Mercimekli, Sebzeli Domates Çorbası

<blockquote></blockquote><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/domates??orbas??2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/domates%3F%3Forbas%3F%3F2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Herhalde hiçbir tarifin ismini bu kadar düşünmemişimdir!<br />Önce "sebzeli mercimek çorbası" dedim, sonra baktım içinde mercimekten çok sebze var, "mercimekli sebze çorbası" olsun bari diye düşündüm. En sonunda -annemin "kavanozdaki domatesin hepsini mi kullandın sen?" yorumunu da hatırlayarak- en çok kullandığım sebzenin domates olması sebebiyle "mercimekli sebzeli domates çorbası" demeye karar verdim!<br /><br />Kıştan çıkarken bir çorba tarifi daha paylaşmak istiyordum, o da bu oldu. Gerçi belli de olmaz, yazın bizim evde fazla aranmasa da ben çok sevdiğim için yine çorba pişirebilirim:) Benim gibi başka çorbaseverlerin de olduğunu, özellikle diyet yapanların çoğu kez hafif bir akşam yemeği adına bir tabak salata ve bir dilim ekmek eşliğinde çorba yemeyi (içmeyi:) tercih ettiklerini biliyorum, o yüzden tarifi hemen yazmak istedim.<br /><br />Çorbayı 3 gün önce yapmıştım. Son 2 gündür de, bu kez diyet nedeniyle değil ama sürmekte olan ufak bir tedavim nedeniyle fena halde acıyan gariban dişetlerim yüzünden akşamları ısıtıp ısıtıp yiyorum (içiyorum diyeceğim ama ben çorbayı içmem ki? yerim:) İyi geliyor gerçekten..<br />Tek başına bile doyurucu olduğunu söyleyebilirim. Nüfusunuz azsa ve vakit sorununuz varsa benim gibi bir önceki akşamdan yapabilir, sonraki birkaç gün boyunca afiyetle yiyebilirsiniz. Vereceğim ölçülerle yaklaşık 10 kase çorba elde ediliyor.<br /><br />Hemen hemen yağsız bir çorba bu, ancak yağsız olduğu hissedilmiyor kesinlikle, yani lezzeti yerinde:) İçindeki sebzeler düşünülürse çok vitaminli, süzülmediği için de bolca posalı. Sebze yemeyen çocuklara bile yedirilebilir belki.. Gerçi limondan dolayı ekşi bir çorba aynı zamanda, çocuklar ekşi sever mi bilmem? :) Siz ekşi koymayabilirsiniz tabi. İlk tattığımda yine deneysel takıldığım için tek başıma bitirmek zorunda kalacağım çorbalardan olduğunu düşündüm açıkçası, ama annem hiç ummadığım kadar beğendi, Sevim de öyle! Benim endişemin nedeni kerevizin tadının hissedilir olmasıydı. Kerevizi kesinlikle sevmiyorsanız çorbada olunca hissedilmez diyemeyeceğim, bu durumda denemeyin. Ama kerevizle düşman kardeşler değilseniz bu çok faydalı çorbayı denemenizi tavsiye ederim! Bir diğer tavsiyem, gerçekten lezzetli domatesler bulabiliyorsanız onlarla yapın, yok bulamayacaksanız ya güneşte kızarmış gerçek domatesler çıkana dek bekleyin ya da konserve domates (mümkünse ev yapımı) kullanın. Ama lütfen mevsimsiz sebzeler yemeyin / yedirmeyin!<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 1 su bardağı kırmızı mercimek<br />- 3 büyük domates (ya da bir komposto kasesini dolduracak kadar konserve)<br />- 1 orta boy soğan<br />- 2 küçük kereviz (hem başı, hem dal ve yaprakları)<br />- 1 orta boy havuç<br />- 1 yemek kaşığı domates salçası<br />- 1 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- 1/2 limonun suyu<br />- 1/2 çay kaşığı karabiber<br />- 1 tatlı kaşığı deniz tuzu<br />- Yaklaşık 8 bardak su<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Kerevizleri, soğan ve havucu temizledikten sonra rondoda parçalayın. Zaten çorba pişince püre haline getireceğiniz için ilk etapta parçalamanız daha kolay pişmelerini sağlar. Hazırladığınız sebzeleri derin bir tencereye alıp üzerlerine yağı ekleyin, kapağını kapatarak sebzeler biraz yumuşayana dek orta ısıda pişirin (arada bakıp karıştırın ki yağı az olduğu için dibi tutmasın).<br /><br />2. Domatesleri ve mercimeği sebzelere ekleyin. Salçayı da koyup karıştırın. Üzerlerine suyu ekleyin (ben suyu yazacağım için ölçerek koydum ama siz çorbanızın yoğunluğuna göre tabi ki azaltabilir veya çoğaltabilirsiniz). Su kaynadıktan sonra ocağı kısarak yaklaşık yarım saat pişirin.<br /><br />3. Pişen çorbanın altını kapatın, blender veya robottan geçirin. Tekrar ateşe alarak limon suyu, tuz ve karabiberi ekleyin, birkaç dk daha kaynattıktan sonra ocaktan alın.<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/domates%3F%3Forbas%3F%3F1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /> <p><br /><em>Yanına kızarmış ev ekmeği çok güzel gider. Dişetleriniz sağlamsa daha da güzel gider. Üste bir porsiyon da bakliyat yedik mi günlük besin ihtiyacımız tamamdır:)</em></p><p><em></em></p>

Mercimekli, Sebzeli Domates Çorbası

Herhalde hiçbir tarifin ismini bu kadar düşünmemişimdir! Önce "sebzeli mercimek çorbası" dedim, sonra baktım içinde mercimekten ço...

