevim'in aynı akşam test edip onayladığı üzere buzlu çay eşliğinde de çok iyi gidiyor! </p><p>Annem komşudan gelip "neler yaptın seeen? ne bu kokular böyleee?" dediğinde neredeyse öğleden sonraydı ve ben soğumuş olan kekimi fotoğraflamakla meşguldüm. O ana dek tüm bunları anlatmak da, keki Kahve'ye koymak da hiç hesapta yoktu doğrusunu söylemek gerekirse! Ama kek basitliğine rağmen öyle hoş oldu ve ben bu Pazar gününden öyle keyif aldım ki işte hepsini anlatıverdim:)<br /></p>

Çaylı Kek (yumurtasız)

Ruh yorucusu (var böyle bir tür!) insanlar tarafından fena halde yorulduktan sonra kavuşulmuş, ve evde oturup güzelce dinlenmeye KESİNKES k...

Devamı »

Fırında Patatesli Palamut

<div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"></span></div><div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/palamut_balik_.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/palamut_balik_.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></span></a><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Malzemeler:</strong><br /><span style="color:#660000;">1 orta boy palamut, 3 küçük baş soğan, 3 adet domates, 5 adet yeşil sivribiber, 1/2 bağ maydanoz, 1,2 fincan zeytinyağı, 1/2 tatlı kaşığı tuz, 1/2 limon suyu</span></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><br /><strong>Hazırlanışı:</strong><br />Dilimlenmiş balığı suyunu süzdürdükten sonra tuzlayarak bir kaba koyun. Yarım halka şeklinde ince ince kesilen soğanı zeytinyağında, hafif pembeleşinceye kadar kavurun. Kabukları ve çekirdekleri çıkarılmış kuşbaşı doğranmış domatesleri, küçük doğranmış sivri biberleri soğanların üzerine ekleyin, hepsini karıştırarak pişirin.<br />Hazırlanan harcın 2/3’ünü bir tepsiye kıyılmış maydanozla birlikte yayın. Palamut dilimlerini bu harcın üzerine dizin. En üste de harcın geri kalanını maydanozla birlikte koyun.<br />Tepsideki balığı 30 dakika süreyle ya ocakta üstüne kapak kapatarak veya orta ısıdaki fırında üstü açık olarak pişirin. Ilık veya soğuk olarak, arzuya göre limon suyuyla tadlandırarak yiyebilirisinz.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">Afiyet olsun...</span><br /><br />Tarif(Alıntı): </span><a href="http://www.ntvmsnbc.com/news/112180.asp"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Ntvmsnbc</span></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"> </span></div>

Fırında Patatesli Palamut

Malzemeler: 1 orta boy palamut, 3 küçük baş soğan, 3 adet domates, 5 adet yeşil sivribiber, 1/2 bağ maydanoz, 1,2 fincan zeytinyağı, 1/2 tat...

Devamı »

Soğuk Nane Çayı

<blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p></p><p></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/nane%3F%3Fay%3F%3F_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p></blockquote>Dün akşam eve gittiğimde annemin benim için hazırladığı bol domates soslu patlıcan közlemesi duruyordu mutfakta. Yalnız yemek yiyeceğim akşamlardan biriydi yine. Kızartmak için buzdolabından kendime bir dilim ekmek çıkarırken mis kokulu nanelerle karşılaştım. Bir de bol naneli salata mı yapmalı düşüncesi aklımdan geçtiyse de, patlıcan salatası yeterli dedim (naneyi onun içinde de severim, ayrı) ve poşeti geri bıraktım. Birkaç dakika sonra mutfağa tekrar girdiğimde ne yapacağımı biliyordum:) Hemen ocağa sıcak su koydum, ben tepsimi hazırlayana kadar kaynadı ve naneleri atıverdim içine!<br /><br />Yazın sıcak gündüzlerinde ve akşamlarında (ve tabi tüm zamanlarda) yapay / katkılı / boyalı içeceklerden ne kadar kaçıyorsam, doğal lezzetli, ev yapımı serin içecekleri de o kadar seviyorum. Sıkça hazırlıyorum böyle içecekleri.. Hiç olmazsa kışın sıcak içtiğim meyve çaylarının soğuk versiyonlarını yapıp kaldırıyorum buzdolabına. Fazla şekerli olmalarını istemediğim için çoğu kez balla tatlandırıyor, hatta bazen onu da koymuyorum.<br /><br />Nane; salatalara ve tuzlu hamur işlerine yakıştığı gibi, tatlı-serin yiyecek ve içeceklerle de son derece uyumlu bir güzel ot. Limonataya yaptığı katkıyı son derece severim mesela! Ama bu kez sadece onunla hazırladım soğuk çayımı. Mutfakta o akşamki maceralar (gül böreği denemesi, börek uzmanı anneyle "bırak da kendi kendime börek yapabileyim" tartışması, sonra anneye soru sormak gerekince gönlünü alma çabaları:) bitince de kendime çayımdan bir bardak doldurup gazetelere nihayet göz atabilmek üzere koltuğa yayıldım. Çayım güzel olmuş! İşte onun basit mi basit tarifi:<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 1/2 demet taze nane<br />- 1 lt su<br />- 1 yemek kaşığı bal<br />- Limon dilimleri, buz, nane yaprakları...<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><p>1. Suyu tencereye koyup kaynatın. Kaynadıktan sonra altını kapatın, taze naneleri suyun içine atın ve delikli kepçeyle üzerlerinden bastırın. Yaklaşık 10 dk bekletin. </p><p>2. Süzgeçten geçirerek naneleri çıkartın. Ilındıktan sonra içine balı ekleyip eriyene kadar karıştırın (daha tatlı severseniz bal miktarını artırabilirsiniz).</p><p>3. Çayınızı sürahiye doldurarak buzdolabına kaldırın. Servis yaparken bardaklara birer limon dilimi koyup nane yaprakları ile süsleyebilirsiniz. Dilerseniz buz ekleyin.<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/nane%3F%3Fay%3F%3F_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Haftasonu (benim için sadece Pazar günü) planları arasında evde oturup Citizen Kane'i bilmemkaçıncı kez izlemek, izlerken film üzerine yazılmış bir kitabı da okumak, film arası çay molası yapmak için <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2006/03/windbeutel-rzgar-torbas.html">rüzgar torbalarının </a>tuzlu versiyonunu denemek, akşam yemeği için hafta içinde uğraşılamayan zor (!) bir yemek yapmak gibi şeyler var. Şimdilik planlar böyle...<br /><br /></p>

Soğuk Nane Çayı

Dün akşam eve gittiğimde annemin benim için hazırladığı bol domates soslu patlıcan közlemesi duruyordu mutfakta. Yalnız yemek yiyeceğim akşa...

Devamı »

Humus

<blockquote></blockquote><p><br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/humus_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong>"War of the Worlds"</strong> <em>(Dünyalar Savaşı)</em> filminde çocuklarını uzaylı istilasından korumaya çabalayan baba rolündeki Tom Cruise, kızının yediği humusu tattığında annesinin müdavimi olduğu vejetaryen lokantasından alınmış bu mezeden hiç hoşlanmamış, hatta hoşlanmadığını hoş olmayan bir şekilde ifade de etmişti:) Benimse humusa karşı zaten merakım vardı, ama bu sahneden sonra iyice merak eder olmuştum! Yememiştim daha önce, yapmamıştım da. Nasıl olur demeyin, evin babası farklı tatlara sımsıkı kapalı olunca, evin annesi çocuklarını pekçok farklı yemekle tanıştıramamıştı haliyle, ama en azından öğrendikten sonra kendim için deneyebilirdim.<br /><br />Yine de, acaba annem yer mi, ya da bakalım ben sever miyim diye tereddüt ettiğim için denemeyi sürekli erteledim. Tahin bana hep "tatlı" çağrıştırır, belki de bu yüzden.. Bizde bazen hamur işlerine koyulur tahin, çoğu zamansa pekmez veya şekerli su ile inceltilerek ekmek banılan kışlık bir ısıtıcı, yemek tamamlayıcı olarak görülür. Yemek yetmeyecek gibiyse ya da hafifse annem hemen bir tabak tahin hazırlayıp çoğu akşamı kurtarmıştır çocukluğumdan beri. Gerçi küçükken ekmeğimi bol keseden bandığım o muhteşem lezzete artık biraz daha temkinli yaklaşıyorum ya neyse, konumuz bu değil!<br /><br />Mutfaktaysan ve hayatın boyunca aynı şeyleri yemek / yedirmek niyetinde değilsen cesur olacaksın... Geçen yaz yaptığım bir salataya gözümü kapatıp "ne olursa olsun" diyerek tahin koymuş, limonla birleşen tahinin lezzetini damağım ilk başta biraz yadırgamış olsa da yedikçe hiç fena değilmiş diye düşünmüştüm. Ama hadi artık humus da yapayım demem birazcık (!) daha zaman aldı. Sonunda geçen hafta Cumartesi akşamından nohutlarımı ıslatıp, ertesi gün yapmaya karar verdim. Hatta hazır cesareti toplamışken bir de yanına felafel yapayım dedim.<br /><br />Ertesi gün, ıslattığım nohutların yarısını humusa, yarısını da felafele ayırarak işe giriştim. Her ikisi de hazır olduğunda iki kişilik soframızı süsleyip püsleyerek annemi çağırdım. Humus ve felafel birbirine gerçekten yakıştı ve özellikle humus, annemden beklemediğim kadar övgü alarak beni şaşırttı! Felafel ise malesef yeterince başarılı sayılmazdı. İlk deneme için bu normal kabul edilebilir dedik, ama denemelerim sürecek tabi! O yüzden bugün sadece humus tarifini paylaşacağım, içime sinen bir felafel yapmayı başarırsam onu ileride ayrıca yazarım.<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/humus_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Yemek tariflerinin evrenselleşmesini, sonunda nerede ve nasıl doğduğu unutulacak kadar yayılmasını, girdiği her kültürde farklılaşıp zenginleşmesini, damak tadlarına göre çeşitlenmesini severim ve bunu hem mutfağın mantığına, hem de insanın doğasına uygun bulurum. Ama yine de farklı bir lezzetle karşılaştığımda orjinini merak ederim. Humusu da aynı şekilde merak edip internette biraz araştırdım ve kafam karıştı! Humusun Akdenizli bir meze olduğunu ve Türk mutfağına ait olduğunu yazanlar olduğu gibi Ortadoğu mutfağına ait olduğunu söyleyenler de vardı. Aslında "hummus" sözcüğünün Arapça'da nohut anlamına geldiğini, Suriye'de de Humus şehri bulunduğunu öğrenince ikincisi daha mantıklı geldi bana. Diğer taraftan humusun Tarsus mutfağına ait olduğunun tescillenmesi için 2005 yılında başvuru yapıldığını okudum ama sonuç ne oldu bilmiyorum. <a href="http://tr.wikipedia.org">Wikipedia</a>'daki diğer bilgilere göre humus, Arap ülkeleri ve bizim dışımızda Ermenistan ve Yunanistan'da da yaygın olarak yapılıyor ve daha çok kahvaltılık olarak değerlendiriliyormuş. Son dönemlerde Avrupa ve Amerika'da da popüler ve cips eşlikçisi bir meze haline gelmiş...<br /><br />Bu fazlaca uzayan girişi noktalayıp tarife geçmeden önce, humusun bol miktarda kaliteli protein içeren son derece sağlıklı ve besleyici bir meze olduğunu belirtmekte yarar var... Yiyiniz, yediriniz:)<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><strong>(3-4 kişilik)</strong><br /><br />- 3/4 su bardağı nohut<br />- 3 diş sarımsak<br />- ½ çay bardağı tahin<br />- 1 limonun suyu<br />- 1 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- 1 çay kaşığı deniz tuzu<br />- 1 çay kaşığı pul biber<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Nohutları geceden suya ıslatarak bekletin. Gece ıslatmayı unutursanız 8 saat önceden, mesela sabahtan da ıslatabilirsiniz.<br /><br />2. Ertesi gün nohutların suyunu süzüp bir tencereye alın, üzerlerine sıcak su ekleyin, daha kolay yumuşamaları için biraz tuz ilavesiyle haşlayın. Haşladığınız suyu atmayın, humusun kıvamına göre kullanmanız gerekebilir.<br /><br />3. İyice yumuşayan nohutları soğuduktan ya da ılındıktan sonra robota alın. Soyduğunuz sarımsakları, tahini, zeytinyağını, limon suyunu, tuzu ve pul biberi ekleyip robotu çalıştırın, karışımı püre haline getirin.<br /><br />4. Humus hazır bile! Şimdi kıvamını kontrol edin, eğer ekmeğe sürülecek kıvamdan daha sert olduysa nohutun haşlama suyundan gereken miktarda ekleyin. (Ben 1-2 kaşık kadar ekledim.) Üzerini dilediğiniz şekilde süsleyebilirsiniz...<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/humus_3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Son olarak birkaç servis alternatifi:<br /><br />1. Humusu kahvaltıda ya da ikindi çaylarında -tercihe göre tek kişilik minik kaseler içinde- servis ederek ekmek üstü yapabiliriz. Ekmek yerine pide veya lavaş da olabilir. Biz kızarmış nohut mayalı ekmekle birlikte pek sevdik! </p><p>2. Felafel için yoğurda alternatif bir sos olarak kullanabiliriz.<br /><br />3. Sevdiğimiz çiğ sebzeleri çubuk şeklinde hazırlayarak humusu dip olarak kullanabiliriz. </p><p>4. Ev yapımı kepekli bir somun arasına bolca sürdükten sonra, domates, salatalık ve yeşillik ilavesiyle kendimize güzel bir sandviç hazırlayabiliriz. Hızlı ve çabuk, ama besleyici bir öğle yemeği alternatifi olur.<br /></p>

Humus

"War of the Worlds" (Dünyalar Savaşı) filminde çocuklarını uzaylı istilasından korumaya çabalayan baba rolündeki Tom Cruise, kız...

