Tuzlu Rulolar

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tuzlu_rulolar3.0.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tuzlu_rulolar3.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><strong><span style="FONT-WEIGHT: normal">Kış geldi...<br />Paltolar geldi, atkılar, bereler, eldivenler!<br />Üşümeler, öksürmeler, bitki çayları, ballı sütler, dumanı tüten çorbalar!<br />Salepler, kestaneler, sıcak çikolatalar...<br />Buğulanan camlar, kızaran burunlar, yün patikler...<br />Sinemalar.. tiyatrolar.. kitaplar..<br /><br />Kış bunların tümü demek.<br />... ve çok daha fazlası!<br />Benim için İstanbul'u keşfetmeye başlamak da demek yavaş yavaş... Emirgan'ı, İstinye'yi, Arnavutköy'ü, Çengelköy'ü, Kandilli'yi, Anadolu Kavağı'nı, Rumeli Hisarı'nı, Samatya'yı da görmek demek! </span></strong><strong><span style="FONT-WEIGHT: normal">Kazağımın yakasına gömülüp, </span></strong><strong><span style="FONT-WEIGHT: normal">üşüyen İstanbul'a gülümsemek demek, Boğaz kıyısından!<br /><br />Birikiyor İstanbul güzellikleri.. İstanbul'un farklı lezzetleri! Yakında onlar da paylaşılacak:)<br /><br />Tuzlu rulolar bugünün tarifi efendim...<br />Tatilde yapıldılar, anne kuş tarafından çoook beğenildiler, ama paketlenip hediye edilmek üzere yapıldıkları için fazla tadılamadılar:) Ağızda dağılan bir kıvamdaki bu tuzluları, yumuşacık poğaçalara belki bir alternatif olarak düşündüm (gerçi yumuşacık poğaçalar alternatif istemezler ama!) ve fazlaca tatlı tarifler yayınladığım bugünlerde paylaşmak istedim. Tarif yine benim pratik mutfak rehberimden... Ben her zamanki gibi yağ cinslerini değiştirdim, biraz da kepekli un ekledim.<br /></span><br />Malzemeler:</strong><br /><em>(24 adet)</em><br /><br />- 2 adet yumurta (birinin sarısı ayrı)<br />- 1 Türk kahvesi fincanı yoğurt<br />- 1 Türk kahvesi fincanı zeytinyağı<br />- 200 g tereyağı (eritilmiş)<br />- 1 tatlı kaşığı tuz<br />- 1 paket kabartma tozu<br />- Aldığı kadar un<br /><em>İç malzeme:</em><br />- 200 g beyaz peynir<br />- 10 dal maydonoz<br /><em>Üzeri için:</em><br />- Susam, çörekotu<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Yoğurt, zeytinyağı, tereyağı, tuz ve birisinin sarısı ayrılmış yumurtaları bir kaba alın, mikserle çırparak karıştırın.<br /><br />2. Unu ve kabartma tozunu karışıma yedirerek iyice yoğurun (unu hamur elinize yapışmayacak kıvama gelene dek ekleyin). 10 dk kadar dinlendirin.<br /><br />3. Bu arada iç malzemenizi hazırlayın: Peyniri bir kaba ufalayın, maydonozları ince ince kıyıp peynire karıştırın.<br /><br />4. Hamuru 6 eşit parçaya bölün. Tezgahınızı unlayarak her parçayı büyükçe bir tabak ebatında açın. Bunu merdane yardımıyla yapabileceğiniz gibi elinizi de kullanabilirsiniz. Daha sonra açtığınız her parçayı keserek 4'e bölün.<br /><br />5. Elde ettiğiniz hamur parçalarının geniş kısımlarına iç malzemeden koyarak rulo şeklinde sarın. Yağlı kağıt serili fırın tepsisine sıralayın.<br /><br />6. Ruloların üzerine fırçayla yumurta sarısı sürün, susam ve çörek otu serpin. Önceden 180 derece ısıtılmış fırında yarım saat kadar pişirin. Güzelce kızardıklarında alın, fazla bekletmeden, tazecikken çayla birlikte servis yapın!<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tuzlu_rulolar1.0.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tuzlu_rulolar1.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a>

Tuzlu Rulolar

Kış geldi... Paltolar geldi, atkılar, bereler, eldivenler! Üşümeler, öksürmeler, bitki çayları, ballı sütler, dumanı tüten çorbalar! Saleple...

Devamı »

Susamlı Top Kurabiye

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p><br /><br /></p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/susaml??top1.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/susaml%3F%3Ftop1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bir okurumdan İstanbul'a gelince yazılarımın keyifsizleştiği eleştirisini aldığımdan beri, kahveye daha keyifli notlar düşmek istiyorum. Çünkü ben gerçekten mutluyum! Sadece bunu yansıtmakta nedense pek başarılı olamadığımı hissettim. O yüzden filmi geri sarıp, bu yağmurlu Kasım sabahında sizlere hadi birer kahve içip kurabiye yiyelim demek istedim:)<br /><br />Herşey yavaş yavaş yoluna giriyor..<br />Küçük evim eve benzemeye başladı.<br />Ben de yağmurlu sabahlara, akşam sinemalarına, kentin kaosunda ışıldayan renklere, adımlarımı hızla geçen zamana uydurmaya ve mecburen daha planlı-programlı olmaya alıştım. Henüz okunamamış kitap- dergi ve bakılamamış etkinlik broşürü stoklarımı eritemedim ama tabi ki yavaş yavaş gerçek bir kent romantiğine yakışır biçimde sanat etkinliklerini takibe başlayacağım! Ondan sonra da -bir bale izleyince üç gün sarhoş gezen biri olarak- keyfim kolay kolay kaçamayacak:)) </p><p>Kahveleri soğutmadan kurabiyelere uzanalım efendim...</p><p>Bu cici kurabiyeleri annemin evindeki son günlerimden birinde yapmıştım. Misafirlerimiz de vardı ve birisinin kahvaltı sofrasına getirdiğim kurabiyelerden tattıktan sonraki "sen neden bir kafe açmıyorsun?" yorumu gülümsememe neden olmuştu. Öğleden sonra kahve içerken yemek için başka şeyler hazırlamıştım gerçi ama kurabiyeler yine istek aldı:) Zaten kalanını da giderken yolda yemeleri için onlara verdim. Bu kadar beğenilince de mutlaka blogda yer alması gerektiğini düşündüm.<br /><br />Gerçekten de kahve evlerinde satılan, hani şu doyurucu kurabiyeleri andırıyorlar. Hem ağızda dağılan, hem de kurabiyeye doyuran cinsten! İç dolgusu tam bir sürpriz, hamuru ise yoğun kakao tadıyla çok lezzetli. Ve tabi ki kahveyle birlikte şahane oluyorlar:) Tarif Dr. Oetker kakao paketinden. </p><p><strong>Malzemeler:</strong> </p><p>- 2 adet yumurta<br />- 1 su bardağı toz şeker<br />- 125 g tereyağı - oda ısısında<br />- 1/2 çay bardağı süt<br />- 25 g (1 küçük paket) kakao<br />- Bıçak ucuyla saf vanilya (ya da 1 paket vanilin)<br />- 1 paket kabartma tozu<br />- Aldığı kadar un (yaklaşık 4,5 su bardağı)<br /><em>İç dolgusu:<br /></em>- 15 adet kuru kayısı<br />- 2 yemek kaşığı rom ya da benzeri*<br /><em>Üzeri:<br /></em>- 1/2 çay bardağı süt<br />- 1 çay bardağı susam<br />- 2 yemek kaşığı toz şeker<br /><em>* Ben Türkmenciğimin hediyesi olan Amarula'dan kullandım.</em><br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Kuru kayısıları yıkayın, küçük küçük doğrayıp rom ya da benzeri içki ile karıştırın. Hamurunuz hazır oluncaya kadar beklesinler ki lezzetleri artsın.<br /><br />2. Karıştırma kabında yumurtaları, şeker ve tereyağı ile iyice karıştırın. Bu işlem için mikser kullanırsanız daha iyi olur, böylece hamurunuz daha fazla un alır.<br /><br />3. Mikseri çıkartın, kalan hamur malzemelerini de ekleyip tümünü iyice yoğurun.<br /><br />4. Hamurdan ceviz iriliğinde parçalar koparıp avucunuzda açın, iç malzemeden koyup kapatın (malzemeyi mümkün olduğu kadar fazla koyun, merak etmeyin hamura yetecek). Avucunuzda iyice yuvarlayarak top haline getirin.<br /><br />5. Hazırladığınız topları önce süte batırın, daha sonra susam-şeker karışımına bulayın. Şimdi cici kurabiyelerinizi yağlı kağıt serili tepsiye dizerek, 175 derecede ısıtılmış fırına sürebilirsiniz. Yaklaşık 25 dakikada pişerler. Biliyorum güzel kokuyorlar ama sabredin, soğuyunca servis yapın:) </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/susaml??top2.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/susaml%3F%3Ftop2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Beğendiniz mi?<br /><br />Siz kurabiyelerinizi yerken ben dün akşam izlediğim <a href="http://www.beyazperde.com/film/3118">İklimler</a>'den bahsedeyim kısaca...<br />İklimler'i Git yazarlarından sevgili <a href="http://www.gedizakdeniz.com/">Gediz Akdeniz</a>'le birlikte, zaman zaman gülümseyerek izledik. Ben Uzak'tan çok etkilenenler ve NBC sinemasını çok sevenler arasındayım, o yüzden İklimler'e büyük bir hevesle gittim. Keyif de aldım. Öykü iyi, anlatım sade, görüntüler yine çok güzeldi. Sinemamızda kış mevsimini bu kadar güzel görüntüleyen çok az yönetmen vardır sanırım.. Uzak'la kıyaslamak istemiyorum ama Uzak şimdilik yönetmenin zirvesi olarak kalacak gibi görünüyor. Ama ileride çok daha iyi NBC filmleri izleyeceğimizi umuyorum. </p><p>İklimler'i izleyin lütfen.<br />Böyle kaliteli filmlere destek verelim ki izleyici bunu istiyor gerekçesiyle abuk sabuk filmler doldurmasın vizyonu. En azından iyi filmlerin oranı artsın! Ve son bir not: İklimler'i özellikle akşam izlemenizi öneririm. Öyle güzel dinlendiriyor ki!<br /></p>

Susamlı Top Kurabiye

Bir okurumdan İstanbul'a gelince yazılarımın keyifsizleştiği eleştirisini aldığımdan beri, kahveye daha keyifli notlar düşmek istiyorum....