Devamı »

Mahlepli Kurupasta

<blockquote></blockquote><p><br /> </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/mahlepli_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/mahlepli_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Blogumu uzun süredir sık güncelleyemiyorum. Dün akşam ne yapsam da yeni bir tarif eklesem diye düşünürken arşivimin tuzlular bölümünün biraz fakir kaldığını anımsadım:) Börek gibi birşey de yapmak istemediğimden, çay yanında atıştırılabilecek bir tuzlu düşündüm ve ortaya bizim çok sevdiğimiz mahlepli kurupastalar çıktı!<br /><br />Bunlar özellikle annemin favorisi.. Ağızda dağılan hafif tatlı veya tuzlu kurabiyelere bayılır. Tatlı kurabiyelerin kalbimdeki yeri ayrı da olsa, ben de severim tabi! Mahlep kokusu ise malum, pastane kokusudur:) Ama nedense bizim geç tanıştığımız bir baharat mahlep. Annem hala kullanmaz, alışkın olmadığından yani, aklına gelmez. Sadece ben açarım kavanozunu ve o nefis kokuyu elde ederim her defasında. Yine öyle oldu; fırından yükselen kokular akşamın bir vakti etrafa öyle bir dağıldı ki annem "misler gibi koktu ya, bunun tadına bakılmaz mı şimdi?" diyerek hemen birini test etti. Sonuç: "hımmm!"<br /><br />G. Afrika'daki sevgili dostum Türkmen'den son zamanlarda kaptığım kötü bir huyum var. Belki de iyi bir huydur bu, bilemiyorum:) Konu şu: Ne zaman kurabiye türü birşeyler yapmaya karar versem, içine koyduğum yağı elde edeceğim kurabiye sayısına bölmeye, ve aman Tanrım, bir tanesinde şu kadar yağ var diye düşünmeye başladım!! Tabi bunu yapmadan önce düşünüyorum ve sonuçta çıkan rakamdan korkarsam o tariften vazgeçiyorum. Mesela sonuçta 20 kurabiye elde edeceksem 250 g yağ kullanmak beni dehşete düşürüyor! Ne dersiniz, abartıyor muyum acaba?</p><p>Sonuçta ben yine bildiğim yoldan gittim ve yine elimden geldiğince sağlıklı malzemeler kullanmaya çalıştım. Bu malzemelerle bir tepsi (=20 adet) kurupastamız oldu, ve adet başına düşen yağ miktarı çok fazla değil:)) Ayrıca yarıdan fazla köy unu kullandım.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/mahlepli_2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/mahlepli_2.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a></p><p><strong>Malzemeler:</strong></p><p>- 125 g tereyağı - oda sıcaklığında<br />- 2 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- 1 Türk kahvesi fincanı yoğurt<br />- 1/2 Türk kahvesi fincanı esmer şeker<br />- 1 yemek kaşığı (silme) mahlep<br />- 1 tatlı kaşığı (silme) tuz<br />- 1 paket kabartma tozu*<br />- 1,5 su bardağı tam buğday unu / kepekli un<br />- 1/2 su bardağı beyaz un<br />- Üzeri için 1 yumurta sarısı ve çörekotu<br /><br /><em>* Ben bu tarifte ikinci kez ev yapımı kabartma tozu kullandım. İlk olarak geçenlerde yaptığım bir tart tabanında kullanmıştım, her iki hamur da güzel oldu. Ama esas sonucu kekte alacağımı düşünüyorum, onu henüz denemedim. Keki de güzel kabartırsa eğer, formülünü sizlerle mutlaka paylaşacağım (ve Dr. Oetker beni öldürecek!)</em> </p><p><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Tereyağını, zeytinyağını, yoğurdu ve şekeri karıştırın. Ben un aşamasına gelmeden önce mikserle iyice çırpıyorum, böylece yoğurmak daha kolay oluyor.</p><p>2. Beyaz unu ayırın; diğer unu, kabartma tozunu, tuzu ve mahlebi ayrı bir kapta karıştırın. Bunu diğer karışıma ekleyerek yoğurun.</p><p>3. Beyaz unu yavaş yavaş ekleyerek (gerekirse ilave ederek) elinize yapışmayan ama yumuşak bir hamur elde edin. Hamurdan küçük parçalar kopartıp rulo yapın, bükerek tepsiye sıralayın. Yağlı kağıt kullanmanızı öneririm, benim kurupastalarım yağlamama rağmen tepsiden ayrılmak istemediler:)</p><p>4. Üzerlerine yumurta sarısı sürüp çörekotu serpin, önceden ısıtılmış 180 derece fırında üzerleri kızara kadar pişirin (bizim fırında 30 dk sürdü). </p><p><br /><em>Çayınızı da güzelce demleyip ince bellilere doldurduktan sonra, annemin deyimiyle "küğür küğür" ya da benim daha çok sevdiğim deyimle "kıyır kıyır" kurupastalarınızın tadını çıkarın! Pastaneden almaya ne gerek var? </em></p><p><em></em></p>

Mahlepli Kurupasta

Blogumu uzun süredir sık güncelleyemiyorum. Dün akşam ne yapsam da yeni bir tarif eklesem diye düşünürken arşivimin tuzlular bölümünün bira...

Devamı »