Devamı »

Semizotu Yemeği

<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">Hafif yemeklere duyulan sempatinin ve ihtiyacın arttığı bugünlerde, zaten ağır yemekler barındırmayan menümüze bu basit ve sade, ama çok sağlıklı ve lezzetli semizotu yemeğini eklemek istedim.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgZ9ofU-ONVoLEgJgmyzJr2P4UK6_vIn2ObxzK2ez45GfPdMUnDWwGXLU2w0FtZ2HYKvTiVeJFXEKJ3l5h2sNPD9CmLh3LuhwRC-rTVDEQH4Iq_rOwOk43tSJKyFVDwTEqVoa6dAhVzVMv/s1600/semizotu-yemegi-tarifi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofolow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Yoğurtlu Semizotu Yemeği Tarifi"><img alt="Yoğurtlu Semizotu Yemeği Tarifi" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgZ9ofU-ONVoLEgJgmyzJr2P4UK6_vIn2ObxzK2ez45GfPdMUnDWwGXLU2w0FtZ2HYKvTiVeJFXEKJ3l5h2sNPD9CmLh3LuhwRC-rTVDEQH4Iq_rOwOk43tSJKyFVDwTEqVoa6dAhVzVMv/s640/semizotu-yemegi-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><br />Geçenlerde bir yazımda annemin <a href="http://www.sibelinkahvesi.com/2006/05/armut-kurabiye-ve-haftasonu-srprizi.html" title="Semizotu"><strong>semizotundan bahsetmiştim</strong></a>, kahvenin müdavimlerinden sevgili Nurten Hanım da beni her zaman mutlu eden ve gülümseten maillerinden birini yollayarak tarifini istemişti. Bizde yaz boyunca çok sık yapılan bir yemektir, annem son yaptığında Nurten Hanım'ın bu ricasını ve verdiğim sözü hatırladım, tabağımı temizlemeden önce hemen fotoğrafladım.<br /><br />Ben semizotunu çiğ yemeyi severim aslında, özellikle bol sumaklı ve domates-soğanlı salatasına bayılırım. Bir de tabi salatalıkla birlikte süzme yoğurda karıştırıldığı versiyonu vardır soframızdan eksik olmayan.. Yemeği de fena olmaz tabi! Annem çok az pirinç atar bu yemeğe, benim pek hoşlanmadığımı bildiği için. Bazen de pirinç yerine bulgur atmasını isterim. Bu kez yaptığında ise Sade'nin kepekli organik bulgurundan koymasını söyledim. Böyle çok daha lezzetli ve tabi sağlıklı oldu.<br /><br />Tarifi pekçok kişinin bildiğini düşünüyorum ama bilmeyenler ya da hatırlamak isteyenler için iyi olabilir diye ekliyorum. İşten eve gelince de hemen yapılabilecek yemeklerden. Annemin anlatımıyla, işte <strong>bizim usül zeytinyağlı semizotu yemeği</strong>.. Sıcakken de soğukken de güzel. Ama bence en güzeli ılık yemek, tüm zeytinyağlılarda olduğu gibi.<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li>1 bağ semizotu</li><li>1 orta boy kuru soğan</li><li>1 kahve fincanı zeytinyağı</li><li>1 yemek kaşığı domates/biber salçası</li><li>2 olgun domates</li><li>1 yemek kaşığı bulgur/pirinç (tercihe göre)</li></ul><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><br /><ol><li>Semizotunu yıkayıp temizleyin, fazla küçültmeden doğrayın, bir kenarda bekletin.</li><li>Küçük bir tencereye zeytinyağını koyun, yemeklik doğradığınız soğanları pembeleştirin. Soğanlar pembeleşince salçayı ekleyip karıştırın.</li><li>Domatesleri küp küp doğrayın, tencereye ekleyin. Semizotlarını da ekleyin, tuzunu atın ve tencerenin kapağını kapatın, kısık ateşte pişmeye bırakın.</li><li>Semizotu suyunu salınca 1 kaşık kadar bulgur ya da pirinç ekleyin. Yemeğiniz kısık ateşte kendi suyuyla pişecektir. Ancak biraz daha sulu severseniz su ekleyebilirsiniz. Bulgur ya da pirinç yumuşadıktan sonra altını kapatın.</li></ol><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgG2ql95zuhcVHJehY8tX7pGaaQ1d22FdaBaEPdRY0ZdA_cH5cjDTG2MCWEEJLfEItwzyX5A1eIFl-FWUwcCh4UwKRoQ5T7-lPtwRToBOg4HuXu2FX-KP4gl4DiTS2Bh3PDadLp_uZwELcL/s1600/yogurtlu-semizotu-yemegi-tarifi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Yoğutlu Semizotu Yemeği Tarifi"><img alt="Yoğutlu Semizotu Yemeği Tarifi" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgG2ql95zuhcVHJehY8tX7pGaaQ1d22FdaBaEPdRY0ZdA_cH5cjDTG2MCWEEJLfEItwzyX5A1eIFl-FWUwcCh4UwKRoQ5T7-lPtwRToBOg4HuXu2FX-KP4gl4DiTS2Bh3PDadLp_uZwELcL/s640/yogurtlu-semizotu-yemegi-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><div><br /></div><i>Semizotuna yoğurt çok yakışır.. Dilerseniz yemeğinizin üzerine süzme yoğurt döküp pul biber serperek servis yapabilirsiniz. Ayrıca yanında güzel bir makarna servis önerisidir!</i>

ege ot yemekleri semizotu Yoğurtlu Zeytinyağlı Semizotu Yemeği

Hafif yemeklere duyulan sempatinin ve ihtiyacın arttığı bugünlerde, zaten ağır yemekler barındırmayan menümüze bu basit ve sade, ama çok sağ...

Devamı »

Menemen Yatağında Omlet

<p></p><blockquote></blockquote><p></p><p><br /> </p><blockquote></blockquote><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/menemen&omlet1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/menemen%26omlet1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bir şeyin "yatağında" servis edilen bir başka şey, daha doğrusu yemeklere verilen bu tarz isimler beni hep gülümsetmiştir. Çoğu kez zorlama olduğunu düşünsem de bazen eğlenceli bulurum böyle yemek isimlerini. Ama günün birinde böyle bir isim kullanacağımı kesinlikle düşünemezdim, buyrun, bu da oldu işte! </p><p>Efendim tarifimizin tam ismi "menemen yatağında soya soslu omlet şeritleri", ama biz herhangi bir otelin özel kahvaltı menüsünü oluşturmadığımız için bu kadar havalı bir isme gerek yok dedik:)) Bu tabak sadece annemle ikimizin Pazar keyfinden ibaret! Ama gözümüze pek hoş gözüktüğü için -Kahve'nin kahvaltılıklar bölümünün fakirliğini de gözönüne alarak- paylaşayım istedim. Belki sizin haftasonu kahvaltınız için de bir fikir olur.</p><p>Pazar kahvaltısında omlet, olmazsa olmazlar arasındadır bizde. Omlet yoksa haşlanmış yumurta var demektir (ki Ev Cini'nin geçenlerde paylaştığı <a href="http://www.evcini.com/2006/06/i_i_i.html">tekniklerle</a> bundan sonra çok daha mükemmel yumurtalar pişirileceği kesin gözüküyor), yani yumurta olmazsa olmaz desek daha doğru olur. Menemen zaten bir yaz klasiğidir; bizde genelde yemek olarak düşünülse ve çoğu kez akşam yemeği için pratik birşeyler gerektiğinde hazırlansa da, soğansız versiyonuyla kahvaltı sofrasındaki yerine de itiraz edilmez...<br /><br />Fikrini Yemek Zevki dergisinin eski sayılarından birinden aldığım bu tarifte ise yumurta ve menemen farklı bir şekilde biraraya getiriliyor, yumurtayı içine kırmak yerine krep gibi pişirip dilimliyor ve menemen üzerine yerleştiriyorsunuz. Basit bir tarif, kahvaltı masasına oturanlar için hoş bir sürpriz oluyor:)<br /><br /><strong>Malzemeler:<br /><em>(2 kişilik)</em></strong></p><p>- 2 adet yumurta<br />- 2 adet domates<br />- 2 adet sivri biber<br />- 1 tatlı kaşığı soya sosu<br />- 1 tatlı kaşığı su<br />- Küçük bir tutam taze fesleğen<br />- 2 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- Tuz, karabiber<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Domateslerin kabuklarını soyup küp küp doğrayın, biberleri ince ince kıyın. Tuz ve karabiber serptikten sonra 1 kaşık zeytinyağı ile tavada bir müddet soteleyin. İnce kıyılmış fesleğeni serpiştirip altını kapatın.<br /><br />2. Yumurtaları soya sosu ve su ile incelterek iyice çırpın. Küçük bir teflon tavayı kalan yağ ile her defasında yağlayarak, yumurtaları krep yapar gibi 3 seferde pişirin. Hazırladığınız omletleri üstüste koyarak rulo yapın, bıçakla incecik dilimleyin. </p><p>3. Menemeni servis tabağına alın. Hazırladığınız omlet şeritlerini üzerine yerleştirin. Dilerseniz maydonozla süsleyerek sıcak sıcak servis yapın. </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/menemen%26omlet_2.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Omlet tabağımızı masamızın göbeğine oturtup, peynir-zeytin-reçel tabaklarını çevresine sıraladıktan ve çaylarımızı doldurduktan sonra masayı pencere kenarına taşıdık annemle. Evet, masayı sonradan taşıdık! Canımız öyle istedi aniden, sokağa karşı bol güneşli bir kahvaltı yapalım istedik. Ama bir vakitler küçük kentimizin dağlarını bile rahatça görebildiğimiz penceremizden şimdi neredeyse karşı komşunun mutfağını görmekte olduğumuzu farkettik birden. Ve etrafımızı çevreleyen apartmanlar arasında iki katlı eski evimizin karikatür gibi ufacık kaldığını, diğer taraftan artık kentin iyice merkezinde olduğumuzu düşündük. Eskiden bizim mahalleden biraz daha ötesi zeytinlikken, dayımların evinden sonra incir ağaçlarıyla dolu tarlalar uzanıyorken, kent orada "bitiyorken", biz ne zaman merkezde kalıverdik, ne zaman bu kadar apartman ve site tarafından çevrelendik, insanlar ne zaman her yere minibüslerle taşınır oldu, ne vakit böyle "tıklım tıklım" olduk, bilmiyorum.<br /><br />Yahu anne, bizim taşra hangi arada kentliğe terfi etti de haberimiz olmadı?<br /><br />Ne zaman büyüdü de, "ben biraz daha büyüsem var ya, metropol bilem olurum!" diye kafa tutmaya başladı? Baksana alışveriş merkezimsi Kipa'mız bile var artık, insanlar alışkın olmadıkları o dev alanda, şartlı refleks halinde, devasa alışveriş arabalarını acemi manevralarla kullanıp oradan oraya heyecanla gezinerek aslında hiç ihtiyaçları olmayan şeyleri alıyorlar durmadan... Bazen bakkaldan irmik almaya gönderildiğim 7 yaşındaki halimi anımsıyorum, evimize yürüme mesafesindeki Kipa'ya giderken.<br /><br />Ne zaman "büyüdük" sahi biz?<br /><br />Çayımdan bir yudum aldım.<br />"Haftaya buraya oturmayalım, eski yer iyiydi" dedi annem.<br /></p>

Menemen Yatağında Omlet

Bir şeyin "yatağında" servis edilen bir başka şey, daha doğrusu yemeklere verilen bu tarz isimler beni hep gülümsetmiştir. Çoğu k...