Devamı »

Hafif Tiramisu

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tiramisu2.0.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tiramisu2.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Yine epeydir yazamadım... Ama sebeplerim var! Kısacık tatilde, anne-baba evini ziyaret amaçlı kısacık bir mola verdim İstanbul telaşlarına... Ege'ye yolculuk güzeldi.. Keşke daha uzun olabilseydi! Rüya gibi geçip bitiverdi her güzel şey gibi.<br /><br />Yine de şarkıda dediği gibi "annemin sesiyle güne uyanmak", pırıl pırıl güneşli bir mutfakta çay demlemek, kurabiye pişirmek, uzun uzun kahvaltılar etmek, akşam çorbaları kaynatmak, uzun zamandır görüşülememiş akrabaları görmek, büyümüş kuzen çocuklarını sevmek, çoğu hızla geçen zamana dair kısacık bayram sohbetleri etmek, uzatılan bayram çikolatalarını, ikram edilen tatlıları geri çeviremeyip bünyeye uzunca bir müddet yetecek kadar şeker depolamak, akşamları küçük odamda uyumak güzeldi...<br /><br />Annemin sandıklarını da açtık üstelik!<br />neler çıkmadı ki...<br />Rahmetli anneannemin emektar (ve hala çok sağlam!) AEG mikserinden tutun da, Buldan kumaşından eski masa örtülerine, el örgüsü mutfak önlüklerinden yolluklara, fonksiyonel mutfak gereçlerinden gümüş pasta takımlarına kadar! Çoğu annem tarafından kullanılmaya kıyılamadığı için ve bir gün kızlara devredilmek üzere saklanmış.. Annem devir teslim sırasında "sen benim gibi yapma kızım, kullan herşeyi" dedi. Ben de seve seve kullanmak için ona söz verdim. Hem kimbilir, belki eşyalarla birlikte becerikli ellerinden bir büyü de geçer bana!<br /><br />Gelelim bu hafif mi hafif tiramisuya...<br />Aslında tarifi bayram tatilinde yayınlayıp sizlerle bu pasta vesilesiyle bayramlaşmak istemiştim, hatta fotoğrafları CD'ye kaydedip yanıma bile almıştım ama fırsat olmadı. Beni hoşgörmenizi rica etsem ve bir dilim tiramisu ile geçmiş bayramınızı kutlasam olur mu?<br /><br />Tiramisu aslında çoğu kişinin bildiği ve çok sevdiği bir İtalyan tatlısı. Benim yaptığım gibi kekle yapılan pastamsı versiyonları da var ama orjinali kedidiliyle yapılan bir tatlı. Tercihe ve imkana göre farklı peynirler kullanılabiliyor ve alkol eklenebiliyor olsa da, olmazsa olmazı kahve ve kakaonun muhteşem uyumu. Dolayısıyla özellikle kahveseverler için vazgeçilmez bir lezzet.<br /><br />Vereceğim tarifi Dr. Yasemin Bradley'in hafif tariflerinden birinden uyguladım. Yağ oranı çok düşük, şekeri oldukça az, diğer taraftan kahve, kakao ve kanyak üçlüsünün verdiği yoğun aroma ile lezzeti bir harika. Kanyak yerine acıbadem likörü kullanabilirsiniz, eminim çok daha lezzetli olur. Miktarları da kendi damak zevkinize göre değiştirebilirsiniz.<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 2 katlı hazır kakaolu kek<br />- 1,5 yemek kaşığı granül kahve<br />- 1/2 çay bardağı kanyak (veya acıbadem likörü)<br />- 3 yemek kaşığı esmer şeker<br />- 1 çay bardağı sıcak su<br />- 200 ml yağsız süt<br />- 2 yumurta sarısı<br />- 1 yemek kaşığı un<br />- 1 kutu light labne peyniri<br />- Üzeri için kakao<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. İki katlı keki ayırın. Bir katını servis yapacağınız düz büyük bir pasta tabağına yerleştirin.<br /><br />2. Büyükçe bir kasede kahve, kanyak ve 1 kaşık şekerle sıcak suyu karıştırın, soğumaya bırakın. İyice soğuyunca az bir miktarını ayırıp kalanıyla kekin iki parçasını da ıslatın.<br /><br />3. Diğer tarafta ufak bir tencerede süt, un, yumurta sarıları ve kalan 2 kaşık şekeri karıştırarak orta ateşte muhallebi gibi pişirin. Karışım biraz ılıdıktan sonra içine labne peynirini ekleyip çırparak iyice karıştırın.<br /><br />4. Servis tabağındaki kek parçası üzerine muhallebinin yarısını dökün ve yayın. Kekin diğer yarısını üzerine kapatın. Ayırdığınız kahveli karışımı kekin üzerine gezdirip muhallebinin kalanı ile tamamen kaplayın. Spatulayla üzerini düzleştirin.<br /><br />5. Hazırladığınız tiramisuyu buzdolabında en az 4-5 saat dinlendirin. Servisten hemen önce ince telli bir süzgecin üzerinden bolca kakao serperek tamamen kaplayın. Dilerseniz kakaoyu servis tabağına aldığınız dilimlerin üzerine de serpebilirsiniz.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tiramisu1.0.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tiramisu1.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bir dilim tiramisu ile kahve keyfi güzeldir...<br />Her zaman iyi gelir!

Hafif Tiramisu

Yine epeydir yazamadım... Ama sebeplerim var! Kısacık tatilde, anne-baba evini ziyaret amaçlı kısacık bir mola verdim İstanbul telaşlarına.....

Devamı »

Kandil Simidi

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/kandilsimidi2.4.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kandilsimidi2.4.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Kandil simidi deyince aklıma Ankara'daki öğrencilik yıllarım geliyor nedense.. Simitler akşam saatlerinde pastanelerde ve simitçi tezgahlarında öyle güzel kokardı ve evi öyle özletirdi ki! O zamanlar kandil simidinin sadece kandillerde ve sadece pastanelerde yapıldığını düşünüyordum:) Sonradan bu nefis lezzetin değişik tariflerini bulup deneyince ve onlar kadar güzel olduklarını görünce sevinerek, kandillerde evde simit yapmaya başladım.<br /><br />Vereceğim tarif, denemelerimin sonucunda en çok beğenilen ve benim de çok sevdiğim kandil simidi versiyonu olduğu için rahatlıkla denemenizi öneriyorum. Hemen herkesin bildiği tariflerden olduğu için başta siteye yazmakta kararsız kalmıştım ama bu tarifin mutlaka arşivde olmasını istedim.<br /><br />Hem ağızda dağılan kıvamı, hem lezzeti öyle güzel olmuştu ki komşulara dağıttıktan ve babaannemle dedemin paketini yaptıktan sonra eve az kaldı diye bir ölçü daha yapmıştım:) Yani bu simitler geçen bir kandilden kalma! Sizlerle paylaşmak bu kandile kısmetmiş...<br /><br />Tüm iyi dileklerinizin ve dualarınızın kabul olması dileğiyle...<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 125 g tereyağı (oda ısısında)<br />- 1 çay bardağı zeytinyağı<br />- 1 çay bardağı süt<br />- 1 adet yumurta (akı ve sarısı ayrı)<br />- 1 tatlı kaşığı mahlep<br />- 1 tatlı kaşığı pudra şekeri<br />- 1 tatlı kaşığı tuz<br />- 1 tatlı kaşığı kabartma tozu<br />- Aldığı kadar un<br />- Üzeri için çörekotu ve susam<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Derin bir kapta bir miktar unla birlikte tereyağını iyice ezin. Zeytinyağını, sütü, yumurta akını ekleyin.<br /><br />2. Mahlep, pudra şekeri, tuz ve kabartma tozunu ilave edip yavaş yavaş un ekleyerek yoğurun. Ele yapışmayan bir hamur elde edin.<br /><br />3. Hamurdan irice bir ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp avucunuzda silindir şekli verin. İki ucunu birleştirip halka yapın.<br /><br />4. Hazırladığınız halkaları yağlı kağıt serilmiş tepsiye sıralayın. Üzerlerine fırçayla yumurta sarısı sürüp çörekotu ve susam serpin. Önceden ısıtılmış 180 derece fırında üzerleri kızarıncaya kadar pişirin.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/kandilsimidi1.4.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kandilsimidi1.4.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a>

Kandil Simidi

Kandil simidi deyince aklıma Ankara'daki öğrencilik yıllarım geliyor nedense.. Simitler akşam saatlerinde pastanelerde ve simitçi tezgah...

Devamı »

Yoğurt Soslu Mücver

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/m??cver_yo??urtsos2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/m%3F%3Fcver_yo%3F%3Furtsos2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Herşeyin yavaş yavaş yoluna girmeye başladığı bugünlerde keyfim de yerine gelmeye başlıyor. Küçük evimi sevmeye ve ısınmaya başlıyorum, en önemlisi de bu! Ama buna sebep olan kişi yine ve yine sevgili annem.. tıpkı hayatımdaki pekçok iyi şeyin sebebi olduğu gibi!<br /><br />Annemin her şeye yetişme telaşında ne yapacağını şaşırmış durumdaki kızını toparlama amaçlı kısacık ziyareti çabucak bitti, az önce onu yağmurlu bir İstanbul sabahından yolcu ettim. Savoy'da yaptığım erken kahvaltı hüznümü çabucak dağıttı neyse ki... Hem inşallah birkaç gün sonra -kısa da olsa- ben onları ziyaret etmek için yola çıkacağım!<br /><br />Mücvere gelelim...<br />Annem çok sever. Benimse yemezsem özlediğim yiyecekler arasında değildi.. Ancak aromatik otlar eklenmiş bir versiyonunu, yanında yoğurt sosuyla birlikte denediğim zaman fikrim değişti. Doğrusu mercanköşkün ve fesleğenin mücveri bu kadar güzelleştirebileceğini hiç tahmin etmemiştim. Ben otların organik kurusunu kullandım ama siz tazesini bulabiliyorsanız tazesiyle deneyin derim. Yoğurt sosu ise mücvere cidden çok yakışıyor!<br /><em>(tarifi Pratik Mutfak Rehberi'nden uyarladım)</em><br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 5 adet kabak<br />- 1 adet kuru soğan<br />- 3 adet köy yumurtası<br />- 3 Türk kahvesi fincanı tam buğday unu<br />- 1 tatlı kaşığı organik kuru mercanköşk<br />- 1 tatlı kaşığı organik kuru fesleğen<br />- Karabiber, deniz tuzu<br /><br /><em>Sosu için:</em><br />- 2 su bardağı süzme yoğurt<br />- 1 adet salatalık<br />- 1 diş sarımsak<br />- Birkaç dal maydonoz<br />- Birkaç dal nane (veya 1 tatlı kaşığı kuru nane)<br />- 1 tatlı kaşığı limon suyu<br />- Deniz tuzu<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Kabakları ve soğanı temizleyip rendeleyin. Kabakları rendeledikten sonra suyunu sıkmayı unutmayın. Yumurtaları da hafifçe çırpın.<br /><br />2. Derin bir kabın içerisinde rendelenmiş soğan ve kabaklarla birlikte yumurtaları, un, tuz ve diğer baharatları da ekleyerek karıştırın<em> (unu, koyuca bir kıvam elde edinceye kadar yavaş yavaş eklemenizi öneririm, annem de mücvere daima aldığı kadar un koyar).</em><br /><br />3. Hazırladığınız karışımdan kaşıkla alarak -daha sağlıklı olması için- bolca zeytinyağında arkalı önlü kızartın. Kızarttığınız mücverleri kağıt havlu üzerine alın.<br /><br />4. Sosu için salatalığı kabuğuyla rendeleyin, sarımsağı ezin, nane ve maydonozları incecik kıyın. Limon suyu ve tuz ekleyerek tümünü yoğurtla karıştırın.<br /><br />5. Sosu tek kişilik kaselere alarak mücveri soğutmadan servis yapın.<br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/m??cver_yo??urtsos1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/m%3F%3Fcver_yo%3F%3Furtsos1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a></p><p></p>

Yoğurt Soslu Mücver

Herşeyin yavaş yavaş yoluna girmeye başladığı bugünlerde keyfim de yerine gelmeye başlıyor. Küçük evimi sevmeye ve ısınmaya başlıyorum, en ö...