Patatesli Ot Kavurma

<blockquote></blockquote><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/patatesliot_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Otların pazarda bolca bulunduğu bu sıralar, yılın en sevdiğim zamanları. Çarşı-pazar, yeme-içme açısından tabii! Yaşadığım yerde kışın da rahatlıkla ot bulabiliyoruz gerçi ama yağışlı günlerin ardından bahar yavaş yavaş yüzünü göstermeye başladığında pazardaki otlar iyice bollaşıyor, çeşitleniyor. Tabi mevsimini beklemiş kimi otlar da çıkmaya başlıyor. Mesela Cuma akşamı ve Cumartesi öğle yemeğimde çok özlediğim sarmaşık (acıot) vardı! Acımsı tadından dolayı herkesin pek sevmediği sarmaşığa ben bayılırım:) Bayılmadığım ot yok gerçi ama.. Tijen ablamın kulaklarını çınlatarak bir kase yoğurt ile afiyetle yedim sarmaşığımı.<br /><br />Kış boyu yapıp yediğimiz ot yemeklerinin genelde yapımı aynı olduğundan, daha doğrusu biz otların ya <a href="http://sibelinkahvesi.blogspot.com/2005/09/arabn-sa.html">arapsaçı kavurmasında</a> anlattığım gibi yumurtalı kavurmasını yaptığımızdan ya da herkesin bildiği şekilde haşlayıp limon-zeytinyağı-sarımsak ile soslayarak yediğimizden tariflerini yazmadım. Ama otlardan bolca bahsettiğim Git dergisinin Mart-Nisan sayısında bir de patatesli kavurma tarifi vermiştim. Farklı bir tarif olduğu için sizlerle de paylaşmak istedim.<br /><br />Patatesli ot kavurması, bence çocukların bile sevebileceği bir ot yemeği. Çünkü içinde patates var:)) Otları tek başına tüketemiyorsanız bir de bunu deneyebilirsiniz. En güzel tarafı da dilediğiniz ota uyarlanabilir olması.. Tamamen damak zevkinize ve imkanlarınıza bağlı olarak istediğiniz otla pişirebilirsiniz. Hiç ot bulamıyorsanız sadece ıspanakla bile yapabilirsiniz (ben ilk defasında öyle yapmıştım), her şekilde harika ve son derece besleyici bir yemek... Bu versiyonunda ebegümeci, arapsaçı, iğnelik ve dalagan (ısırgan) karışımı kullanıldı, çünkü evde onlar vardı. Ayrıca taze soğan eklendi. Bir Pazar akşamı sinema dönüşünde de otları önceden hazırlayan anneye teşekkürler edilerek hemen pişirildi. Tarif <a href="http://mutfaktazen.blogspot.com">Tijen İnaltong</a>, kitap "Mutfakta Zen":<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><strong></strong>(4 kişilik)<br /><br />- 1 demet doğranmış kavurmalık ot (ısırgan, pazı, ıspanak veya benzeri yerel otlar)<br />- 3 haşlanıp kuşbaşı doğranmış patates<br />- 2 yarım halka halinde doğranmış soğan<br />- 4 diş doğranmış sarımsak<br />- 4 çorba kaşığı zeytinyağı<br />- Tuz, taze çekilmiş karabiber, pul biber<br />- Üzeri için dilerseniz susam<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><strong></strong><br />1. Tavada zeytinyağını ısıtıp soğan ve sarımsakları 5 dk kadar kavurun. Otları ilave edip bir müddet daha kavurmaya devam edin (ot miktarı başta fazla gelebilir, hatta tavaya sığmayabilir ama piştikçe küçülüp azalacaklar).<br /><br />2. Otlar yumuşadığında haşlanmış patatesleri ve baharatları ilave edip hepsi iyice karışana kadar 1-2 dk daha kavurun.<br /><br />3. Dilerseniz susam serpip servisini yapın.<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/patatesliot_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Ben çok acıktığım zamanlarda olduğu gibi yine unuttum ve yedikten sonra "aaa susam!" dedim:)) Susamı ot ve sebze kavurmalarında çok seviyorum çünkü börek hissi veriyor! Özellikle yanında misler gibi bir ev ekmeği olduğunda.. (tabi bu patatesli bir yemek olduğu için fotoğraftaki ekmek dekor oldu sadece:)<br /><p>İyisi mi babamın dün getirdiği pazılarla tekrar yapmalı, yanında bir kase yoğurt ile afiyetle yemeli!<br /></p>

Patatesli Ot Kavurma

Otların pazarda bolca bulunduğu bu sıralar, yılın en sevdiğim zamanları. Çarşı-pazar, yeme-içme açısından tabii! Yaşadığım yerde kışın da ra...

Devamı »

