Ekmek terapisi!

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMnveFGFXaipv8D-E83usuMrsf0I5eAJDo75N1wEufNapzD6mCPLuj_Dn58rnA7TS3V7poEjgYDfH0V0dzjW81vrAVHsHvrAkfP0kEFI5_qD_6BG2i90WpMf5-jLaTR_l866nxxHdEoG35/s1600-h/sütlü+ekmek_2.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046952526024246482" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMnveFGFXaipv8D-E83usuMrsf0I5eAJDo75N1wEufNapzD6mCPLuj_Dn58rnA7TS3V7poEjgYDfH0V0dzjW81vrAVHsHvrAkfP0kEFI5_qD_6BG2i90WpMf5-jLaTR_l866nxxHdEoG35/s400/s%C3%BCtl%C3%BC+ekmek_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#330000;">Fırından yeni çıkmış sıcacık, misler gibi kokan güzel bir ekmek herşeye iyi gelir.<br />Acılara, hüzünlere, mutsuzluğa..<br />Canımın içi </span><a href="http://mutfaktazen.blogspot.com"><span style="color:#330000;">Tijen</span></a><span style="color:#330000;"> ablam öyle der, çok da haklıdır!<br /><br />İşte ben de kolları sıvadım ve kendimi iyileştirme çabalarımın ilk adımı olarak güzel bir ekmek pişirdim (ikinci adım olarak da sıkı bir detoksa başladım). Ekmek pişirdim ve bunu hemen, acilen sizinle paylaşmaya karar verdim. Hüzün bulutlarının daha fazla tepeme yağmasına izin veremezdim.. Hem o yağanlar, ellerinde çayları kahveleriyle siteye keyifli birkaç satır okumak için gelenlere de haksızlık oluyordu. Şimdi fincanlarınız ellerinizdeyse buyrun bu pamuk ekmeği de paylaşalım. İster çikolatalı fındık kremaları, ister nefis peynirler eşlik etsin dilimlerinize, orası size kalmış!<br /><br />Ne zamandır bir ekmek tarifi yazmıyordum. Ekmek yapmaya devam ediyordum elbette, dışarıdan aldığım ekmekler asla kendi ellerimle yaptığım ekmeklerin yerini tutmuyor benim için, sanırım kendi ekmeğini yapma alışkanlığı kazanan herkes için bu durum geçerli.. Sadece Doygun'un, bir de evimin köşesindeki fırının tam buğday ekmeklerini severek yiyorum. Ekmeğinin güzel olduğunu duyduğum fırınların ekmeklerini de ara ara deniyorum.<br /><br />Son birkaç seferdir denediğim ekmekler içime sinmiyor, bir türlü istediğim kadar güzel olmuyordu nedense. Sonuçta öyle bir ekmek yaptım ki ben de inanamadım:) Bu ekmeğin tarifini Dr.Oetker maya paketinde sütlü ekmek adıyla görmüştüm. Ama ben pamuk ekmek dedim adına, defterime öyle kaydettim:) Bir ekmek ne kadar yumuşak olabilirse o kadar yumuşak oldu çünkü.. Evet, sütün mucizesi! Şimdiye dek hiç sadece sütle ekmek yapmayı denememiştim. Meğer ne çok şey kaçırmışım? Sitedeki diğer ekmekleri deneyen ya da denemeyen herkese bu ekmeği özellikle tavsiye ediyorum. Hele de kahvaltı için ekmek yapacaksanız ideal bir tarif. Toplam 1,5 saatte sofranızda olabilir, haftasonu kahvaltısı için o kadarcık erken kalkmaya değer derseniz tabi...<br /><br />Ben normal beyaz un ve Söke Un'un kepekli ununu birlikte kullandım bu tarifte. Siz dilerseniz tam buğday unu kullanabilirsiniz. Ama beyaz un miktarının biraz daha fazla olması ekmeğin pamukluğuna etki edecektir:)<br /><br /><strong>SÜTLÜ (PAMUK) EKMEK</strong><br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 2,5 su bardağı un<br />- 1,5 su bardağı kepekli un<br />- 1 paket instant maya<br />- 2,5 çay bardağı ılık yağsız süt<br />- 50 g tuzsuz tereyağı (oda sıcaklığında)<br />- 1 yemek kaşığı toz şeker<br />- 1 tatlı kaşığı tuz<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Unları derin bir kabın içine eleyin <em>(fazla gelmesi ihtimaline karşılık 1 bardağını ayırabilir, yoğurma aşamasında gerekikçe ekleyebilirsiniz, ama ben tam 4 bardak un kullandım).</em> İnstant mayayı una granül halde ekleyip karıştırın.<br /><br />2. Unun ortasına havuz açın, ılık sütü dökün. Şekeri ve tuzu ekleyin. Oda ısısındaki yağı da ekleyip yavaş yavaş yoğurmaya başlayın. Hamur elinize yapışmayan, yumuşak ve elastik bir kıvam alıncaya kadar yoğurmaya devam edin.<br /><br />3. Hamur güzel bir kıvama geldiğinde üzerini örtüp <em>(ben derin cam kaseye alıp streç filmle örttüm)</em> ılık bir yerde 40 dk mayalanmaya bırakın. Süre sonunda hamurunuz epeyce kabarmış olacak.<br /><br />4. Mayalanan hamuru iki parçaya bölüp yuvarlayın, somun şekli verin. Her iki somunu da yağlı kağıt serili fırın tepsisine koyun, üzerlerini tekrar örtün, aynı ılık yerde 25 dk bekletin. Bu süre tekrar kabarması için yeterli olacak. Bu arada fırını 180 dereceye ayarlayıp ısıtın.<br /><br />5. Kabaran somunları şarkı söyleyerek fırına verin (pek keyifli oluyor onları öyle şişkoyken fırınlamak! :) veee yarım saat kadar sonra misler gibi kokuyu içinize çekerek tepsiyi fırından çıkartın. Bırakın somunlarınız tel ızgara üzerinde azıcık kendilerine gelsinler.<br /></span><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046952517434311874" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7ih1N18uhA2wXT-g56boh-qNoZBpCXt6W2oLkbVR_d4_HcDEC9wFmUKedfsq985jyCQGld36TItlzdwXqkZjjUWtSSuhyon619jkYpYLf8n6h7HRkuhUqxqlOCzbhiYDqx4wDXSHY9q9S/s400/s%C3%BCtl%C3%BC+ekmek_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><p><span style="color:#330000;">Şimdi artık dilimleyebilirsiniz. Hafif sert kabuğuna aldırmayın, çıtır çıtır dilimlenen, içi yumuşacık bir ekmek bu. Yanında ne yiyeceğinize siz karar verin, ama bu tazecik halini tatmayı sakın ıskalamayın. Bizi hayata bu kadar bağlayan, içimizi bu kadar şükran duygusuyla dolduran kaç şey var dünyada?</span> </p><p></p>

Ekmek terapisi!

Fırından yeni çıkmış sıcacık, misler gibi kokan güzel bir ekmek herşeye iyi gelir. Acılara, hüzünlere, mutsuzluğa.. Canımın içi Tijen ablam...

Devamı »

Kekler..kahveler..özlenenler..

<blockquote></blockquote><p> </p><p><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyhDplrsvLawmj9A2B10A6IMPjUclw4eJONqZaYDjn0mLPnDh6Cbf_H8ug_7lSyop0IQCcCWpZ_WYHnfP26nND_FCsK7dg6PIbYuJrlSngxZXkN-UEF6c9UOBRx0O8tFAIzi_1y2th1pc_/s1600-h/kremÅŸantilikek1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046221498482067250" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyhDplrsvLawmj9A2B10A6IMPjUclw4eJONqZaYDjn0mLPnDh6Cbf_H8ug_7lSyop0IQCcCWpZ_WYHnfP26nND_FCsK7dg6PIbYuJrlSngxZXkN-UEF6c9UOBRx0O8tFAIzi_1y2th1pc_/s400/krem%C5%9Fantilikek1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#330000;">Üzerinden geçen zamanın ardından yapılanlara, yenilenlere bakmak insanı alıp götürebiliyor bazen. Özellikle arşivdeki eski tariflerle karşılaştığımda onları pişirdiğim zaman dilimini, havanın sıcaklığını ya da soğukluğunu, yağan yağmuru, hatta annemle konuşmalarımızı hatırlayarak dalıp gittiğim oluyor. Daha da komiği, fotoğraflara bakarken takıldığım kimi detaylar hüzünlendiriyor beni. Mesela annemin masa örtüsü, benim ısrarlarımla aldığımız borcamlar, sırf ben kurabiye fotoğraflamak için değişik bir tabak arıyorum diye vitrinden çıkartılmış şekerlik, yemeklerin arka planlarındaki ot salataları, annemin ekmek dilimleri....<br /><br />Çanakkale'ye, Sevimciğime giderken yapıp götürmüştüm bu keki. O zamandan beri yazılmayı bekliyor. Üzerinden çok fazla zaman geçmemesine rağmen şimdi fotoğrafına bakınca birlikte yaptığımız sabah kahvaltılarını, içtiğimiz çayları kahveleri anımsayıverdim. Ve keşke dedim, bir sabah kahvesine birbirimize gidebilecek kadar yakın olabilseydik, keşke aynı kentte olabilseydik.. Bu şansa herkes sahip olamıyor ne yazık ki, ayrı kentler bir yana, ayrı ülkelerde, uzak kıtalarda birbirlerini özlemedikleri tek bir an olmadan yaşayan insanlar var. Özlemek zor... kavuşmak için gün saymak da zor, uzak yaşamlara alışmaya çalışmak da... Neyse, yine derinlere dalmadan tarife geçeyim en iyisi.</span></p><p><span style="color:#330000;">Bu kek Dr. Oetker tariflerinden biri, denemek için epeyce zaman beklettiğim, nihayet cesaret edip denediğim bir tarif. İçinde krem şanti vardı, bu yönüyle ilginçti ama krem şanti eklenmiş bir hamurun piştikten sonra nasıl olacağını fazla kestiremiyordum. Şansım varsa yumuşacık bir kek olabilirdi, şansım yoksa da merakımı gidermiş olurdum:) Sonuçta hiç beklemediğim kadar ipek bir kek oldu. O kadar yumuşak ve puf puf oldu ki, soğuduktan sonra paketlemek için dilimlerken bile hayli zorlandım. Ertesi gün afiyetle yenen bu bol cevizli güzel kek herkesi mutlu etti diyebilirim.<br /><br /><strong>KREM ŞANTİLİ KEK</strong><br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 1 poşet krem şanti<br />- 1 su bardağı süt<br />- 4 adet yumurta<br />- 1,5 su bardağı toz şeker<br />- 1 çay bardağı sıvıyağ </span><span style="color:#330000;"><em>(fındık yağı kullandım)<br /></em>- 1 su bardağı dövülmüş ceviz<br />- 2,5 su bardağı un<br />- 1 paket kabartma tozu<br />- 4 yemek kaşığı rom<em> (ben eklemedim)</em></span></p><p><strong><span style="color:#330000;">Yapılışı:</span></strong></p><p><span style="color:#330000;">1. Öncelikle toz krem şantiyle soğuk sütü mikserle 2-3 dk çırpın. Orta boy dikdörtgen bir fırın tepsisini yağlayarak ya da yağlı kağıt sererek hazırlayın. </span></p><p><span style="color:#330000;">2. Oda ısısındaki yumurtalarla toz şekeri mikserin önce düşük sonra yüksek devrinde en az 7-8 dk çırparak kabartın. </span></p><p><span style="color:#330000;">3. Çırpmaya devam ederek sırayla sıvıyağı, çırpılmış krem şantiyi, dövülmüş cevizi, arzu ederseniz romu (likör ya da kanyak da olabilir) ekleyin. En son un ve kabartma tozunu birlikte eleyerek ilave edin, fazla çırpmadan karıştırın. </span></p><p><span style="color:#330000;">4. Hamuru tepsiye dökün, önceden ısıtılmış 170 derece fırında yarım saat kadar (ya da kürdan testini geçinceye kadar) pişirin. </span></p><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046221507072001858" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh04wxQg4dcvCfSkJi8DcGH6lslBGmA7mNkzd9v5RVOAdoY0FvqzYO06XjdI97CYxyMoHX5qqZHCqiLhvioqJjXq4B3-cU-7D9rPRxvFjMEjJPIa5HKxNChdKEUBpStc83XGteLl48OZPrA/s400/krem%C5%9Fantilikek2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><em><span style="color:#330000;">Şimdi yağmur var dışarıda, evde olmayı istedim yazarken, yanıma tüm özlediklerimi toplamış olarak evde olmayı, bir demlik çayın buharında....</span></em></p><p></p>

Kekler..kahveler..özlenenler..

Üzerinden geçen zamanın ardından yapılanlara, yenilenlere bakmak insanı alıp götürebiliyor bazen. Özellikle arşivdeki eski tariflerle karşı...

Devamı »

"yüzünü dökme küçük kız..."