Devamı »

Kayısılı Cevizli Kek

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/kay??s??l??_kek.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kay%3F%3Fs%3F%3Fl%3F%3F_kek.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />İnanılmaz bir yoğunluk ve yorgunlukla geçiyor günler...<br />Zaman zaman "dur bir nefes al!" demek zorunda kalıyorum kendime, "sakin ol!"<br /><br />Sararmış yaprakları görmekle yetinme, bak onlara, sonbaharın usulca çekilişine, yakında gelecek olan kıştan önceki son güneşli zamanlarda ağaçların o güzelim kızıllığına bak! Dur bir nefes al... Sabahın kokusunu içine çekmeyi unutuyorsun ya bazen, unutma! Garip bir telaş halinde geçerken zaman, bazı anlar herşeyin dışında, kıyıda kalmayı seç.. kıyıdan bak, tüm tuhaflıklara! Nereye koşuyorsun ki bunca telaşla? dur... ve derin bir nefes al...<br /><br />Huzurlu ve sessiz bir ortamda kendimle kalıp içime dönebilmeyi özledim. Evet galiba şu sıra en çok kendimi özledim.. Neyse ki herşeyin geçiciliğini, hayatın kısalığını, sanatın uzunluğunu, başlayan herşeyin bittiğini biliyorum. Uzun olmayan bir süre sonra, her köşesinin güzel olması için didindiğim küçük mutfağımda az sonra tarifini vereceğim kek gibi güzel şeyler yaparak kendimi mutlu edebileceğimi de...<br /><br />Bu yumuşacık ve leziz kek, aslında klasik, hani arasıra yapıp yemezsek özlediğimiz ev keklerinden... Benim için özelliği, eski işimdeki son günümde ofise getirdiğim "veda keki" olmasıydı.. Bir önceki akşam hiç vaktim olmadığı ama ofise de mutlaka birşey yapıp götürmek istediğim için klasik bir kek yapmaktan başka çare bulamamış ve Piyale'nin tariflerinden olan bu keki çabucak yapmıştım. Neyse ki beklediğimden daha güzel bir kek olmuştu. Keki mutfakta keserek iş arkadaşlarıma paylaştırdıktan sonra turuncu kupama kahvemi doldurup yukarı çıkmış, masamda son kahve keyfimi kekimle birlikte yapmıştım.<br /><br />Hemen bir itiraf: Sanırım una yeterince bulamadığım için kuru kayısılar hafifçe dibe çökmüştü:) Ama kekin üzerine de bu hatayı affettirecek kadar hoş bir kıtırlık vermişlerdi, özellikle de kakaoyla birleşince! Yiyen herkes de beğenince tarif paylaşılacaklar arasına almıştım, ama paylaşmak ancak mümkün oldu... Şu sıralar iftar sonrası çay içerken, ya da sahurda kahvaltılıkların yanında gayet güzel gidebilir. Çay keyfine klasik bir kek her zaman yakışır. Ben kahveye eşlik ettirmiştim ama çayla sanki daha güzel olur gibi geliyor şimdi.. Ya da benim canım feci şekilde ev keki istiyor...<br /><br />Yine aynı şeyi söyleyeceğim ama, yaparsanız benim için de ufak bir dilim yer misiniz?<br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/kay??s??l??_kek2.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kay%3F%3Fs%3F%3Fl%3F%3F_kek2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a> <blockquote></blockquote><span style="FONT-WEIGHT: bold">Malzemeler:</span><br /><br />- 5 adet yumurta<br />- 2 su bardağı toz şeker<br />- 1 su bardağı süt<br />- 1 su bardağı sıvıyağ <span style="FONT-STYLE: italic">(ben soya yağı kullandım)</span><br />- 2,5 su bardağı un<br />- 1 paket kabartma tozu<br />- 1/2 su bardağı kuru kayısı <span style="FONT-STYLE: italic">(mümkünse günkurusu kullanın) </span><br />- 1 su bardağı dövülmüş ceviz<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">Yapılışı:</span><br /><br />1. Öncelikle kullanacağınız kuru kayısılar sertse kısa bir süre sıcak suda bekletin, daha sonra kurulayın ve küçük küçük doğrayarak una bulayın.<br /><br />2. Yumurtalarla şekeri geniş bir kabın içinde mikserle yaklaşık 10 dk boyunca çırpın.<br /><br />3. Süt ve sıvıyağı ekleyerek kısa bir süre daha çırpmaya devam edin.<br /><br />4. Unu ve kabartma tozunu birlikte eleyerek karışıma yavaş yavaş ekleyin, mikserin düşük ayarında malzemeler özleşene kadar karıştırın.<br /><br />5. En son hazırladığınız kuru kayısıları ve cevizleri ekleyerek karıştırın. Karışımı yağlanmış büyükçe bir kek kalıbına dökün (ben 26 cm.lik kelepçeli kalıbımı kullanmıştım).<br /><br />6. Önceden ısıttığınız 180 derece fırında 1 saat kadar pişirin. Son 15 dakikada kürdan testiyle kontrol etmeyi ihmal etmeyin. Soğuduktan sonra üzerine bolca kakao serperek dilimleyip servis yapabilirsiniz...<br /><br />Son bir not!<br />Malzemelerin miktarları fazla gibi görünebilir ama değil; herşeyi tam kıvamında, büyükçe bir kek oluyor. Sonra çayınızı demliyorsunuz ve daha fazla sabredemeden tadına bakıyorsunuz:)<br />(Benim dilimimi de unutmuyorsunuz değil mi?)

Kayısılı Cevizli Kek

İnanılmaz bir yoğunluk ve yorgunlukla geçiyor günler... Zaman zaman "dur bir nefes al!" demek zorunda kalıyorum kendime, "sak...

Devamı »

Kolay Börek Tarifi

<span style="font-size: large;">Bizim evde sahur böreksiz olmaz. Anneciğim börek yemezse ertesi gün çok çabuk acıktığını söyler, sahur için mutlaka börek yapar. Hiçbir şey yapamazsa dolapta genellikle bulunan, arta kalmış 1-2 yufkadan gözleme yapıverir. Evdeyken ben her sahurda <strong>börek</strong> olmasına biraz kızardım, çoğu kez kızarmış ekmekle kahvaltı yapmayı tercih ederdim, ama aslında düşünüyorum da annem böreğe düşkün olmakta hiç de haksız sayılmaz!</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgM2wxkA0LynniwiP8S4irPdamROwIVLaBsfYiF81XREft5U1J8K2Z_YMThc5Nl5AzxhlSBuksrB3Qim14GiaoB41z3g88MvzBaaV20kZQArPcGTzVeKHyZ2yIYjTdoKfCJ3QAdqgiEFiM/s1600/kolay-borek-tarifi.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="Kolay börek tarifi" border="0" class="photo" height="480" itemprop="photo" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgM2wxkA0LynniwiP8S4irPdamROwIVLaBsfYiF81XREft5U1J8K2Z_YMThc5Nl5AzxhlSBuksrB3Qim14GiaoB41z3g88MvzBaaV20kZQArPcGTzVeKHyZ2yIYjTdoKfCJ3QAdqgiEFiM/s640/kolay-borek-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Ertesi gün vereceği uzun süreli tokluk hissi bir yana, mis gibi bir börek kokusuyla sofraya oturmayı kim istemez ki? Gecenin bir vakti de olsa:) Hele ki yağını da az koyduysanız, bol sütlü, yumurtalı, peynirli bir börek son derece besleyici ve sağlıklı bir seçenek olabilir. Ama vakitler dar, iftar sonrası çabucak bastıran uykular var sonra.. İşte kolay bir börek, böyle durumlarda hayat kurtarabilir. Geceden hazırlanıp bekletilir, kalkınca hemen fırına verilir, sıcak sıcak afiyetle yenir.<br /><br />Bugünlerde sahura kalkan ve ne yiyeceğiz derdine düşen herkesin ihtiyaç duyduğunu düşündüğüm böylesi bir tarifi paylaşmak istedim bugün. Karşılığında sizlerden de bencileyin fırını olmayanlar ne yapsın, bu konuda çözüm önerileri bekliyorum. Neyse, siz böreğinizi yapın, benim yerime de yiyin olur mu? Gerçi ben börek özlemimi dün sevgili <a href="http://mutlulukmutfaktagizlidir.blogspot.com/" rel="nofollow" title="Mutluluk mutfakta gizlidir">Burçak</a>'ın annesinin becerikli ellerinden çıkan nefis bir ıspanaklı börekle giderdim, o bir süre idare eder beni:) (Burçak tarifini yazınca onu da denemenizi şiddetle tavsiye ederim)<br /><h2> Gelelim kolay böreğin tarifine..</h2><span class="summary">Bu tarif özellikle börek yapmakla arası pek iyi sayılmasa da (benim gibi), çabucak yapıp güzel bir sonuç almak isteyenler için. Ve tabi vakti olmayanlar için de.. Tadına gelince, gerçekten iyi!</span> Tarifi çok eskiden tarif arşivimin tuzlular bölümüne not etmişim ama kimbilir nereden ve ne zaman.. Varlığını bile unuttuğum tariflerdendi, acilen börek yapmam gerekince karşıma çıkmıştı ve hiç düşünmeden denemiştim. Sonuç; bu kadar çabuk yapılan, hele ki pişmeden önce hiçbir şeye benzemeyen bir börekten beklenmeyecek kadar başarılıydı.<br /><strong><br /></strong><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li itemprop="ingredients"><span class="amount">100 g</span> <span class="name">tereyağı</span></li><li itemprop="ingredients"><span class="amount">3 adet</span> <span class="name">yumurta</span></li><li itemprop="ingredients"><span class="amount">2 su bardağı</span> <span class="name">süt</span></li><li itemprop="ingredients"><span class="amount">3 yemek kaşığı</span> <span class="name">yoğurt</span></li><li itemprop="ingredients"><span class="amount">1,5 su bardağı</span> <span class="name">rendelenmiş kaşar peyniri</span></li><li itemprop="ingredients"><span class="amount">1 su bardağı</span> <span class="name">rendelenmiş beyaz peynir</span></li><li itemprop="ingredients"><span class="amount">3 adet</span> <span class="name">yufka</span></li></ul><br /><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><div class="instructions" itemprop="recipeinstructions"><ol><li>Tereyağını eritip ılıtın. Derin bir kabın içerisine yumurtaları kırın, sütü ve yoğurdu ekleyip iyice çırpın. Yağı da ekleyip karıştırın.</li><li>Kaşar peynirinin yarısını ayırın, kalanı beyaz peynirle birlikte karışıma ekleyin.</li><li>Yufkaları elinizle parçalayarak iyice ufaltın ve karışıma ekleyin, kaşıkla malzemelerin iyice karışmasını sağlayın.</li><li>Dikdörtgen borcamınızı yağlayın, hazırladığınız karışımı içine dökün. Ayırdığınız kaşar peynirini üzerine serpin. Önceden 200°C ısıtılmış fırına sürerek üzeri iyice kızarana kadar pişirin. Çıkardıktan sonra kısa bir süre bekleyip bıçakla karelere kesin, sıcak sıcak servis yapın.</li></ol></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjMJ5UKSte6scdEYJPnLC0iyHKvD4F_G20dY5gLFw-OcJFBoMEoZeF3jOLwIdQt3iaInpuAcdsPJHCJ90y_m4WcybWoEnjSkMlX3Z6C1FKPZict52KZfhDaUjxAaQgytyr70yCOhVNF38/s1600/kolay-borek-tarif.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjMJ5UKSte6scdEYJPnLC0iyHKvD4F_G20dY5gLFw-OcJFBoMEoZeF3jOLwIdQt3iaInpuAcdsPJHCJ90y_m4WcybWoEnjSkMlX3Z6C1FKPZict52KZfhDaUjxAaQgytyr70yCOhVNF38/s640/kolay-borek-tarif.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Yanında çay da, ayran da çok güzel gidiyor. Besleyici, uzun süre tok tutan böreğinizi afiyetle yiyin, kulaklarımı da çınlatın. Ben o sırada muhtemelen bugün ne yesem diye düşünüyor olurum!