Pekmezli Muffin

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p> </p><p><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/pekmezlimuffin1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/pekmezlimuffin1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Geçen Cumartesi akşamı Arzu-Ülfet Aygen'in "Beyaz Unsuz Şekersiz Hamur İşleri" kitabına dalıp epeyce okudum. Kitabı elimden bıraktığımda hemen mutfağa girmek için sabırsızlansam da gecenin 1'iydi:) O yüzden ertesi gün kitaptaki keklerden birini denemeye karar verip uyudum. Bir diğer kararım da çarşıya çıktığımda aktara uğrayarak krem tartar, saf vanilya ve deniz tuzu sormaktı!<br /><br />Ertesi sabah kahvaltıda anneme uzun uzun okuduklarımdan bahsettim. Arzu hanımın kitabında anlattıkları, aslında hep bildiğim ama bazen önemsemediğim ya da dikkat etmediğim kimi gerçekleri tekrar hatırlatması ve bilmediklerimi öğretmesi açısından çok yararlı oldu. Ve hemen mutfağa girip onların deyimiyle "gerçek yiyecekler" hazırlamak ve yemek için özendirdi!<br /><br />Normalde haftada bir kek ya da kurabiye yapmaya çalışıyorum, hem annemin bazen ani gelebilen konukları için, hem babam sabahları kahvaltıda yemeyi sevdiğinden, hem de Sevim uzun çalışma saatlerinde ofiste birşeyler atıştırmaya ihtiyaç duyduğundan (ve hazır kekleri, bisküvileri yemesini istemediğimden)... Bu haftanın kekleri de işte bu muffinler oldu. Aslında kitaptaki kuruyemişli keki denemek istiyordum, benim damak tadıma çok uyacağını tahmin ettiğim için, ama şeker yerine hurmayla tatlandırılan bu keki yapmak için markette hurma bulamadım. Çarşıya çıkmadan önce keki yapmak istediğim için de pekmezli muffinleri denemeye karar verdim...<br /><br />Muffinler misler gibi kokularla fırından çıkıp soğuduktan sonra ilk tadan Sevim oldu. "Mis gibi kakaolu!" yorumunu yapınca güldüm, keçiboynuzu pekmezinin marifeti bu işte! Gerçi annem üzüm pekmezini tercih ettiği için ben iki pekmezi karıştırarak kullanmıştım ama o kadarı bile çikolata rengini ve aromasını vermeye yetmiş.. Şeker kullanılmayan, pekmezle tatlanan, üstelik tam buğday unuyla yapılan bu muffinleri hafif birşeyler arıyorsanız mutlaka denemenizi öneririm. Kan şekerinizi dengeleyecek, tatlı ihtiyacınızı giderecek, iyi gelecekler:) Rafine şekerin vereceği zararlardan korunarak da güzel hamur işleri yapmak gerçekten mümkün...<br /><br /><strong>Malzemeler:</strong> <em>(12 adet muffin)</em><br /><br />- 125 g eritilmiş tereyağı<br />- 1 çay bardağı pekmez<br />- 2 adet yumurta (oda sıcaklığında)<br />- 1 çay bardağı ayran<br />- 1 çay bardağı süt<br />- 2 su bardağı tam buğday unu<br />- 1,5 tatlı kaşığı karbonat<br />- Bir tutam deniz tuzu<br />- Bir tutam muskat rendesi (isteğe bağlı)<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Fırınınızı 200 derecede ısıtın. 12'li minik kek kalıbını yağlayıp unlayın.<br /><br />2. Tereyağını geniş bir kabın içinde pekmez, yumurta, ayran ve sütle birlikte çırpın.<br /><br />3. Un ve karbonatı ayrı bir kabın içinde eleyin. Eleğin üstünde kalan kepeği de katın. Üzerine tuz ve kullanıyorsanız muskat serpiştirip güzelce karıştırın.<br /><br />4. Tahta kaşıkla sıvı karışımı kuru karışıma yedirin. Fazla karıştırmadan hemen kalıplara dökün.<br /><br />5. Muffinleri 10-15 dk kadar fırınlayın (ben 20 dk pişirdim, almadan önce kürdanla kontrol edebilirsiniz). Fırından alıp 5 dk bekledikten sonra kalıplardan çıkartıp soğumaya bırakın.<br /><br />Kitapta bu tarife bir de alternatif verilmiş ki kayısı mevsimi gelince ben denemeyi düşünüyorum:<br />Kuru malzeme içine 6 yemek kaşığı hindistan cevizi ekleyip, pekmezi 1,5 çay bardağı kullanarak, karıştırma sırasında 12 adet küçük doğranmış taze kayısı eklenirse "kayısılı hindistan cevizli muffinler" elde edilebilir... Denemeye değer!<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/pekmezlimuffin2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Son birkaç not:<br /><br />* Sevgili baharatçım buralarda bulamayacağımı düşündüğüm deniz tuzunu stoklarından çıkarınca çok sevindim. İzmir'e giden olsa da sipariş etsem derken meğer burda da varmış.. Gerçi öğütülmüş değil ama sıcak ve sulu yemeklerde zaten hemen eriyor.<br /><br />* Krem tartar denilen nesne ile tanıştığıma çok memnunum, en kısa zamanda kendi kabartma tozumu yapacağım ve böylece bir katkı maddesini daha hayatımdan çıkaracağım:) (tabi deneme sonucundan memnun kalırsam)<br /><br />* Hayatımda ilk kez gerçek vanilya çubuğu gördüm. Pek sevimli! Onu kaynayan tatlıya atıp sonra çıkarıp çöpe göndermeye kıyabileceğimi zannetmiyorum. Saf vanilya aldım o yüzden. Kristal gibi bir yapısı var, çok azı bile ortalığı misler gibi kokulara boyamaya yeterliymiş. Aktarın sımsıkı kapalı poşeti bile vanilya koktuğuna göre sütlü tatlılara nasıl bir aroma verecek kimbilir! </p><p> </p>

Pekmezli Muffin

Geçen Cumartesi akşamı Arzu-Ülfet Aygen'in "Beyaz Unsuz Şekersiz Hamur İşleri" kitabına dalıp epeyce okudum. Kitabı elimden b...

Devamı »

Papara (Soğan Aşı)

<div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/papara1_.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/papara1_.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></span></a><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Malzemeler:<br /></strong><span style="color:#660000;">100-150 gr parça et veya kıyma, 5-6 irice soğan, 1 kepçe sıvı yağ, 1 yemek kaşığı biber domates karışığı salça, tuz, yeteri kadar su, acıbiber, tandır ekmeği</span><br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br />Öncelikle etinizi tencerinize alın ve suyunu çekene kadar kısık ateşte kavurun. Piyazlık doğradığınız soğanlarıda ilave edip karıştırın ve yine kısık ateşte suyunu çekene kadar kavurun. Kavrulan soğanlara salçayı ilave edin. </span></span><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Ardından suyunu, acıbiberini ve tuzunu dökün.(biraz suluca olursa ekmekleri iyi ıslatır) 10-15 dakika kaynattıktan sonra ocaktan indirin. <a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/papara2_.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/papara2_.jpg" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" /></span></a>Tandır ekmeğinizin kenarlarını küp küp doğrayın ve genişçe bir tepsinize veya tabağınıza koyun ardından paparanızı üzerine döküp ekmekler yumuşadıktan sonra sıcak sıcak afiyetle yiyin.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">Afiyet Olsun...</span> </span></div>

Papara (Soğan Aşı)

Malzemeler: 100-150 gr parça et veya kıyma, 5-6 irice soğan, 1 kepçe sıvı yağ, 1 yemek kaşığı biber domates karışığı salça, tuz, yeteri kada...

Devamı »

Pırasa Böreği (Fırında Pırasa)