Devamı »

Patlıcanlı Esmer Pilav

<span style="font-size: large;">Pilavı nasıl seversiniz? Nasıl yersiniz? Ben pilavı bizzat ana yemek olarak düşünmeyi seviyorum. Biliyorum, yemek kültürümüzde pilav ya da makarna yardımcıdır, ana yemeğin yanında yenir çoğu kez. Tamam, kuru bakliyatların yanında pilava benim de itirazım olmaz ama yine de ben yemeğimin yanında sadece ekmek yemeyi daha çok severim. <strong>Pilav</strong> da ayrı bir yemek olsun bana, o yüzden de zengin olsun isterim. Bol malzemeli olsun, sebzeli, hatta bazen fıstıklı, üzümlü, bol baharatlı olsun, yanında kocaman bir tabak salatam ya da belki ayranım veya yoğurdum olsun. Daha ne isterim?</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTDSQlgsR2u-oxBSHf5tCnXEP9Xn8qi2wGDNLKCGaAfMMoZXncTYtYH3UnrjHzG2MeiPUGQ26Rq3HmkJVGYdTMxPEFt9NWRwFbIHunxiQUBKkp4f0NC42RkgfyTsnh0uzi48sOQIhyphenhyphen2dc/s1600/patlicanli-esmer-pilav.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Patlıcanlı Esmer Pilav Tarifi" border="0" class="photo" height="480" itemprop="image" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhTDSQlgsR2u-oxBSHf5tCnXEP9Xn8qi2wGDNLKCGaAfMMoZXncTYtYH3UnrjHzG2MeiPUGQ26Rq3HmkJVGYdTMxPEFt9NWRwFbIHunxiQUBKkp4f0NC42RkgfyTsnh0uzi48sOQIhyphenhyphen2dc/s640/patlicanli-esmer-pilav.jpeg" width="640" /></a></div><div style="text-align: left;"><br /></div><br />Beyaz pirinç yerine mümkün olduğu kadar esmerini tercih ettiğimi daha önce yazmış, esmer pirincin özelliklerinden de uzun uzun <a href="http://www.sibelinkahvesi.com/2006/04/i-pilavn-esmeri.html" title="Esmer iç pilav tarifi">bahsetmiştim. </a>O yüzden tekrar etmeyeceğim, ama bugün bu harika besinle yapabileceğiniz bir başka pilav tarifini daha paylaşmak istiyorum. Dilerseniz bu <strong>esmer pilavı</strong> beyaz pirinç ile de yapabilirsiniz elbette..<br /><br />Yaz boyunca pekçok kişi gibi ben de patlıcankolik oluyor ve patlıcanla yapılabilecek her türlü yemeği hiç bıkmadan her gün yiyebilecek duruma geliyorum. Hele yer ocaklarındaki közlere gömülen patlıcanlarla yapılan <a href="http://www.sibelinkahvesi.com/2005/08/yourtlu-kzleme.html" title="Yoğurtlu Közleme Tarifi">közlemeler</a>, nar ekşili salatalar, tazecik bostan patlıcanlarıyla yapılan kavurmalar öyle sık yeniyor ki bizde, sanırsınız pazarda başka sebze yok! Yaz sonunda da acı bir hüzün çöküyor içime tabi.. Patlıcan gerçekten bağımlılık yapıyor, buna eminim artık.<br /><br /><span itemprop="description">Çok sevdiğim <strong>patlıcanlı pilavı</strong> esmer pirinçle ilk kez denedim. Genelde patlıcanlar kızartılarak yapılır bu pilav, ama ben daha hafif olsun diye kızartmak yerine az yağda kavurdum. Esmer pirinç ise yine pişinceye kadar sabır sınırlarımızı zorladı.</span> <em>(buradan aldığım ders: işten eve çok aç gelince esmer pilav yapmaya kalkışma!) </em>ama yine de beklediğimize değdi:)<br /><br /><h2> Esmer Pilav İçin Malzemeler (<span itemprop="recipeYield">3 Kişilik</span>)</h2><ul><li itemprop="ingredients">2 adet iri patlıcan</li><li itemprop="ingredients">1 su bardağı esmer pirinç</li><li itemprop="ingredients">3 su bardağı sıcak su</li><li itemprop="ingredients">1 orta boy kuru soğan</li><li itemprop="ingredients">1 orta boy domates</li><li itemprop="ingredients">1/4 su bardağı zeytinyağı</li><li itemprop="ingredients">Deniz tuzu, karabiber</li></ul><h2> Yapılışı</h2><ol itemprop="recipeInstructions"><li>Patlıcanları alacalı olarak soyun, küp küp doğrayın. Acı suyunun çıkması için tuzlayıp kevgire bırakın.</li><li>Zeytinyağını pilav tenceresinde ısıtın, ince doğradığınız soğanı hafifçe pembeleştirin. Rendelediğiniz domatesi ekleyin. Pirinçleri de ekleyerek bir müddet kavurduktan suyunu ve tuzunu koyun, kapağını kapatın ve kısık ateşte suyunu çekene kadar (yaklaşık 45 dk) pişmeye bırakın.</li><li>Bu arada bekleyen patlıcanları yıkayıp kurulayın, teflon bir tavada çok az zeytinyağını ısıtıp patlıcanları içine atın. Kapağını kapatın, yumuşamaya başladıklarında arasıra karıştırarak, güzelce kızarana kadar kavurun.</li><li>Suyunu çeken pilavınızın altını kapatarak 10 dk dinlendirin. Daha sonra patlıcanlarla harmanlayarak servis yapabilirsiniz.</li></ol><em><b>İpucu :</b> Beyaz pirinçle yapmak isterseniz 1 bardak pirinç için 1,5 bardak su kullanarak aynı şekilde pişirebilirsiniz. Pişme süresi daha kısa olacaktır.</em><br /><br />Yanında bir "pilav"ımız daha vardı, <a href="http://www.sibelinkahvesi.com/2005/08/ingene-pilav.html" title="Çingene pilavı tarifi">çingene pilavı</a>! Annemin canı istemişti, ben sofra hazırlarken yapıverdi bizim meşhur salatamızı. "Zaten sen pilav yapmasaydın sadece bunu yiyecektim bu akşam" dedi. "Ben de zaten pilavla birlikte sadece soda içmeyi düşünüyordum, senin pilavından da alırım artık!" dedim. :)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVt8vvilSrPphzMgrgiM0E-1YCmrtnN8_1cxzfxQCpHVL9XC4CEr-RHz79XYcizPFMAsokgMSv02ckHEYx7sq89O9E-dzO8DsdBCh_8ZkXYjnbwQuZKTqvZTz5vErip_en7eZDfD18_hk/s1600/patlicanli-esmer-pilav-tarifi.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Patlıcanlı Esmer Pilav" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVt8vvilSrPphzMgrgiM0E-1YCmrtnN8_1cxzfxQCpHVL9XC4CEr-RHz79XYcizPFMAsokgMSv02ckHEYx7sq89O9E-dzO8DsdBCh_8ZkXYjnbwQuZKTqvZTz5vErip_en7eZDfD18_hk/s640/patlicanli-esmer-pilav-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Biz böyleyiz işte, otlar, sebzeler, hafif yemekler, salatalar...<br /><br />... mevsim yaz!<br /><br /><em><span style="font-size: large;">Bir de rota deniz kıyılarına doğru çevrilse yavaştan... Sofralar batan güneşe karşı kurulsa yosun kokan kıyılarda... Bir kadeh şarap olsa, birkaç da meze tabağı yanında, yetse bana... Fonda Müzeyyen Senar, Safiye Ayla olsa, öyle güzel söyleseler derinlerden, eskilerden... Sonra uzanıp sessizce bir hamağa, Selim İleri okusam uyuyup kalana dek...</span></em>

esmer pirinç Kolay Tarifler patlıcan pilav pirinç Patlıcanlı Esmer Pilav

Pilavı nasıl seversiniz? Nasıl yersiniz? Ben pilavı bizzat ana yemek olarak düşünmeyi seviyorum. Biliyorum, yemek kültürümüzde pilav ya da m...

Devamı »

Limonlu Puding

<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">Son zamanlarda hemen her gün bir kup sütlü tatlı yiyorum. Kuplarım minik olduğu ve tatlılarım hafif olduğu için de bunda hiçbir sakınca görmüyorum. Sütlü tatlıları yaz–kış her zaman tercih ederim zaten, ama yazın sıcak günlerinde bu serin kupların çok daha cazip oldukları bir gerçek. Özellikle de günün sonunda evde ayaklarınızı uzatıp dinlendiğiniz saatlerde bunlardan birini kaşıklamak son derece keyifli.</span><br /><br /><div style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" border="0" height="480" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/limonlupuding_1.jpg" style="display: block; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; text-align: center;" width="640" /></div><br />İşte son günlerde yaptığım tatlılardan birisi bu; limonlu puding. Son derece basit, ama hafif ve hoş aromalı bir tatlı oldu. Hatta benim için fazlasıyla hafif oldu çünkü içinde şeker bile yoktu! Şöyle ki, tatlım şeker içermiyor ama onun yerine geçen, kalorisiz ve doğal (bitkisel) tatlandırıcı "stevia" içeriyordu. Tijen ablamın sık sık <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com/2006/05/ayn-mayas.html" rel="nofollow" title="Mutfakta Zen">bahsettiği</a>, benimse buralarda bulamayacağımın kesin olduğu ve "ama ben de şekersiz tatlılar yapmak istiyoruuum!" diyerek çok kıskandığım stevia tatlandırdı tatlımı. Nereden buldum dersiniz? Sevgili Türkmenciğim gönderdi onu bana, taa Güney Afrikalardan! Canım dostumun Türkiye tatiline gelirken benim için topladığı harikalar arasındaki beyaz tozun stevia olduğunu hemen tahmin etmiş, yazdığı notta da tahminim doğrulanınca çocuklar gibi sevinmiştim. O zamandan beri birkaç kez kullandım steviayı, özellikle tatlı krizimin durdurulamaz hale geldiği ve kendimden korktuğum (!) günlerde gerçek anlamda kurtarıcıydı.<br /><br /><strong>Stevia</strong> ile ilgili bilgiler için <a href="http://www.stevia.com/" rel="nofollow" title="Stevia">şu</a> linki tıklayabilirsiniz, İngilizce bir site gerçi. <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com/" rel="nofollow" title="Mutfakta Zen - Tjien">Mutfakta Zen</a>'in arşivine de bakabilirsiniz tabi, Tijen abla genelde onunla yapar tatlılarını. Benim kullandığım, yani toz haline getirilmiş ve pudra şekeri görünümündeki stevia sanırım Türkiye'de bulunmuyor ama stevia bitkisini doğal ürün dükkanlarında bulmak ya da internetten sipariş vermek mümkün. Yurtdışında yaşayanlar sanırım çok daha rahat bulabilirler.<br /><br />Tarifi normal şekerle veriyorum, ben az tatlı sevdiğim için 1 tatlı kaşığı toz stevia kullandım, bu da sanıyorum 3/4 bardak şekerin vereceği tadı veriyor. Diyetteyseniz ve stevianız yoksa bile bu pudingi yapıp rahatlıkla yiyebilirsiniz, az kalorili olması için az şekerli yaparsınız olur biter. Ama lütfen yapay tatlandırıcı kullanmayın, aspartamın verebileceği zararlar her ne kadar kanıtlanmış değilse de, ne olur ne olmaz!<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">Malzemeler </span><em><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">(8 adet mini kup için)</span></em><br /><ul><li>1 lt yağsız süt</li><li>1 su bardağı şeker</li><li>1 su bardağı su</li><li>1/2 su bardağı un*</li><li>1 adet yumurta</li><li>1 limon kabuğu rendesi</li></ul><em>* Bu miktardaki un, bizim sevdiğimiz gibi az yoğun bir puding için yeterli ama siz daha yoğun kıvamlı severseniz miktarı biraz artırabilirsiniz.</em><br /><em><br /></em><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><br /><ol><li>Sütü ocağa alıp kaynatın, kaynadıktan sonra şekeri ekleyip eritin.</li><li>Ayrı bir yerde unu ve yumurtayı 1 bardak ılık su ile iyice ezin, topak kalmaması için süzgeçten geçirin. Kaynayan süte bu karışımı yavaş yavaş akıtarak karıştırın.</li><li>Limon kabuklarını da ekleyin, karışım tekrar kaynadıktan sonra 5 dk daha kısık ateşte pişirin. Kaselere alarak soğutun, serin serin servis yapın...</li></ol><br /><img alt="" border="0" height="640" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/limonlupuding_2.jpg" style="display: block; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; text-align: center;" width="480" /><br /><br /><em>Günde 2 porsiyon süt ürünü tüketmemiz gerektiği düşünülürse, böyle bir minik kup, günlük ihtiyacımızın 1/4'ünü karşılayabiliyor. Üstelik tatlı tatlı:)</em>

limonlu puding stevia süt Tatlı Limonlu Puding

Son zamanlarda hemen her gün bir kup sütlü tatlı yiyorum. Kuplarım minik olduğu ve tatlılarım hafif olduğu için de bunda hiçbir sakınca görm...

Devamı »

Ali Nazik

<div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/alinazik_.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/alinazik_.jpg" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" /></span></a><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Malzemeler:</strong><br /><span style="color:#660000;">3 orta boy bostan patlıcan, 1,5 bardak süzme yoğurt, 2-3 diş sarımsak, karabiber, kırmızı biber, kuru nane, tuz, 4-5 yemek kaşığı zeytin yağı, 1 adet domates</span><br /><br /></span></span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Yapılışı:<br /></strong>1- Öncelikle patlıcanları ocağınızın üzerinde veya mangalınızda közleyin ve kabuklarını temizleyin. Salata tahtanızın üzerinde ince ince kıyın.<br /><br />2- Hazırladığınız patlıcanları geniş bir tabağa alın ve içerisine yağı, karabiberi, kırmızı biberi, naneyi, tuzunu ve yağını da ekledikten sonra çatalın tersiyle karıştırarak biraz ezin.<br /><br />3- Ayrı bir tasta sarımsakları az bir tuzda ezip üzerine yoğurdu da ilave edin ve çok sulu olmaması şartıyla sulandırarak karıştırın. Patlıcanların üzerine ilave edip iyice karıştırın.<br /><br />4- 1-2 kaşık yağı tavanıza alın ve rendelediğiniz 1 adet domatesi biraz soteleyin, ardından biraz tuz ve nane yapın ve bu karışımı servis tabağına yaydığınız patlıcanın üzerine dökün.<br /></div></span></span><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#cc0000;">Afiyet olsun...</span></div><div align="justify"><br /><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><strong><span style="color:#cc0000;">Not:</span></strong> <em>Bazen üzerine domates yerine kıymalı soğanlı biberli ve domatesli yaptığım karışımı döküp üzerinede maydonaz ilavesi yapıyorum ve çok güzel oluyor.</em> </span></div>

Ali Nazik

Malzemeler: 3 orta boy bostan patlıcan, 1,5 bardak süzme yoğurt, 2-3 diş sarımsak, karabiber, kırmızı biber, kuru nane, tuz, 4-5 yemek kaşığ...