börek Fırında hamurişi Kolay Tarifler Kolay Börek Tarifi

Bizim evde sahur böreksiz olmaz. Anneciğim börek yemezse ertesi gün çok çabuk acıktığını söyler, sahur için mutlaka börek yapar. Hiçbir şey ...

Devamı »

Armağan...

<blockquote><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/ilhanirem.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"></a><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/ilhanirem.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/ilhanirem.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a></p><p>Dün gece kilitlendiğim için ancak bu fotoğrafı koyabilmiştim...<br />... şimdi -sabaha karşı- belki birkaç sözcük yazabilirim.<br />ama anlatamam ki size o atmosferi...<br /><br />... gözyaşlarını gizlemek için siyah gözlüklerinin ardına gizlenen, <em>"ışık ve sevgiyle sevecenler"</em> diyerek bize kollarını açan, önümüzde eğilen, anılarımızın tozlarını usulca alan, ruhlarımıza dokunan, aslında ruhlarımızın tam içine bakan o büyük, o kocaman "ışıkadam"ı, o dervişi nasıl anlatayım..<br /><br /><em>"bu yakınlarda doğumgünü olanlar için"</em> diyerek, "mumları üfle bir dilim kes hayattan" dizeleriyle beni en sonunda ağlatışını..<br /><br />... tam "bitti işte, bir tek cennet ilahisi söylemeden gidiyor!" diye üzülürken sahneye semazenlerin çıkışını, beyaz güvercinlerin geceye uçuşunu, "aşk kapıları"nın usulca açılışını nasıl anlatayım...</p><p>yaşadığım en güzel, en yalnız, en kalabalık doğumgünü gecesiydi......<br /></p>

Armağan...

Dün gece kilitlendiğim için ancak bu fotoğrafı koyabilmiştim... ... şimdi -sabaha karşı- belki birkaç sözcük yazabilirim. ama anlatamam ki ...

Devamı »

Zencefilli Kurabiye

<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/zencefilli_kurabiye2.2.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;" title="Zencefilli Kurabiye Tarifi"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/zencefilli_kurabiye2.2.jpg" style="display: block; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; margin-right: auto; margin-top: 0px; text-align: center;" /></a><span style="background-color: transparent; font-size: large;">Zencefilli kurabiyelerle ilk olarak Buket Uzuner'in bir öyküsünde karşılaşmış, öyküden çok etkilenmiş, öyküyü o kadar etkileyici yapan bu kurabiyelerin tadını da çok merak etmiştim. Hangi öykü demeyin lütfen, kitaplığım ve sevgili kitaplarım benden çok uzakta şu an.. Yoksa bakıp yazardım şimdi size hemen!</span><br /><br /><strong>Zencefil</strong> baharatıyla tanışmam ve onu çok sevmem daha sonra oldu. Eve ilk zencefil paketi sağlıklı beslenme isteğinin bir parçası olarak alındı, derken tadı da kokusu da çok sevildi, keklere kurabiyelere konuldu, yemeklere atıldı, çaylara katıldı.. Hafifçe genzi gıdıklayan, karabiberimsi ama çok daha yumuşak ve hoş kokulu bir aroması vardır zencefilin. Baharatlarla aranız iyiyse zaten seversiniz. Çok iyiyse bayılırsınız. En çok yakıştığı şey de kurabiyedir bence... Yağmurlu bir günde kitabınız ve kahveniz elinizdeyken sonbahar keyfinize en güzel eşlik edebilecek şeylerden biri herhalde onlardır.. <strong>zencefilli kurabiyeler!</strong><br /><br />İstanbul'un bugün yağmurlu olacağını söyledi haber bültenleri.. Ve daha pekçok kentin de.. Ben de bu yüzden, bekleyen tarifler arasından bu kurabiyeleri seçtim. Yağmur yağarsa güzel gider, yağmasa da güzel gider:) Yeter ki yanında mis kokulu bir kahve olsun. Sonbahara, zencefilli kurabiye gider...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjt4DiV_JAWteP4YhEjovwL9tnu1ctAowbg_ZHllv0oCg4swG-pqcA-xz8MlyYb_ymFXOU99gwQRJ13MTimKfwTRBaorxJp33f0_oHmu5kKaDtV3revYjTaUKEkNJQ7gwawyNndibeJzqQ/s1600/zencefilli-kurabiye.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Zencefilli Kurabiye Fotoğrafı"><img alt="Zencefilli Kurabiye Tarifi" border="0" class="photo" height="480" itemprop="photo" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjt4DiV_JAWteP4YhEjovwL9tnu1ctAowbg_ZHllv0oCg4swG-pqcA-xz8MlyYb_ymFXOU99gwQRJ13MTimKfwTRBaorxJp33f0_oHmu5kKaDtV3revYjTaUKEkNJQ7gwawyNndibeJzqQ/s640/zencefilli-kurabiye.jpeg" width="640" /></a></div><br /><span style="font-size: x-large;">Tarifle ilgili birkaç not</span><br /><span class="summary" itemprop="description">Biraz sert bir kurabiye oluyor, kahveye banmak için ideal yani, bu tür kurabiyeleri seviyorsanız bunları da seversiniz. Uzun süre dayanıyorlar, hani o teneke kutuda saklanmalık kurabiyelerden bunlar. Bol yapın, elinizin altında bulundurun. Bu ölçülerle zaten 2 tepsi kurabiyeniz olacak, kahve yaptıkça birer ikişer yiyeceksiniz. Bana genelde kahvaltı sonrası keyif kahvemi içerken eşlik etmişlerdi, tatildeyken. Ama doğrusu çantaya atıp işe getirmek için ya da mutfaktaki kurabiye kutusuna stoklayıp arada atıştırmak için daha uygunlar.. Yeterince yapma isteği uyandırdım mı?</span><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">125 gr</span> <span class="name">tereyağı</span></li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">1/2 su bardağı</span> <span class="name">esmer şeker</span></li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">1</span> <span class="name">yumurta</span></li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">1/3 su bardağı</span> <span class="name">pekmez</span></li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">2 tatlı kaşığı</span> <span class="name">zencefil</span></li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">1 tatlı kaşığı</span> <span class="name">tarçın</span></li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">1 çay kaşığı</span> <span class="name">tuz</span></li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">1 tatlı kaşığı</span> <span class="name">kabartma tozu</span></li><li class="ingredient" itemprop="ingredients"><span class="amount">3 su bardağı</span> <span class="name">tam buğday unu</span> (yaklaşık)</li></ul><br /><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><br /><div class="instructions" itemprop="recipeInstructions"><ol><li><span style="background-color: transparent;">Tereyağını esmer şekerle birlikte mikserle iyice çırpın </span><em style="background-color: transparent;">(kurabiye hamuru hazırlarken önce yağı şekerle çırpmak hem güzel karışmasını hem de malzemenin daha fazla un kaldırmasını sağlar, böylece kurabiyeleriniz fazla yağlı olmaz).</em></li><li><span style="background-color: transparent;">Yumurtayı ve pekmezi ekleyin, mikserle karıştırmaya devam edin.</span></li><li><span style="background-color: transparent;">Ayrı bir kapta; zencefil, tarçın, tuz ve kabartma tozunu unun yarısı ile harmanlayın, daha sonra bu karışımı sıvı karışıma eleyerek ekleyin. Yoğurarak elinize hafif yapışan bir hamur haline gelene dek azar azar un eklemeye devam edin</span><em style="background-color: transparent;"> (ancak daha fazla un koymayın, çünkü hamur buzdolabında da kendini toparlayacak).</em></li><li><span style="background-color: transparent;">Hamuru streç filmle sarıp buzdolabına koyun ve yarım saat kadar dinlendirin.</span></li><li><span style="background-color: transparent;">Dinlenmiş hamuru merdane yardımıyla 1/2 cm kalınlıkta açıp dilediğiniz kalıplarla kesin ve hafif yağlanmış fırın tepsisine sıralayın. Önceden 175 C ısınmış fırında pişirin. Kurabiyelerinizi tam olarak soğuttuktan sonra teneke kutuda saklayabilirsiniz.</span></li></ol></div>

hamurişi Kolay Tarifler Kurabiye kuru pasta zencefil Zencefilli Kurabiye

Zencefilli kurabiyelerle ilk olarak Buket Uzuner'in bir öyküsünde karşılaşmış, öyküden çok etkilenmiş, öyküyü o kadar etkileyici yapan b...