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p><br /><br /></p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/p??rasab??re??i_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/p%3F%3Frasab%3F%3Fre%3F%3Fi_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bütün bir hafta hafif yiyeceklerle beslenip ağzıma şeker, yağ ve un koymadıktan sonra Pazar sabahı kuşlar gibi hafif uyandım. Bu bir hafta bana bir tür detoks etkisi yaptı sanırım. İlk iki gün gözümü açamıyorken, sonraki günlerde enerjimi yeniden kazandığımı hissettim. Bunu arada bir yapmak gerek...<br /><br />Bu hafiflik hissini bozmamak adına, akşam yemeği için de hafif, ama Pazar akşamına da yakışacak -yani mutlaka değişik ve hoş bir yemek yapmak istedim. Dr. Yasemin Bradley'in pırasa böreği, evde bulunan basit malzemelerle yapabileceğim bir yemekti, üstelik diyet bir tarifti, o yüzden onu denemeye karar verdim. Fırında pişen tüm sebzeler genelde güzel olur, bu da fena olmaz herhalde, annemler sevmezse de ben yerim diye düşünüyordum ama öyle olmadı. Umduğumdan çok daha güzel oldu!<br /><br />Böreği gündüzden hazırlayıp pişirmeden soğuk bir odaya bıraktım, sonra Sevim'le dışarı çıktık. Sinemada filme ara verildiği sırada annemi arayıp tahminen kaçta evde olacağımızı söyledim, annem de ona göre böreği fırına verdi. Eğer denerseniz siz de önceden hazırlayabilir, buzdolabında da bekletebilirsiniz. Zaman kazandıran tariflerden yani.. Eve geldiğimizde ortalık misler gibi kokuyordu, üstelik annem yanına ayran da yapmıştı:) </p><p>Börek gibi, ama böreğe göre çok daha düşük kalorili, doyurucu ve üstelik de lezzetli yeni bir yemek kazandık böylece.. Annem çok güzel olduğunu birkaç kez yineleyince, hatta "haftada bir yapalım bari, ben yine pırasa alayım" deyince iyice mutlu oldum:) Pırasa yemeğini sevmeyenler için hoş bir alternatif olabilir, ana yemek yanında sunulabilir ya da bizim yaptığımız gibi ayran veya yoğurtla birlikte tek başına bir yemek olarak da yenebilir...<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/p%3F%3Frasab%3F%3Fre%3F%3Fi_3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong>Malzemeler:</strong><em><br />(3-4 kişilik)</em><br /><br />- 750 g pırasa <em>(temizlenip ayıklanmış haliyle yarım kg kullandım)<br /></em>- 2 adet patates<em> (3 küçük patates kullandım)<br /></em>- 1 adet yumurta<br />- 1 su bardağı light kaşar rendesi<br />- Tuz, karabiber, pul biber, çörek otu<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Pırasaları halka halka doğrayın, bol suda hafif diri kalacak şekilde haşlayın. Süzgece dökerek ılınmaya bırakın.<br /><br />2. Diğer yandan patatesleri haşlayın, rendeleyin ve derin bir kaseye alın.<br /><br />3. Patateslerin üzerine suyu iyice süzülmüş pırasaları ekleyin, peynir rendesini ekleyin, yumurtayı kırın. Tuz, karabiber ve pul biberi de ekleyerek hepsini harmanlayın.<br /><br />4. Hazırladığınız karışımı yağlanmış cam bir fırın kabına boşaltın, üzerini kaşığın tersiyle düzeltin. Bolca çörek otu serperek önceden 200 derece ısınmış fırına verin. Üzeri kızarana kadar (yaklaşık 45 dk) pişirin. Dilimleyerek sıcak sıcak servis yapın.<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/p%3F%3Frasab%3F%3Fre%3F%3Fi_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /></p>

Pırasa Böreği (Fırında Pırasa)

Bütün bir hafta hafif yiyeceklerle beslenip ağzıma şeker, yağ ve un koymadıktan sonra Pazar sabahı kuşlar gibi hafif uyandım. Bu bir hafta b...

Devamı »

Ev Usulü Döner

<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/et_doner_.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/et_doner_.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a> <div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Malzemeler:</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#660000;">1kg hafif yağlı et (eğer etiniz yağlı değilse mutlaka içine ya hayvansal yağ ya da margarin ilave etmelisiniz.), 4-5 dal yeşil soğan</span><br /><br /><strong>Sosu için:</strong></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#660000;">Soğan, sarımsak, süt, zeytinyağı, karabiber, kırmızıbiber, tuz, kimyon<br /></span><br /><strong>Yapılışı:</strong></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;">Dondurucudan çıkardığınız bifteklerin çözülmesini beklemeden, buzlu iken yaprak yaprak kesin. Sonra etinizin tatlanması ve yumuşak pişmesi için zeytinyağı, soğan, sarımsak, biraz süt, istediğiniz baharat türünden bir sos hazırlayıp etleri 1-2 saat sosa karıştırıp bekletin. Düdüklünüze etleri koyun ve kaynadıktan sonra hafif ateşte arada sallamak şartıyla yarım saat kadar pişirin. Eğer etiniz pişmemişse ve suyu varsa tekrar biraz daha ocağa koyabilirsiniz. Pişmiş ve içinde suyu varsa bunu ağzı açık olarak buharlaşmasını sağlayın. Tuzunu ve kekiğini bu sırada tatlanması için atın en son içine 4-5 dal yeşil soğan doğrayıp birazda bu şekilde çevirin ve servis tabağınıza alın. Yanında bir bardak ayran ve yeşilliklerle beraber servis edin.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">Afiyet Olsun...</span></span></span></div>

Ev Usulü Döner

Malzemeler: 1kg hafif yağlı et (eğer etiniz yağlı değilse mutlaka içine ya hayvansal yağ ya da margarin ilave etmelisiniz.), 4-5 dal yeşil ...

Devamı »