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiALog0eiynONTGGjOLeWHlgvDBYhlrc6Ex-kKZJpu-I6VmbRuDM-LCBc1wTgfGEC0gnMARBdZfEBUOpoTk6RuMtqf8pCrUyIA5JQo63i4crdbkzjpIC7fOIMMC-mJl1vY21fpZv9KJEXuK/s1600-h/vapurdan_günbatımı.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044725252135225122" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiALog0eiynONTGGjOLeWHlgvDBYhlrc6Ex-kKZJpu-I6VmbRuDM-LCBc1wTgfGEC0gnMARBdZfEBUOpoTk6RuMtqf8pCrUyIA5JQo63i4crdbkzjpIC7fOIMMC-mJl1vY21fpZv9KJEXuK/s400/vapurdan_g%C3%BCnbat%C4%B1m%C4%B1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#330000;">Biraz İstanbul hediye ettim kendime haftasonunda.<br />.. biraz vapur, biraz martı şarkısı, biraz gökyüzü..</span><br /><span style="color:#330000;">.. biraz mavi deniz, biraz dalga, biraz su sesi..</span><br /><span style="color:#330000;">Kadıköy, Bahariye, Moda..</span><br /><span style="color:#330000;">.. biraz Anadolu yakası işte.. huzur, mutluluk, çarşı içi.. manav tezgahları, baharatçılar, şekerci dükkanları.. Baylan, Beyaz Fırın, kitabevleri.. sinemalar, sahaflar, pasajlar.. </span><br /><span style="color:#330000;"></span><br /><span style="color:#330000;">"denizi özledim" diyordum sabah telefonda anneme. "o yüzden bugün vapurla karşıya geçeceğim!"</span><br /><span style="color:#330000;"></span><br /><em><span style="color:#330000;">vapurda parmaklarımın arasında çay bardağı, gözlerimde boğaz köprüsü, içimde boğazıma dek şişirilmiş kocaman bir balon var sanki, hani dokunsalar... "beni bırakıp gidebilir misin söyle hadi gidebilir misin?" dedi birdenbire, duydum.. irice bir yudum aldım çayın deminden.. yutkundum. kapattım nemli gözlerimi.. sus dedim, sus be İstanbul..</span><br /></em><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBnRwxDbAF5kDIyvzfRXLo3wYhjwiCPkwiVmQ2aX-qf2R9PF41cV6JxpOhSigLY0CPzywunwfwW_PzMZTLqPYtwG4_GOzDhSqCX7Gu7bV_w1s17gf93xZx-cvUyWMwapsX3MK9LqscVnV_/s1600-h/dreamgirls.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044725144761042690" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBnRwxDbAF5kDIyvzfRXLo3wYhjwiCPkwiVmQ2aX-qf2R9PF41cV6JxpOhSigLY0CPzywunwfwW_PzMZTLqPYtwG4_GOzDhSqCX7Gu7bV_w1s17gf93xZx-cvUyWMwapsX3MK9LqscVnV_/s200/dreamgirls.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a><span style="color:#330000;">Bahariye caddesinin kalabalığına karıştım derken.. Atlantis sinemasına gidip "Dreamgirls"e bir bilet aldım. Önce kulaklarımın pası temizlenmeliydi güzelce... En son ne zaman keyiften mayışa mayışa bir müzikal izlemiştim? Kucağımda patlamış mısır (her filmle değil, ama böyle filmlerle iyi gidiyor işte), en köşe koltuğa yayılıp tadını çıkardım bu müzik ziyafetinin.. Öykü fazlasıyla çekiştirilip uzatılmışsa da, Chicago'nun yanına yaklaşamıyorsa da hiç fena değildi. Tavsiye eder miyim, evet. Ama sadece müzikalseverlere... Ben ayrıca bu filmin soundtrack albümünü de alır dinlerim..<br /></span><br /><span style="color:#330000;">Film sonrası kahve içmeliydim acilen. Belki kendime bir tatlı da ısmarlayabilirdim? Baylan'ın kapısından mutlulukla girip kendime bir capuccino bir de tiramisu söyledim. Filtre kahveleri yokmuş, nedenini anlayamadım. Tiramisunun lezzetine diyeceğim olmasa da, porsiyon konusunda oldukça cimri olduklarını söylemeden geçemeyeceğim. Gerçi kötü mü oldu, hayır iyi oldu:) Aklım "kup griye"de kalmadı desem yalan olur şimdi, ama değişik şeyler denemek lazım. Bir dahaki sefere profiterollerini denemeye karar verip, kasada son anda çikolatalarından da alma dürtümü engelleyip kendimi dışarı attım!</span><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1qyuKBhHePwaXVSDr5uC2_7gt2VVwR-z3qUEDQJKDH1qEZgBC6cQX9shn6VnIlayRkD9eWjSES-dr4HKjq0OxwVTvfqHD-50hLIfKNPuX7tCV-jxD1Qkf8KdHhW7RDY3VKc1Ayv0BsgnZ/s1600-h/anasonlugaleta1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044724599300196034" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1qyuKBhHePwaXVSDr5uC2_7gt2VVwR-z3qUEDQJKDH1qEZgBC6cQX9shn6VnIlayRkD9eWjSES-dr4HKjq0OxwVTvfqHD-50hLIfKNPuX7tCV-jxD1Qkf8KdHhW7RDY3VKc1Ayv0BsgnZ/s200/anasonlugaleta1.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a><span style="color:#330000;">Baylan'dan en az hasarla kurtulunca Beyaz Fırın'a da uğramak kaçınılmazdı. Onca krikkrak çeşidi arasından anasonlu galetalar göz kırpınca onlardan bir paket istedim. Nedir bu bendeki anason sevgisi bilmem, arapsaçını bile neredeyse çiğ yiyeceğim, gün gelip rakıya dadanırsam şaşırmamak lazım! Gerçi bu yaşıma kadar iç(e)medim ama?</span><br /><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIKGh8aAVUSxh8aTmQHROQoNVv5s2rJoF4mX8RvT7OojkV9RED1pxWrM7lP4hqucjJiJ6PaI0UrN5WqoJoOp_0U7JaTuF3fzKTFv3-iAqdf4a0nK_47cH32UeKM1RAzSG3qyRCjAKu5DIA/s1600-h/anasonlugaleta2.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044724607890130642" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIKGh8aAVUSxh8aTmQHROQoNVv5s2rJoF4mX8RvT7OojkV9RED1pxWrM7lP4hqucjJiJ6PaI0UrN5WqoJoOp_0U7JaTuF3fzKTFv3-iAqdf4a0nK_47cH32UeKM1RAzSG3qyRCjAKu5DIA/s200/anasonlugaleta2.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a><span style="color:#330000;">Galetalar pek çıtır, pek leziz. Akşam çorbalarıma eşlik ediyorlar bugünlerde. Çaya, keçi peynirine de çok yakışırlar. Ah bir de tabi ben yoğurtla severim onları, öğrencilik yıllarımdan beri. O zaman Ankara'nın günlük şişe yoğurtlarıyla az mı galeta yemiştim? Bir de zeytin eşlik ederdi bu ikiliye çoğu zaman, damak zevkime herkesleri pek şaşırtarak.. </span><br /><br /><span style="color:#330000;">Selanik gevreklerinden tadımlık istedim, bir kesekağıdına da kepekli-kuruyemişli kurabiyelerinden koydurdum biraz. Ev yapımı gibiler, bol kepekli, az yağlı, pek nefis gidiyorlar kahvenin yanında ikişer üçer! Beyaz Fırın'ı seviyorum, ürünlerinde sanırım hiç katkı maddesi kullanmıyorlar, bu da ayrıca hoşuma gidiyor.</span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044724981552285410" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgrrI9KNrn5c_jQnZt4y2FszH6h04Kx7AWdXzdsKRiN7OFWODIuvCrNJZnngWpYJWkcelre2Y1GPOGAXCbPENMHXgEZKMAUezG4bWQGaLJcNqMD7eI0Czxm-CXqv2P9broMLyHopRDU3cpH/s400/beyaz+f%C4%B1r%C4%B1n_kepekli.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfDAGKpfcLMS5KTUpniDtbgsDxN772n5xmy1P_PdR5WsCfcpGMwS60pmkQRPmyjNgLTN-QdXrfhHqiZdX4VsN0g5w22WADVnWW8e3BGiae0s2vjDCvGIvYOMIeE6P9I8JbJGM4hJcjgWSP/s1600-h/ortaçgil-teoman.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044725149056010002" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfDAGKpfcLMS5KTUpniDtbgsDxN772n5xmy1P_PdR5WsCfcpGMwS60pmkQRPmyjNgLTN-QdXrfhHqiZdX4VsN0g5w22WADVnWW8e3BGiae0s2vjDCvGIvYOMIeE6P9I8JbJGM4hJcjgWSP/s200/orta%C3%A7gil-teoman.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a><span style="color:#330000;">Kitabevlerini gezerken kendime 2 de CD hediye ettim. Birisi Bülent Ortaçgil ve Teoman'ın konser albümleri. Ne zamandır dinlemek istiyordum. Birbirlerinin şarkılarını öyle hoş yorumlamışlar ki! Hele Ortaçgil'den "Sessiz Eller"i dinlemek apayrı keyifli..</span><br /><span style="color:#330000;"></span><br /><span style="color:#330000;">Bir de Carmen'i aldım, indirimli albümler reyonundan.. Artık kimseler klasik müzik dinlemiyor.. </span><br /><span style="color:#330000;"></span><br /><span style="color:#330000;"><em>dönüş vapurunda günbatımını yakalayıverdim.. kulaklarımda "yüzünü dökme küçük kız", gözlerimde dev bir portakala dönüşmüş güneş, martıların akşam telaşı</em>..</span> <span style="color:#330000;"><em>"Ege'yi hala özlüyor musun?" dedi birdenbire, duydum. derin bir nefes aldım akşamın mor renginden. "kıskanma, seni sevdiğimi biliyorsun" deyiverdim.. gülümsedi.. gülümsedim..</em></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5044724985847252722" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJbTfaYKbgDz2GzLc7LNxAFNaEX4oCaDSVzIbtJT7YPcSln3b4HOB1DguSXzTrPTCfz-kfXU7X2-72GKysmxmrjAornWtT7u-ngjEkFX51baVfRBv1QkYpSKOfU6aInbmu2uTPdA9vU7ZI/s400/vapurda.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><p></p>

"yüzünü dökme küçük kız..."

Biraz İstanbul hediye ettim kendime haftasonunda. .. biraz vapur, biraz martı şarkısı, biraz gökyüzü.. .. biraz mavi deniz, biraz dalga, bir...

Devamı »

Kremalı Enginar

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRyk2dDaLwwEZdCh2kfr78UElrh4d96hG0W9q4a1qCQuman_ANRL4n9gAmQf31uEkoayxfeJV6YH0WY31xebd2-XhcxRu_CVNVU8DGU_dCPpevY0Ne85MU_O8OmubLrZ9ENi_hoyrVFwVT/s1600-h/fırında+enginar2.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041344088445517490" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRyk2dDaLwwEZdCh2kfr78UElrh4d96hG0W9q4a1qCQuman_ANRL4n9gAmQf31uEkoayxfeJV6YH0WY31xebd2-XhcxRu_CVNVU8DGU_dCPpevY0Ne85MU_O8OmubLrZ9ENi_hoyrVFwVT/s400/f%C4%B1r%C4%B1nda+enginar2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#330000;">Kaç kez enginar yediniz bu yıl?<br />Yılda kırk kez enginar yiyen hasta olmazmış, öyle bir inanış var. Gerçi neye inanırsanız hayat onu getirir ya, böyle güzel şeylere inanmak lazım. Benim için bu enginar üçüncü oldu. Annem olsaydı yanımda, benim sevdiğim gibi pirinçli yemeğini pişirir, bol bol da yedirirdi ama işte, ben enginar pişirmeyi hala öğrenemediğim gibi öyle çok uzun zahmet veren yemekler yapmayı da sevmiyorum. Pasta kek hadi neyse de, bir yemek için uzun zaman harcamak zor geliyor doğrusu. İşte konserveler bu durumlarda imdada yetişiyor:) Elbette taze taze alıp temizleyip kendi ellerinizle hazırladıklarınız gibi olmaz ama çok sevdiğiniz ve canınızın istediği bir yemeği bu şekilde de yapabilirsiniz.<br /><br />Gelelim bu değişik enginar yemeğine.. Tarif sevgili Gülşah Tahirovic'e ait.. Tarifi yemekbiz mail grubumuzda paylaştığında çok ilgimi çekmiş, mutlaka denemek üzere not almıştım. Geçenlerde de denedim. Gülşah hanımın kremalı enginarı onun da dediği gibi hem görüntüsü hem de tadıyla oldukça güzel oldu. Gerçi fotoğraflamak son anda aklıma geldiği için güzelliğini pek yansıtamadım ama güzeldi, evet:)<br /><br />Ben ölçülerle biraz oynayıp iki kişilik bir yemek yaptım. Hem enginar sayısını, hem de Gülşah hanım sos miktarının fazla geldiğini not düştüğü için sosunu azalttım. Sonuçta iki kişi için fazlasıyla yeterli, hatta üç kişilik de olabilecek, son derece hoş bir yemek oldu. Ben yanında salatalar ve makarna ile servis yaptım. Kendi yaptığım şekliyle yazıyorum:<br /><br /></span><span style="color:#330000;"><strong>Malzemeler:<br /></strong><br />- 6 adet enginar<br />- 1/2 küçük paket (100 ml) çiğ krema (Tikveşli)<br />- 1/2 su bardağı tuzlu lor peyniri<br />- 1/2 su bardağı haşlanmış bezelye<br />- Birkaç dal dereotu<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Bir kapta peyniri, kremayı, bezelye ve dereotunu karıştırın. Az miktarda tuz da ekleyebilirsiniz.<br /><br />2. Enginarları yağlı kağıt serdiğiniz küçük bir fırın tepsisine yerleştirin (ben borcamda yaptım). İç malzemesini enginarlara eşit olarak paylaştırın. Artarsa üzerlerine tümünü dökün.<br /><br />3. 200 derece ısıtılmış fırında 20 dk pişirin, sıcak sıcak servis yapın.<br /></span><br /><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041344084150550178" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjuN6DdDeUgUIsmzU8WtG8bn7gWnc2s3eO8EeQh13NV_aZULWtlj-0B27yI_I7bDo4_q-6WUs7JTM24HacMvgRj4eC2HR36G6Dd2gGP7WtEboqFgY_bO0uDINq-kYM-czLskZRZhPMblQZ7/s400/f%C4%B1r%C4%B1nda+enginar1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><span style="color:#330000;">Son derece pratik ve leziz bir yemek. İşten eve gelir gelmez yarım saat içinde sofranızda olabilir:) Tarifi paylaştığınız için çok teşekkürler Gülşah hanım! </span></p><p><span style="color:#330000;">Bu sabah yoğun bir haftaya başlamadan önce elimde koca bir kupa kahveyle maillerimi hızla kontrol ederken gülümsemeye başladım.. "ben iyi olursam iyi olan" sevgili okurlarım varmış...<br />Şimdi bu bana "iyi olma" sorumluluğu yükledi, iyi mi?<br /><br />iyiyim..<br />vapur, deniz, martı ve su sesi gerekiyormuş meğer bana..<br />.. detayları ilerleyen günlerde paylaşsam olur mu?<br />hayatın yükünü yeniden omuzlama vakti şimdi...</span></p><p></p>

Kremalı Enginar

Kaç kez enginar yediniz bu yıl? Yılda kırk kez enginar yiyen hasta olmazmış, öyle bir inanış var. Gerçi neye inanırsanız hayat onu getirir y...

Devamı »

Tarif'siz...