Devamı »

Bol Peynirli Omlet

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/labneli_omlet2.0.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/labneli_omlet2.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bu omleti yaptığım sabah annemle birlikte keyifli bir kahvaltı yapmıştık, benim tatil günlerimden birinde. Tarifini Ramazanın ilk sahuru için yazacağımı hiç düşünmemiştim tabi o zaman! Kısmet bugüneymiş. Çok severek yediğimiz bir omlet olmuştu, bugün de özellikle sahura uygun bir şeyler yazmak istediğim için paylaşmaya karar verdim. Sahura kalkmayacak olanlar da yarınki Pazar kahvaltısı için hazırlamak isteyebilirler belki.<br /><br /><a href="http://www.beyazperde.com/film/1889">Something's Gotta Give</a> 'i(Aşkta Herşey Mümkün) izlediyseniz anımsarsınız. Filmde Erica (Diane Keaton), Julian (Keanu Reeves) ile buluştuğu akşam yemeği sonrası eve döner ve Harry (Jack Nicholson) ile mutfakta dertleşirler. Erica Harry'nin pancake yapma fikrine zaten yemekten geldiğini söyleyerek karşı çıkınca da Harry "hadiii, buluşma yemeklerinde asla doymazsın!" gibi (ya da buna benzer) veciz bir cümle kurar. Doğru söze ne denir? Pancake yaparlar ve bir yandan sohbet ederek keyifle yerler. Ertesi gece de aynı mutfakta bu kez birlikte omlet yaparlar <em><span style="color:#ff0000;">(ben pancake'i omlet diye anımsıyordum ama sevgili Dilek doğrusunu anımsattığı için düzeltiyorum).</span></em><br /><br />Bu sevimli filmin konumuzla ilgisi nedir diyeceksiniz.. Şudur ki, işte bu omlet o omlet! :)<br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">Senem Tüten Mestçi</span>'nin <span style="FONT-STYLE: italic">"Aşkın Yemekleri" </span>kitabını okurken çok eğlenmiştim. Kitap pekçok romantik filmin yemek sahnesinden bahsediyor, sonra da o sahneye uygun bir tarif veriyordu. Sözkonusu filmin tarifi de omletti. Okurken canım fena halde istemiş, ama ben geceyarısı değil, ertesi sabah pişirmiştim tabi ki:) İçine konan labne peyniri bu omleti yumuşacık yapıyor, üstteki dilim çedar ise lezzetini ikiye katlıyor. O yüzden bol peynirli omlet ismini verdim. Çok da besleyici ve doyurucu. Sahurda kahvaltı yapanlar için protein desteği, ertesi gün kahvaltı yapacaklara da Pazar keyfi olsun efendim, buyurun tarif:<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">Malzemeler:</span><br /><span style="FONT-STYLE: italic">(2 kişililik)</span><br /><br />- 2 adet yumurta<br />- 1 yemek kaşığı tam un<br />- 1/2 çay bardağı yağsız süt<br />- 2 yemek kaşığı labne peyniri<br />- 4 dilim çedar peyniri<br />- 1 tatlı kaşığı tereyağ<br />- Tuz, karabiber<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">Yapılışı:</span><br /><br />1. Derince bir kabın içinde un ve sütü pütür kalmayacak şekilde ezin, içine yumurtaları ekleyerek iyice çırpın. Labne peynirini ilave ederek karıştırın. Tuzunu, karabiberini ekleyin.<br /><br />2. Teflon tavada tereyağını eritin, hazırladığınız karışımı tavaya dökerek orta ısıda kapağı kapalı olarak pişmeye bırakın.<br /><br />3. Omletinizin altı kızarınca spatulayla ters çevirin.<span style="FONT-STYLE: italic"> </span>Üzerine 4 dilim çedar peynirini yerleştirin. Arkası kızarırken çedarlar da eriyecektir. Şimdi nefis omletinizi hemen sıcak sıcak kahvaltı sofrasına servis edebilirsiniz!<br /><span style="FONT-STYLE: italic"><span style="FONT-STYLE: italic"><span style="FONT-STYLE: italic"><span style="FONT-STYLE: italic"></span></span></span><br /></span><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/labneli_omlet1.0.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/labneli_omlet1.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bu fotoğrafta şimdi en çok özlediğim şey ne biliyor musunuz? Annemin nohut mayalı ekmeği! Canım, bana koliyle ekmek göndereceğine söz verdi gelirken. Başka türlü olmayacak yani, ne yapayım? Kendin yap dediğinizi duyar gibiyim:) Hiç tek başıma yapmayı denemedim, ama eninde sonunda deneyeceğim artık. Böylece sizin tarifi denerken neler çektiğinizi (!) de anlamış olacağım tabi:)<br /><br />Ramazan hoşgelsin, sofralarımıza bereket, içimize huzur getirsin...

Bol Peynirli Omlet

Bu omleti yaptığım sabah annemle birlikte keyifli bir kahvaltı yapmıştık, benim tatil günlerimden birinde. Tarifini Ramazanın ilk sahuru içi...

Devamı »

Yaz sonu tatları: Erikli Pay ve Tart

<blockquote></blockquote><br /><blockquote></blockquote><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/erikli_pay2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Pazar günü <a href="http://www.hurriyet.com.tr/pazar/5097894.asp?gid=59">Hürriyet’te</a> olmanın tuhaf heyecanı ile hayatımda başka bir boyutta da olsa devam etmekte olan belirsizliklerin sıkıntısının birbirine karıştığı garip bir ruh halindeydim. Bir Terazi uzun süre denge halinden uzakta kalmamalı! Hürriyet’teki kendime garip, karmaşık duygularla bakıp çayımı içtikten sonra sokağa çıktım, uzun uzun yürüdüm.. Düşkent haftasonu tatili telaşındaydı! Gülümsedim..<br /><br />Baktım dün akşam o garip sıkıntı devam ediyor, iş çıkışında kendimi yağmurlu Beyoğlu’na atıp Emek Sineması’nda aldım soluğu. <a href="http://www.beyazperde.com/film/2881">Lady in the Water</a> (Sudaki Kız)’ı izledim. <em>“Hepimiz birbirimize bağlıyız, birimizin yaptığı bir eylem bir gün hepimizin yaşamını etkileyebilir”</em> diyordu film. Evden ayrılışımın neleri değiştirebileceğini düşündüm, bunların iyi şeyler olmasını diledim tüm kalbimle.. Gördüğünüz gibi garip bir duygusallık hallerindeyim şu sıra. Bir an önce dengemi kurmak için gün sayıyorum diyebilirim.<br /><br />Neyse! Uzun bir aradan sonraki ilk tariflere gelelim...<br />Çok istememe rağmen bu telaşlı günlerimde fındıklı bir tarif deneyip o güzel <a href="http://finduklutarifler.blogspot.com">fındık projesi</a>ne katkıda bulunamadım. Ama katkıda bulunan arkadaşlarımın birbirinden güzel tariflerine fırsat buldukça bakıyor, kitabı da heyecanla bekliyorum. Ne kadar güzel bir proje olmuş! Katılan herkesi içtenlikle tebrik ediyorum. Ve tabi, son YE etkinliklerine de katılamadığım için üzgünüm.. Üstelik son 3 konu en sevdiğim yiyeceklerdi! Umarım bundan sonrakilere katılabilirim.<br /><br />Her ikisi de erikli olduğu için bu iki tarifi birlikte vermek istedim. Uzun süren tarifsiz dönemi de affettirmek istedim böylece. Birisi klasik ve basit bir pay, diğeri mayalı hamurla bir tart denemesi..<br /><br />Erikli payı yapalı öyle çok zaman oldu ki. İstanbul’a ilk gelişimde, yani Yılmaz’ın “abla biz açız!” diye telefon etmesinden sonra ona getirmek için hazırladığım kolide bulunanlardan biriydi. O kadar çok şey yapmışım ki, biraz abarttığımı bizim iştahlı çocuklar getirdiklerimi 1 haftada ancak bitirince anladım:)<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/erikli_pay1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Pay çok ama çok basit. Vakti veya deneyimi olmayanlar için de çok ideal. Malzemeler elinizin altında her zaman olanlardan, kocaman tatlı erikler ise şu sıra en fazla bulunan meyvelerden. Gerçi ben yaptığımda henüz mürdümler yoktu, ben İtalyan eriği kullanmıştım, ama mürdümle çok daha güzel olacağını düşünüyorum. Tarif Pratik Mutfak Rehberi’nden.<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><em>(6 kişilik)</em><br /><em><br /></em>- 150 g tereyağı (oda ısısında)<br />- 2 su bardağı un (yaklaşık)<br />- 1/2 su bardağı toz şeker<br />- 10-12 adet mürdüm eriği<br />- Üzeri için pudra şekeri<br /><br /><strong>Yapılışı:<br /></strong><br />1. Tereyağı, şeker ve unu bir kaba alarak yoğurun. Unu hamur elinize yapışmaz hale gelene kadar azar azar ekleyin. Daha sonra hamuru streç filme sararak yarım saat kadar buzdolabında dinlendirin.<br /></em><br />2. Küçük tart kalıbınızı yağlayarak (ben küçük boy borcam kullandım) hamuru yerleştirin. Hamurun kenarlarını hafifçe yükseltin.<br /><br />3. Eriklerin çekirdeklerini çıkartın, çekirdek yuvaları yukarı gelecek ve tüm hamur yüzeyini kaplayacak şekilde yerleştirin.<br /><br />4. Önceden ısıtılmış 200 derece fırında güzelce kızarana kadar pişirin. Erikler sulanıp hamuru şahane bir renge boyayacak ve soğuduktan sonra pudra şekerini de serptiğinizde o artık bir pay değil pasta olacak:)<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/m%3F%3Frd%3F%3Fml%3F%3F_tart1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><p>Diğer tarif ise maya paketinde görüp ani bir kararla denediğim bir tart. Evde pişirdiğim son tatlı olma özelliği nedeniyle biraz hüzünlü bir anısı var bende.. Canım annem çok sevdiğim için bolca mürdüm eriği almıştı o hafta pazardan, hepsi bitmeyince kalanların bir kısmını tartta kullanmamın iyi olacağını düşünmüştüm. Gerçekten de çok lezzetli bir tart oldu ve aynı günün akşamında sadece birkaç dilim kaldı (gündüz kahveyle çok güzel gittikleri gibi, annemle sohbet ederken gece sütüme de harika eşlik ettiler!) Mayalı olduğu için yumuşacık, ama aynı sebeple benzerleri gibi 1 gün bekleyince değil, aynı gün yenirse güzel olan tartlardan. </p><p><strong>Malzemeler:</strong></p><p><em>Hamur için:</em><br />- 2,5 su bardağı un<br />- 1 paket Dr. Oetker instant maya<br />- 1/2 çay bardağı toz şeker<br />- 1/2 çay kaşığı saf vanilya (veya 1 paket vanilin)<br />- Bir tutam tuz<br />- 1 adet yumurta<br />- 50 g tereyağı (oda ısısında)<br />- 1 çay bardağı ılık süt<br /><em><br />Üzeri için:<br /></em>- 10 adet mürdüm eriği<br />- 1 çay bardağı toz şeker<br />- 1 çay kaşığı tarçın<br />- 1 çay bardağı ceviz (irice parçalanmış)<br /><br /><strong>Yapılışı:<br /></strong><br />1. Öncelikle üst malzemenizi hazırlayın: Eriklerin çekirdeklerini çıkartıp dilimleyin (benim kullandıklarım çok iri oldukları için ben elma gibi dilimledim), üzerine şekeri döküp 10 dk pişirin. Ocağı kapattıktan sonra tarçın ve cevizi ekleyin, karıştırıp soğumaya bırakın.<br /><br />2. Unu eleyip maya ile karıştırın. Şekeri, vanilyayı, bir tutam tuzu, yumurtayı, tereyağını ve sütü ekleyip yoğurun. Elinize yapışan bir hamur olabilir ancak un eklemeyin, kabın üzerini bir kapakla örterek hamuru mayalanmaya bırakın.<br /><br />3. Hamurun mayası geldikten sonra derince dikdörtgen bir fırın tepsisini yağlayarak hamuru içine yerleştirin. Bu sırada elinize yapışabilir, yanınızda ellerinizi hafif ıslatmak için küçük bir su kabı bulundurabilirsiniz.<br /><br />4. Hamurun üzerine hazırladığınız erikli karışımı dökün ve eşitçe dağıtın. 30 dk daha bekletin.<br /><br />5. 180 derece ısınmış fırında 30 dk kadar (ya da mürdümler o nefis kızıl rengi alana kadar) pişirin. Tadına doyulmaması için ılık olarak, dilerseniz yanında dondurmayla servis yapın! </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/m%3F%3Frd%3F%3Fml%3F%3F_tart2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>İlk tarifler de gelmiş oldu böylece..<br />Erikler bitmeden belki birini denemek istersiniz. Denerseniz benim yerime de bir dilim yersiniz değil mi?<br /><br />Gecikmeli de olsa Git’in yeni sayısının haberini vermek istiyorum son olarak. Eylül-Ekim sayısını büyük kitapçılarda ve bayilerde bulabilir, kahvaltılarımızın keyfi reçellerden bahsettiğim yazımı okuyabilirsiniz.<br /><br />Ve unutmadan!<br />Blogumu takip edenler için gerek yok ancak beni yeni tanıyanlar için Hürriyet’teki haberle ilgili küçük bir-iki düzeltmem olacak.. Birincisi İzmir’de yaşamıyorum, hiç yaşamadım:) O “Ege'nin küçük kıyı kenti” Aydın’dı. Diğer düzeltme ise sevgili Hatice’nin ve <a href="http://www.portakalagaci.com">Portakal Ağacı</a>’nın elbette bana da ilham verdiği ama asla “aynısını yapmaya karar vermiş” olmamam:)<br /><br />Eylül’ün tadını çıkarın olur mu?<br /></p>

Yaz sonu tatları: Erikli Pay ve Tart

Pazar günü Hürriyet’te olmanın tuhaf heyecanı ile hayatımda başka bir boyutta da olsa devam etmekte olan belirsizliklerin sıkıntısının birb...