Elmalı Cevizli Kek

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/elmal??kek_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/elmal%3F%3Fkek_1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Kış bitiyor, ama ben en sevdiğim meyveden bir kek yapmamışım!<br />Bunu farkedince geçen Pazar günü derhal elmalı bir kek yapmak üzere kolları sıvadım. Dr. Oetker'in vanilya paketinin arkasındaki tarif o an için çok pratik göründü ve onu yapmaya karar verdim. Evdeki elmalar zaten yumuşamışlardı ve kek yapmak için ideallerdi. Böylece onları kullanmış oldum, annemin köyden getirdiği ufacık elmalara yer açıldı:) (ufacık oldukları için onları keten tohumlu müslime doğrayıp yiyorum sabahları, o kadar lezizler ki!)<br /><br />Bu arada annem geçen haftasonu köye gitmişti, neler getirmiş neler... Tam unla açılmış köy lavaşı, bilimum tazecik ot, köy yumurtaları.. Tabi bir de orada yedikleri var, onlar ayrı hikaye. Hepsi bir yana da, ben en çok annesini emmek için peşinden koşan kuzu hikayesine bayıldım! Keşke ben de gidebilseydim, o kuzucuğu kucaklayıp sevebilseydim dedim..<br /><br />Konumuza dönersek, herkesin zaten yaptığını ve bildiğini varsayarak bu tarifi eklemeyi düşünmüyordum ama Sevim ona verdiğim dilimi öyle beğenmiş ki fotoğraflara bir daha baktım ve yazmaya karar verdim:) Keki ilk babam tatmıştı, sonra ben kahvemin yanına ince bir dilim kestim ve dedemi ziyarete giderken de götürdüm. Herkes beğendiğine göre buyrun işte tarif:<br /><br /><strong>Malzemeler: </strong><em>(12 dilim)</em><br /><br />- 3 adet yumurta - oda sıcaklığında<br />- 2,5 çay bardağı toz şeker<br />- 125 g margarin <em>(ben Becel kullandım)</em> - oda sıcaklığında<br />- 1 limon kabuğu rendesi<br />- 3 yemek kaşığı süt<br />- 1 tatlı kaşığı tarçın<br />- 1 poşet vanilya<br />- 1 poşet kabartma tozu<br />- Bir tutam tuz<br />- 2 su bardağı un<br />- 1 su bardağı dövülmüş ceviz<br />- 3 adet elma<br />- 2 yemek kaşığı kayısı marmeladı<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Yumurtalarla şekeri en az 5 dk boyunca çırparak kabartın. Yağı, limon kabuklarını ve sütü ekleyerek tekrar çırpın.<br /><br />2. Ayrı bir kapta tarçın, vanilya, kabartma tozu, tuz ve unu harmanlayın. Diğer karışıma 2-3 seferde ekleyerek karıştırın. En son cevizi ekleyin.<br /><br />3. Hamuru yağlanmış 26 cm çapındaki kelepçeli kalıba dökün. Elmaları soyup dörde böldükten sonra sırtlarına 7-8 çentik atın. Sırtları yukarıda kalacak şekilde hamurun üzerine istediğiniz şekilde yerleştirin (hamura hafifçe gömün ama çok bastırmayın).<br /><br />4. Önceden ısıtılmış 170 derece fırında ben 1 saat pişirdim, tarif 45-50 dk diyor, siz fırınınıza göre ayarlayın. Fırından aldıktan sonra kekin üzerine sıcakken 1 yemek kaşığı su ile incelttiğiniz kayısı marmeladını sürmeyi unutmayın.<br /><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/elmal??kek_2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/elmal%3F%3Fkek_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><em>Pazar akşamı yemekten sonra, yeni haftaya başlamadan önce bana moral oldu bu kek:) Hele de günün yorgunluğundan sonra gazetelere ancak göz atabiliyorken! Pişmiş elmayı çok seviyorum, arada yapmalı...<br /><br /></em></p>

Elmalı Cevizli Kek

Kış bitiyor, ama ben en sevdiğim meyveden bir kek yapmamışım! Bunu farkedince geçen Pazar günü derhal elmalı bir kek yapmak üzere kolları sı...

Devamı »

Terbiyeli İşkembe Çorbası

<div align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/iskembe_.jpg"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/iskembe_.jpg" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" /></span></a><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Malzemeler:</strong><br /></span></span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#660000;">1 adet temizlenmiş koyun veya dana işkembesi, yeteri kadar su, tuz, 1 adet kuru soğan, büyükçe bir baş sarmısak<br /></span><br /></span></span><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Terbiyesi için:<br /></span></strong><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#660000;">1 adet yumurta, 1-2 adet limon suyu, 2-3 kaşık un<br /></span><br /></span></span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Üzeri için:<br /></strong><span style="color:#660000;">Tereyağı, kırmızı pul biber, karabiber</span><br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br />Öncelikle temizlenmiş olan işkembeyi istediğiniz büyüklükte paçalara bölün. Düdüklü tencerenize alın ve yeteri kadar su ekleyin. İçine 1 kuru soğanınızı 4 e bölerek içine bütün atın. Sarmısakları da aynı şekilde soyduktan sonra bütün atın ve tuz ilavesi ederek yaklaşık 1 saat orta ateşte pişirin(koyun işkembesi olursa daha çabuk pişer).<br />Çukurca bir kabın içine 1 yumurtayı çırpın, içine limon suyunu ve un ilavesini de yapıp çırpmaya devam edin. Pişirdiğimiz işkembenin suyundan azar azar ilave ederek terbiyeyi biraz açın. Kaynamakta olan işkembenin içine karıştırarak ekleyin ve bir 5-10 dakika kadar daha kaynatın.<br />Bu arada istediğiniz miktarda limon suyu ve sarımsak ezerek içine ilave edin. Servis sırasında çorba kaselerinize doldurup üzerine ayrı bir tavanızda tereyağınızı eritip içine kırmızı pul biberinizi katın ve çorbanızın üzerine gezdirin. Üzerine de karabiber serpiştirin. Ezilmiş sarmısağa bir miktar limon suyu veya sirke ilave edip, arzuya göre kullanılmak üzere sofrada çorbanın yanında servis yapabilirsiniz.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">Afiyet Olsun...</span> </span></span></div>

Terbiyeli İşkembe Çorbası

Malzemeler: 1 adet temizlenmiş koyun veya dana işkembesi, yeteri kadar su, tuz, 1 adet kuru soğan, büyükçe bir baş sarmısak Terbiyesi için: ...