Devamı »

Fellah Köftesi

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/fellah_k??ftesi2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/fellah_k%3F%3Fftesi2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Benim için nostaljik tatlar içeren bir yemek fellah köftesi... İlk kez tattığım bir yemek aynı zamanda! Bu nasıl oluyor diyeceksiniz:) Şöyle ki; vejetaryen beslenmeye karar verdikten sonra ilk yaptığım şey bilgi edinmekten önce yemek tarifleri araştırmak olmuştu! Zaten fazla et pişmeyen bir mutfağımız olmasına rağmen kendime alternatif yemekler ve besleyici salatalar arayışına girmiştim. Fellah köftesi işte o zaman çıkmıştı karşıma. Felafel, lepik, otlu pilav, mercimekli karnıyarık gibi ilginç lezzetlerle birlikte onu da deneyeceklerim arasına alıvermiştim. Ama bu yemekleri ne zaman denemeye kalksam ya cesaret edemeyip vazgeçiyordum, ya evde annem zaten yemek yapmış oluyordu ya da kek-kurabiye deneme isteğim ağır basıyordu. Sonunda geçen Pazar akşamı "bu yemeği kesinlikle bugün yapıyorum!" diyerek işin başına geçtim.<br /><br />Ben köftelerle boğuşur ve anneme bu kez ne yapmaya çalıştığım hakkında sır vermezken o da ocakta ıspanaklı gözleme yapmakla meşguldü. Bu içimi rahatlattı, çünkü yemeğim güzel olmazsa en azından onlar aç kalmayacaktı:) Bense o kadar uğraştıktan sonra sonuç nasıl olursa olsun bu yemeği yiyecektim!!<br /><br />İlk fellah köftelerim çok şık olamadılar, tabi minik minik yuvarlamaya üşenip biraz büyükçe köfteler yaptığımdan bu doğal bir sonuçtu. Bir de hava kararmadan fotoğraflayabilme telaşına düştüm ki, güzel bir sunumu da bu engelledi.. Bu kadar özeleştiriden (ya da bahaneden!) sonra şunu da söylemem lazım ama: Gerçekten lezzetli ve özellikle benim gibi et yemeyenler için doyurucu & faydalı bir alternatif. İçerdiği bol kimyondan dolayı tadı damağa ilk lokmalarda biraz farklı gelen ama yedikçe de hoşa giden bir yemek... Bizimkilerin yorumu bu en azından! Sonuçta kimse aç kalmadı, hatta annemin gözlemeleri fazla bile geldi. Bu da benim için yeterince iyi bir sonuçtu:)<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><strong>(4 kişilik)</strong><br /><br /><em>Köfteler için:<br /></em>- 2 su bardağı ince bulgur<br />- 1,5 su bardağı kaynar su<br />- 1/2 su bardağı tam buğday unu<br />- 1 adet kuru soğan<br />- 2 çay kaşığı kimyon<br />- 1 çay kaşığı kırmızı toz biber<br />- 2 çay kaşığı deniz tuzu<br /><em>Sosu için:</em><br />- 1 kahve fincanı zeytinyağı<br />- 4 adet domates<br />- 4 adet sivri biber<br />- 10 diş sarımsak<br />- 2 çay kaşığı kimyon<br />- 1 çay kaşığı kırmızı toz biber<br />- 1 çay kaşığı deniz tuzu<br />- 1 adet limon<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Bulgurun üzerine kaynar suyu dökerek kapağını kapatın, kabarması için 10 dk bekleyin.<br /><br />2. Kabaran bulgurun üzerine unu, rendelenmiş soğanı, baharatları ve tuzu ekleyerek iyice yoğurun. Hazırladığınız hamurdan küçük köfteler yapın (ne kadar küçük yapabilirseniz o kadar iyi), ortalarına parmağınızla bastırıp çukurlaştırın.<br /><br />3. Diğer tarafta sosu için küçük doğranmış domatesleri ve biberleri zeytinyağında çevirin. Biraz çevirdikten sonra dövülmüş sarımsakları ekleyerek biberler yumuşayıncaya kadar pişirin. En son baharatları ve limon suyunu ekleyin, bir-iki taşım daha kaynatıp altını söndürün.<br /><br />4. Derin bir tencerede 5 bardak su kaynatın, isterseniz çok az tuz ekleyin. Köfteleri içine atarak 5-6 dk kaynatın, süzerek bir tabağa alın.<br /><br />5. Hazırladığınız sosu köftelerin üzerine dökerek hemen servis yapın.<br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/fellah_k??ftesi1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/fellah_k%3F%3Fftesi1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><p>Son olarak, bu yemeğin yanına yoğurt çok yakışıyor. Annem üzerine dökülerek de yenebileceğini söyledi. Hatta söylemekle kalmayıp kendi tabağında uyguladı:) Ben yoğurdu yanında yedim. Tercih sizin ama yoğurtla bulgurun birbirlerini pek sevdikleri bir gerçek!<br /></p>

Fellah Köftesi

Benim için nostaljik tatlar içeren bir yemek fellah köftesi... İlk kez tattığım bir yemek aynı zamanda! Bu nasıl oluyor diyeceksiniz:) Şöyle...

Devamı »

Çikolatalı (ve naneli) Kek

<blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fikolatal%3F%3Fkek2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p></blockquote>Yılmaz dün gece İstanbul'a döndü...<br />Haftaya biraz hüzünlü bir başlangıç yapıyorum yani.<br />Bu hüznü dağıtmak için hemen çikolatalı keke geçmek istiyorum!<br /><br />Yılmaz'ın en favori keki olan ıslak keki yapmak için uzun süredir bir bahane bekleyen farklı bir tarifi denemek istedim. Annem farklı tarifler denemek için böylesi "bahane"lere karşıdır, ama bahane olmaksızın tatlı yapmama da karşıdır! Bazen ben de onun yaşına gelirsem sadece bildiğim ve yıllardır yaptığım klasikler(im)den oluşan bir mutfağım mı olur, yoksa sürekli yeni denemeler peşinde koşmaya devam mı ederim diye merak ediyorum...<br /><br />Bu tarif, geçen kış bol bol çikolata tüketip bir çikolata canavarına dönüşerek okuduğum <strong>"Aşkın İlacı Çikolata" </strong><em>(Deniz Gürsoy)</em> kitabında işaretlediğim tariflerden biriydi. Kitaptaki akla zarar tariflerden mutlaka denemek istediklerim vardı ama bir türlü fırsat olmuyordu. Yazarın çikolatalı kabaklı kekinin methini çok duyduğumdan, ve kitaptaki dondurma soslarından birini daha önce deneyip parmaklarımızı yediğimizden, bu tarifinden de güzel sonuç alacağımı umarak işe giriştim. Tabi başarısız olma durumunda gecenin ilerleyen saatlerinde Yılmaz'a klasik bir kek yapmayı da göze alarak!<br /><br />Neyse ki sonuç gerçekten güzeldi. Ancak ıslak kek kıvamından çok, çikolata soslu browni kıvamında bir kek oldu. İçindeki taze nane ise tam tahmin ettiğim gibi harika bir aroma vermişti. Ben de o yüzden tarifin adı kitapta "çikolatalı ıslak kek" olmasına rağmen, arşivime "çikolatalı naneli kek" olarak kaydetmek istedim. Çünkü "naneli" sözcüğünü eklemezsem eğer, bu kekin en büyük özelliği arada kaybolabilirdi:) Doğrusunu söylemek gerekirse tatlı bir kekin içinde nane kullanmaya sevgili Safran'ın <a href="http://safraninmutfagi-tatlilar-kekler.blogspot.com/2006/05/nane-yapra-kurabiye.html">denemesini</a> görmemiş olsaydım cesaret edemezdim. Onun sanat eseri gibi duran ve lezzetine emin olduğum kurabiyelerini gördükten sonra, bayıldığım After Eight çikolatalarının tadını da anımsayarak bu denemeye cesaret edebildim. Çikolatalı bir keke "ot" koyma fikrini anneme açıklamakta zorlandığımı tahmin edersiniz!.. Ama neyse ki After Eight deyince akan sular onun için de durduğundan, denememde sakınca görmedi.<br /><br />Sonuçtaki tek pişmanlığım ölçüleri ikiye katlamamış olmamdı! Gerçekten de oldukça küçük bir kek oluyor, o nedenle denemek isterseniz ya en küçük kalıbınızı kullanmanızı (bana 20 cm.lik kalıp bile büyük geldi) ya da ölçüleri ikiye katlamanızı tavsiye ederim.<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 3 yemek kaşığı tereyağı<br />- 1/2 su bardağı süt<br />- 1 su bardağı toz şeker<br />- 3 yemek kaşığı kakao<br />- 2 adet yumurta<br />- 3-4 yemek kaşığı incecik kıyılmış taze nane<br />- 1 su bardağı un<br />- 1/2 çay kaşığı saf vanilya<br />- 1/2 paket kabartma tozu<br /><em>Süsleme için:</em><br />- 40 g bittter çikolata<br />- 2 yemek kaşığı badem<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Küçük bir tencereye tereyağını, sütü, şekeri ve kakaoyu koyun, ocağa alın. Bir taşım kaynadıktan sonra altını kapayın. Bu karışımdan 1 çay bardağını bir kenara ayırın.<br /><br />2. Yumurtaların sarısını ve akını ayırın. Akları porselen veya cam bir kaseye alarak kar haline gelinceye kadar mikserin önce düşük sonra yüksek devrinde çırpın.<br /><br />3. Yumurta sarılarını ılınmış olan kakaolu karışıma ekleyin, çırpın. Naneleri ekleyin, tekrar çırpın. Un, vanilya ve kabartma tozunu birlikte eleyerek ekleyin, karıştırın.<br /><br />4. En son yumurta aklarını söndürmeden tahta bir kaşıkla hamura ekleyin. Yağlayıp unladığınız küçük yuvarlak bir kalıba dökerek 175 derece ısıtılmış fırında 35-40 dk kadar pişirin (kitabın önerisi 150 derecede 30 dk, siz kendi fırınınıza göre ayarlayın.)<br /><br />5. Keki fırından aldıktan sonra ayırdığınız karışımı üzerine dökün, bıçakla birkaç yerinden delerek yedirin.<br /><br />6. Bitter çikolatayı benmari usulü eriterek yağlı kağıt üzerine ince bir tabaka halinde yayın, soğutun. Daha sonra parçalara bölerek soğumuş olan kekinizin üzerine serpiştirin.***<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fikolatal%3F%3Fkek3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><p><br />*** Yılmaz tahminimizden erken gideceği için ben oldukça acele ettim ve kekin üzerine serpiştirdiğim çikolatalar fotoğraf çekene dek eriyince kekimin yeterince soğumadığını anlamış oldum:) Siz çikolatalarınızı kekiniz güzelce soğuyunca serpin, benim yine aceleden unuttuğum nane yaprakları ile süslemeyi de ihmal etmeyin!<br /><br /><em>Unutmadan, bir de pudra şekerine bulanmış siyah üzümler öneriliyordu süsleme için, henüz onlara kavuşmadığımızdan yapamadım ama çok güzel olurdu gibi geliyor...<br /></em></p>

Çikolatalı (ve naneli) Kek

Yılmaz dün gece İstanbul'a döndü... Haftaya biraz hüzünlü bir başlangıç yapıyorum yani. Bu hüznü dağıtmak için hemen çikolatalı keke ge...

Devamı »