<blockquote></blockquote><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041057562587266658" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiuytINeXGnO5y1mKnZq5N_XhJ6qzN9A6i7gX8hNwfVyRCRvLNYSsdgtTr931VlN9qqGMJGKSQk5OcjO4ekWAWZGi59Ous6Y-VrVuD1i03pWCNX_gonvSzdl2BeGcVTaVz0LsP_Hek1oFgo/s400/greyfurt.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#330000;">Dalları odamın camına uzanan bir greyfurt ağacım vardı benim.. Elimi uzatsam dallarını tutacağım, kocaman meyvelerini koparacağım kadar yakındı. Koparırdım da zaten. Öyle bol meyve verirdi ki ağacım.. Yemekle bitiremezdik de, annem ekşi olmasın diye portakalla birlikte suyunu sıkar, içirirdi bize. Ağacım sadece meyve vermekle kalmaz, dallarıyla yapraklarıyla perde olur, korurdu da sanki beni.. Yağmur yağsa cama çıkardım, dallarının yıkanışını izlemeye, toprak kokusunu içime çekmeye.. Az mı şahit oldu gizli gizli içtiğim sigaralara, geceyarıları?<br /><br />Orada hala ağacım..<br />Artık dallarını uzattığı odada biz yokuz ama, o orada.. Şimdi geçen kış bahçede annemle aşure yaparken çektiğim bu fotoğraftaki gibidir yine. Görmesem de biliyorum. Yağmur yağıyor, güneş vuruyordur meyvelerine.. Annemin bahçede sac üstünde pişirdiği otlu böreklerin kokusunu da çekiyordur belki içine, benim yerime... kimbilir?<br /></span><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041057566882233970" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaxdlfFfbDoR_bFtimYG9cdtZSzQEOSbVzW0FBjQ_z3kA6x7ZglgyX02EgX1e4YYN0cbAM6OZGGKOrOw1S3Lv3iJXldcforJYE9Eg_9NQXQAyDaCTcyjTg7xCbEyjI_ZQU1re2-BP9XE1Y/s400/kilyos_duvar.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#330000;">İşte böyle sevgili İstanbul.. seni evlerin duvarlarına bile resmediyorlar bak! Ne dersin bu işe? Şaşırdın mı? Şaşırma hiç. Ya aşıktır sana insanlar, ya da nefret ederler. Yoktur ikisinin ortası. Ama bana sorarsan, ben kendi halimi söyleyebilirim. Ben var ya İstanbul, dalları senin mavi göğüne uzanmışken kökleri Ege'de kalmış bir ağaç gibiyim...<br /></span><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041057858940010114" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhltoD5cPzrt4r5-po_57plzKD8vPQv929KUv9ajgDrx3UMEsDaLMeND3qxmhmfr8bh-2mAAmh9rnUtUXdUuk4ZoGulzjxvDUao-U0frtVbBm891oaaKP_5IT80NwoBc2pBxzplcUBfMf2I/s400/imza.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#330000;">Kırmızı ayakkabılarıyla girdi kitapçıdan içeri..<br />Şıktı, hoştu, tam da beklediğim(iz) gibiydi.<br />Masasına zerafetle oturduğunda yüzümde kocaman bir gülümsemeyle onu izliyordum. Sıra bana geldiğinde çantamdan İstanbullular'ı çıkarıp uzattım heyecanla. <em>"Sizi nihayet görmek harika!"</em> dedim önce, sonra da bir cesaret, birşey sormak istediğimi söyledim. Sibel'in Kahvesi'ni gerçekten okuyor muydu, yoksa sadece bir kere mi bakmıştı? Gözlerini hayretle açıp, <em>"yalnızca bir kez bakmış olmam sizi incitir miydi?"</em> deyiverdi.. Hayır tabi ki de ben.. diye başlayan bir cümle kurmaya çalıştım, ama o yanıtlamamı istediği bir soru sormamıştı ki.. "BİR KERE BİLE BAKMIŞ OLMAM ÖYLE BÜYÜK BİR ZAMAN Kİ!" diyerek imzasına son noktayı koydu.<br /><br /><em>"Lütfen kimseye hayran olmayın"</em> derdi sevgili Erol Mutlu hocam.. Ben sevgili okulumda, İlef'te ne çok şey öğrenmişim meğer! Ama hayatta ille de sağlamasını yapmak gerekiyormuş teorilerin..<br /></span><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041057863234977426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5IgrGmkES2Y3YjwF5fqyACKGM825-U1BznLUftkvrvJ0heo-JCzwNIKoTQf6jNUGpgNzM13ijyZigppL7QxRuJw5oCX9jWkizG3NSmmXHG_PBW9alq-5htNIK551tpePrlSYevFoC12UL/s400/git_yeni.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#330000;">Küçücük boyuyla büyük büyük dergilerin, cicili bicili kapakların arasında görünmez olan "Git" nihayet büyüdü. Yeni sayısı da gazete bayilerine ve kitapçılara ulaştı. Üstelik kapağında benim ekolojik elmalarım var. İç sayfalarında da ekolojik pazaryeri ile ilgili yazım. Alır okursanız, keyif alırsınız belki.. Git dergisinin bundan böyle iki ayda değil, üç ayda bir raflara dizileceğini de eklemek gerek.<br /><br /></span><span style="color:#330000;">Bugün de bunlar döküldü kahve fincanından..<br />.. biraz kırgınlık, biraz hüzün, biraz da çelişki kaldı fincanın dibinde.. </span><br /><span style="color:#330000;"></span><br /><span style="color:#330000;">... oysa ben kahveyi sade severim. </span>

Tarif'siz...

Dalları odamın camına uzanan bir greyfurt ağacım vardı benim.. Elimi uzatsam dallarını tutacağım, kocaman meyvelerini koparacağım kadar yakı...

Devamı »

İstanbul bahara kaçmış....

<span style="color:#330000;"><blockquote><span style="color:#330000;"></span></blockquote><br /><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote>... diyecektim tam.</span><br /><br /><span style="color:#330000;">İstanbul bahardan döndü sanki bu sabah! Hava yine garip bir biçimde soğuk, sabah bir yandan metroya yürüyüp bir yandan tost yerken (evet, bir tek karton bardakta kahvem eksikti!) eldiven takmadığıma pişman olarak geldim ofise..</span><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_H3Bfkw3ou2NrcmNJsgnKrrItRah8gA5ifFYTes-moJXxmSXTTPRR0wb-BJ5qFMJAzm0vi0JODgiL_8PAEelbHjfU0ctH4HWP2Jps5SrLDGl65lzJaQGhckg59GVrhBVx5l9igirjtG0m/s1600-h/yogi+çayı1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039518922037760114" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_H3Bfkw3ou2NrcmNJsgnKrrItRah8gA5ifFYTes-moJXxmSXTTPRR0wb-BJ5qFMJAzm0vi0JODgiL_8PAEelbHjfU0ctH4HWP2Jps5SrLDGl65lzJaQGhckg59GVrhBVx5l9igirjtG0m/s200/yogi+%C3%A7ay%C4%B11.jpg" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" /></a><br /><span style="color:#330000;">Dün akşamdan belliydi aslında, çok üşüdüm evde, yediğim çikolatalar da yetmeyince ve artık daha fazla kahve içmek istemeyince kendimi ısıtacak bir formül arayışıyla baharat dolabıma göz atmaya karar verdim. Ondan mı koysam, şuna şunu mu karıştırsam, çaya süt mü eklesem derken... neden yogi çayını denemiyorum ki? dedim. Taze zencefil şart mı yani, tozu olmaz mı, niye olmasın... ve demekle kalmadım, kendime bir demlik yogi çayı hazırlayıverdim.</span><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJXHOF1ieEU9mocJHyjP-lzgfC-ocw-SLU8pFAfBhjGrBtpeBPmdYJCl3uq0S8frFMtx72s0MaUrME9t6b7kY8U0CoQobYaC31t56NnOpyhC6P8-20-vXg5ZhenBMhfNATo_SFyQOU8RNu/s1600-h/yogi+çayı3.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036132109991969458" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJXHOF1ieEU9mocJHyjP-lzgfC-ocw-SLU8pFAfBhjGrBtpeBPmdYJCl3uq0S8frFMtx72s0MaUrME9t6b7kY8U0CoQobYaC31t56NnOpyhC6P8-20-vXg5ZhenBMhfNATo_SFyQOU8RNu/s200/yogi+%C3%A7ay%C4%B13.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a> <span style="color:#330000;">Hintli yogilerin içtiği bol baharat eklenmiş siyah çaya yogi çayı deniyor. Tam ve kesin bir formülü var mıdır bilmem, mesela daha önce içtiğim bir versiyonunda narenciyeler de vardı (ki sıcak içeceklerde ekşi tatları pek sevmediğim için, olmasa daha lezzetli olurmuş diye düşünmüştüm). Şimdiye dek taze zencefil yok diye hiç evde hazırlamayı denememiştim doğrusu, ama toz zencefilin de hafifçe rengini bulandırmaktan başka bir zararı olmadı. O kadar kusur da olsun varsın. Çayımın bir bardağına süt ekleyip, bir bardağını da sade haliyle içtim. Sonuçta hem içimi ısıttı, hem de ruhuma iyi geldi. Üstelik tadı da pekçok bitkisel karışımdan daha lezzetliydi!</span><br /><br /><span style="color:#330000;">Yanındaki biscottiler Gezi Pastanesi'nden.. Damla çikolatalı ve fındıklısı. Meyvelisi, antepfıstıklısı da oluyor. İstanbul'da daha iyi biscotti yapan pastane var mı? Hayır varsa söyleyin diye soruyorum:) </span><br /><br /><span style="color:#330000;"><strong>1 ufak demlik (2 bardak) yogi çayı için;</strong> </span><br /><br /><span style="color:#330000;">- 1 tane kabuk tarçın,<br />- 4 tane kakule,</span><br /><span style="color:#330000;">- 5 tane karabiber,</span><br /><span style="color:#330000;">- 2 tane karanfil,</span><br /><span style="color:#330000;">- 1 çay kaşığı toz zencefil </span><br /><span style="color:#330000;">- 1 tatlı kaşığı siyah çay (tercihen ceylon) </span><br /><span style="color:#330000;">- Arzuya göre 1/2 bardak süt </span><br /><br /><span style="color:#330000;">Ufak bir çelik tencereye tüm baharatları koyup, üzerine 2 bardak su ekliyor ve sadece 5 dk kadar kaynatıyorsunuz. Ocağı kapatıp siyah çayı ekliyor, kapağı kapalı olarak en az 5 dk demlendiriyorsunuz. Çayınızı daha keskin aromalı isterseniz demleme süresini uzatabilirsiniz. Demlenmenin ardından çayınızı ısıtılmış bir porselen demlik içine ya da bardaklara süzerek aktarın. Dilerseniz süt ekleyerek ya da sade haliyle için. Afiyet sağlık olsun!</span><br /><br /></span><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039518685814558818" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9yJp5b8-NyScqCtkR6YyC9wROQWY2kxfnwVazDZTjVBAHSHBRtWUMM1mxLimHMOqJP8ZTAV4Zf7aGK-GvnznrXjPnESCqhqZXcC1MRP6h1ZOjkVVdep5efugLP9hWk_XUGghvnLyCsduH/s400/yogi+%C3%A7ay%C4%B12.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#330000;">İstanbul bahara tekrar kaçsın, bu kez kesin yakalayacağım. Beraber Eminönü'ne gideceğiz, simitle çay içeceğiz, erguvanları seyredeceğiz, vapurla karşıya geçip oradan buraya bakacağız.<br />Evet, yapacağız bunları.<br /></span></p>

İstanbul bahara kaçmış....

... diyecektim tam. İstanbul bahardan döndü sanki bu sabah! Hava yine garip bir biçimde soğuk, sabah bir yandan metroya yürüyüp bir yandan t...

Devamı »

"o balıklar ki derya içredir..."