Devamı »

Yalancı Su Böreği

<blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/yalanc??_sub??re??i1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/yalanc%3F%3F_sub%3F%3Fre%3F%3Fi1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Sonunda yaptım.<br />Annemin evde olmadığı bir günü seçtim ve yalancı su böreği yaptım! Ben yaptım hem de, bayan "börek acemisi":) Kullandığım tepsinin biraz küçük gelmesi ve oldukça kalın dilimler elde etmem dışında bir sorun çıkmadı, buna en çok ben şaşırdım! Masayı hazırlamaya başladığım sırada annem telefon etti. Bir gün daha kalacağını söylediğinde buruk bir şekilde "ben börek yapmıştım ama.." deyince güldü ve "ah kızım beniiiim.. payımı ayırın tamam mı?" dedi.<br /><br />Annemin evde olmadığı bir akşama göre fena bir sofra sayılmazdı. Babam bir gün önceden kalan yemekleri de ısıtmamı istemeyince böreğin yanına çay demledim. Mantar mücveri ve elmalı kek de yapmıştım ama börek daha fazla rağbet gördü:) Yarısı hala duruyor, annemin not vermesini bekliyor. Ama bu kez ben onu beklemeden sizinle paylaşıyorum, çünkü babamın notu da yeterli (sanırım gerçekten beğendi!)<br /><br />Bilenler mutlaka vardır ama bu böreği benim ilk deneyişimdi ve ne zamandır da aklımdaydı.<br />Fırın makarna ile börek karışımı ilginç bir tarif. Evet, tam tanımı bu olsa gerek. Birkaç yufka ve 1 paket haşlanmış makarna ile kolayca yapılıyor, piştikten sonra da su böreğini andırıyor. Üstelik su böreğinden çok daha hafif ve tabi yapımı da çok daha kolay. Siz de benim gibi börek sözkonusu olunca kolay tarifler arayanlardansanız, denemenizi öneririm. Orjinal su böreğini yapabilenlere buradan saygılarımı sunuyor ve hemen tarife geçiyorum:)<br /><strong></strong><br /><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 1 paket kelebek makarna<br />- 200 g ufalanmış az yağlı beyaz peynir<br />- 1/2 demet ince kıyılmış dereotu<br />- 3 adet yumurta<br />- 2 su bardağı süt<br />- 1 su bardağı zeytinyağı<br />- 3 adet yufka<br />- Tuz, karabiber<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Makarnayı tuzlu suda haşlayıp süzgece alın. Yapışmamaları için üzerlerine 1 kaşık kadar zeytinyağı döküp yedirin, ılımaya bırakın. Ilındıktan sonra peynir ve dereotu ile harmanlayın. Karabiber ve gerekiyorsa tadına bakıp tuz ekleyin.<br /><br />2. Fırını 200 dereceye getirip ısıtmaya başlayın. Yumurtaları, süt ve zeytinyağını derin bir kasede çırparak sos hazırlayın. Büyük boy dikdörtgen bir fırın tepsisini yağlayın.<br /><br />3. Yufkaların birini tepsiye sererek kenarlarını dışarı sarkıtın (daha sonra üzerine kapatmak için), biraz sos gezdirip yufkayı ıslatın. Daha sonra içine makarnanın yarısını dökün. Tekrar sos gezdirin.<br /><br />4. İkinci yufkayı serin (kenardan taşanları bu kez kopararak tepsi içine koyun). Sos gezdirerek ıslatın, üzerine kalan makarnayı dökün, tekrar sos gezdirin.<br /><br />5. Son yufkayı da en üste koyduktan sonra kenarlardan taşan yufkaları düzgünce kapatın, sosun kalanını böreğin üzerine ve kenarlarına eşit şekilde dağıtın.<br /><br />6. Kızgın fırında 40-45 dk (üzeri iyice kızarana kadar) pişirin. Dilimleyerek ılık-sıcak servis yapın...<br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/yalanc??_sub??re??i2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/yalanc%3F%3F_sub%3F%3Fre%3F%3Fi2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a>

Yalancı Su Böreği

Sonunda yaptım. Annemin evde olmadığı bir günü seçtim ve yalancı su böreği yaptım! Ben yaptım hem de, bayan "börek acemisi":) Kull...

Devamı »