Armut Kurabiye (ve haftasonu sürprizi!)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUF57XeZ2kJJNp4KLEuV5fta3Ne4XXk__gVW98s8de3SGWdu7sQo0_mfpJjM6AnGBa7TJX9-NyJiaHRsIuvOSHPjaRtrpB3PtaOf2IyaoB4QPtVJe0rFk_EY3QvtZvrAkUpR4cKOz-8gc/s1600/armutlu-badem-kurabiye.jpeg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;" title="Bademli Kurabiye"><img alt="Bademli Kurabiye" border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUF57XeZ2kJJNp4KLEuV5fta3Ne4XXk__gVW98s8de3SGWdu7sQo0_mfpJjM6AnGBa7TJX9-NyJiaHRsIuvOSHPjaRtrpB3PtaOf2IyaoB4QPtVJe0rFk_EY3QvtZvrAkUpR4cKOz-8gc/s640/armutlu-badem-kurabiye.jpeg" width="425" /></a></div><span style="font-size: large;"> Resimde görülen kurabiyelerin isimleri aslında <strong>bademli kurabiye</strong>, ama ben onlara "armut kurabiye" adını verdim! Sevimliler, değil mi?</span><br /><br />Zaten görünüşleriyle cezbetmişlerdi beni, epey zaman önce. <i>Boyut Yayınları</i>'nın <i>Pratik Mutfak Rehberini</i> karıştırdıkça karşıma çıkıyorlardı ama her defasında malzemelere ve tarife göz atıp yapmaktan vazgeçiyordum. Bir kere bu kurabiyede hiç un yoktu, onun yerine ince çekilmiş <strong>badem</strong> ve <strong>irmik</strong> kullanılıyordu.<br /><br />Unsuz kurabiye yapmaya cesaret edemeyişim bir yana, irmik de bir meseleydi; en son irmikli kurabiyeyi hurma-ye etkinliği için denemiş ve pek de güzel bir sonuç alamamıştım. Ayrıca gereken badem miktarı oldukça fazlaydı ve nasıl sonuçlanacağını bilmediğim bir tarif için o kadar bademe kıyamazdım. Diğer yandan öyle güzel görünüyorlardı ki, eninde sonunda dayanamayıp deneyeceğimi biliyordum!<br /><br />Öyle de oldu. Geçen akşam izlemek istediğim film başlayana dek mutfakta oyalanacak birşeyler arıyordum. Muhallebi pişirme önerim buzdolabında yer olmadığı bahanesiyle annem tarafından reddedildi. Bir süredir kurabiye yapmadığımı hatırlayınca "<i>o zaman kurabiye yaparım, o buzdolabına girmez</i>" dedim. Ve yine kısa bir tereddütten sonra "<i>azıcık yapayım şundan yahu, ne kaybederim ki?</i>" diyerek bu tarifi denemeye karar verdim. Yarım ölçü bile değil, üçte bir ölçüyle yapacaktım ve böylece annemin "<i>ilaçlarını</i>" fazlaca eksiltmemiş olacaktım; tarif başarısız olursa 3 bardak badem kullanmış olmama epey kızabilirdi!<br /><br />Nitekim ben bademlerin kabuklarını soymak için kaynar suya atarken yan yan baktı. Engellenme korkusuyla tarifle ilgili pek açıklama yapmamaya kararlı olsam da, kendimi birkaç dakika sonra ona tüm tarifi anlatırken buldum! (küçüklüğümden beri böyledir, ağzımdan kolayca laf alır, hiçbir şey saklanmaz ondan!) Neyse ki fazlaca yorum yapmayarak -ama güzel olacağını pek zannetmediğini belli eden bir ifadeyle- salona döndü, ben de mutfakta yalnız kaldım. Kısa bir süre sonra işim bitmiş ve armut şekilli <strong>bademli kurabiyelerim</strong> fırına girmişti bile!<br /><br />Bir süre sonra salonda yayılmış, ginseng çayım ve kurabiyelerim eşliğinde cnbc-e'nin yine bir güzellik yaparak yayınladığı Manhattan Murder Mystery'i izliyor, <i>Woody Allen</i>'ın kendine has (ve bayıldığım) esprileriyle eğleniyordum. Kurabiyeler mi? Umduğumdan çok daha iyiydiler; iki lokmalık, tadı damakta kalan kurabiyeler olmuşlardı:) Dışları sert, içleri ise yumuşacık veee badem ezmesi tadında! (evet, gerçekten!)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtMPZ6u9o7YtjA5NnRVvkOo975JhAvDGlZr4MJB8TUMNy51KWrEg5S-5NryGJRyRtbD8zvozLiW-aqyBictCrgyhVWdoxNzYFzoXdhV_PUDGxaYSv4Yj63rWFRVKTcuMKngYjSJMmTFOM/s1600/armutlu-badem-kurabiye-2.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Bademli Kurabiye"><img border="0" class="Bademli Kurabiye" height="425" itemprop="photo" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtMPZ6u9o7YtjA5NnRVvkOo975JhAvDGlZr4MJB8TUMNy51KWrEg5S-5NryGJRyRtbD8zvozLiW-aqyBictCrgyhVWdoxNzYFzoXdhV_PUDGxaYSv4Yj63rWFRVKTcuMKngYjSJMmTFOM/s640/armutlu-badem-kurabiye-2.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br /><span itemprop="description">Ben yaptığım şekilde, yani 1/3 ölçüyle yazıyorum tarifi. Orjinalinde malzemeler bundan 3 kat fazlaydı ve 35 adet kurabiye elde edileceği yazıyordu. Benim bu ölçülerle 12 adet kurabiyem oldu. Siz de aynı ölçülerle mi denersiniz, yoksa malzemeleri ikiye ya da üçe katlar mısınız onu bilemem ama çok çabuk bitiyorlar, bunu söyleyebilirim.</span><br /><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">1 su bardağı</span> <span class="name">badem</span></li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">40 gram</span> <span class="name">tereyağı</span> (tepeleme 1 yemek kaşığı)</li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">1 adet</span> <span class="name">yumurta akı</span></li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">100 gram</span> <span class="name">toz şeker</span> (6 yemek kaşığı)</li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">1/3 su bardağı</span> <span class="name">irmik</span></li></ul><span style="font-size: large;">Üzeri için:</span><br /><ul><li>12 adet karanfil</li><li>1 yemek kaşığı pudra şekeri</li></ul><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><br /><div class="instructions" itemprop="recipeInstructions"><ol><li>Ön hazırlık olarak bademlerin kabuklarını soyun* Daha sonra mutfak robotunda çekerek iyice kırıntı haline getirin. Tereyağını eritin. Yumurta akını çatalla çırparak köpürtün.</li><li>Hamur yoğurma kabınıza bademleri, tereyağını, yumurta akını, şekeri ve irmiği koyarak yoğurun. Un içermediği için klasik kurabiye hamuru gibi toplanan bir hamur olmayacak, kırıntılı olacak ama ufak bir top alıp avucunuzda sıktığınızda dağılmamalı. Bu kıvama gelmediyse biraz daha irmik ekleyin (ben 3 kaşık daha ekledim).</li><li>Hamuru şekillendirmek için isterseniz önce 12 eşit parçaya ayırın. Ya da yaklaşık 1 yemek kaşığı kadarını alın ve avucunuzda sıkarak parmak uçlarınızla hafifçe yanlarından bastırın, üstleri hafif sivri armut şeklini verin. Üstlerine birer karanfil saplayın.</li><li>Kurabiyeleri yağlı kağıt serili tepsiye sıralayın, önceden 175 derece ısıtılmış fırında yaklaşık 20 dk -hafif bir renk alana kadar- pişirin. Çok fazla kızarmalarına izin vermeyin. Fırından çıkan kurabiyeleriniz ılındıktan sonra kağıt havlu serili bir tepsiye alarak üstlerine pudra şekeri eleyin.</li></ol></div><br /><em>* Badem soyma işinden ne kadar sıkıldığımı ve bademli tariflerden sırf bu yüzden kaçtığımı </em><a href="http://www.sibelinkahvesi.com/2005/08/balbademli-kurabiye.html"><em>yazmıştım</em></a><em> daha önce. Ama sonunda bir yöntem öğrendim ve bunca zaman boşu boşuna sıkıntı çektiğimi anladım! Yöntem şudur ki, bademleri sıcak suda bekletmek yerine kaynamakta olan suya atıyor, sadece 2 dk haşlıyorsunuz. Sonra soğuk sudan geçiriyor ve kabukları kolayca pıt pıt çıkarıyorsunuz, birkaç dakikada hepsi soyulmuş oluyor!</em> <em>Niye daha önce öğrenmedim bilmem.. Yanarım badem soymakla geçen saatlerime.. </em><br /><br /><br /><em>Canı badem ezmesi çeken, ya da az yağlı ama bol lezzetli bir kurabiye isteyenlere Kahve'nin özel haftasonu ikramıdır, afiyet olsun!</em><br /><em><br /></em><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFVVYWqhyphenhyphenuW-s1CZZfXCLoVj4WAGPNDyBe5R0ezCPmhDylqwTSVAt1rPWVEtSUobTEEFDbdzlHnwMNyJC0tSVhIvd6uTkq5lDPfy8DL_1PNMGZVa5KjiM0QAhLgicKvlO2aIF3kJrwYw0/s1600/armut-badem-kurabiye_2.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Bademli Kurabiye"><img alt="Bademli Kurabiye" border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFVVYWqhyphenhyphenuW-s1CZZfXCLoVj4WAGPNDyBe5R0ezCPmhDylqwTSVAt1rPWVEtSUobTEEFDbdzlHnwMNyJC0tSVhIvd6uTkq5lDPfy8DL_1PNMGZVa5KjiM0QAhLgicKvlO2aIF3kJrwYw0/s640/armut-badem-kurabiye_2.jpeg" width="640" /></a></div><br /><h2> Gelelim başlıktaki haftasonu sürprizine...</h2>...dün akşam Yılmaz geldi! Gelemeyeceğini düşünüyorduk, zaten haber vermediği için beklemiyorduk da. Akşam eve girip onu görünce küçük bir şok geçirdim! Neredeyse 8 aydır görmüyordum kardeşciğimi. Bir sarıldım bir sarıldım, kocaman olmuşsun sen diye diye. (kocaman olduğu yok tabi, zaten kazık kadar adam, ama biraz kilo almış, ondan bana öyle geldi herhalde!) Bir süre oturup şaşkın şaşkın birbirimize baktıktan sonra acıktığımızı hatırladık ve annemin kızartması, <a href="http://www.sibelinkahvesi.com/2006/06/semizotu-yemei.html" title="Semizotu yemeği tarifim">semizotu yemeği</a>, benim mücverim ve Yılmaz'ın aldığı dondurma ile harika bir yemek yedik. Annem kızartma sosu olarak pişireceği kiraz domatesleri soyarken bir yandan da "<i>ah haber verseydi yemek hazırlasaydım!</i>" diye söyleniyordu. Neyse ki kızartma zaten Yılmaz'ın en favori anne yemeklerindendir! Bu arada fazla kalamayacağı için neler yapayım diye sordum, ama özel birşey istemedi, "<i>siz her zamanki gibi yemek yapın, ben çökeyim</i>" dedi. Ama ben yine de onun çok sevdiği çikolatalı ıslak keki yapmayı planlıyorum haftasonu.<br /><br />Kardeşlerin en tatlısı ablasına bir sürü de cici taşımış İstanbul'dan! Odama girip kanepeme yayılmış yığınla hediye paketini görünce ikinci bir şok geçirdim. Naptın sen Yılmaz? Nedir bunlar? Hey Allahım!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHhQG2DocKAP-z76T1BuKJ501NWBrMkyHz98KYOH28oZM2Zw5UIzaFyUyhWCwkEPro_9G5rifZr_eVMKWX7cIZkxSSWi5mkqqvsSO4a2iDR_IVQ56RKrjaYObQfqR5v0FhJSHtXOHX4Y0/s1600/yilmazdan-hediye.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHhQG2DocKAP-z76T1BuKJ501NWBrMkyHz98KYOH28oZM2Zw5UIzaFyUyhWCwkEPro_9G5rifZr_eVMKWX7cIZkxSSWi5mkqqvsSO4a2iDR_IVQ56RKrjaYObQfqR5v0FhJSHtXOHX4Y0/s640/yilmazdan-hediye.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Canım benim, bana Hint işi elbise almak istemiş ama bedenime olur mu olmaz mı bilememiş, fular almış.. Kıyamam! Bu nefis fuları bu akşam tiyatroya giderken Hint eteğimi giydiğimde boynuma saracağım bir güzel.. Mavi boncuklu kolyem de çok cici, pek severim inciği boncuğu zaten, her zaman pek kullanamasam bile seyretmeyi, dokunmayı da severim. <em></em>Ay şeklindeki rengarenk mumlara ise tek kelimeyle bayıldım! Önünde kocaman bir inek figürü olan sarı kupam da çok sevimli..<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/Y??lmaz" rel="nofollow"><img alt="Köprüler" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/Y%3F%3Flmaz%27dan_3.0.jpg" style="float: left; margin-bottom: 10px; margin-left: 0px; margin-right: 20px; margin-top: 0px;" /></a>"Köprüler", çok tanıdık bir albüm, zaten pekçok yerde (malesef en çok da haber bültenlerinde) duyuyordum bu ezgileri ama CD'si yoktu arşivimde. Almayı da düşünüyordum ne zamandır.. Paketlerin birinden de o çıktı! <br /><br />Beyoğlu'nda dolaşırken ne kadar etkinlik broşürü, bilinmedik dergi, fanzin bulduysa toplamış bir de, onlara bayıldığımı bilir! Henüz hepsini inceleyemedim bile.. <br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/beyo??lu_??ikolatas??.2.jpg" rel="nofollow"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/beyo%3F%3Flu_%3F%3Fikolatas%3F%3F.2.jpg" style="cursor: hand; float: left; margin: 0px 20px 10px 0px;" /></a> Ve <b>Beyoğlu Çikolatası</b> tabi...<br />Fındıklı çikolata pek sevmememe rağmen bol fındıklı bu çikolataları İstanbul'a her gidişimde alırım ya da oradan bana gelir. Çok özel bir tat değildir ama neredeyse 60 yıldır aynı lezzette üretiliyor oluşu (öyle diyorlar) ve sadece Beyoğlu'nda satılması nedeniyle nostaljiktir, keyiflidir... Gerçi bu geleneğin bozulacağı, artık diğer semtlerde de satılacağı söyleniyor ama bilemiyorum...<br /><br />Eve sütlüsü, bana bitteri... Buzdolabına da konmaz çikolata, bekletmeden yemek gerek... Dün fırsatımız olmadı ama bu akşam tiyatro sonrası bir filtre kahve & çikolata keyfi yaparız artık!<br /><br /><i>Annemin ben sevinç delisi olmuşken yaptığı yorum:</i><br /><i> "Görüyor musun oğlum, kadınlar böyledir işte, ufacık şeylerden, incik boncuktan mutlu olurlar!"</i><br /><br />Evet annem, öyleyizdir biz, ama Yılmaz'ın bu derse ihtiyacı yok ki, bunu zaten hisseden bir Balık burcu o!

bademli hamurişi istanbul Kurabiye kuru pasta un Armut Kurabiye (ve haftasonu sürprizi!)

Resimde görülen kurabiyelerin isimleri aslında bademli kurabiye , ama ben onlara "armut kurabiye" adını verdim! Sevimliler, değil...