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038361591158304002" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6cbf4DSVqIe24bd7QA6EKOaHoUEU7AaDhh5OCbWDy1DYxDmtgVJSow1H_iPS2HuXAAf9i8JsDlEBa48lv0InGtnXMtl1q5ByGqH5aYf5fG6QQKIXBRws6adULiHQuKzy_zowKzddXU_jM/s400/babal%C4%B1k.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">- Günaydın İstanbul, nasıl geçti haftasonun?<br />dedim.<br />- Hoşgeldin, bildiğin gibi işte..<br />dedi.<br />- Bıraktığım gibisin desene..<br />dedim.<br /><br />Taksim meydanında ıslak güvercinlerin karın doyurma telaşı, Beyoğlu'nun yorgunluğu, Kurtuluş'un sokak köpeklerinin gözlerindeki hüzün, Küreklifırın'dan yükselen ekmek kokuları, Ermeni teyzenin küçük dükkanının vitrinindeki ev yapımı kekler, metro durağının yanındaki büfede gazete ve akbil kuyruğu, telaş içinde yürüyen insanlar, klaksona durmaksızın basarsa trafiğin açılacağını zanneden şoförler, metronun kalabalığı, herşey aynı...<br /><br />"Sen nerelerdeydin?"dedi.<br />"Ege'deydim" dedim.. en kuzeyinde!..<br /></span><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038362226813463858" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9fnDI0ffxtjwHhFDcE5BMV8nrezQclfjwKcM381GoEgDpKokR86dR3fEMSIHNV7oO26qwhTq39EOjGJ5wZ_ar0qj_i0KxgVl3sYOc6VkFRXPp97RsOVMTqh7FxYiI199lWadiWu7_RkiZ/s400/kaymakl%C4%B1+lokum.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">Küçük siyah valizime kekimi, kurabiyelerimi, Kurtuluş'un en cici şekerci dükkanı <strong>Bahar Pastanesi</strong>'nin <strong>kaymaklı lokum</strong>unu <em>(ki kendisi yukarıdaki fotoğrafta görülmekte, sade kahve yanında keyifleri tazelemekte tek rakibi badem ezmesi olabilmektedir)</em>, taze anne adayının demir eksikliğine acil destek için birer kavanoz tahin-pekmezi, ve bu aralar canı turşu çektiği için İstanbul'un en has turşucusu <strong>Asri</strong>'den alınmış turşuları koyup Çanakkale'ye gittim!<br /><br />Hasretler giderildi, uzun sohbetler edildi, birikenler döküldü, gözler doldu, burunlar sızladı, "iyi olacak herşey, gör bak" dendi sürekli.. Güzel yemekler yapıldı yendi, bahar havasının tadı çıkarıldı, kordonda uzun yürüyüşler yapıldı, deniz kenarındaki salaş kafelerde çaylar kahveler içildi, şarap ve peynirci dükkanları gezildi..<br /><br /><strong>"Babalık"</strong> diye bir börekçisi var Çanakkale'nin. Aynı zamanda peynir helvacısı ve peynircisi de var, birkaç dükkanları var yani. Ama börekçisinin bir böreği var ki.. Evet, en üstteki fotoğraf o işte. Lorlusu bir porsiyon ancak kalmıştı, bana nasip oldu. Sevim'e kıymalısını aldık. İkimiz de sıcacık böreklerimizden memnun, çaylarımız eşliğinde limana yanaşan gemileri seyrettik minik bir kıyı kahvesinde..<br /></span><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5sDE7urD6tYZFms16q0gxKGo81JvVs-TvSiJMedPulcz9Gt3LubQo3n5LpNyWfnE11lHsBL1COCrtMmbHa9t9mKirNs5KqYa2-QLj3YSZjXdgy05W5VGXC8HqX_5HpG6JKkff2gxmnKul/s1600-h/ÅŸekerci.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038362961252871506" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5sDE7urD6tYZFms16q0gxKGo81JvVs-TvSiJMedPulcz9Gt3LubQo3n5LpNyWfnE11lHsBL1COCrtMmbHa9t9mKirNs5KqYa2-QLj3YSZjXdgy05W5VGXC8HqX_5HpG6JKkff2gxmnKul/s400/%C5%9Fekerci.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">Bu şekerci dükkanının adını malesef not almamışım.. Zaten vitrindeki badem ezmelerini görmeseydim önünde mıknatıs çekmiş gibi durmaz, muhtemelen içeri de girmezdim! Ama <strong>"Keçecizade"</strong> ismini görünce tabi ki dayanamadım. Edirne'nin ünlü badem ezmecisidir Keçecizade.. Badem ezmeleri hafif şekerli olur, damağınızda asla ağırlık bırakmaz, eriyip kaybolur da size sadece gözlerinizi kapatıp o anın sonsuza dek sürmesini dilemek kalır. İstanbul'da o nefis mamulleri bulunmuyor (bulunuyorsa da ben bilmiyorsam lütfen haber verin!) ama demek ki Çanakkale'de bulunuyormuş.<br /></span><br /><span style="color:#000000;">Sevim "abla ben hiç badem ezmesi yemedim" deyince, "ah canım! bugün büyük gün o zaman! seni tanıştırayım gel!" dedim ve büyük bir heyecanla dükkana daldık. Bir kesekağıdı badem ezmesi alıp çıkınca çocuklar gibi sevinerek deniz kenarına indik ve kahve içebileceğimiz bir yer aradık.</span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038361595453271314" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4Ha59eZwi0rl1-CkeinjqarOl5216Q2djMQpeOk_nfwG7sJDd3rTgzivLy3jr44z7gQ6BTzF5F5s-0N3-65IgJgZ614WMXKAxYmDChGdkNx4o_an6KkizVAWbbWKMKqeGCrtwWDoiFF-U/s400/badem+ezmesi.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><span style="color:#000000;">"Güzel kahve yapan bir yer olsun ama bak, bu tarihi bir an" dedim. Bu ritüele şöyle bakır cezvede pişmiş, bol köpüklü kallavi bir kahve yakışır. Sevim, "tam öyle bir yer biliyorum!" dedi ve kahveyi bakır cezvede pişirip yanında nane likörüyle servis yapan bir kafeye doğru yola çıktık.. ama hava misler gibi, günlerden Pazar olunca tabi ki boş yer yoktu. Böyle durumlarda inat etmeyi hiç sevmesem de badem ezmesi aşkına inat edip bir süre bekledik üstelik, ama malesef.. Sonunda şansımıza küsüp pek de özelliği olmayan bir fincan kahveye razı olduk. Olsun dedim, badem ezmesinin tadı nasıl olsa kahvenin tadını bastıracak!<br />Öyle de oldu tabi...<br />özlemişim çooook!<br /></span><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiP2BlhxrQ9Kn-FBGUbFZwrmGA-lekRFrdLrkEjeVpXbbMuIM4anUxQd76G8Jx8GVAxB0fo7Hrf23tVUQoUxjYWPmSP_-LRc5SiGM9dtl8eebUMdkgrdImUnx7bVCFdaXrr-u0sSGAL4n9L/s1600-h/badem+ezmesi_kahve.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038362222518496546" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiP2BlhxrQ9Kn-FBGUbFZwrmGA-lekRFrdLrkEjeVpXbbMuIM4anUxQd76G8Jx8GVAxB0fo7Hrf23tVUQoUxjYWPmSP_-LRc5SiGM9dtl8eebUMdkgrdImUnx7bVCFdaXrr-u0sSGAL4n9L/s400/badem+ezmesi_kahve.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><span style="color:#000000;">Çanakkale'ye gidilip peynir helvası yemeden dönülür mü? Dönülemez. Ama eğer aynı gün içinde devasa bir dilim pasta yediyseniz (eski günlerimizdeki gibi Özsüt keyfi de yaptık efendim) o zaman peynir helvası yiyemezsiniz. Neyse ki çaresi vardır, paket yaptırırsınız, evde tekrar fırınlar, kanepeye yerleşir, telefonu fişten çeker (tamam tamam abarttım), afiyetle yersiniz. Bu helva sıcak yenir, üste bir de dondurma koyarsanız yenmez ama, yani tadından..<br /></span><br /><span style="color:#000000;">Bu içine düşercesine fotoğrafladığım helva tepsisi aslında Babalık'ta çekildi. Ama ben bu kez Tijen ablamın tavsiyesiyle <strong>Çanakkale Helvacısı</strong> Kadir Usta'dan aldım helvamı. Ufacık dükkandaki alışveriş trafiği bana Ayvalık'ımın Güler Pastanesi'ni anımsattı bir an.. Çanakkale'de her köşede bir helvacı dükkanı görmek mümkün. Ben ilk Hüsmenoğlu'nun helvası ile tanışmış, ve Tijen abla tavsiye edene kadar da başka yerden almamıştım.</span><br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038362952662936898" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmg61EYfPtFonesVmkYzphXwkabLISG4v5K1P2bJ03DsU1PUws3Hm1ZACvT3aZMO9duhWixqLi-te9anCbBFw2lO4yUioKukBVjnuFnYqlgnXAMh56D2lVpz1rtXaiXoZO_hbKOzZNh2MV/s400/peynir+helvas%C4%B1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><p><span style="color:#000000;">Fotoğraflayamadığım peynirlerim, şaraplarım var bir de..<br />Ezine peyniri aldım tabi ki, %70 keçi, %30 koyun sütünden yapılmış, peynircinin "daha iyisini bulamazsınız" dediği, tadınca buna inanır gibi olduğum harika bir peynir!<br />Ve şarap..<br />Yeni tanıştığım (sağolasın Tijen abla!) <strong>Çamlıbağ</strong>. Sadece Wine House diye küçük bir dükkanda bulabiliyorsunuz. En azından biz girdiğimiz başka hiçbir dükkanda bulamadık. Her yere göndermiyorlarmış. Kırmızı güzellerinden cabarnet sauvignon&kuntra, beyaz güzellerinden vasilaki.. </span></p><p><span style="color:#000000;">Ve işte böyle, kendime biraz keyif, biraz hüzne karışmış mutluluk, biraz Ege kokusu hediye edip, kardeşime sımsıkı sarılıp, yeniden döndüm bu sabah İstanbul'a.. Ve oradayken aklıma takılan "bu nasıl bir his?" sorusuna cevabımı döndüğümde buldum.<br />... balık gibiyiz<br />hani o derya içre olup da...<br /></span></p>

"o balıklar ki derya içredir..."

- Günaydın İstanbul, nasıl geçti haftasonun? dedim. - Hoşgeldin, bildiğin gibi işte.. dedi. - Bıraktığım gibisin desene.. dedim. Taksim meyd...

Devamı »

İstanbullu olmak.. İstanbul'da olmak..

<blockquote> </blockquote><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilZLz5lLlFqbM1pmVtAOSFXn-OTFEhQP6ZqItQVWJMHNE16IH4I1myICtE7XhPyMFnzuEtdbcUoT6Rdu54-yqRMZhjCoaVHlv9gORrSFRLzjR4R0WUDimo1Uu_xsTlLjcriKhipHf6e4MO/s1600-h/istanbullular.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5035790997403869970" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEilZLz5lLlFqbM1pmVtAOSFXn-OTFEhQP6ZqItQVWJMHNE16IH4I1myICtE7XhPyMFnzuEtdbcUoT6Rdu54-yqRMZhjCoaVHlv9gORrSFRLzjR4R0WUDimo1Uu_xsTlLjcriKhipHf6e4MO/s200/istanbullular.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a> Fincanıma çorbamı doldurdum.<br />O muhteşem "Adagio"yu dinliyorum. Sarah Brightman'ın meleksi sesiyle söylediği versiyonunu...<br />Üşüyorum bugün biraz. Gözlerim de acıyor... Fazla okudum, fazla film izledim sanırım.<br /><br />Haftasonu beş film izledim. !f'i kapattım üç filmle.. Benim için en unutulmaz deneyim pek kimsenin ilgi göstermediği "Hazne" oldu. Bu siyah-beyaz deneysel filmi izlerken öyle çok ağladım ki, filmin ilk 15 dakikasında, sonraki yarım saatinde ve son dakikalarında salonu terkedenler bunu kesinlikle anlayamazdı.. ben de zaten onları anlamadım.<br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKlsYU7CY8EEPXZRF9wWIL9B8n7LWLVJrvRS6o-iq_GkjvgSYobTv1YHzWyrpTmsjZbkvmYi6imfxwe3P3rzuQUbKuOfytc5jZ79JaJ0huIC0C0Y0NDWy_oGrYhZ7Fb-dnx8kq7CDVbFfs/s1600-h/swissorangemocha.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5035822019952648994" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKlsYU7CY8EEPXZRF9wWIL9B8n7LWLVJrvRS6o-iq_GkjvgSYobTv1YHzWyrpTmsjZbkvmYi6imfxwe3P3rzuQUbKuOfytc5jZ79JaJ0huIC0C0Y0NDWy_oGrYhZ7Fb-dnx8kq7CDVbFfs/s200/swissorangemocha.jpg" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" /></a>Film aralarında içimi ısıtmak için kendime sıcak çikolatalar, latte'ler söyleyip kahve evlerine sığındım kitabım kucağımda.. "İstanbullular", "İstanbullu olmak" meselesi üzerine bir roman. Bu mesele üzerine kafanız karışıksa daha da karıştıracak, uzun uzun düşündürecek, uzaktaysanız -ama yaşadıysanız bir vakitler bu kentte- burnunuzun direğini sızlatacak bir roman.. Ben özellikle İstanbul'un dile geldiği, konuştuğu bölümleri bir elimde kalem, satırları durmadan çizerek okudum. Konuşsa ancak böyle konuşurdu bu kent.<br /><br />Yılmaz bu akşam askere gidiyor..<br />Şimdilik bir Ege kıyısına, tabi sonrası belirsiz. Dün yeni yaşına girdi canım kardeşim, bugün askere gidiyor.. Ama ona ne pasta yapabildim, ne bir armağan verebildim... Uğurlayamıyorum da üstelik.<br /><br />Bugün tarif yok mu, ne bu hüzün yeter diyeceksiniz şimdi..<br /><br />Tarifim var, şimdi ona geçiyorum. "Kendime yaptığım iyilikler" serisinden, Hindistan usulü mercimek! Bu sıradışı mercimek yemeği tam baharat sevenlere göre.. Biliyorsunuz Hindistan mutfağında baharatların çok özel bir yeri var. Çoğunluğu etyemez olan bir toplum olduklarından, protein deposu bakliyatları bolca baharatla lezzetlendirip yemeleri doğal tabi. Ben bu yemeği geçtiğimiz fuarlardan birinde, Arifoğlu baharat standından aldığım broşürde görmüştüm. Kendime mercimek pişirmek istedim ve bu kez böylesini denedim.<br /><br /><br /><br /><p><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNwDS5zd3VRdf_CI3sTEdZUm7ulBuTCNiZAYf2OaN0RxIS97yHPzLYb1KdKtQUPJURA2bDUVP9c3rhHDZUywyPQzCyLEfhT8RRdPUpCrxpzYbeokQxipaL2n4rVn6MISgj3GLsCo4UzgoF/s1600-h/hindistan_mercimek.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5035758183853728498" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgNwDS5zd3VRdf_CI3sTEdZUm7ulBuTCNiZAYf2OaN0RxIS97yHPzLYb1KdKtQUPJURA2bDUVP9c3rhHDZUywyPQzCyLEfhT8RRdPUpCrxpzYbeokQxipaL2n4rVn6MISgj3GLsCo4UzgoF/s400/hindistan_mercimek.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Hiç de fena olmadı, hatta üstündeki leziz köy yumurtası ve yanında yediğim bir kase yoğurt ile benim için son derece besleyici ve doyurucu bir öğün oldu. Farklı birşeyler denemek isteyenlere önerebilirim.<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br />(2 kişilik)<br /><br />- 150 g yeşil mercimek<br />- 1/2 demet maydonoz<br />- 1/2 çay bardağı sızma zeytinyağı<br />- 1 büyük soğan <em>(ya da 5-6 tane arpacık soğan)</em><br />- 1 büyük domates <em>(ya da 3-4 kaşık konserve)</em><br />- Çay kaşığının ucuyla baharat: köri, yenibahar, karabiber, kakule, tarçın, kekik<br />- 1 tatlı kaşığı sirke<br />- 2 tane yumurta<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Mercimeği bir gece önceden soğuk suya ıslatın. Ertesi gün suyunu süzün ve kaynar tuzlu suda, irice kıyılmış maydonozlarla birlikte haşlayın. Pişince süzüp bir kenara alın.<br /><br />2. Zeytinyağını tavada ısıtın, ince doğranmış soğanları iyice karamelleşinceye kadar soteleyin. Soğanları yağdan çıkarıp ayrı bir yere koyun. Kalan yağa domatesleri ve baharatları ilave edin, bir müddet soteleyin.<br /><br />3. Domatesler pişince haşlanmış mercimek ve maydonozları ekleyin. Bir müddet de birlikte soteleyin. Bu arada yumurtaları da iyice katı olacak şekilde haşlayın.<br /><br />4. Servis tabağına aldıktan sonra sotelenmiş soğanları yemeğinizin üstüne yerleştirin, sirkeyi gezdirin. En son haşlanmış yumurtaları dilimleyerek süsleyin.<br /><br /><em>Tercihinize göre sıcak ya da soğuk olarak servis yapabilirsiniz.<br />Ben sıcakken daha çok sevdim..</em></p><p><em></em> </p>

İstanbullu olmak.. İstanbul'da olmak..

Fincanıma çorbamı doldurdum. O muhteşem "Adagio"yu dinliyorum. Sarah Brightman'ın meleksi sesiyle söylediği versiyonunu... Ü...