Devamı »

İstanbul Lezzetleri

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/gezi_sacher.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/gezi_sacher.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" /></a><br />İstanbul'dan kalan tatları Ege'ye döndüğümde paylaşacağımı düşünmüştüm... Oysa yine İstanbul'dayım, üstelik bu kez konuk değilim!<br /><br />Bulduğum ilk fırsatta siteyi güncellemek istedim. O kadar çok şey birikti ki... Bu birikim bir yandan iyi oldu, çünkü ne zaman tekrar mutfağa girmeye başlarım, henüz bilmiyorum. Bu arada da paylaşacağım pekçok tarifim var. Her ne kadar taşınma telaşında yeni fotoğraflarımı CD'ye aktarıp ofisteki bilgisayardan silerken bir kısmını tamamen yoketme becerisini göstermiş olsam da, kurtarabildiklerime seviniyorum (insanın bilgisayar canavarı bir kardeşinin olması bu durumlarda çok işe yarıyor!) Tabi bu arada pekçok güzel fotoğraf da gitti ama canımız sağolsun değil mi? Nasıl olsa artık buradayım:) <p>Ayvalık sonrası evde geçirdiğim bir hafta boyunca durmadan film izlemiştim. Üye olduğum film kiralama dükkanlarının ikisinde de izlemek istediğim film kalmamış, hatta marketlerin promosyon sepetlerinden "kurtardıklarımı" da izlemiş ve uzun süren filmsizlik döneminin acısını çıkarmıştım. Derken Yılmaz aradı ve "daha gelmeyecek misin abla? biz açız!" dedi:) Durur muyum? İstanbul'a ilk bilet böyle kesildi...<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/gezi_espresso.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" /><br />İstanbul'da olmak...<br />Yani zamanı yakalamaya çalışarak peşinden koşmak..<br />Yani bazen çok yorulmak..<br />Ama kimi anlarda kendini bir otobüs camından kentin siluetini hayranlıkla seyrederken yakalayıp "seviliyor bu kent işte, herşeye rağmen" demek!<br /><br />O kadar hızlı geçti ki günler..<br />Yılmaz'ın Beyoğlu'ndaki evinden birkaç dakikada İstiklal'e inebilmek rüya gibiydi. Daha önceki gelişlerimde ancak birkaç saat kalabildiğim sevgili Pera'da artık istediğim kadar gezebilirdim. Gezdim de!<br /><br />İlk günlerin heyecanıyla ne kadar kitapçı, pasaj, sahaf varsa hepsine girildi çıkıldı, her yer karıştırıldı, her şeye bakıldı! Sonra yavaş yavaş sakinleşildi, alışıldı..<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fiya_felafel.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" /><br />Kadıköy'e ayırdığım bir günde, ne zamandır merak ettiğim <strong>Çiya Sofrası</strong>'na gittim. Düşlediğim kadar güzel ve ilginç yemekler vardı. Hepsini merak da etsem, sanırım o an çok aç olduğum için gözüm felafel ve humus ikilisinden başka birşeyi görmedi. Yaz sıcağına aldırmadan bu Çiya klasiklerini sipariş ettim. Benim yapmayı bir türlü beceremediğim felafel demek böyle birşeymiş! Bir de sıcak olsaydı kimbilir nasıl olurdu? Humus ise sade bir şekilde servis edilerek beni şaşırttı. Lezzetine diyecek yoktu ama benim humus <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2006/06/humus.html">tarifime</a> gelen yorumları düşününce Çiya'dan epey süslü bir servis beklemiştim açıkçası:) </p><p>Fotoğraf makinemin pilleri bitmek için uygun zamanı buldu ve Çiya'da malesef sadece tek kare çekebildim.. Üzüldüm, çünkü yemek sonrası yediğimiz kabak tatlısını ve taze ceviz tatlısını görüntüleyemedim! Ama tahin + ceviz sosuyla servis edilen nefis kabak tatlısını sevgili Başak'ın Çiya'yı anlattığı <a href="http://lezzetinizinde.blogspot.com/2005/10/iya-iya-iya-55_113014820214156556.html">yazısında</a> görebilirsiniz. Kabak tatlısına zaten düşkün olan arkadaşım Çiya'ya ilk kez geldiği için epey hayıflansa da ben taze ceviz tatlısını daha çok sevdim. Kısacası biz de çoğunluk gibi Çiya'dan keyifli ayrıldık. Diğer lezzetlerini de bir gün tatmak umuduyla birlikte tabi...</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/sak%3F%3Fzl%3F%3F_kahve.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" /><br />İstanbul tatilinin en güzel gününü Asmalı Mescit'te geçirdim. Sevgili bir arkadaşımla birlikte güzel kahveler içtik, güzel sokaklarda yürüdük, güzel İstanbul'u çektik içimize... düş gibiydi! Cumbalı eski evler, dar sokaklar, yokuşlar, antikacılar, sahaflar, sokak kahveleri.. Çukurcuma'da, <strong>İskeçeli'nin Kahvesi</strong>'nde Türk kahvesi... Yanında buz gibi bir bardak su, içinde bir kaşık sakız reçeli! </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/k%3F%3F%3F%3F%3F%3Fk_kurabiye_d%3F%3Fkkan%3F%3F.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" /></p><p>Kumbaracı Yokuşu'nu inip Tijen ablamın bahsettiği <strong>Küçük Kurabiye Dükkanı</strong>'nı bile bulduk hatta. Adı gibi küçücük, sevimli bir dükkan! Kahveli, zencefilli, tarçınlı, kakaolu, fıstıklı kurabiyelerinden ikişer tane aldık kesekağıdında. Ben en çok üstlerine birer kahve çekirdeği batırılmış kahveli kurabiyeleri sevdim elbette:) </p><p>Yorgunluğun ve içilen onca kahvenin üzerine akşam saatlerinde <strong>"Zencefil</strong><span style="font-weight: bold;">" </span>iyi geldi! Kazınan mideler için kimi zeytinyağına batırılan, kimine otlu tereyağı sürülen tahıllı ekmekler ve yanında salata.. Ama en güzeli hesapla birlikte getirdikleri minik kişnişli şekerlerdi. Onlardan <strong>Hacı Bekir</strong>'de de gördüm sonradan. </p><p>Sonraki günlerde Asmalı Mescit'teki <strong>Sokak Kahvesi</strong>'ne de sık sık uğradık. Yılmaz'ın arkadaşları çalışıyordu orada. Sonra bir gün hemen yanındaki restoranın <strong>"Şimdi" </strong>olduğunu farkettim. E farkedilir de uğranmaz mı? Annemin kesinlikle "pişmemiş bu" diyeceği kadar al dente (ama bence harika) makarnalarından yedim, üstüne de Darjeeling çayı içtim. Bahis konusu olacak olan da makarnadan çok çay zaten! </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/darjeeling_%3F%3Fay%3F%3F.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" /></p><p>Tam da o sıralarda okumakta olduğum <strong>Çayın Kültür Tarihi</strong>'nde yazar <em>Stephan Reimertz</em>'in övgüyle bahsettiği, hatta dünyanın en iyisi dediği Darjeeling çayını menüde görünce heyecanlanmıştım. Hindistan'ın yüksek dağlarında yetiştirilen bu çayın tomurcukları özel olarak tek tek elle toplanıyormuş. Sadece 3-5 dakika süren demlenmenin ardından bakır rengini verince de bekletmeden hemen içmek gerekiyormuş. Çünkü yapraklar demlenmeye devam ederse özelliklerini yitiriyorlarmış. </p><p>Yazara göre iyi çay demlemenin en önemli kurallarından biri bu zaten: Demlenen çayın içinden çay yapraklarını hemen çıkartmak ve yeterli süreden daha fazla demlenmesine izin vermemek.. Ben bunu eve dönünce hemen uygulamaya başladım. Demlenen çayı süzerek hemen porselen demliğe aktarıyorum. Bu şekilde ilk bardaktan son bardağa kadar aynı lezzetini koruyor. Tabi ilk bardaktan sonraki bardakları gitgide daha fazla seven annem gibi demli çay tiryakileri için bu yöntem çok ideal olmayabilir:) </p><p>Sonuç olarak, ben Darjeeling çayıyla tanışmaktan mutluluk duydum ve kitabımın son sayfaları eşliğinde keyifle yudumladım. Lezzeti konusunda yorumum şudur ki ben bu mis kokulu çayı her gün ve her saat içebilirim! </p><p>Çaydan söz açılmışken, içtiğim bir başka güzel çay daha var bahsetmek istediğim...<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/Bunka_%3F%3Fay1.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" /><br />Tijen abla ballandırarak anlatır da, Japon kafesi <span style="font-weight: bold;">Bunka</span>'ya gidilmez mi hiç?<br />Aranır, kolayca bulunur, kimseler yokken güzel fotoğraf çekilir ve nefis bir çay eşliğindeki yeşil çaylı profiterollerin tadı çıkarılır! </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/Bunka_tatl%3F%3F_%3F%3Fay.2.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" /></p><p>Profiteroller öyle hafifti ki.. Yumuşacık bir hamur, az şekerli bir dolgu kreması, üzerinde ne bir sos, ne bir fazla süs. Sadece pudra şekeri ve nane yaprakları. Bir gazetede Japonların hep böyle hafif tatlılar tercih ettiklerini okumuştum. Ama bir profiterolün bu kadar hafif olabileceğini düşünmemiştim! </p><p>Çayın Japon kültüründeki yeri malum.. Kulpsuz fincanlarda servis ediliyor ve iki elle kavranarak içiliyor. Yanında servis edilen iki renkli kıtır kurabiyeler de yeşil çaylıydı sanırım ve çok lezizlerdi. Bir de demliğin kapağını kaldırınca şu görüntüye bakar mısınız lütfen? </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/Bunka_%3F%3Fay2.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" /></p>Kokusunu alabildiniz mi bilmem ama ben bu fotoğrafa baktıkça o şekerli kokuyu duyabiliyorum. <p>İstanbul'daki tatil sabahlarında genellikle dışarıda yaptım kahvaltılarımı. Zira ev halkı çoğunlukla benim uyandığım saatlerden birkaç saat önce uyumuş oluyordu:) Bu sayede daha önce blog komşularımdan dinlerken ya da sevdiğim köşelerden okurken içimi çektiğim pekçok lezzetle tanışma şansını yakaladım. <strong>Bulgar</strong>'ın kaymaklı kahvaltısı, <strong>Kızılkayalar</strong>'ın tostları, <strong>Lades</strong>'in menemeni, <strong>Saray Muhallebicisi</strong>'nin sahanda yumurtası ve menemeni, <strong>Sütiş</strong>'in su böreği ve kaymaklı kahvaltısı yakalayabildiğim lezzetlerdi. </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/S%3F%3Fti%3F%3F_kahvalt%3F%3F.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" /></p><p>Bulgar'ın mı Sütiş'in mi derseniz, yarı fiyatına Sütiş'in daha bol porsiyonlu kaymaklı kahvaltısı derim. Yukarıdaki gibi işte, lezzetse aynı lezzet! Menemenler de iyiydi güzeldi ama yumurtaların menemene iyice karıştırılması şart mıdır bilemedim? Ben annemden gördüğüm usulde, yumurtaları kırıp bir-iki kaşık darbesiyle azıcık dağıtır, kapağını kapatırım. Hem görüntü de şahane olur o zaman.. neyse! </p><p>Kahvaltılarımın ardından çoğu kez günün gazetesini okumak üzere kahve dükkanlarından birine ya da kitapçı kahvelerine gidiyordum. Türlü çeşit kahve denedim elbette:) Siz de kitapçı kahvelerini seviyorsanız Mephisto'da mola verdiğinizde kakaolu, sütlü, bol köpüklü özel kahvesini deneyin derim. Hem İstiklal'de içebileceğiniz en hesaplı kahveleri de onlar yapıyorlar, benden söylemesi!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/mephisto_kahve.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" /></p><p>Bu arada sevgili blog dostlarımdan <a href="http://mutlulukmutfaktagizlidir.blogspot.com">Burçak</a> ve <a href="http://gelincikler.blogspot.com">Burcu</a>'yla tanışma şansım da oldu! Burçak beni annesiyle paylaştıkları şirin evlerine konuk ederek hem şahane çay sofrası hem de tatlı sohbetiyle mutlu etti. Fotoğrafları ona yolladığım için Burçak'ın yaptıklarını onun sayfasında görmeniz mümkün.. Burcu'yla ise telaşlı koşuşturmaların arasında kısacık bir buluşma ayarlayabildik. Hiç yetmedi ama en kısa zamanda tekrar buluşup kahve içmeye söz verdik. Burcu'nun beni götürdüğü <strong>Limonlu Bahçe</strong>, Galatasaray'ın biraz aşağısında çok sevimli bir yerdi. Minderlere kurulup sohbet ederken o cheesecake ve limonatasının tadını çıkardı, ben de cevizli ve peynirli, bol nar ekşili salatamın.. (ama bir fotoğraf çekmek ikimizin de aklına gelmedi değil mi Burcucum?)</p><p>Ve ah.. Gezi Pastanesi! </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/gezi_sacherdetay.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" /></p><p>Çikolata krizi gününüzde gidip çikolatalı pasta yiyin orada.. Böyle bir sacher yiyin mesela, kayısılı. İlaç gibi gelecek! Bana öyle geldi:) Türkmenciğimin "serum gibi" dediği cinsten bir lezzet bombası.. O yoğun çikolatalı dilimi afiyetle yemekle kalmadım, espressonun yanındaki minik bitter çikolatayı bile yedim üstüne. En üstteki iki fotoğraf da o lezzetli anlara ait işte.. Çıkarken kasanın yanında duran selanik gevreklerinden de aldım bir paket. Bol fıstıklı gevrekler gerçekten çok özel, hani hep evde bulundurmak isteyeceğiniz, ama fazla dayanmayacak türden. Nitekim benimkiler de birer ikişer derken fazla dayanamadılar:)<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/Antep_kahkesi.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/Antep_kahkesi.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" /></a></p><p>Eminönü de ziyaret edildi elbette. Ama Pazar günü gidebildiğimiz için Mısır Çarşısı'nı gezemedik. Biraz sokakları arşınlayıp, Galata köprüsü altında bir kahve içip geri döndük. Olsun, artık vakit çok:) Kısacık gezimizde en azından Darjeeling çayını orada bulabileceğimizi öğrendik ve tesadüfen Antep kahkesine rastladık. Bunlar da kısa günün karıydı işte! Kahkeler bana fazla yağlı gibi geldiyse de Yılmaz bayıldı. Ona kek çörek vs. olsun zaten! Satıcının dediğine göre hafta içi gelseymişiz daha çok çeşit olurmuş. Bir de bu kahkeler 1 ay dayanıyormuş. Bizim aldıklarımız 1 gün dayandı o başka:)<br /></p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/sahaf.0.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/sahaf.0.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" /></a></p><p>Kitap alışverişini son ve hüzünlü günlere bırakmıştım. Kafa karışıklığı günlerine demeliyim belki de! Bu kışı da küçük kentte geçirebilirim düşüncesiyle sahafları talan ettim. İşte bu kitap dağı da ele geçirilenler! Hüznü dağıtmanın en iyi yolu kitap almak ve sonra kendinize kahve ve tatlı ısmarlamaktır. Öyle yaptım. Ama hüzün dağılmadı. Tekrar İstanbul'a dönmeye karar verdiğim o tuhaf akşama kadar da içimde oturdu kaldı...<br /></p><p>Ve işte buradayım.<br />Düşistanbul'da.<br />Bu ilk zamanlarda henüz düş görmüyorum tabi, daha valizlerimi bile boşaltmadım ki? Yapılacak çok şey var, hem de çok.. Olsun! Yavaş yavaş herşeyi yoluna koyacağım elbette. Ne zamandır gezemediğim blog komşularımı ziyaret edeceğim, maillerimi temizleyeceğim vee.. biriken tarifler de yavaş yavaş gelecek. <br /></p><p>.. Eylül'ü ne kadar sevdiğimi daha önce söylemiş miydim?<br /><br /></p>