Devamı »

Soğanlı Ekmekler

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/so??anl??ekmek1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/so%3F%3Fanl%3F%3Fekmek1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Zeytinyağında sote edilmiş soğanı eriyebilen bir peynirle birlikte ekmek hamuru içinde <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2006/02/tulum-peynirli-ky-ekmei.html">ilk</a> kullandığımda verdiği lezzete, hele piştikten sonraki kokusuna bayılmış ve ekmek düşkünü Fransızların bu ekmeği neden sevdiklerini daha iyi anlamıştım. Arman Kırım'ın bir yazısında okuduğuma göre soğanlı ekmek özellikle Güney Fransa bölgesindeki Nice'in meşhur ekmeğiymiş...</p><p>Ben ikinci denememde ilk denememin aksine soğan ve peyniri hamurun ortasına koymak yerine doğrudan hamura karıştırdım. Tarif Dr. Oetker'den, ama uygulama benim usül, yani sonuç: Kepekli, zeytinyağlı, tulum peynirli sağlıklı ekmekçikler! </p><p>Ekmekleri denediğimde Pazar günü öğle saatleriydi ve bir an önce <a href="http://www.beyazperde.com/film/2918">İçerideki Adam</a>'ı izlemek üzere sinemaya yetişmem gerekiyordu. Annem en son ona emanet ettiğim haşhaşlı kurabiyelerimi fırında unutup yaktığı için ne olur ne olmaz diye bu kez ekmeklerimin başında kendim bekledim:) Piştikten sonra da ekmekleri sıcakken mutfak bezine sardım ve evden hızla çıktım. Döndüğümde eksilmişlerdi! Annemin öğle yemeği yemediğini bildiğim için ekmeklerimin çörek muamelesi gördüklerini hemen anladım:)) Zaten itiraf da gecikmedi: O kadar güzel kokmuşlar ki çayla birlikte afiyetle yenmişler! Bense akşam yemeğinde, zeytinyağlı iç bakla yanında yemeyi tercih ettim ekmeğimi, süzme yoğurda bana bana:) Kepekli un kullanmama rağmen o kadar pufidik olmuşlardı ki şaşırdım önce, sonra hamurun zaten fazlaca yumuşak olduğunu hatta bu yüzden düzgün şekil bile veremediğimi hatırladım. O kadar yumuşak bir hamurdan böylesi puf sonuç almaya şaşmamak gerek...</p><p>Siz dilerseniz beyaz un ile deneyebilir, benim kullandığım tulum peyniri yerine de kaşar peyniri tercih edebilirsiniz.. Çörek ya da ekmek olarak değerlendirmek tercihinize kalmış.. Ama henüz sıcakken çay yanında peynirle birlikte çok güzel gideceği kesin! Çorba yanında da harika olur diye düşünüyorum. Ben yarım ölçü yaptım, 6 adet, yani bayatlamadan hemen yenecek kadar ekmekçiğimiz oldu. Buraya tam ölçüyü yazıyorum:</p><p><strong>Malzemeler:<br />(12 adet)<br /><br /></strong>- 3 adet kuru soğan<br />- 3 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- 1 tatlı kaşığı pul biber<br />- 4,5 su bardağı un (kepekli + beyaz un karıştırdım)<br />- 1 paket instant maya<br />- 1 tatlı kaşığı esmer şeker<br />- 1 tatlı kaşığı deniz tuzu<br />- 3,5 çay bardağı ılık su<br />- 1 su bardağı tulum peyniri rendesi</p><p><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Soğanları ince ince doğrayıp tavada zeytinyağı ile soteleyin. Güzelce karamelize olduktan sonra altını kapatıp pul biberi ekleyin, karıştırıp soğumaya bırakın.<br /><br />2. Unu hamur yoğurma kabına eleyin (tam un kullanıyorsanız kepekler elekte kalacaktır, onları da ekleyin); mayayı, şekeri ve tuzu ekleyip hepsini harmanlayın. Ortasını çukurlaştırarak suyu dökün, yoğurun. Elde edeceğiniz hamur elastik ama yumuşak olmalı. Gerekiyorsa un ya da su ekleyebilirsiniz (ben bu ölçülerle gerek duymadım).</p><p>3. Rendelenmiş peyniri ve sotelenmiş soğanı hamura ekleyip tekrar yoğurun. İlk anda bu malzemeler hamurla bütünleşmeyecekmiş gibi gelebilir ama yoğurmaya devam edin. Daha sonra hamurun üzerini kapatıp güneşe ya da sıcak bir yere bırakarak 45 dk kadar mayalandırın. </p><p>4. Mayalanan hamuru 12 eşit parçaya bölün. Bezeleri yuvarlayarak yağlı kağıt serili fırın tepsisine sıralayın. Tepsi mayası için 20 dk kadar bekletin.</p><p>5. Önceden 180 derece ısıttığınız fırında 35-40 dk kadar pişirin. Bu süre sizin fırınınızda daha kısa olabilir, kontrol etmeyi unutmayın..<br /><br />Çayla, çorbayla ya da yemek yanına servis etmek için soğanlı ekmekçikleriniz hazır! Sıcakken beze sarın ki servise kadar yumuşacık kalsınlar...<br /></p><blockquote></blockquote><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/so??anl??ekmek_2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/so%3F%3Fanl%3F%3Fekmek_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><strong>Meraklısına notlar*</strong><strong>:</strong> </p><p>1. not: "İçerideki Adam" zekice bir senaryoya dayanan, soluksuz izlenen, ilgi çekici bir filmdi. Hiçbir şey göründüğü gibi değildir, ve hiçbir suç sadece bir suç değildir diyordu özetle.. Suç banka soygunuydu, ardında yatan gerçekler için ise tarihin tozlu ve acı dolu sayfalarını karıştırmak gerekiyordu. Banka soygunu ile tarihin ne gibi bir ilgisi olabilir diyorsanız filmi izlemeniz gerek:) </p><p>2. not: Tarihin tozlu sayfaları ve bugünler üzerine çoook daha iyi bir film ilginizi çekerse <a href="http://www.beyazperde.com/film/2327">"V for Vendetta"</a> şiddetle önerilir! Filme tam 4 kez giderek kendi rekorumu kırmış bulunuyorum. Gerçi artık vizyondan kalktığını tahmin ediyorum ama rastlarsanız ne yapın edin izleyin. Kaçırdıysanız da lütfen ama lütfen DVD'sini bekleyin! (korsan kopyalardan veya kötü dublajlı VCD'lerden izlerseniz bu filme yazık edersiniz...)</p><p><em>* Rahmetli Attila İlhan'ın Bilgi Yayınevi'nden çıkan kitaplarının arkasındaki bu bölümü çok severdim. Bir gün bir yere "meraklısına notlar" düşmenin bana da kısmet olacağını bilebilir miydim?!<br /></em></p>

Soğanlı Ekmekler

Zeytinyağında sote edilmiş soğanı eriyebilen bir peynirle birlikte ekmek hamuru içinde ilk kullandığımda verdiği lezzete, hele piştikten so...

Devamı »

Balkabağı Pastası

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/balkaba????_pasta4.3.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/balkaba%3F%3F%3F%3F_pasta4.3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><blockquote></blockquote>Babaannemin çok uzun zaman önce almış olduğu balkabağı kesilmeyi bekliyordu ne zamandır.. Nerden bakılsa 5-6 kiloluk bir kabak söz konusu olduğundan, hem kendisinin hem annemin kullanmak isteyeceği bir zamanı bekliyordu babaannem. Annem arasıra keselim diyor sonra vazgeçiyordu. Neymiş, benim yaptığım tatlılardan sıra gelmiyormuş! Tamam, siz kesin, ben de balkabaklı tatlı yapayım şeklinde bir çözüm önerdim:) Hatta çorba, börek gibi çözüm önerilerim de vardı ama annem balkabağının sadece klasik tatlısını sevdiğinden bu önerilerime pek sıcak bakmadı. Ben de onun kabak köftesi (mücveri) çözümüne sıcak bakmadım. Kızartma yerine tatlı yapsak daha iyi (!) olur dedim.<br /><br />Ama balkabağı nihayet kesilip bir yarısı bizim buzdolabına girdiğinde ilk yaptığım şey çorbası oldu:) Kendime yetecek kadar yaptığım çorbaya gerçekten de başka rağbet eden olmadı! Havalar fazlaca ısınmadan son bir çorba & kızarmış ekmek keyfi gayet güzeldi halbuki.. Neyse sonuçta herkesin sevebileceği bir tatlı yapmaya karar verdim ve geçen kıştan beri denemek istediğim pastayı yapmak üzere kolları sıvadım. Çok yorgun ve halsiz olduğum bir akşam olmasına rağmen pasta beni hiç uğraştırmadı. Balkabağının yarısını böylece kullanmış oldum, diğer yarısı ise anneme kaldı, büyük ihtimalle bir ikindi çayı yanına mücver yapılacak..<br /><br />Evde hazır pasta tabanı bulunduruyorsanız bu pastayı çabucak yapabilir, soğur soğumaz da hemen ikram edebilirsiniz. Yemek sonrası şık bir tatlı olarak sunulabileceği gibi, kahve yanında da hiç fena olmaz! Pazarlarda hala balkabağı bulunabilir mi bilmiyorum ama anneme "bu tarifi kışa mı saklasam?" diye sorduğumda "saklama, 1-2 hafta kadar daha bulunabilir, en olgun kabaklar şimdi kesiliyor" dedi. O yüzden daha fazla gecikmeden tarifi paylaşıyorum. Pasta oldukça iyi yorumlar aldı bu arada, annem dün akşam 2 dilim birden yediğini pişmanlıkla söyleyip bir de fırça çekti. "Senin ucundan tırtıklayıp bıraktığın dilimi yedim önce, sonra dayanamayıp bir dilim daha kestim, ne gerek varsa? Hem sen neden yemedin bakayım o dilimi?!" :))<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/balkaba????_pasta3.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/balkaba%3F%3F%3F%3F_pasta3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 1 adet hazır pandispanya (2 katlı, sade)<br />- 1 kg balkabağı<br />- 1,5 su bardağı toz şeker<br />- 1 adet portakal (kabuğunun rendesi + suyu)<br />- 1 poşet sade krem şanti<br />- 1 su bardağı süt<br />- Antep fıstığı<br />- Hindistan cevizi<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Balkabağını temizleyip küçük küçük doğrayın, tencereye alarak üzerine toz şekeri dökün. Kapağı kapalı olarak kısık ateşte kabaklar iyice yumuşayana dek pişirin. Pişen kabakları çatalla ezerek püre haline getirin, ılınmaya bırakın.<br /><br />2. Kabak püresi ılındıktan sonra üzerine pasta kekinin bir katını ufalayın, portakal kabuğu rendesini de ekleyin ve karıştırın.<br /><br />3. Kekin diğer katını servis tabağına alarak portakalın suyu ile ıslatın. Üzerine hazırladığınız kabaklı karışımı dökün, kaşığın tersi ile sıvayarak düzgün bir tepecik oluşturun.<br /><br />4. Krem şantiyi 1 bardak soğuk süt ile hazırladıktan sonra sıkma torbasına doldurun, pastanızın üzerine sıkın. Ben krem şantiyle minik düğmecikler yapmayı seviyorum, öyle yaptım. Siz dilediğiniz gibi süsleyebilirsiniz. En son antep fıstığı ve hindistan cevizini serpin. Pastanızı buzdolabında en az 2 saat soğuttuktan sonra servis yapabilirsiniz...<br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/balkaba????_pasta1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/balkaba%3F%3F%3F%3F_pasta1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a>

Balkabağı Pastası

Babaannemin çok uzun zaman önce almış olduğu balkabağı kesilmeyi bekliyordu ne zamandır.. Nerden bakılsa 5-6 kiloluk bir kabak söz konusu ol...

Devamı »

Isırgan Otu Kavurması

<div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/isirgankavurma_.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/isirgankavurma_.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></span></a><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Malzemeler:<br /></span></strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#660000;">1 tutam ısırgan otu (yaklaşık 500 kg kadar), 1 baş soğan, 1 adet yumurta, sıvıyağ, tuz karabiber<br /></div></span><p align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Üzeri için:<br /></strong><span style="color:#660000;">1-2 diş sarımsak, yeteri kadar yoğurt</span><br /></p></span></span><p align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Yapılışı:</strong><br />Isırgan otlarını bir plastik eldiven giyip yapraklarını dallarından ayırın ve yıkayın. Tencerenizde hiç susuz olarak yumuşayana kadar normal ateşte haşlayın. Haşlanan ısırganları soğuduktan sonra avcunuzun içerisine alın ve sularını sıkın (suyunu süzerken bamya gibi suyu sünecektir telaşa gerek yok :-) ) ve ince ince kıyın.</span></span></p><p align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Ayrı bir tencerenizde yemeklik doğradığınız soğanları 1 kepçe sıvıyağda kavurun ve içine yumurtayı kırın karıştırın. Piştikten sonra içerisine ısırganları ilave edin. Tuzunu ve karabiberini de ilave ettikten sonra bir müddet kavurmaya devam edin. Servis edeceğiniz zaman üzerine bol sarımsaklı yoğurt dökün ve afiyetle yiyin.</span></p><p align="justify"><br /><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Saç böreği yapmak için:<br /></strong>Daha önce bloğumda saç böreği yayınlamıştım. Hamurunun tarifine </span></span><a href="http://hamurisi.blogspot.com/2005/10/sa-brei.html"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">buradan</span></a><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"> bakabilirsiniz. Isırganlı iç hazırlamak için yıkanan otları incecik kıyın ve içine bolca yemeklik doğradığınız soğanlarınızı ekleyin ve içine peynir katın. Tuz, yağ ve karabiber ilavesi de yaptıktan sonra içiniz hazırdır. İçine varsa ıspanak, ilibada, ebegümeci eklerseniz artık tadından yiyemezsiniz...</span></p>

Isırgan Otu Kavurması

Malzemeler: 1 tutam ısırgan otu (yaklaşık 500 kg kadar), 1 baş soğan, 1 adet yumurta, sıvıyağ, tuz karabiber Üzeri için: 1-2 diş sarımsak, y...