Devamı »

Hayat.. filmler.. kurabiyeler.. ve "teyzem"

<blockquote></blockquote><br /><blockquote></blockquote>Çok garip, düşündükçe içimin ürperdiği birşey oldu dün akşam..<br />Birkaç şey almak için uğradığım markette tam kasaya yürürken, bir müşterinin elinden düşürdüğü kocaman cam şişe şangırtıyla kırıldı ve -yere nasıl düştüyse artık- şişenin kırık ağzı burnuma teğet geçerek uçtu. Öylece kaldım! Arkamdaki kadın "nasıl sıyırdı sizi öyle?!" diyordu şok olmuş gibi. Herkes bana baktı bir an. Çok tuhaf hissettim kendimi, çok tuhaf! Eğer son anda bir poşet daha kahve kreması almak için eğilmeseydim, saniye farkıyla..... Hayat böyle birşey diye düşündüm içim titreyerek marketten çıkarken.. hayat böyle birşey... Kanım hala damarlarımda ve burnum da yerinde duruyor diye mutlu oldum. Evet, onların yerinde olması mutlu olmaya yeterliydi, hastane yerine eve gitmekten daha güzel birşey yoktu o an, olamazdı!<br /><br />Eve gelince yemeğimi yedim, annemle konuşup sesimi duyurarak onu mutlu ettim (tabi ben de mutlu oldum) ve <em>"Hırsız-Polis"</em> öncesi mutfağa girip kahvemin yanına kurabiye pişirdim. Mavi ve Çınar'ın heyecanlı kaçışlarını izlerken kahve boş gitmezdi! Ama bu kez -nihayet kahramanlarımız mutlu olsalar da- Aksak'a çok üzüldüm, o koskoca adamın öyle yıkılmasına, öyle çaresiz kalmasına.. "Nadir gitti Aksak kaldı" diyerek hasta babasının üstüne yığılmasına.. Sonra, <em>"sevmek kimi zaman rezilce korkuludur, insan bir akşamüstü ansızın yorulur"</em> dizeleri.. (ne zamandır <em>Attila İlhan</em> okumadım ben?) Hele finalde mahvoldum diyebilirim.. Evet, Türk filmleriyle büyüyen kız çocuklarından biriyim işte, ne yapayım? Ne kadar sinefil olsam da bu gerçek değişmeyecek.<br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzrjrpi51DZv019RSv-ZTycdKqnfr5lwXfKnAJ9kiHdabhS51RbtqZyLPS_KS_HRlXd32IYzZfAM3tlDkJPYyDUzsdcG3jX06WTEBuibAcTxIES0lc2ooeJws-IvRH34wVMSE1f8lp7dKi/s1600-h/radikalkitap.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5034659583823516082" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzrjrpi51DZv019RSv-ZTycdKqnfr5lwXfKnAJ9kiHdabhS51RbtqZyLPS_KS_HRlXd32IYzZfAM3tlDkJPYyDUzsdcG3jX06WTEBuibAcTxIES0lc2ooeJws-IvRH34wVMSE1f8lp7dKi/s200/radikalkitap.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Bugün Radikal gazetesi "Kitap" eki veriyor, içinde bir de "yemek" eki var:) Hoş bir çalışma olmuş, keşke her hafta olsa! Kaçırmanızı istemem, o yüzden duyurayım dedim. Üstelik ekte <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com">Tijen</a> ablacığımın yazısı da var. Onun keyifli yazısıyla birlikte, Selin Kutucular'dan "Büyükada Yemekleri", Sevim Gökyıldız'ın kaleminden ekmek tutkusu ve vejetaryen yemek kitapları ile ilgili bir derleme yazısı benim ilk dikkatimi çekenler oldu. Eve gidince keyifle okuyacağım hepsini.<br /><br />Ve evet, Radikal Kitap'ın kapağında da sevgili Buket Uzuner var! Yeni kitabı çıktı da sevinçlere boğdu okurlarını (bahsedeceğim ondan ayrıca, okumayı bitireyim de:)<br /><p><a href="http://www.ifistanbul.com">!f İstanbul</a>'un son 3 gününe girdik. Gerçekten güzel ve dolu dolu bir festival oldu. Ben şimdiye dek sadece 4 film izleyebildim, kimilerine bilet bulamadım. Ama bu son günlere 3 film daha sığdırmak niyetindeyim. Artık bilet bulmak iyice zorlaştı ama yine de şansımı deneyeceğim. Aklıma gelmişken; görmek istediğim bir film de vizyondan, <em>Patrick Süskind</em>'in romanından nihayet sinemaya uyarlanan <a href="http://www.beyazperde.com/film/3381">"Perfume"</a>. Doğrusunu söylemek gerekirse, bunun bir <em>Tom Tykwer</em> filmi olması daha fazla çekiyor beni. <em>Koş Lola Koş</em>'la bilinen Alman yönetmenin benim için asıl önemi diğer filmindedir, o muhteşem <em>Kieslowski </em>senaryosuyla çektiği <a href="http://www.beyazperde.com/film/1399">"Heaven"</a> zihnimdeki film arşivinin unutulmazlar raflarındadır. Ama son filminde kitabın hakkını verdiğine dair iyi eleştiriler de almış.<br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5034640114736763266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMx_dqiv0HgBqm3QpdpxwetmUcbv39gqLeq_Bx7um36C-gCI2dKxpggGTWu24-Mfu7OfBKOggxuZGGcFDC_yCMFcCi9p9apef4T1LAxJe9_u4Q07HveVFnOje39xrhtL0FLQ30Km95u_W4/s400/portakall%C4%B1_kurabiye2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Portakallı kurabiyelerim yumuşacık oldu, ertesi gün biraz sertleşirler demiştim ama yumuşak kalmışlar, içlerindeki yoğurttan dolayı. Özellikle sütle birlikte güzel gidecek kurabiyelerden bunlar. Teneke kutuya koyup ofise getirdim, öğleden sonra herkesin haftayı kapatabilme telaşıyla tüm sinir telleri gerilmişken çıkartıp sürpriz yapacağım:)<br /><br />Tarifi Kent Boringer paketlerinden birinde görmüştüm. Şeker miktarını azalttım, margarin yerine mis kokulu köy tereyağı kullandım, yarım ölçüyle yaptım ve kocaman 17 tane kurabiye elde ettim. Daha normal boyutlarda yapılırsa sanırım 20-25 tane kurabiye elde edilebilir. Dikkat çekmek istediğim bir nokta; bu kurabiyenin hamurunda kesin bir un ölçüsü olması. Aldığı kadar un'u sevmeyenler hemen deneyebilir yani:) Hamuru elinize yapışıyor ama sıkma torbası ile sıkılacak kadar da akıcı olmuyor. O yüzden kurabiye tabancanız varsa kullanabilir, ya da benim yaptığım gibi ellerinizi her seferinde hafif ıslatarak avucunuzda yuvarlayabilirsiniz. Kendi yaptığım şekliyle yazıyorum:</p><p><strong>Malzemeler:</strong><br />- 1/2 su bardağı eritilmiş tereyağı <em>(ben 3 yemek kaşığı kadar yağı erittim, yeterli oldu)<br />- </em>3/4 su bardağı toz şeker<br />- 1/2 su bardağı yağsız yoğurt<br />- 1 tane yumurta<br />- 1/2 portakal kabuğu rendesi<br />- 1/4 portakalın suyu<br />- 2 + 3/4 su bardağı un<br />- 1 tatlı kaşığı kabartma tozu </p><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5034640119031730578" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOw7diOpJOPPeP2nuLZpKv8iv5odsysRtnWVSWr2nfb6vn8ml6QQ7Z3pPUAFpNDSgY9LuePlRNfEZeHlOEm9th09hvFTp2Xb7uMVgeBdy7C33vRqJi2kf7MQITtJVAtceaddMdaZMsifKw/s400/portakall%C4%B1_kurabiye1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br />1. Yağı eritip ılıttıktan sonra tüm malzemeleri karıştırıp hamur yapın. Ele yapıştığı için dilerseniz mikserinizin yoğurma aparatını kullanabilirsiniz.<br /><br />2. Hazırladığınız hamurdan yemek kaşığı yardımı ile parçalar koparın, elinizi hafif ıslatarak yuvarlayın ve yağlı kağıt serili tepsiye sıralayın. Üzerlerine hafifçe toz şeker serpin.<br /><br />3. Önceden ısıtılmış 160 derece fırında yaklaşık 20 dk pişirin. Fırından aldığınızda oldukça yumuşak olacaklar, biraz ılımadan dokunmayın. İyice soğuduktan sonra saklayabilir, sonra çay-kahve-süt yanına çıkartabilirsiniz.<br /><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaQItDe1_1qsQMsiDblAAhURGCaYCy9YOxYwmJmZnr1tNBefdTVZVAylWSc_G9alU7yrae09YG8YpEoMJ-U1lwmzatEiIzA5M-a_vNghIcjqbWRLW2drYfMl6HPR_-zDhYZrMx04BOLeIR/s1600-h/teyzem.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5034640282240487842" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiaQItDe1_1qsQMsiDblAAhURGCaYCy9YOxYwmJmZnr1tNBefdTVZVAylWSc_G9alU7yrae09YG8YpEoMJ-U1lwmzatEiIzA5M-a_vNghIcjqbWRLW2drYfMl6HPR_-zDhYZrMx04BOLeIR/s320/teyzem.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>"Teyzem" filmine ne zaman rastlasak izlerdik.. kızkardeşimle.. izlerken ağlardık çoğu kez.<br />.. tamam kabul, ben ağlardım.<br />hala ağlarım... o düşleriyle yaşayan kadının hazin sonuna.<br /><br />Şimdi -hala inanamıyorum ama- teyze oluyormuşum ben..<br />Minicik, daha şekilsiz şemalsiz, bir müjde henüz, ama bir canlı işte.. benim minik kardeşimin gövdesine yerleşivermiş.. büyüyecekmiş orda.. büyüyüp dünyaya açmak isteyecekmiş gözlerini.. olabileceği en güvenli yerde olduğunu bilmeyerek, balık olduğu sudan çıkmak, nefes almak isteyecekmiş.. gülmek, ağlamak, konuşmak, koşmak.. onu kötülüklerden nasıl koruyacağımızı, onu nasıl sarıp sarmalayacağımızı şaşıracakmışız biz.. ama o yine de merak edecekmiş dünyayı, görmek isteyecekmiş herşeyi, yaşamak, tatmak isteyecekmiş.<br />ondaymış sıra meğer..<br />gelecek, büyütecekmiş bizi büyürken.. </p><p> </p>

Hayat.. filmler.. kurabiyeler.. ve "teyzem"

Çok garip, düşündükçe içimin ürperdiği birşey oldu dün akşam.. Birkaç şey almak için uğradığım markette tam kasaya yürürken, bir müşterinin ...

Devamı »

YE # 19: Kahveli ve Cevizli Muffin

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJjCx8QnJjmERmnU4-Wic_PGdabry550Wxj6rWuwKcXhbo-6XE6LYSZAENqwIsMRUhT6MHXkpY9APJxLSUlnp6SdvklowbgSDqpaGSZoAQigGcnzKiX9Rwfc0KMWzIFvLMta-PQ_drq73m/s1600-h/kahveli+muffin1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5033167387630834002" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJjCx8QnJjmERmnU4-Wic_PGdabry550Wxj6rWuwKcXhbo-6XE6LYSZAENqwIsMRUhT6MHXkpY9APJxLSUlnp6SdvklowbgSDqpaGSZoAQigGcnzKiX9Rwfc0KMWzIFvLMta-PQ_drq73m/s400/kahveli+muffin1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Epeydir yemek etkinliklerine katılamıyorum. Halbuki etkinlikler her ay birbirinden keyifli konularla ve çığ gibi büyüyen katılımcılarıyla hız kesmeden devam ediyor. Bu ayki etkinliğimizin ev sahibi <a href="http://www.kekevi.com">Ayşenur</a> , kendi sitesine adını veren ve sanırım istisnasız hepimizin çok sevdiği bir yiyeceği seçmiş konu olarak, üstelik sınırlama da getirmemiş ve kek yapın da nasıl olursa olsun demiş:) Ayşenur'a bu güzel konu için teşekkür ediyor ve kolay gelsin diyorum.<br /><br />Kek deyince benim aklıma hep kış günleri, yağmurlu öğle sonraları, çayın odayı dolduran buharı ve ille de çocukluğum gelir. Okuldan eve dönüş saatleri ve daha merdivenleri çıkarken burnuma dolan o tarifi imkansız vanilyalı koku.. Annem çoğunlukla elmalı kek yapardı, paşa çaylarımızın yanında kocaman dilimler kesip önümüze koyardı. Ben de kek kısmını önce yiyip üstteki pudra şekerli pişmiş elmaları sona bırakırdım. Kendim kek yapmaya başladığımda da önce klasik kekler denedim, sonra paylar, tartlar.. ve derken en sevdiğim formatı keşfettim: Muffinler!<br /><br />Topkek denilebilir Türkçe olsun istersek, ama o da bir markayı anımsatıyor. Ben muffin kelimesini seviyorum, bazıları mafin de diyebilir. Sonuçta bu minik kekler hem çok sevimli oluyorlar, hem çabucak pişiyorlar (içlerinin pişmemesi, çökmesi gibi sorunları da olmuyor), hem de ikram etmek çok daha kolay oluyor. Tabi dilediğiniz gibi süsleyip ufak pastacıklar haline de dönüştürebiliyorsunuz!<br /><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5033167396220768626" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_ykEaeRfLb71ruPlRHjlL2mlPMSFBtMtKzhT8R8TAJ76YFdFv36U6Rx9ljkKTDNkFPeD5SlkVA0o0bVr-R6T2vgMyA_j7LLAAcy-waNs7rDJBMCqvpK8jUQR3QUv_7MmAC_oCqc2OEw1T/s400/kahveli+muffin3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Etkinlik için bu süslü muffinleri hazırladım. Diğer muffinlerden bir farkları var; içlerinde un yok. Un yerine bolca ufalanmış ekmek kullanılıyor. Tarifi Hürriyet gazetesinin geçen hafta verdiği bir ekte görmüş, "kahveli" kelimesinin cazibesine kapılarak merakla incelemiş, ekmek kullanıldığını görünce de çok şaşırıp denemek istemiştim. Sonuç gerçekten güzel oldu. Kahveli, bol cevizli ve bol soslu, yumuşacık muffinler oldular, kahve yanına çok yakışan cinsten.. Vakit alacak bir tarife benzeyebilir ilk bakışta, ama kesinlikle değil. Hazırlamak sadece dakikalarınızı alacak. Mikserle uzun uzun çırpmalara da gerek yok zaten:)<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><div><em>(10 adet muffin)<br /></em></div><div></div><div></div><div>- 7 dilim kepekli tost ekmeği<br />- 1/2 paket kabartma tozu </div><div>- 3/4 su bardağı dövülmüş ceviz<br />- 1/2 su bardağı esmer şeker<br />- 1 yemek kaşığı granül kahve (nescafe) </div><div>- 1 yemek kaşığı kaynar su<br />- 1 adet yumurta<br />- 1/2 su bardağı süt<br />- 1 Türk kahvesi fincanı sıvıyağ </div><div><em>Süsleme için:</em><br />- 1/2 paket çikolata sosu<br />- 1/2 paket krem şanti</div><div>- 1/4 su bardağı dövülmüş ceviz</div><div></div><div><strong></strong></div><div><strong><br />Yapılışı:<br /></strong></div><div></div><div>1. Ekmekleri derin bir kaba ufalayın. Kabartma tozu, ceviz ve şekeri ekleyerek karıştırın. </div><div></div><div></div><div><br />2. Kahveyi kaynar suda eritin, soğuduktan sonra karışıma ekleyin. Sütü, sıvıyağı ve yumurtayı da ekleyerek tüm malzeme hamurlaşana kadar kaşıkla karıştırın. </div><div></div><div></div><div><br />3. Hazırladığınız karışımı muffin kalıplarına paylaştırın. Dilerseniz benim yaptığım gibi kağıt kalıplara koyabilir, süslemeden önce kağıtları sıyırabilirsiniz. </div><div></div><div></div><div><br />4. Önceden ısıtılmış 180 derece fırında 20 dk pişirin. Ilındıktan sonra -kağıtlara koyduysanız- kağıtlarını sıyırın ve servis tabağına alın. </div><div></div><div></div><div><br />5. Çikolata sosunu üzerinde yazan tarife göre hazırlayıp ılıyıncaya kadar bekletin. Krem şantiyi de aynı şekilde hazırlayıp kullanıncaya kadar buzdolabında tutun. </div><div></div><div></div><div><br />6. Muffinlerin üzerine önce ılık çikolata sosunu kaşıkla dökün. Daha sonra krem şantiyi sıkma tüpü yardımıyla sıkın. Cevizle süsleyin ve bekletmeden servis yapın.<br /><br /></div><div><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5033167391925801314" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXjNRzErAZGTTNiDDgqVPoDsc9FIMOI-PvlGSQ2z9tcZzxK-KSfgkpyIv5T4SmIXitnbuXY6NSChr-rLMx4v8g1GC7CBJZ8ARkte4ogeky4w-cTGEEB9dHM04o-aS0BLYaOj-f7N7Ng4TY/s400/kahveli+muffin2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></div><div></div><div></div><div><br />Kimbilir ne lezzetlerle karşılaşacağız bugün bloglarda, iyisi mi bir an önce çayları demleyin, kahveleri hazırlayın! Hele de evdeyseniz hiç durmayın, evdekilere bugün mutlaka kek yapın. Evde kimse yok mu? </div><div>... o zaman kendiniz için yapın! </div><div></div><div><br />Buz gibi bir kış günü, hem de günlerden Pazartesiyse, güzel bir kek ve eşlik eden kahve kokusu kadar moral düzeltici ne var? </div><div></div>