İstanbul Lezzetleri

İstanbul'dan kalan tatları Ege'ye döndüğümde paylaşacağımı düşünmüştüm... Oysa yine İstanbul'dayım, üstelik bu kez konuk değilim...

Devamı »

Yolculuk...

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/Galata_kahve.0.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/320/Galata_kahve.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Paylaşılacak onca şey ve yazılacak onca tarif varken sizleri yine bir kahve fincanı ile başbaşa bırakıp gitmeyi inanın istemezdim... Ama siteyi güncelleme fırsatı buluncaya kadar sizi merakta bırakmak da istemedim.<br /><br />Uzun yaz tatili boyunca kendimle yaptığım konuşmaların, uzun uzun düşünüp taşınmaların, olacak mı olmayacak mı belirsizliklerinin sonrasında nihayet herşey kesinleşti. İstanbul'a gidiyorum. Doğumgünüme daha üç hafta var ama ben kendime 29 yaş hediyemi şimdiden verdim. Kendime yeni bir düş, belki de bir umut armağan ettim, bu Eylül'de...<br /><br />Kalbim Ege'de kalacak elbet, ama hayatın şu andaki koşullarının beni getirdiği nokta bu. Sonraki koşullar neler getirir bilmiyorum elbette... Zaten kim biliyor ki? Daha önceki büyük kent tecrübelerime rağmen başlangıçta zorlanacağımı, belki incinip üzüleceğimi biliyorum. Ama hayatın sürprizlerle dolu olduğunu da biliyorum.<br /><br />Yemek tariflerine ara verdiğim ve sizlerle yaşantımı paylaştığım bu son zamanlarda hep yanımda oldunuz. Bu yolculuk başlangıcında da iyi dileklerinizi esirgemezsiniz değil mi? Çok yakında önce tatilden kalan İstanbul lezzetleri, sonra da yepyeni tariflerde görüşmek üzere...<br /><br />Hepinizin Kandilini içtenlikle kutlarım.<br /><br />ışık ve sevgiyle...

Yolculuk...

Paylaşılacak onca şey ve yazılacak onca tarif varken sizleri yine bir kahve fincanı ile başbaşa bırakıp gitmeyi inanın istemezdim... Ama sit...

Devamı »

Cunda... Cunda...