Devamı »

Rokalı Tabule

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tabule_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tabule_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Dün akşam işten eve dönünce annemi pencere önünde bakla ayıklarken buldum. Ertesi akşam için hazırlıyordu baklayı, fırında ise <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2006/04/ye-9-yresel-yemekler-aydn-mutfa.html">kırlı kızartması</a> pişmekteydi. Üstümü bile değiştirmeden mutfağı kontrol ettim. Evet, pazardan siparişlerimi almıştı; tazecik naneler, rokalar ve kiraz domatesler tezgahın üzerinde beni beklemekteydi. Gözlüklerinin üzerinden bakıp "pazarı altüst ettim o küçük şeyler için!" dedi annem. Kiraz domateslerden bahsediyordu:) "Niye ki?" dedim, "zor mu bulunuyor o kadar?" Tek bir satıcıda varmış, onlar da pek iyi durumda değilmiş, neyse ki adam seçmesine izin vermiş, "normal" domates olsa olmaz mıymış... Annem söylenmeye devam ederken ben gün boyunca hayal ettiğim tabuleyi hazırlamak için kolları sıvadım. "Normal domates olur tabi anne kuşum, ben bu sevimli şeylere bayılıyorum da o yüzden istedim!" dedim.<br />Ama lütfen bakar mısınız güzelliklerine?<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kirazdomates.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Polen alerjimin zirve yaptığı Mayıs ayında hafif şeyler yemeye ve bolca sıvı tüketmeye çalışıyorum. Kendimi daha iyi hissediyorum böyle olunca.. Özellikle taze otlarla yapılan salataların yanında soğuk-serin içecekler bugünlerde favorilerim. Ofise bile salata malzemeleri ve peynir getirip kendime hafif öğle yemekleri hazırlıyorum. Küçük bir kavanoza zeytinyağı-limon karışımı bile hazırlayıp getiriyorum bazen:)<br /><br />Tabule, Ortadoğu mutfağına ait bir salata / meze. Lübnan kısırı, maydanoz salatası da diyorlar. İnternette çeşitli sitelerde "orjinal" tabulenin sadece bulgur ve maydanozla yapıldığını okudum, bir de bolca ekşi ve zeytinyağı ile tabi ki.. Ama bizim kısırımızın olduğu gibi tabulenin de değişmez bir reçetesi yok sonuçta. İnsan yerkürede kuş misali gezdiği müddetçe damak tadını da oradan oraya taşıyor, lezzetler mutfaklar arasında mekik dokurken çeşitleniyor, zaman içinde kimin kimden hangi yöntemi aldığı karışıyor... </p><p>Rokalı tabule tarifini de "yemekbiz" mail grubumuza Alev Hanım göndermişti. Arkadaşlarıyla yaptıkları bir toplantının menüsünde yer alan bu tarifi ilk fırsatta denemek üzere saklamıştım. Dün akşam tüm malzemeler tazecikken hemen denedim. Kocaman bir bardak maden suyu ve küçük bir kase yoğurtla birlikte hafif ve leziz bir akşam yemeği oldu benim için...<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tabule_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong>Malzemeler:</strong> <em>(3 kişilik)<br /></em><br />- 1 su bardağı ince bulgur<br />- 1 su bardağı sıcak su<br />- 1/2 demet roka<br />- 1/2 demet maydanoz<br />- 1/2 demet nane<br />- 4 adet kiraz domates<br />- 1 iri limonun suyu<br />- 3 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- 1 çay kaşığı karabiber<br />- Deniz tuzu<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Bulguru derin bir kaba alın, sıcak su ile ıslatın ve üstü kapalı olarak suyunu çekene kadar bekletin.<br /><br />2. Başka bir yerde nane ve maydanozu ince ince kıyın. Domatesleri küçük küçük doğrayın. Rokayı da doğrayın ve tüm yeşillikleri domateslerle birlikte bulgurun üzerine ekleyip karıştırın. </p><p>3. Küçük bir kasede limon suyu, zeytinyağı, tuz ve karabiberi karıştırıp salatanın üzerine dökün, harmanlayın. Tabaklara alarak servis yapın... </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tabule_3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p></p>

Rokalı Tabule

Dün akşam işten eve dönünce annemi pencere önünde bakla ayıklarken buldum. Ertesi akşam için hazırlıyordu baklayı, fırında ise kırlı kızartm...

Devamı »

YE # 10: Yoğurtlu Çilekli Tatlı

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/yo??urtlu??ilekli_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/yo%3F%3Furtlu%3F%3Filekli_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Sevgili <a href="http://benimkucukmutfagim.blogspot.com">Tuğçe</a> bizi küçük mutfağına çilekli güzellikleri paylaşmaya davet etti bu ay... Ben de elim boş gitmek istemedim bu güzel davete, hafif birşeyler yapayım dedim. Kremasız, yağsız olsun, hafif olsun ama göz doyursun istedim:) Bahar ayları en hafif lezzetlerin arandığı aylar ne de olsa, çileğin tam da bu zamanlarda çıkıyor olması doğa annenin bize hoş bir sürprizi olsa gerek!<br /><br />Çilek nasıl da dekoratif bir meyve değil mi? En basit tatlıyı, pastayı bile bir anda güzelleştiriyor, şıklaştırıyor, bambaşka birşeye dönüştürüyor. Çilekli olup da güzel olmayacak bir tatlı düşünemiyorum ben. Çilek etkinliği için ne yapacağıma karar verirken de onu en çok nasıl yemeyi sevdiğimi düşündüm.. Sanırım çileği en çok süte ve yoğurda yakıştırıyorum, çilekli süt, çilekli dondurma, çilekli yoğurt aklıma ilk gelenler oldu bu yüzden. Durum böyle olunca çilek ve yoğurdu birarada kullanabileceğim bir tarif arayışına girdim. Ve çabucak da buldum! Yemek Zevki dergisinin Mayıs 2005 sayısına göz attığımda, çevirdiğim ilk sayfalarda rastladığım tarif tamam işte dedirtti bana, böyle birşey olmalı!<br /><br />Geçen Pazar sabahı tatlıyı hazırladım, evden çıkmadan önce fotoğrafladım ve sonra sinemaya gittim. Akşam Sevim'e servis yaparken nasıl bir yorum yapacağını çok merak ediyordum, çünkü pasta gibi görünen bu tatlı aslında bir pasta değildi:) Pandispanya ile hazırlanıyor, ancak pandispanyası fazlaca ıslatıldığı için, bekledikçe pastadan tatlıya doğru bir dönüşüm geçiriyor! Sevim akşam (yani yapıldıktan 6-7 saat sonra) tattığında ilk anda etimek tatlısına benzetti. Bir dilimin ardından "gerisi yok mu bunun?" deyip ikinci dilimi isteyince güzel olduğuna emin oldum:)<br /><br />Tarife geçmeden önce biraz daha gevezelik yapayım. Çünkü aklıma "çilekle başka neler yapılabilir?" sorusu ve yanıtları geliyor!<br /><br />* <em>Kahvaltılar zenginleştirilebilir...</em> Mesela bugünlerde ben iyice tatlanmış olan çilekleri yağsız süt ve çikolatalı tahıl gevrekleriyle birlikte yiyorum. Güne leziz bir başlangıç!<br />* <em>Doğal meyveli yoğurtlar yapılabilir... </em>Katkılı hazırlarını yemiyorsanız şimdi tam zamanı. Bir kase ev yoğurduna, hatta en güzeli süzme yoğurda tatlı çilekler atın, karıştırın, daha tatlı olsun istiyorsanız biraz pudra şekeri de ekleyin, alın size şahane ve basit mi basit bir tatlı!<br />* <em>Misafirlere sürpriz ikramlar hazırlanabilir... </em>Çileklerin yarısını erimiş bitter çikolataya batırıp yağlı kağıda sıralayın, sonra buzdolabında soğutun. Son derece havalı olacaklar:) İsterseniz tamamını çikolataya bulayıp, hafif ılıdıktan sonra hindistan ceviziyle de kaplayabilirsiniz. Ya da yine tamamını çikolatayla kaplayıp soğuttuktan sonra pudra şekeriyle süsleyebilirsiniz. Beyaz çikolata seviyorsanız aynı güzellikleri onunla da yaratmak mümkün tabi. Bu çilekleri tek başına ikram edebileceğiniz gibi dondurma kuplarınızı ya da çilekli pastanızı süslemek için de kullanabilirsiniz.<br />* <em>Meyve sosu yapılabilir...</em> Çilekleri hafifçe pişirerek -dilerseniz biraz şeker ilavesiyle- ezdikten sonra meyve sosu olarak dilediğiniz tatlıda kullanabilirsiniz. Sütlü tatlıların üzerine, mesela bir kase muhallebiye fena halde yakışacaktır!<br /><br />Gerisi sizin canınızın "nasıl bir çilek" istediğine ve yaratıcılığınıza kalmış... Artık sütle birlikte robottan geçirip içer misiniz, suyun içine minik çilekler atıp dondurarak dekoratif buz küpleri mi yaparsınız, kompostosunu, tartoletini, turtasını, reçelini, marmeladını, pastasını mı yaparsınız! Bitmeeez :) Ama ben tarifime geçeyim artık!<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/yo%3F%3Furtlu%3F%3Filekli_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><em><br />Pandispanya için:</em><br />- 3 adet yumurta - oda sıcaklığında<br />- 3 Türk kahvesi fincanı toz şeker<br />- 4 Türk kahvesi fincanı un<br />- 1/2 çay kaşığı saf vanilya (ya da 1 paket şekerli vanilin)<br />- 1 paket kabartma tozu<br /><br /><em>Üzeri için:</em><br />- 1 su bardağı süzme yoğurt<br />- 300 g çilek<br />- 2 yemek kaşığı pudra şekeri<br />- 4 yemek kaşığı çilek reçeli<br />- 1 yemek kaşığı antep fıstığı<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Yumurtaları şekerle birlikte mikserle yaklaşık 10 dk çırpın. Un, kabartma tozu ve vanilyayı birlikte eleyerek karışıma ekleyin, hafifçe karıştırın.<br /><br />2. Küçük boy dikdörtgen bir fırın tepsisini yağlı kağıtla kaplayarak hamuru dökün, önceden 160 derece ısıttığınız fırında yaklaşık 30 dk pişirin (tarifte 15-20 dk yazıyordu ama ben piştiğinden emin olamadığım için 30 dk pişirdim, siz fırınınıza göre ayarlayın).<br /><br />3. Pişen pandispanyayı servis tepsinize ters çevirip yağlı kağıdı sıyırın, soğumaya bırakın. Soğuduktan sonra 2 yemek kaşığı reçeli 1 Nescafe fincanı su ile eritip pandispanyayı kuru yer kalmayacak şekilde ıslatın.<br /><br />4. Yoğurda pudra şekerini ekleyerek mikserle çırpın, krema kıvamına getirin. Eğer kıvamı koyuysa su ekleyebilirsiniz. Çileklerin 5-6 tanesini küçük küçük doğrayın, yoğurda kaşıkla karıştırın.<br /><br />5. Hazırladığınız krema ile pandispanyayı kaplayın. Kalan çilekleri üzerine sıralayın, kalan 2 kaşık reçeli de çileklerin üzerine fırçayla sürün. Antep fıstıklarını serpin. Buzdolabında en az 2 saat dinlendirdikten sonra dilimleyerek servis yapın...<br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/yo??urtlu??ilekli_3.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/yo%3F%3Furtlu%3F%3Filekli_3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><p> </p>

YE # 10: Yoğurtlu Çilekli Tatlı

Sevgili Tuğçe bizi küçük mutfağına çilekli güzellikleri paylaşmaya davet etti bu ay... Ben de elim boş gitmek istemedim bu güzel davete, ha...