YE # 19: Kahveli ve Cevizli Muffin

Epeydir yemek etkinliklerine katılamıyorum. Halbuki etkinlikler her ay birbirinden keyifli konularla ve çığ gibi büyüyen katılımcılarıyla hı...

Devamı »

Haşhaşlı Kurabiye

<blockquote></blockquote><br /><blockquote></blockquote><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFEhQB9BFN5IkRedups0v5GpeH8DaKIdO-kX6umfqvOeNvHbZJ8-_ww7A0U5TYptoGvA7vq7-gUv5CBbvuTJU5RAr41FaVZlo23iaeLkmdL9zQ4ja3YiWgvUio1r585pCjYKAQoIfSVXEk/s1600-h/haÅŸhaÅŸlı3.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031045325894259010" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFEhQB9BFN5IkRedups0v5GpeH8DaKIdO-kX6umfqvOeNvHbZJ8-_ww7A0U5TYptoGvA7vq7-gUv5CBbvuTJU5RAr41FaVZlo23iaeLkmdL9zQ4ja3YiWgvUio1r585pCjYKAQoIfSVXEk/s400/ha%C5%9Fha%C5%9Fl%C4%B13.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><div>Bu güzel maviş kurabiye ve kardeşleri ofisteki kurabiye kutusu için yapıldılar. Son birkaç gündür de sabah kahvelerine eşlik ediyorlar. Aslında çaya daha çok yakışırlar ama kendi özel çayımdan (ceylon + kakule) başkasını içemez olduğumdan, ofiste ancak kahve eşlikçisi olabiliyorlar...</div><div></div><div><br />Haşhaşın tatlı bir kurabiyeye yakışabileceğinden hiç emin değildim yaparken.. Tereyağından kaçıp sadece zeytinyağı kullanınca ve hamuru toplamakta zorlanınca ümidimi hepten kesmiştim. Ama fırında pişerken çıkardıkları kokuyla ve görünüşleriyle beni utandırdılar. Biz kurabiye olduk! hem de güzel olduk! dediler:) </div><div><br /><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031043530597929250" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7Qd5EgM5i6jtP3MakortdE2w-ehMbYlrR8uwSXweWFKnWZPnJDc_N4RyetkxMIdUniUxLfnmYUoOUMtKfuXYxjbtNLnVuOf26aCH8k_N4jBVkeNJFnUYCc5bBybuC4JGzMg1YItUziQm6/s400/ha%C5%9Fha%C5%9Fl%C4%B11.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></div><div><div></div><div><strong></strong></div><div><br />Siz de haşhaşı sadece tuzlularda düşünebiliyorsanız bunları denemenizi isterim. Çok hoş oldular gerçekten. Üstelik hem zeytinyağlılar, hem tam unla yapıldılar, hem de ağızda dağılıyorlar. Hamuru toplamakta zorlanırsanız endişelenmeyin, nedeni sıvıyağ. Eğer çok dağılıyorsa avucunuzda sıkıştırarak yuvarlak şekil verebilirsiniz, ben öyle yaptım. Ama garantili olsun isterseniz sıvıyağ yerine yarım paket kadar oda sıcaklığında tereyağı kullanabilirsiniz. </div><div><strong></strong></div><div><strong><br />Malzemeler:</strong><br /><em>(14 adet kurabiye)</em><br /><br /></div><div>- 1/2 su bardağı zeytinyağı<br />- 3 yemek kaşığı esmer şeker<br />- 1/2 çay kaşığı tuz<br />- 1 paket kabartma tozu<br />- 2 su bardağı (yaklaşık) tam un<br />- 2 adet köy yumurtası (ekolojik pazarımdan:)<br />- Ufak bir kase haşhaş<br /><strong></strong></div><div><strong><br />Yapılışı:</strong><br /></div><div><br />1. Haşhaş ve 1 yumurtanın sarısı hariç diğer malzemeleri derin bir kaba alın, yoğurun. Hamur elinizi bırakıncaya kadar gerektikçe un ekleyin. </div><div></div><div><br />2. Hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar alıp avucunuzda yuvarlayın, üzerine fırçayla yumurta sarısı sürün ve bolca haşhaşa batırın. Yağlı kağıt serili fırın tepsinize sıralayın. </div><div></div><div><br />3. Önceden ısıttığınız 180 derece fırında 15 dk kadar pişirin.<br /><br /></div><div></div><div><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031044045994004786" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsJ4biAnqFhQ9PZKXe-eFomV9eg1LRwfV4_piAnRHyypl86ZPAcskksE8cmcUEH1iXNqjkhqUE8-y3wnxcDecZZOsrpadGu2eLSzWgx2xvfTTze298Zhy1wNLK9vt37NhuGwzq_NdfrNXL/s400/ha%C5%9Fha%C5%9Fl%C4%B12.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></div><div></div><div><br />İfistanbul bugün başlıyor..<br />10 günlük bir film maratonu festival havası solumayı özleyenlere ve bağımsız sinemayı sevenlere çok iyi gelecek! Söz vermiştim, favorilerimi paylaşıyorum:<br /><br /><strong><em>Göçebe Kız:</em></strong><br />Ünlü bir moda fotoğrafçısı olan yönetmen Perry Ogden, kentlerde yaşayan yoksul gençlerin fotoğraflarını topladığı kitabının ardından kendine <em>"bu çocukların hayatta nasıl bir şansları olabilir?"</em> sorusunu sormuş ve bir de film yapmış. Dublin'de yaşamını ailesiyle birlikte eski bir karavanda sürdüren İrlandalı bir genç kızın ekseninde, kentlere tutunamayan yoksul göçebelerin çıkışsızlık dolu öyküleri üzerine bir film.. İzlenmeye değer olduğunu düşünüyorum. 2005 Londra Film Festivalinden ödüllü..</div><div></div><div></div><div><em><strong></strong></em></div><div><em><strong><br />Avida:</strong></em></div><div>Kanat Atkaya, <em>"ucundan kıyısından Bunuel'i sevdiyseniz kaçırmayın"</em> yazmış bu filmle ilgili.. Bunuel'i sevmek ne demek, izlediğim hiçbir filmini unutamadım! Avida absürd bir film, tahminimce eğlenceli bir film. Festivalin fantastik filmler bölümünde gösterilecek.. </div><div></div><div></div><div><em><strong><br />Hazne:</strong></em></div><div>En heyecanla beklediklerimden biri.. Japon sinemasından, siyah-beyaz, deneysel bir film.. Tanıtımındaki <em>"dini inançlar ve spiritüalizm, tüketim çılgınlığı ve pop kültürü üzerine bir an sayıklamaya dönüşen, ardından mutlak dinginliğe ulaşan karmaşık bir fikirler ve kişilikler yumağı" </em>cümleciği izlemek istemem için yeterli oldu. </div><div></div><div><em><strong><br />Ekspres Kasa:</strong></em></div><div>Hollywood'la -kendini ciddiye almadan- dalga geçen, küçük bütçeli ve öyküsüne bakılırsa sevimli bir film. Bir Hollywood yıldızı (Morgan Freeman), şoförü kendisini yol ortasında bırakınca Hollywood'a geri dönebilmek için süpermarkette eskpres kasada çalışan genç bir kadının yardımını istiyor. Ve kendini onunla Los Angeles sokaklarında turlarken buluyor! Festivalin "hit filmler" bölümünde gösterilecek, muhtemelen vizyona da girer. </div><div><br /><em><strong>Bilekkesenler:</strong></em> </div><div>Yine hit filmler bölümünde, biletleri çabucak tükenebilir! Sevgilisinden ayrıldıktan sonra intihar eden genç bir adam, ertesi gün intihar etmiş insanların toplandığı tuhaf bir evrende uyanıyor. Ayrıldığı sevgilisinin de kendisi gibi intihar etmiş olduğunu öğrenince de onu bulmak için tuhaf iki karakterle birlikte yola çıkıyor. Festivalin en bol ödüllü filmlerinden..</div><div></div><div></div><div><em><strong><br />Rönesans:</strong></em></div><div>Tatlıyı sona bıraktım:) Tam benim sevdiğim türden bir film bu; siyah-beyaz çizgi roman estetiğiyle kasvetli bir yakın gelecek tasviri yapan bir film noir! 2054 yılının Paris'inde geçen bu öyküyü izlemeyi sabırsızlıkla bekliyorum. Umarım o gün yağmur da yağar, ben de filmin havasına iyice girerim:) Festivalin fantastik filmler bölümünde gösterilecek. Belki vizyona da girer ama kaçırmamakta fayda var, türü sevenler için tabi..<br /><br />Bir kez daha, yaşasın sinema! </div><div></div><div></div></div>

Haşhaşlı Kurabiye

Bu güzel maviş kurabiye ve kardeşleri ofisteki kurabiye kutusu için yapıldılar. Son birkaç gündür de sabah kahvelerine eşlik ediyorlar. Aslı...

Devamı »