<p></p><blockquote></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/cunda.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p>Ayvalık'a biraz da düşünmek için gitmiştim oysa...<br />Ama Cunda aklımı başımdan aldı! Anımsadığımdan da güzeldi...<br /><br />Şirin adacığa ayak basar basmaz önce Taş Kahve'de nefis bir Türk kahvesi içtim, sonra sokakları adımlamaya başladım.. Yürüdüm.. yürüdüm.. yürüdüm...<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/cundaevi.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Otantik takı ve giysiler, birbirinden ilginç objeler, süslü kumaş ve örtüler satılan standların, dükkanların arasında gezindim. Şile bezinden elbiseler, Buldan kumaşından örtüler satan yaşlı bir amcanın ısmarladığı çayı içerken, eski Cunda üzerine sohbet ettim onunla.. Aslen İstanbullu olduğunu söyleyen amca Cunda'ya öyle bağlanmıştı ki İstanbul'u düşünmek bile istemiyordu. Hatta Ayvalık'ta bile yaşayamayacağını söylediğinde şaşırdım. Cunda'ya öyle sevdalıydı ki!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/cunda_detay.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Tekneler geliyordu iskeleye durmadan..<br />Teknelerden meraklı bakışları, kimi çekingen kimi heyecanlı tavırlarıyla gezginler iniyordu. Turist demek istemedim onlara. Böyle bir yere geldiklerine göre tatların, kokuların, lezzetlerin peşinde olmalılar!<br /><br />Sahil boyunca sıralanmıştı kafeler, dondurmacılar, lokmacılar ve elbette lokantalar.. Hepsi de davetkar! Ama orada bir akşam yemeği yemeyi annemin geleceği güne erteledim. O keyif yalnız yaşanmazdı ki?<br /><br /><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/cunda_ya_danl_klar.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Küçük bir mola verdiğimde düştü aklıma Ada lokması. Yiyeyim.. yok yok yemeyeyim.. kararsızlığım uzun sürmedi:) Minicik çıtır lokmalar öyle dayanılmaz görünüyordu ki! En küçük boy kaseden söyledim ve bir ağaç altına oturdum. Üzerine tarçın, hindistan cevizi ve susam ister miyim? Evet, hepsinden isterim! Sadece tarçın bile yeterli olabilirmiş aslında. En son ne zaman yemiştim kimbilir "ballı lokma tatlısı"? O mini mini lokmaları bir çırpıda yiyiverdim!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/ada_lokmas_.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Ruhum güneşin altında esneyen zamana uyum sağlamış, uzun uzun tadını çıkarıyordu bu sonlu saatlerin. Tam olmak istediği yerde, olmak istediği zamanda. Ağır ağır, serum damlaları gibi akan zamanın damarlarıma doldurduğu esriklik, o ılınma, gevşeme halleri nasıl da güzeldi! Soğuk kış günlerinde burnumu atkıma saklayıp parmak uçlarıma hohlarken, refleks halinde omuzlarımı kasarken anımsamak üzere o anları cebime attım. </p><p>Ve, "mutluluk şu andan başka bir yerde değil.." diye fısıldadım kendime.</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/cunda_kafe.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Cunda'ya ikinci ziyareti annemle yaptık.<br />Sokakları birlikte adımlayıp kedili sokağın kedilerini sevdikten sonra gün batımında deniz kıyısı lokantalarından birine oturduk. Anneme Ayvalık klasiği papalina, bana da (yani ikimize de)kabak çiçeği dolması, fava ve istifno... Tümü benim bildiğim ama annemin de tatmasını istediğim lezzetlerdi. Kocaman bir tabak da salata.. Yeter de artar! Ben bir kadeh de şarap alabilir miyim annem annem? E hadi al bakalım.. :)</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/cunda_da_yemek.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" />Tümü de güzeldi ama ben en fazla ekmeğe sürmelik kıvamdaki favaya bayıldım. Annemse kabak çiçeği dolmasını ilginç buldu, hatta bizim pazarlarımıza da sabahın erken saatlerinde kabak çiçeği geldiğini, ama dolma yapıldığını bilmediğinden hiç almadığını itiraf etti. Eh annem, tariften kolay ne var, bulurum ben sana. Tijen ablam var ya! Tamamdır, denenecektir:)</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/fava.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Benim Cundam böyleydi işte..<br />"Eninde sonunda buralı olacaksın" diye bir altyazı geçti kafamdan, dönüş yolunda.<br />Eninde sonunda, ama hemen değil...<br /><br />Ayvalık dönüşü evde geçirdiğim kısa bir zamanın ardından bu kez İstanbul yollarına düştüm. İstanbul uzun süredir görüşülemeyen dostlar, özlenen keyifler ve merak edilen lezzetlerle önce mutlu etti beni, sonra da kafamı fena karıştırdı! İstanbul'dan kalanları da bir sonraki yazıda paylaşayım.<br /><br />Bu arada yeni bir Eylül daha geliyor. Yeni bir sonbaharın kapısı aralanıyor demek...<br />Ben yarın gece yolda olacağım ve küçük kentime dönerken kocaman bir dilek tutacağım.<br />Eylül hoşgelsin diye...<br />... ve hayat gitmesi gereken yöne giderken gülümseyebileyim diye.<br /></p>

Cunda... Cunda...

Ayvalık'a biraz da düşünmek için gitmiştim oysa... Ama Cunda aklımı başımdan aldı! Anımsadığımdan da güzeldi... Şirin adacığa ayak basa...

Devamı »

Ayvalık biter mi?

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/ayval_k_sokak3.1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/ayval_k_sokak3.1.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" /></a><br />Bitmez..<br />Ayvalık'a kendinizi kaptırmanız öyle kolaydır ki!<br /><br />Canınız şımarık bir tembellik içinde yemek içmek ve uyumak ister sadece... Zamanı kovalamazsınız, saatler uzadıkça uzar... başka yerlerde yakalayamadığınız günbatımları, büyük şehirlere inat Ayvalık'ta yavaş yavaş gelir. Tadını çıkarırsınız esneyen zamanın, uzayan gündüzlerin.. Kahvaltınızı yavaş yavaş yapar, sonra belki elinize aldığınız kitapla bir ağaç altında uyuklar, deniz kenarında bir kafede sabah çayınızı ya da kahvenizi içtikten sonra dar sokaklara girip saatler boyu yürür, yorulduğunuzda bir kahvede soluklanıp koruk suyu, dut şerbeti ya da limonata içersiniz... <p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/koruk_suyu.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/koruk_suyu.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" /></a><br />Koruk suyunu annemin ninesi de yaparmış da haberim yokmuş. Neden ben bu yaşımda tanıştım o zaman? diye kızdım biraz.. Güldü annem, yaparız kızım! dedi, biz de yaparız, kolay! Koruk suyunu salatalarda ama en çok da bamya yemeğinde sevdiğimden, o ekşi tada şartlanmış damağım pek şaşmıştı ilk içtiğimde. İkincide daha çok sevdim. Bir de bol bulunsa koruk, bamyadan fırsat olsa da şerbetini yapsa annem.. Vakti de öyle çabuk geçiveriyor ki!</p><p>Uzun yürüyüşler yaptım sokaklarda.. Evlere baktım hayranlıkla, sevgiyle.. Günün birinde burada yaşamayı düşledim! Kim düşlemezdi ki..</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/ayval_k_sokak2.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/eski_f_r_n.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" /><br />Ve pazarlar...<br />Ayvalık'ın pazarını dolaşırken sebze-meyveden çok peynir çeşitliliği aldı aklımı. Neler vardı neler! Havanın sıcaklığına aldırmadan eve 1,5 kilo peynirle döndüm:) Dayanamadım o lezzetlere! Sepet peyniri, yöresel keçi peyniri ve mihaliç peyniri aldım. Sepet peyniriyle evde nefis Ayvalık tostları yaptık (sağolasın Tijen abla! kaşar peyniri de neymiş?), mihaliç peyniri satıcının tavsiyesi üzerine çoğunlukla karpuzla birlikte yendi, keçi peyniri ise benim klasik kahvaltı ve salata peynirimdir zaten... Fiyatlar çok uygundu, satıcıların sıkmayan ilgisi ve nezaketi de cabası. Ayvalık'ın insanları her yerde aynı zaten, güleryüzlü, kibar. En azından bizim karşılaştıklarımız öyleydi.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/ayval_k_pazar1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/ayval_k_pazar1.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" /></a><br />Nohut mayalı ekmekler tıpkı simit gibi satılıyordu el arabalarında. Nasıl olsa evde yapıyoruz diye almadık ama görüntülemeden de edemedim.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/ayval_k_nmekmek.2.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/ayval_k_nmekmek.2.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" /></a><br />Ekmek satan teyzenin yanındaki tezgahta genç bir kız çeşitli otlar satıyordu. O tarafa doğru gittiğimde annemin eğilmiş bir otu incelemekte olduğunu gördüm. O neyniş? Deniz fasulyesiymiş! Aaa ne ilginç hemen alalım! deyince güldüler. Nasıl yapıldığını kızcağız anlattı uzun uzun. Deniz börülcesi gibiymiş ama öyle hevesle anlatıyordu ki bilmiyormuş gibi yapıp dinledim:)<br /><br />Bu da yapılmışı!<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/deniz_fasulyesi3.4.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/deniz_fasulyesi3.4.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" /></a><br />Ben sevdim ama annem deniz börülcesini tercih ederim dedi. Kıyaslamak gerekirse evet, deniz börülcesinin lezzeti gerçekten de başka! Belki bu ot yoğurtla birlikte daha güzel olabilirdi diye düşündüm, denemek gerek.</p>Ah.. nasıl unutulur...<br />Bir de kızarmış dondurmayla tanıştım Ayvalık'ta.<br />O nasıl bir lezzet öyle?<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/k_zarm___dondurma1.7.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/k_zarm___dondurma1.7.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" /></a><br />Kocaman bir top vanilyalı dondurma alınıyor, üzeri çıtır bir karışımla kaplanıyor ve hemencecik kızgın yağa atılıp kızartılıyor. Sonra üzerine çikolata ve meyve sosu dökülüp, fıstık ve hindistan cevizi ile acilen servis ediliyor:) Siz de beklemenizin karşılığını fazlasıyla alıyor, dış kabuğu kırıp içinden çıkan dondurmayı afiyetle kaşıklıyorsunuz. Sosuyla birlikte pek leziz birşey..<br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/k_zarm___dondurma2.5.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/k_zarm___dondurma2.5.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" /></a><br />Çıtır karışımın neler içerdiğini tam çözemedim ama işin sırrı o olsa gerek. Daha önce birkaç yerde çeşitli tarifler gördüğümü anımsıyorum, yeterli cesareti toplarsam ben de evde deneyeceğim!<br /><br />Ayvalık'ta akşam saatlerinde elinizde dondurma külahı ya da bir mısır koçanıyla sahil boyunca gezinmek, güneşi batırdıktan sonra da eve (pansiyona) dönüp akşam yemeği için pratik ama lezzetli birşeyler hazırlamak da keyifli! İşte küçük kasabada akşamın güzelliği.. Başka yerde yok!<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/ayval_kta_ak_am.8.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/ayval_kta_ak_am.8.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" /></a><br />Ben çoğu kez bir tabak makarna, salata ya da peynir-domates-galeta üçlüsü yanında bir kadeh şarabımla geçirdim akşamlarımı. Yaz akşamı demek biraz da bunlar demek benim için!<br />Sedirde oturup tahta masada yemek de ayrı bir keyifti...<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/yazak_amyeme_i.1.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" /><br />Yemek sonrasında Ezginin Günlüğü,<br />"tutuşsun bahçemizde zaman<br />karışsın günler geceler..."<br />derken, ben önümdeki deftere notlar düşüyordum.. Sonrasında İlhan İrem,<br />"yürü ya seyyah-ı avare yürü" derken, ben notlar düşmeye devam ediyordum. Hemen her akşam böyle geçti..<br />Yazdım.. yazdım.. yazdım...<br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/ayval_k_g_nbat_m_.2.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/ayval_k_g_nbat_m_.1.jpg" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" /></a><br />Cunda'yı unutmadım elbette, unutulur mu hiç?<br />Bir sonraki yazı Cunda olacak.<br /><br />Sevgili Burçak'ın yorumu anımsattı, bu sabah gazeteye bakarken tarihi görünce (işe gitmeyince tarihi unutuyor insan!) "aaa bugün yıldönümümüz" düşüncesi geçmişti aklımdan, sonra günün telaşesi içinde yine unutmuştum... Evet, bugün itibariyle Sibel'in Kahvesi 1 yaşında...<br /><br />Geçen yıl boyunca çoğunlukla Ege'den ve elbette anneciğimle paylaştığımız küçük mutfaktan lezzetleri paylaşmaya çalıştım sizinle... Başlarken düşlerimdeki Kahve'yi burada açtığımı varsaymış ve sizleri kahve içmeye çağırmıştım. Geldiniz, bazılarınız her gün aksatmadan, bazılarınız seyrek, ama geldiniz ya! Sağolun...<br /><br />Umarım içtiğiniz kahveler tam sevdiğiniz gibidir ve umarım birlikte daha çok kahveler içeriz...

Ayvalık biter mi?

Bitmez.. Ayvalık'a kendinizi kaptırmanız öyle kolaydır ki! Canınız şımarık bir tembellik içinde yemek içmek ve uyumak ister sadece... Za...

Devamı »