Devamı »

İncirli Ponçin

<blockquote></blockquote><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/incirlipon??in_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/incirlipon%3F%3Fin_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Birkaç gündür süren moral bozukluğumu acilen tedavi etmem gerektiği için dün işten döner dönmez mutfağa girdim. Yani terapi mekanıma! Önce annemin gündüzden haşladığı kabak ve sirkenlerle kendime bir salata hazırladım. Buzluktan çavdar ekmeğimi çıkarıp iki dilim kestim, kızarttım. Bir önceki günden de balkabağı çorbam vardı. Annem kendi yemeğini ben kendi yemeğimi yerken biraz o günkü pazardan bahsettik. Pek ot kalmadığını söyledi annem, ama bolca deniz börülcesi varmış, birkaç bağ almış.. Yeni çıkan meyve yokmuş, bolca elma ve çilek almış yine.. Hafif bir yemek yedikten sonra kafamdaki düşünceleri dağıtmaya kararlı olarak tekrar mutfağa yöneldim...<br /><br />Birkaç gündür incirli ponçinleri yapmayı planlıyor ama güç bulamıyordum. Diğer yandan site istatistiklerine baktıkça da insanları beklettiğimi düşünüyor ve mutlaka güncelleme yapmam gerektiğini hissediyordum. Yani incirli ponçinler aslında sizin için yapıldı diyebilirim:) Tabi bana da iyi geldiler! Evde hala geçenlerde yaptığım kekin yarısı ve buzdolabında çilekli bir tatlı olmasına rağmen yeni birşey pişirmeme annemin kızacağını düşünüyordum ama hamur yoğururken ne kadar mutlu olduğumu görünce sesini çıkarmadı. Hatta ponçinler fırından puf puf kabarmış olarak çıktıklarında sonuçtan o da mutlu oldu. Muhtemelen şu an kahvaltı yapıyor ve ponçinlerden yiyordur..<br /><br />Ponçin, hafif tatlı bir hamuru olan, içine isteğe göre çeşitli dolgular yapılabilen bir hamur işi... Pastanelerde satılan -benim gördüğüm- ponçinlerde genelde reçel ya da marmelat dolgusu oluyordu. Ben Dr. Oetker'in maya poşetinde gördüğüm tarifi deneyerek içlerini sütte pişmiş birer incirle doldurdum. Tatlı ve yumuşacık bir hamurun ortasından çıkan incir sürpriz etkisi yaratacağı için, bunun güzel bir fikir olduğunu düşünmüştüm. Neyse ki tam hayal ettiğim gibi oldular. Sabah çıkmadan önce aceleyle fotoğraflarını çektim, tarif yazmadan önce tatmam gerektiği için de kestiğim ponçinin yarısını aceleyle ağzıma attım:) İpek gibi, ağızda eriyen birşey olmuş! Uzun süredir bir mayalı hamurdan bu kadar iyi sonuç almamıştım diyebilirim, pastanelerde satılanlar kadar yumuşak, pamuk pamuk olmuşlar. Bu kez hiç kepekli un kullanmadım, sebebi bu olabilir:))<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><em>(10 adet ponçin için)</em><br /><br />- 3 su bardağı un<br />- 1 poşet instant maya<br />- 1/2 çay bardağı toz şeker<br />- Bir tutam tuz<br />- 1 adet yumurta<br />- 50 g tereyağı (oda sıcaklığında)<br />- 2 çay bardağı süt<br />- 10 adet kuru incir<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Unu eleyip maya ile karıştırın. İçine tuz, şeker, yumurta, tereyağı ve 1 çay bardağı ılık süt ekleyerek yoğurun (ben fazla gelebilir diye unun bir kısmını ayırarak başladım ama tam 3 bardak un aldı).<br /><br />2. Elinize yapışmayan bir hamur elde ettiğinizde üzerini kapatarak ılık ortamda 40-50 dk mayalanması için bekletin.<br /><br />3. Bu arada kuru incirleri yıkayın, saplarını kesin ve 1 çay bardağı süt ile pişirin. İncirler sütü tamamen çektiğinde ocaktan alın, hamurunuz mayalanırken biraz soğuyacaklar.<br /><br />4. Fırın tepsinizi yağlı kağıtla kaplayın, mayalanan hamuru 10 eşit parçaya bölün. Her bezeyi avucunuzda açın, içlerine birer tane incir koyup kapatın. Açılmaması için iyice sıkıştırdıktan sonra kapattığınız yer alta gelecek şekilde tepsiye dizin. </p><p>5. Bezelerin üstlerine hafifçe tereyağı (erimiş değil, oda sıcaklığında) sürerek 30 dk daha bekletin. Süre sonlarına doğru fırını 180 dereceye getirip ısıtmaya başlayın.<br /><br />6. Tekrar kabaran ponçinlerinizi ısınmış fırına atarak 20 dk kadar pişirin. Güzelce kızarınca alın, ılıdıktan sonra dilerseniz üstlerine pudra şekeri eleyebilirsiniz.<br /><br /><br /></p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/incirlipon??in_2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/incirlipon%3F%3Fin_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />İyi hissetmediğiniz bir anda, ya da tam tersine sizi çok mutlu eden birşeyler olduğunda anlatmak, paylaşıp rahatlamak istersiniz ya hani, işte o zaman bir dosta, bir kız arkadaşa / kız kardeşe telefon açıp "sen bir çay koy, ben geliyorum!" diyebilmek ne güzeldir... Hani giderken yaptığınız keki kucaklar, ondan da çay demlemesini istersiniz.. Teklifsizce 1 saat içinde kapısında bitebileceğiniz, belki mutfağına kendi mutfağınız gibi dalıp çayınızı doldurabileceğiniz bir dostunuzun olması ne güzeldir...<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/Git_10.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/Git_10.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Git Dergisi'nin Mayıs-Haziran sayısındaki yazımda işte bunlardan bahsettim, çay saatlerinden, yani bir anlamda dostlarla paylaşılan terapi saatlerinden... Çocukluğumda anneannem ve annemle yaptığımız ikindi kahvaltıları da var yazıda, üniversite yıllarından küçük anılar ve şimdi çay saati deyince gözümde canlanan diğer şeyler de... Hatta bir de "anne kurabiyeleri" tarifi eklendi yazıya...<br /><br />Umarım keyifle okunur!<br /></p>

İncirli Ponçin

Birkaç gündür süren moral bozukluğumu acilen tedavi etmem gerektiği için dün işten döner dönmez mutfağa girdim. Yani terapi mekanıma! Önce a...

Devamı »

Yoğurt (Toyga) Çorbası

<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/yogurt_corba_.1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/yogurt_corba_.1.jpg" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" /></a><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Malzemeler:</span></strong> <div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#660000;">1 çay bardağı pirinç (varsa yarmayla daha güzel olur), 1 yumurta, 3 tepeleme kaşık süzme yoğurt, su, kuru nane, tuz, et suyu veya tavuk suyu, haşlanmış nohut</span></div><div align="justify"><span style="font-family:Verdana;font-size:85%;color:#660000;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"></span></div><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"></span></strong> </div><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Üzeri için:</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#660000;">Tereyağı ve kırmızı biber </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#660000;"><br /></div></span><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Yapılışı:</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Pirici yıkayın ve içine 1 yumurtayı kırın. Yoğurdu da ilave edip biraz suyla iyice ezin. Çok su olmamak şartıyla biraz sulandırın ve ocağın üzerine alın. Kaynayana kadar karıştırın (eğer karıştırmassanız çorbanız kesilir). Pirinçleri pişene kadar kısık ateşte kaynatın, ocaktan indireceğiniz zaman tuzunu, nohutunu ve nanesini ekleyin. Servis edeceğiniz zaman çorbanızı et suyuyla veya tavuk suyuyla biraz sulandırın(çünkü kaynatırken fazla su yapmamıştık). Küçük bir tavada tereyağını eritin. 1 tatlı kaşığı kırmızı biberi ekleyin ve çorbanızın üzerine döküp, sıcak olarak servis edin. Bu arada üzerine kara biber yapmayı unutmayın.</span></div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#cc0000;">Afiyet Olsun...</span></div>

Yoğurt (Toyga) Çorbası

Malzemeler: 1 çay bardağı pirinç (varsa yarmayla daha güzel olur), 1 yumurta, 3 tepeleme kaşık süzme yoğurt, su, kuru nane, tuz, et suyu ve...

Devamı »

Sakızlı ve Karanfilli Paskalya

<blockquote></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p><br /> </p><blockquote><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/paskalya_2.jpg"></a><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/paskalya_2.jpg"></blockquote><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/paskalya_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Paskalya çörekleriyle üniversitemin kantininde, nam-ı diğer İlef'in Kulis'inde tanışmıştım... Sabah saatlerinde tazecik ve bazen hala sıcak olan poğaça ve açmalarla, ayçörekleriyle kahvaltımı yapmaya bayılırdım ama eğer çok açsam paskalyayı tercih ederdim. Sebep tabi ki paskalyaların boyutlarıydı! Bir tanesi bile yeterince doyurucu olan paskalyaları bir de hafif tatlımsı olmalarından dolayı severdim. </p><p>Esasen dini inançlara ve geleneklere dayanan ritüellerden biri olmasına karşın, zamanla sınırları aşarak evrensel olmuş lezzetlerden biri paskalya... Her zaman ve her yerde rahatlıkla bulunabiliyor, ama en güzelini <em>Beyaz Fırın</em>'ın yaptığı söyleniyor. Bilmem ki? Ama bu mis kokulu çörekler pekala evde de yapılabilir, malzemeler keyfe göre çeşitlendirilir, çok da güzel olur. Paskalyanın bilinen şekli saç örgüsüdür ama malzeme listesine gelince ortalık biraz karışıyor. Mesela pekçok tarifte yumurta (hem de bolca) kullanılmasına karşın Süryanilerin yaptığı ve <strong>"kliçe"</strong> dedikleri paskalya hamurunda yumurta kullanılmıyormuş; ki ben de paskalyaları yumurtasız yaptığım için bunu öğrendiğimde şaşırdım biraz, orjinal kliçe tadını da merak ettim (bu çörekleri Tijen abla geçen yıl yaptığı Mardin gezisinde <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com/2005/10/dier-mardinliler.html">tatmıştı</a>, belki bildiğimiz paskalyadan farklı olup olmadığını açıklayabilir). Yine aynı çörekler, aynı yörede yaşayan Müslümanlar arasında da <strong>"mevlüd çöreği"</strong> olarak kabul ediliyor, geleneklere göre düğünlerde ya da ölümlerde yapılıyormuş. Geleneklerin içiçe geçmesine ve mutfakları zenginleştirmesine ne kadar ilginç bir örnek! Yine kimi tariflerde mahlep olmazsa olmazken, kimilerinde mahlep yerine farklı baharatlar kullanılabiliyor. Sakız, anason, tarçın, karanfil gibi... </p><p>Cumartesi gecesiydi, ertesi gün kahvaltıda paskalya yeme hayaliyle hamur mayaladım ve film izlemek üzere salona yayılmadan önce de ilk tepsiyi fırına sürdüm. İkinci tepsiyi fırından aldığımda gecenin 1'i olmuştu, o saatte etrafa yayılan kokuları duyanlar olduysa neler düşünmüşlerdir hiç bilemiyorum:) Daha önceki paskalyalarımda hep mahlep kullanırdım ama bu kez sakız ve karanfille denedim. Bu ikilinin çöreklere kattığı lezzet ve verdiği koku gerçekten bambaşka! Sonuçta paskalyalar Pazar kahvaltısında -tekrar fırına girip kısa bir süre ısındıktan sonra- baş köşeye kuruldular... Yanında hiçbir şey olmasa bile, sıcak çayla birlikte harika oluyorlar. Ama isterseniz bu kocaman çörekleri dilimleyip üzerlerine reçel, ya da benim yaptığım gibi bal da sürebilir, afiyetle yiyebilirsiniz! </p><p>Ben klasik paskalya tariflerinden farklı olarak; beyaz şeker yerine esmer şeker, katı yağ yerine zeytinyağı ve beyaz un yerine tam buğday unu + beyaz un karışımı kullandım. Ama siz bunu zaten tahmin ediyordunuz değil mi:) </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/paskalya_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><strong>Malzemeler:</strong><br /><em>(13 adet paskalya için)<br /></em><br />- 2,5 su bardağı ılık süt<br />- 1/2 paket yaş maya<br />- 3/4 su bardağı esmer şeker<br />- 1/2 su bardağı zeytinyağı<br />- 1/2 çay kaşığı saf vanilya<br />- 2-3 adet karanfil<br />- 2-3 parça damla sakızı<br />- Aldığı kadar tam buğday + beyaz un karışımı<br /><em>Üzeri için:</em><br />- 1 adet yumurtanın sarısı</p><p><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Yaş mayayı biraz sütün içinde parmak uçlarınızla ezin, bir kenarda bekletin.<br /><br />2. Diğer tarafta damla sakızı ve karanfili tercihen demir bir havanda iyice ezerek toz haline getirin. Unun bir kısmına (2 bardak gibi bir kısım) vanilyayla birlikte damla sakızı ve karanfili ekleyip harmanlayın. Hazırladığınız un karışımını yoğurma kabına alıp ortasını havuz gibi açın. </p><p>3. Ayrı bir yerde, sütü, şekeri ve zeytinyağını çırpma teliyle iyice karıştırın. Un karışımının ortasını havuz gibi açarak, hazırladığınız sıvı karışımı mayayla birlikte içine dökün. Hamuru yoğurmaya başlayın. Gerektikçe un eklemeye devam ederek, elinize yapışmayan -ama yumuşak- bir hamur elde edin. </p><p>4. Hamuru yaklaşık 1 saat boyunca ılık bir ortamda mayalanmaya bırakın (fırında yoğurt ısısı - 50 derece idealdir).</p><p>5. Mayalanan hamurdan her paskalya için ceviz büyüklüğünde 3'er parça kopartıp rulo yapın ve ruloları saç örgüsü şeklinde örün. Bu sırada hamur elinize ya da tezgaha yapışırsa, yapışmayı unla değil zeytinyağıyla önleyin, fazla un paskalyalarınızı sert yapabilir ama zeytinyağı yumuşacık olmalarını sağlar...</p><p>6. Hazırladığınız paskalyaları yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine aralıklı olarak sıralayın. Üzerlerine yumurta sarısı sürerek yarım saat kadar ikinci mayalanmaya bırakın. Son 10-15 dakikada fırınınızı 190 dereceye ayarlayıp ısıtmaya başlayın. Paskalyaları sıcak fırında 25 dk kadar -üzerleri güzelce kızarıncaya dek- pişirin. </p><p><em>Paskalyalarınızı fırından alır almaz pamuklu bir mutfak bezine sararsanız yumuşacık kalacaklardır...</em> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/paskalya_3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><em>Karanfiller anneme hediye geldi, Sevim'den.. Paskalyalara konan karanfillerle hiç ilgileri olmasa da poz vermek istediler, ben de onları kıramadım!</em></p><p><em>Tijen ablamın çiçeklerini mi kıskandılar ne? :)</em><br /></p>

Sakızlı ve Karanfilli Paskalya

Paskalya çörekleriyle üniversitemin kantininde, nam-ı diğer İlef'in Kulis'inde tanışmıştım... Sabah saatlerinde tazecik ve bazen ha...

Devamı »