Protein Salatası

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCLfpBcDOb_ZxKHxcltspNE5KZAf11dw2rwH8LT4wmtsDg_GY2SzYc1Gk0nV6GQR-hwc3zo-oG5n-shyyBJZOqsi8roA4eWmsaIVtiKtAtIQryNxPYc0ReVneWMJSO3yuuPXCqySBUYaZ5/s1600-h/protein+salatası1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5029453818491836674" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCLfpBcDOb_ZxKHxcltspNE5KZAf11dw2rwH8LT4wmtsDg_GY2SzYc1Gk0nV6GQR-hwc3zo-oG5n-shyyBJZOqsi8roA4eWmsaIVtiKtAtIQryNxPYc0ReVneWMJSO3yuuPXCqySBUYaZ5/s400/protein+salatas%C4%B11.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bazen sizin de canınız bakliyat çeker mi bilmem? Et yemediğimden olsa gerek, benim canım sık sık bakliyat çeker. Eski işimde haftada bir-iki kez mutlaka bakliyat olurdu öğle yemeğinde, annem de belli aralıklarla -özellikle benim için- yeşil mercimek yemeği ya da zeytinyağlı kuru fasulye pişirirdi. Şimdi kendime bakliyat pişirmek zorundayım:) Gerçi annemin zeytinyağlı kuru fasulyesinin yanına yaklaşamıyorum lezzet olarak (ne yapıyor, nasıl yapıyor anlamadım gitti) ama yine de bol sulu bir bakliyat yemeği yapıp kızarmış ekmekle birlikte sıcak sıcak yemeyi çok seviyorum.<br /><br />Bakliyatları haşladıktan sonra bol yeşillikle salatasını yapmayı da seviyorum. Genelde yaz aylarında bu şekilde tüketmeyi tercih ederdim ama geçen akşam gitgide ufak bir kilere benzeyen dolabımdaki organik bakliyatlarıma göz atarken, bir köşede unuttuğum maş fasulyeleriyle karşılaşınca aklıma salata yapmak geldi. Zengin bir salata olsun diye biraz da mercimek ve kuskus haşladım. Yeşillikleri de eklediğimde bana iki öğün yetecek kadar salatam oldu. Yanında bir kase yoğurt ile benim için harika bir akşam yemeği!<br /><br />Organik yağda kuru domates konservem bitmişti, kavanozda kalan yağı bu salataya kullandım. Harika bir aroma verdi. Tadı ertesi gün daha hoşuma gitti hatta. Adını da protein salatası koydum! Bu aralar iyi beslenmediğinizi düşünüyor ve iyi birşeyler yiyerek bedeninizi mutlu etmek istiyorsanız yapın bu salatayı. Tavsiye ederim:) <br /><strong></strong><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><em>(2 kişilik)<br /></em><br />- 1/2 su bardağı yeşil mercimek<br />- 1/4 su bardağı maş fasulyesi<br />- 1/4 su bardağı kuskus<br />- 2 tane taze soğan<br />- 1/2 çay bardağı mısır<br />- 1/2 demet dereotu<br />- 1/2 demet maydanoz<br />- 2 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- 1/2 limon suyu<br />- Deniz tuzu, taze çekilmiş karabiber<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Mercimek, maş fasulyesi ve kuskusu ufak kaplarda ayrı ayrı haşlayın. Yumuşadıklarında ocaktan alarak soğuk sudan geçirin ve sularını iyice süzün.<br /><br />2. Yeşillikleri doğrayın; zeytinyağı, limon, tuz ve karabiberi ufak bir kasede karıştırarak sosunu hazırlayın.<br /><br />3. Tüm malzemeleri geniş bir salata kasesine alarak harmanlayın, servis yapın.<br /><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigu-4TkswMph-RPe3QKGCVPoi46VxhVoIylqJWXppND02W8ifH1GcmSwsdDr_gXlmDZngP9-x1xyoSXdrHbEx-RqZXqrb7MpojTwGnUfXNfZXGkePXORAinHLGcnmfJVNZeHrtNrC_lyeG/s1600-h/protein+salatası2.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5029453827081771282" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigu-4TkswMph-RPe3QKGCVPoi46VxhVoIylqJWXppND02W8ifH1GcmSwsdDr_gXlmDZngP9-x1xyoSXdrHbEx-RqZXqrb7MpojTwGnUfXNfZXGkePXORAinHLGcnmfJVNZeHrtNrC_lyeG/s400/protein+salatas%C4%B12.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Gelelim ruhun gıdalarına...<br />!f istanbul 6. AFM Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali başlıyooooor!<br />Benim gibi festival havası solumayı çoook özlemiş biri için bir film festivali şenliklerin en güzeli, en mutlusudur dostlar. Festivallerin en heyecanla <a href="http://www.iksv.org/film/">bekleneni</a> öncesi bundan daha güzel hazırlık olabilir mi? 15-25 Şubat tarihleri arasında Beyoğlu ve Caddebostan AFM'lerde ruhları besleyecek, oh be sinema varmış dedirtecek filmler var. Ben birkaç film seçtim şimdiden, hatta haftasonu Beyoğlu'na çıktığımda ilk biletimi de aldım.<br /><br />İzlemek istediğiniz filmleri seçmek için <a href="http://www.ifistanbul.com">www.ifistanbul.com</a> adresine göz atabilirsiniz. Biletleri bir an önce almakta fayda var. Ben de tavsiyelerimi paylaşacağım ama bir sonraki yazıda:) Yaşasın sinema günleri!

Protein Salatası

Bazen sizin de canınız bakliyat çeker mi bilmem? Et yemediğimden olsa gerek, benim canım sık sık bakliyat çeker. Eski işimde haftada bir-iki...

Devamı »

Pirinçli Pırasa Çorbası

<blockquote><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLHUtqTW6s8z7gtKIZAbzPCQk2JjlmSIwkFUnDUBiWZVOBXbSSoxz6kpi4-FNY4uNtRVCN29xVp9z6xBwOD7ugrYVfQ0c3KEOo6jOTSQ-nA3XaNEdMt7OiX6qt8mOAxQgx2wL69HjNDsJP/s1600-h/pırasa+çorbası.jpg"></a><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLHUtqTW6s8z7gtKIZAbzPCQk2JjlmSIwkFUnDUBiWZVOBXbSSoxz6kpi4-FNY4uNtRVCN29xVp9z6xBwOD7ugrYVfQ0c3KEOo6jOTSQ-nA3XaNEdMt7OiX6qt8mOAxQgx2wL69HjNDsJP/s1600-h/pırasa+çorbası.jpg"></blockquote><p> </p><p><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5028712822372176098" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLHUtqTW6s8z7gtKIZAbzPCQk2JjlmSIwkFUnDUBiWZVOBXbSSoxz6kpi4-FNY4uNtRVCN29xVp9z6xBwOD7ugrYVfQ0c3KEOo6jOTSQ-nA3XaNEdMt7OiX6qt8mOAxQgx2wL69HjNDsJP/s400/p%C4%B1rasa+%C3%A7orbas%C4%B1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Havalar soğumaya başladı..<br />Bu cümleyi Şubat ortasında kurmak garip gelse de durum böyle.<br />Küresel ısınmanın sonuçlarını artık hissedebiliyor oluşumuz sizi ürkütüyor mu bilmem ama ben ürküyorum. Hepimizin birşeyler yapması gerek, tek başıma ne kadar etkim olur ki diye düşünmeden! Elektrik tüketimimizi azaltsak, gereksiz lambaları söndürsek, çevreye daha az atık bıraksak, mümkün olduğu kadar sade yaşasak.. Senin ne kadar katkın olur ki diyenlere "hiç olmazsa vicdanım rahat olur" desek! </p><br />Hafta başından beri akşamları eve gidene kadar epey üşüyorum ve eve girer girmez tek istediğim çorba içmek oluyor. Dün yine biraz çorba pişirmeyi düşünürken ne zamandır bloga bir çorba tarifi yazmadığımı da anımsadım. Tarhana çorbasından vazgeçerek yeni birşey denemeye karar verdim ve manavdan biraz pırasa aldım. Eve gelince de haftasonu Hürriyet'in verdiği Oktay Usta'nın tarifleri kitapçığında gördüğüm çorbayı denedim. Hoşuma gidince de paylaşmak istedim.<br /><br /><br />Ben tarifi yarım ölçüyle denedim ancak su miktarını epey artırmam gerekti. O nedenle kendi yaptığım şekliyle yazıyorum. Bu ölçüyle 3 kase sıcacık çorbanız oluyor. Çorbaları yanında belki grissini ve bir dilim peynirle sunmak da güzel bir fikir! Beyoğlu'nun sevimli mekanlarından Zencefil'de içtiğim bir çorbayı yanında tulum peyniriyle servis etmişlerdi. Oradan aldığım bu fikri gerçekten seviyorum:)<br /><br /><strong><br />Malzemeler:</strong><br /><br /><br />- 1/2 çay bardağı pirinç<br />- 1 küçük boy pırasa<br />- 4-5 su bardağı su<br />- 1 yemek kaşığı tam un<br />- 1,5 yemek kaşığı süzme yoğurt<br />- 1 yemek kaşığı tereyağı<br />- Tuz, kuru nane, kırmızı toz biber<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br /><br />1. Pirinçleri ayıklayıp yıkayın ve 4 bardak su ile birlikte ocağa koyup kapağını kapatarak haşlayın.<br /><br />2. Diğer tarafta pırasayı incecik doğrayın, pirinçlerin pişmesine yakın tencereye ilave ederek birlikte pişirin.<br /><br />3. Ufak bir kasede yoğurt ve unu yarım bardak kadar suyla ezin, tencerede kaynayan çorbadan biraz alarak ılıştırın. Hazırladığınız terbiyeyi yavaş yavaş tencereye aktarın. Kısık ateşte 5 dk daha pişirin. Kıvamına göre dilerseniz su ekleyebilirsiniz. En son tuzu ekleyin.<br /><br />4. Çorbanızı kaselere aldıktan sonra ufak bir tavada erittiğiniz tereyağına nane ve toz biber ekleyin, çorbaların üzerine paylaştırın. Afiyetle için, içinizi ısıtın!<br /><br /><br />Sevgili <a href="http://bizimkuzine.blogspot.com">Kuzine </a>beni geçenlerde sobelemişti ama hakkımda beş bilinmeyen bulamadım desem bana kızar mı bilmem? Blogda paylaşabileceğim herşeyi zaten paylaşıyorum sizlerle.. Kızma bana Kuzineciğim olur mu? <br /><br />Aşure ayına kavuştuk yine..<br />Ne güzeldir aşure, nasıl severim! Bu yıl aşuremi ilk kez tek başıma yaptım. Annemin eli değmediğinden onunla yaptıklarımız kadar harika olmadı bence ama yine de lezzetli bir aşure yapmayı başardığıma sevindim. Ben bu yıl farklı olarak kuru bakla da ekledim aşureye. Geçen yıl yayınladığım tarif <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2006/02/aure.html">burada</a>. Sizler yaptınız mı aşurelerinizi?<br /><br />Feriköy'deki sevgili ekolojik pazarımda da aşure dağıtılıyordu geçen hafta! Ürünlerini çok beğendiğim ve diğerlerine kıyasla hayli uygun fiyatlı bulduğum Antepli "Tiryaki" firmasındandı organik bakliyatlar.. Üzerine o güzel antepfıstıklarından da serpmeyi unutmuyorlardı ikram ederken. Keyveni yemek fabrikası da pişirip dağıtmayı üstlenmişti bembeyaz önlüklü aşçılarıyla. Bir kaşık alıp "aaa şekeri az ne güzel!" dediğimde "şekeri yok ki" cevabını aldım. Şeker organik olmadığından pazar yerine girmesi yasakmış. Aman ne iyi dedim, daha da sağlıklı böylece, üstelik tadı da yeterliydi bence. Haftaya yine yapılacakmış, benden söylemesi. İmkanınız varsa gidin, yiyin aşurenizi standları gezerken, haftalık alışverişinizi de yapın güzel güzel.. Hem belki karşılaşırız!

Pirinçli Pırasa Çorbası

Havalar soğumaya başladı.. Bu cümleyi Şubat ortasında kurmak garip gelse de durum böyle. Küresel ısınmanın sonuçlarını artık hissedebiliyor...

Devamı »

Guacamole (avokado ezmesi)

<blockquote></blockquote><p><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/323810/guakamol1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/582637/guakamol1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Nihayet "kış gibi" bir gün İstanbul'da..<br />Uyandığımda hafifçe üşümemden anlamıştım. Kapıdan çıktığımda saçlarıma doluşan kar taneciklerini görünce mutlu oldum! Kulağımda en sevdiğim müziklerden biriyle, şımarıklık yapıp yolumu biraz uzatarak yürüdüm. Şimdi de ginseng çayım kupamda, bulduğum kısa bir arada blogu güncelleyeyim istedim.<br /><br />Güzel mi güzel bir misafirim vardı geçtiğimiz günlerde...<br />Ben onu "sakladım", biraz da saklanmak istediğini hissederek. Keşke kırılmasını, üzülmesini, canının yanmasını engelleyebilseydim, keşke onu gerçekten saklayabilseydim! Gücüm o kadarına yetmedi, ama belki bunun da yaşanması gerekiyordu, o güzel öyküde anlattığı gibi <em>bunun bir şans ya da şanssızlık olduğuna kim karar verebilir?</em><br /><br />Canımın içi <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com">Tijen</a> ablamdan bahsediyorum.<br />Ne mutlu bana ki onu iki kez konuk ettim.<br />Benim küçük evimde -hala eksiklerim olmasına rağmen- rahat edebilmesi, huzurlu ve mutlu olup bazen dışarı çıkmak bile istememesi, mutfağımı keyfince kullanıp ikimiz için nefis yiyecekler hazırlaması (hele ilk geldiği günün akşamı ben işten dönmeden önce hazırladığı çorbanın tadını anlatamam, sonraki günlerde de tüm karşı çıkışlarıma rağmen dışarıdan alıp getirdikleri hiç eksilmedi), elimize tabaklarımızı ve kadehlerimizi alıp kanepede oturarak yaptığımız akşam keyifleri, pazar gezmelerimiz, sabah kahvaltılarımız, ama en önemlisi evime ve içime yaydığı pozitif enerji... Öyle güzel ve benim için öyle önemliydi ki! Dünyada onun gibi insanların sayısı birazcık fazla olsaydı, çok daha yaşanır, çok daha iyi bir yer olurdu bu yerküre, buna eminim...</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/202756/avokado.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Avokadoyla beni yine o tanıştırdı. İlk ondan duyduğum avokadoya Aydın'dayken bakınmış ama hiç rastlamamıştım. Söylediğimde şaşırmıştı buna, pazarlarda bile bulunması gerek diye.. Meğer kısmet ekolojik pazaraymış:) Ekolojik pazarı ilk ziyaretimizde aldığı avokadolardan şansıma düşeni o gittikten sonra tatmış ama salata içinde çok da hoşlanmamıştım. "Sevmeyebilirsin" dedi bu sefer gelişinde, hiç mi hiç sevmeyenler olduğundan bahsetti. Ama yok, bizim damak tadlarımız birbirine yakın, ona bir şans daha vereceğim dedim:) Ve ikinci kez bana bıraktığı avokadolardan biriyle haftasonunda "guacamole" yaptım. Evet, güzelmiş:))<br /><br />Avokado ancak olgunken -iyice yumuşadığında- yenebilen bir meyve, bu yüzden ezme yapmaya, sos hazırlamaya, ekmeğe sürülmeye bence daha uygun. Ekolojik pazarda <a href="http://www.bugday.org">Buğday</a> standındaki sevgili Leyla'nın yaptığı gibi üzerine limon sıkıp yiyebilirsiniz de belki, bilmiyorum, ben denemedim:) Biraz kalorili ve yağ oranı yüksek bir meyve olduğunu hatırlatmakta yarar var, ama çok değerli bir besin olduğunu, bolca vitamin içerdiğini de söylemek gerek..<br /><br />Gelelim tarife..<br />Guacamole, yani avokado ezmesi, Meksika mutfağından bir dipsos. Tarifi sevgili <strong>Nathalie Tunçer</strong>'in <em>Miniklerin Yemek Keyfi</em> kitabından. Kitapta sadece miniklere değil, büyüklere de hitap eden nefis tarifler olduğunu <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2006/12/mutlu-eden-armaanlar.html">yazmıştım</a>, bu da onlardan biri. Ben miniklerin sevebileceği versiyonundan farklı olarak, Nathalie'nin tavsiyesi üzerine limon suyu ve kişniş, biraz da tuz ekledim. Ve sebze yanında değil, peksimetle birlikte kendime servis yaptım. Yağmurlu bir Cumartesi günü, tv karşısında buz pateni keyfime öyle güzel eşlik etti ki:)<br /><br />Peksimetlerim taa Mardin'den geldi bu arada, o da ablamın hediyelerinden! Çok lezizler çook.<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/703370/guakamol2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /> </p><p><strong>Malzemeler:<br /></strong><br />- 1 adet olgun avokado<br />- 2 yemek kaşığı süzme yoğurt<br />- 1 adet domates <em>(2 kaşık konserve kullandım)</em><br />- 1 tatlı kaşığı ince kıyılmış maydonoz<br />- 1/2 çay kaşığı kişniş<br />- 1/2 çay kaşığı tuz<br />- Birkaç damla limon suyu </p><p><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Avokadoyu bıçakla çekirdeğine değecek kadar derin çizdikten sonra ikiye bölün. Ne sevimli koca bir çekirdeği var değil mi:) Sonra her yarıyı avucunuza alarak çay kaşığı yardımıyla içini çıkartın. Kaşığın tersiyle ezerek püre yapın. </p><p>2. Küp kesilmiş domatesleri de ezerek püre haline getirin. Sosun lezzeti açısından kış domatesleri yerine yazdan hazırlanmış konservesini kullanmanız önemli.. Ben anneciğimin gönderdiği kıpkırmızı domateslerden kullandım. </p><p>3. Tüm malzemeleri karıştırıp kaşıkla ezerek güzel kıvamlı bir püre haline getirin. Tarifte özellikle belirtilmemişti ama süzme yoğurtla bence kıvam çok güzel oldu. </p><p>Şimdi bu harika sosu dilediğiniz şekilde servis yapabilirsiniz. Peksimetinizi, galetanızı banarak hafif bir öğünde yiyebilir, ya da Nathalie'nin önerdiği gibi çiğ ya da pişmiş sebzelerle birlikte dipsos olarak değerlendirebilirsiniz..<br /></p>

Guacamole (avokado ezmesi)

Nihayet "kış gibi" bir gün İstanbul'da.. Uyandığımda hafifçe üşümemden anlamıştım. Kapıdan çıktığımda saçlarıma doluşan kar ta...

Devamı »

Pırasalı havuçlu börek & Kolay muz tatlısı

<blockquote></blockquote><p> </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/432956/p??rasal??"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/520910/p%3F%3Frasal%3F%3F%20b%3F%3Frek1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Günler garip telaşlarla, üzüntü ve korkularla, ama neyse ki onları takip eden umutlarla, "neyse ki"lerle, "iyi ki"lerle geçip gidiyor.. Hayat geçiyor, hayat! Böyle düşünürüm ne zaman içim çok sıkılsa, birşeylere çok üzülsem, endişelensem, korksam, korkup dizlerimi karnıma çeksem.. <em>Hayat geçiyor Sibel</em> derim içimden, <em>bu da geçecek..</em> Ya da şöyle derim bazen, <em>hayat geçiyor Sibel, değer mi?<br /><br /></em>Salı akşamından beri yumuşacık battaniyemin altında, kahve fincanım ve çikolatalarım eşliğinde, buz üstünde sanat yapan güzel insanları izliyorum yine. Onlar da azalmışlar.. Canımın içi Evgeni yok en önemlisi. Ama yeniler geliyor, gençler, ışıltılı gözleri, heyecanları ve sevinçleriyle. <em>Hayatı bırakıp gidenlerin yerine de yenileri geliyor, ama gidenlerin boşluğu dolmuyor işte</em> diyorum...<br /><br />Cumartesi günü öğleden sonra sevgili <a href="http://mutlulukmutfaktagizlidir.blogspot.com">Burçak</a> konuğumdu. Uzun zamandır onu konuk etmeyi istiyordum ama bir türlü kısmet olmuyordu. Nihayet şeytanın bacağını kırdık, değil mi Burçakcığım? Onun için çok sevdiği <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/08/sakzl-lorlu-kurabiye.html">lorlu kurabiyemi </a>ve bu pırasalı-havuçlu börekleri pişirdim. Annemin güzel <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/08/nohut-mayal-ekmek.html">ekmeğinin</a> eşlik ettiği fasulye pilakisi, fava ve bulgur sarma da vardı soframızda. En son patlak pirinçli yeşil çayımızı içmeden önce de muz tatlısının tadına baktık. </p><p>Muz tatlısı, Balparmak firmasının takviminde okuduğum bir tarifti. 5 dakika içinde hazırlanabilen çok pratik bir tatlı olmasına rağmen ben önceden hazırlayıp buzdolabında bekletmiştim. Öyle olunca durduğu yerde şerbetlenmiş gibiydi. Hazırlanıp hemen yenirse belki daha hafif bir tatlı olabilir ama bu haliyle de canı çok tatlı çekenleri mutlu edebilir, tercih sizin.. Böreği ise Pratik Mutfak Rehberi'nde gördüğüm bir tariften yola çıkarak kendi elimdeki malzemelere uyarladım. </p><p><strong>PIRASALI-HAVUÇLU BÖREK </strong></p><p><strong>Malzemeler: </strong><em>(6 kişilik)</em><br /><br />- 3 adet yufka<br />- 3/4 çay bardağı zeytinyağı<br />- 3 adet pırasa<br />- 3 küçük havuç<br />- 3 yemek kaşığı beyaz peynir (rendelenmiş)<br />- 3/4 demet maydonoz (ince kıyılmış)<br />- 1 tatlı kaşığı pul biber, tuz<br />- 1 yumurta sarısı<br />- Susam, haşhaş<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Havuçları küp şeklinde, pırasaları küçük parçalar halinde doğrayın.<br /><br />2. Zeytinyağını tavada ısıtın; önce havuçları, onlar biraz yumuşayınca da pırasaları ekleyerek tümü yumuşayana kadar soteleyin.<br /><br />3. Harcı ocaktan aldıktan sonra maydonoz, peynir, tuz ve pul biber ekleyin, karıştırın.<br /><br />4. Her yufkayı 4'e bölerek toplam 12 parça elde edin. Her parçanın kenarına harçtan 2 kaşık kadar koyarak genişçe bir rulo şeklinde sarın. </p><p>5. Fırın tepsisine sıraladığınız böreklerin üzerine yumurta sarısı sürün ve susam, haşhaş serpin. Önceden ısıtılmış 200 derece fırında üzerleri güzelce kızarana kadar pişirin. </p><p><em><strong>Notlar:</strong><br />* Peynir tadını daha fazla almak istiyorsanız miktarı artırabilirsiniz.<br />* Orjinal tarifte haşlanmış patates de vardı, dilerseniz 2-3 patates ekleyebilirsiniz.<br />* Fırında pişirmek yerine sigara böreği gibi yağda kızartabilirsiniz.</em> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/472095/muz%20tatl%3F%3Fs%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><strong>KOLAY MUZ TATLISI</strong> <em><br /></em><br /><strong>Malzemeler:</strong> <em>(2-3 kişilik) </em><br /><br />- 2 adet büyük muz<br />- 2 yemek kaşığı bal<br />- 50 g kaymak<br />- 1 tatlı kaşığı tarçın<br />- Bir miktar iri dövülmüş ceviz içi</p><p><strong>Yapılışı:</strong></p><p>Muzları soyarak uzunlamasına ikiye kesin, servis kabına sıralayın. Üstlerine çay kaşığıyla ufak parçalar halinde kaymak koyun. Daha sonra bal gezdirin. En son tarçın ve ceviz serpip servis yapın. </p><p> </p>

Pırasalı havuçlu börek & Kolay muz tatlısı

Günler garip telaşlarla, üzüntü ve korkularla, ama neyse ki onları takip eden umutlarla, "neyse ki"lerle, "iyi ki"lerle...

Devamı »

Geçmişten Günümüze Kaybolan Yemekler Festivali

<blockquote></blockquote><p></p><blockquote></blockquote><p> </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/610243/balkaba%3F%3F%3F%3F1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br />Diyebilirim ki uzun zamandır çektiğim fotoğrafları paylaşmak için bu kadar heyecan duymamış, bu kadar acele etmemiştim! Lezzet ustalarının ellerinden çıkmış sanat eserlerine bakmaya da, tatmaya da doyamadım. Yaşadığımız, yaşamaya mecbur bırakıldığımız tüm acımasızlıklara inat; çiçeğe dönüşen balkabakları, ekmekten yapılmış ördekler, kayısılı pilavlar, portakallı helvalar, rengarenk macunlar var bu yazıda...<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/76738/balkaba%3F%3F%3F%3F2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Beltur A.Ş.'nin evsahipliğinde, Asoa Organizasyon'un ve İstanbul Aşçılar Derneği'nin işbirliği ile Feshane'de düzenlenen ''Geçmişten Günümüze Kaybolan Yemekler Festivali''ndeydim dün. <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com">Tijen</a> ablam duyurusunu yaptığından beri aklımın bir köşesindeydi bu etkinlik, ama mutlaka gitmeliyim diye düşünmüyordum açıkçası. İyi ki gitmişim! Yoksa bu güzellikleri sadece arasıra e-posta olarak gelen iletilerde görecektim. Evet yapılabiliyormuş, gerçekmiş onlar:)<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/777261/lahana2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/645062/pierreloti.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/200/493352/pierreloti.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Feshane'ye erkence gidip, festivalin 13.30 gibi başlayacağını öğrenince sabah kahvesi için Pierre Loti'ye gitmek farz oldu. Teleferikle "ürpertici" bir seyahatin ardından güneşli bir masadaydım ve püfür püfürdü İstanbul... En son ne zaman gelmiştim buraya? Galiba oluyor bir 6 sene... Orta şekerli kahvem her ne kadar fazla şekerli gelse de keyfimi engellemedi. </p><p>Feshane'ye döndüğümde etkinlik, katılan aşçılara plaket verilmesi ile başlamıştı. Önce gazetecilerin arasına minicik kameramla karışıp ben de fotoğraflarını çektim:) İstanbul'un en iyi otel ve restoran mutfaklarında çalışan ustaları görelim diye... </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/144348/a%3F%3F%3F%3F%3F%3Flar.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Sonra standları dolaşmaya başladım. İlk dikkatimi çekenlerden birisi tartolet yapılan stand oldu. Hazır tartolet tabanları üzerine krema ve jöle ile yapılan bu tartoletler, catering için seri üretime bir örnekti tabi...<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/636955/tartolet1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Renk cümbüşüne bakar mısınız... </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/486092/sebze-meyve.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Ve tabi ki otlar.. otlar.. otlar..<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/761581/otlar.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Bu cümbüşe kendimi kaptırıp gitmişken, yapılan anonslara daha fazla ilgisiz kalamayıp içeriye, yemek sunumlarının yapıldığı alana geçtim. İyi ki daha fazla vakit geçirmemişim, neredeyse geç kalıyormuşum! Zira insanlar standların önüne yığılmış, kimilerinin de önünde kuyruklar oluşmuştu. Zaten kısacık bir zamanda da tüm yemekler tükendi. </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/424258/yemek.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/172300/yemek.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a></p><p>Heyecanla gezmeye başladığım standlarda hazırlanmış yemekleri gördükçe, Osmanlı zamanında yaşasaymışım ya aç kalır ya da sadece pilav ve tatlıyla beslenip obez olurmuşum diye bir düşünce geçti kafamdan:) Ama sonra o dönemde yaşasaydım belki de vejetaryen olmazdım diye düşündüm, ama yok, yine de olurdum sanki? Beni bir yana bırakırsak, katılan herkesin doyabileceği, doymakla kalmayıp damağının bayram edeceği kadar zengin ve güzeldi ikramlar.. Eee, İstanbul'un en iyilerinden bahsediyoruz! Mesela ben ömrümde bundan daha güzel irmik helvası yemedim..<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/460418/irmik%20helvas%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Yemeği bırakıp hemen tatlıya geçtim görüyorsunuz:) Halbuki tabağıma öncelikle safranlı pilav, kayısılı-cevizli pilav, bir de kestaneli bulgur pilavı aldım azar azar. Evet, pilavdan başka da yiyebileceğim birşey yoktu:) Ama pilavların hepsi de harikaydı! Hele de kuru kayısılı olan..<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/512472/saray%20tatl%3F%3Fs%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p>Bu gördüğünüz saray usulü irmik helvası. Ara katmanları arasında kaymak var. Bunu tatma şansım olmadı ama portakallı irmik helvasından tattım. İçine ince çentilmiş portakal kabukları atılmış helva bir anda değişmiş, hafiflemişti. Evde yaptığım bir gün ben de deneyeyim diye düşündüm. Son olarak bir tane de tarçınlı saray lokması tattım, en çabuk tükenen tatlı o olduğu için malesef fotoğrafı yok. Bildiğimiz lokmaydı, ama üstüne tarçın serpilmek yerine şurubuna tarçın çubukları atılmıştı. Bunu da bir fikir olarak kaydettim:) </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/30128/saray%20po??a??as??.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/156991/saray%20po%3F%3Fa%3F%3Fas%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bunlar Osmanlı poğaçalarıymış...<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/798541/ekmekler.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Bunlar da nefis pideler, ekmekler... İkram ettikleri ayçekirdekli ve zeytinli küçük ekmekleri orada tadamadım ama eve gelince buzluğa attım. Ekmek bolluğu var bu ara evimde, ne mutlu bana! Ekmeklerin bir de şöylesi vardı ki sevip okşayası geliyor insanın:))</p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/596727/%3F%3Frdek.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Sahanlara, çaydanlıklara, kahvedanlıklara, ibriklere bayıldım!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/855415/sahan.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/356824/%3F%3Fad%3F%3Fr%20mangal%3F%3F.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /><br />Maddi imkanı olmayan ailelerin çocuklarını okutmak için çabalayan sevgili "reçel anneler"in standında ev yapımı güzel reçeller ve el işi mutfak önlükleri vardı. En renkli ve sevimli standlardan biri de onlarındı..</p><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/331653/re??el" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/91821/re%3F%3Fel%20anneler.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Şeker hamurundan yapılmış semazenler!</p><p><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/21964/mevlana.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/13229/mevlana.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Ve işte herkesi çocukluğuna götüren, çocuklardan fazla yetişkinlerin ilgi gösterdiği "maaacuuun!" Ben de aldım bir çubuk!<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/102251/macun1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/1600/739353/macun2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5597/1315/400/497127/macun2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Festivalde emeği geçen herkesi tebrik ediyorum. Büyük emeklerle, özene bezene hazırladıkları herşey çok güzeldi, aksaklıklar ve problemler oldu mu bilmiyorum ama olduysa da ben görmedim. Kendi adıma çok keyif aldım. </p><p>Bir sonraki etkinlik ne olur ve ne zaman olur bilmiyorum ama bu anlamda son derece zengin bir kentte yaşadığım için mutluyum!<br /></p>

Geçmişten Günümüze Kaybolan Yemekler Festivali

Diyebilirim ki uzun zamandır çektiğim fotoğrafları paylaşmak için bu kadar heyecan duymamış, bu kadar acele etmemiştim! Lezzet ustalarının ...

Devamı »