Kabak Çorbası

<span style="font-size: large;">Bahar geldi geliyor derken dünden beri hiç durmadan yağmur yağıyor... Eee, Mart Martlığını yapacak elbette! Çok soğuk olmasa da geçen birkaç güne göre soğuk bir hava var dışarıda, içeride de klima çalışıyor tabi... O yüzden bugün güzel bir <strong>kabak çorbası tarifi</strong> yazmak istedim. Hem zaten çorba daha çok soğuk havalarda güzel gitse bile sofrada her zaman aranır, çok acıktığınızda bir dilim esmer ekmekle, ya da ekmeksiz, sıcak bir içecek niyetine..</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKTe8JVYcSyrR2oc08gvx9p1uhxeOlRJHoeTgUtenVJFNWj1AXe9tA679Feek5nyShZRny3rTXkRNvMEXTtZA0ClQUy8ID-Ybj19VmTCalf058kyVHSJL3qJrSkNZNS1n_kKYFfKxC_s/s1600/kabak-corbasi-tarifi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Kolay kabak çorbası tarifi"><img alt="Kolay kabak çorbası tarifi" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFKTe8JVYcSyrR2oc08gvx9p1uhxeOlRJHoeTgUtenVJFNWj1AXe9tA679Feek5nyShZRny3rTXkRNvMEXTtZA0ClQUy8ID-Ybj19VmTCalf058kyVHSJL3qJrSkNZNS1n_kKYFfKxC_s/s640/kabak-corbasi-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><br /><br />Bu çorbayı balkabağı ile değil, bu kez bildiğimiz normal kabakla yaptım. Çorbaya yoğunluk kazandırmak ve biraz daha lezzetlendirmek için patates de ekledim. Benim deneysel çorba çalışmalarıma şüpheyle yaklaşan annem bile çok beğendi ve bu kez koca tencereyi tek başıma bitirmek zorunda kalmadım, çorbayı iki günde bitirdik. Kremalı çorbaları çok seviyorum, dayanamayıp buna da yarım kutu ekledim. Bu arada ben 100 ml.lik ambalajlarda krema üretilmesini talep ediyorum! (Belki sesimi birileri duyar) Siz de öyle düşünüyor musunuz bilmem ama yarısını kullandığım paketin kalanını 2-3 gün içinde kullanma zorunluluğu benim canımı sıkıyor, kremayı ne kadar çok sevsem de ardarda kremalı şeyler yapıp yemek istemiyorum! <br /><br />Bu kabak çorbasını yapmak oldukça kolay, hiç vakit almıyor. Benim gibi rende işlemini robota yaptırırsanız vakitten daha çok kazanırsınız. <br /><br /><span style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li>5-6 adet orta boy kabak</li><li>1 adet orta boy patates</li><li>1 adet soğan</li><li>5 diş sarımsak</li><li>2 yemek kaşığı tereyağı</li><li>1,5 yemek kaşığı tam buğday unu</li><li>1,5 lt su</li><li>4 yemek kaşığı zeytinyağı</li><li>1 tatlı kaşığı deniz tuzu</li><li>Taze çekilmiş karabiber</li><li>100 ml (1/2 küçük kutu) çiğ krema</li></ul><br /><span style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><br /><ol><li>Öncelikle kabakları ve patatesi rendeleyin, soğan ve sarımsakları ince ince kıyın, bunları bir kenarda bekletin.</li><li>Tereyağını derin bir tencerede eritip unu ekleyin ve karıştırarak kavurun.</li><li>Suyu tencereye yavaşça ekleyerek sürekli çırpın ve kaynayana kadar karıştırarak pişirin.</li><li>Su kaynadıktan sonra rendelediğiniz kabakları ve patatesi ekleyin, yumuşayıncaya kadar pişmeye bırakın.</li><li>Bu arada ayrı bir yerde zeytinyağında soğan ve sarımsakları hafifçe pembeleştirin. Daha sonra çorba tenceresine ekleyin.</li><li>Tuz, karabiber ve kremayı da ekleyin. Birkaç dakika sonra altını kapatın. Çorbanızı blenderdan geçirdikten sonra kaselere alıp dilerseniz bol karabiber serperek servis yapın.</li></ol><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivPu0zTgs6xk9IOFg8PbmAWKBlVBM2eFnhREvCzirlksG_C7Oer76QRd5oF2cgFsz2sSqiDx-s0ImAQbWbuGf_AEC-PV5Z6TRijRoLJ96qkaJCI-X7kxatVVOAu5VSThBJiCqMZ7W4EJs/s1600/kabak-corbasi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;" title="Kolay kabak çorbası tarifi"><img alt="Kolay kabak çorbası tarifi" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivPu0zTgs6xk9IOFg8PbmAWKBlVBM2eFnhREvCzirlksG_C7Oer76QRd5oF2cgFsz2sSqiDx-s0ImAQbWbuGf_AEC-PV5Z6TRijRoLJ96qkaJCI-X7kxatVVOAu5VSThBJiCqMZ7W4EJs/s640/kabak-corbasi.jpeg" width="640" /></a></div><div><br /></div><div><br /></div><span style="font-family: inherit;"><i>Dünyayı omuzlarında,</i></span><br /><span style="font-family: inherit;"><i>geleceği gövdesinde taşıyan,</i></span><br /><span style="font-family: inherit;"><i>evlerin, eşlerin, çocukların, babaların, patronların, ve tüm bir yaşamın hiç bitmeyen ve bitmeyecek olan eksiklerini tamamlamak için tüm gücüyle çalışan kadınların günü kutlu olsun...</i></span>

çorba kabak kış yemekleri Kolay Tarifler Kabak Çorbası

Bahar geldi geliyor derken dünden beri hiç durmadan yağmur yağıyor... Eee, Mart Martlığını yapacak elbette! Çok soğuk olmasa da geçen birkaç...

Devamı »

Kitap dergi haberleri..

<blockquote></blockquote><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/kitapdergi.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/kitapdergi.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bugünlerde ardı ardına elime geçen, ve halen başucumda duran iki güzel kitap ve dergiden sizleri haberdar etmek istedim. Henüz üçünü de çok detaylı inceleyemedim ama zaten yavaş yavaş okumak, tadını çıkarmak istiyorum!<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/beyazunsuz??ekersiz_hamuri??leri.2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/beyazunsuz%3F%3Fekersiz_hamuri%3F%3Fleri.2.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>İlk haber sevgili <strong>Arzu Aygen</strong> ve annesi <strong>Ülfet Aygen</strong>'in birlikte hazırladıkları <strong>"Beyaz Unsuz Şekersiz Hamur İşleri"</strong>. Arzu hanım kitabın hazırlıkları sırasında bana bir mail göndermiş ve hazırlamakta oldukları kitaplarında nohut mayalı ekmek tarifimi kullanmak için izin istemişti. Kitabın çıktığı haberini aldığımda önce doğal ve sağlıklı malzemelerle yapılan tarifleri içeren bir kitabın daha mutfak kitaplarımız arasına katılacağına çok sevindim, daha sonra Arzu hanım kitabı bana gönderdiğinde ve içinde ekmek tarifimizi gördüğümde daha da mutlu oldum, çünkü bu nohut mayalı ekmeğin bir kitap sayfalarında kalıcı olması anlamına da geliyordu. Bu düşüncemi kendisine ilettiğimde o da kitabın böyle değerli şeylerin unutulmaması gibi bir işlevi olmasını ümit ettiklerini söyledi. Arzu hanımın neden böyle bir çalışma yaptıklarına dair açıklamasını da buraya aktarmak istiyorum: </p><p><em>"Etrafımızda kirlilik, stres, radyasyon, elektromanyetik dalgalar gibi olumsuzluklar gittikçe artmaya başladı. Bunun sonucunda daha fazla insanın ciddi hastalıklara yakalandığına şahit oluyoruz. Dış dünyadaki bu olumsuzlukları bireysel çabalarla çözmek mümkün değil ama yapabileceğimiz çok önemli birşey var... doğru gıdalarla beslenmek... özellikle çocukları küçük yaşta doğru gıdalarla kurtarmak çok önemli. Parfümlü-boyalı ama besleyici açıdan yetersiz, hatta zararlı şeyler yerine 'gerçek' gıdalarla beslenilsin istiyoruz. İnşallah buna bir katkımız olur..."</em></p><p>Kitap; beyaz un, şeker, sofra tuzu ve tabi diğer katkı maddeleri kullanılmaksızın yapılan ekmek, pide, poğaça, börek, kek, kurabiye gibi 100 sağlıklı tarif içeriyor. Bana en çok cazip gelenler ise tabi ki kek ve kurabiyeler! Birkaç deneme yaptıktan sonra sonuçları paylaşacağım.. (denemeler için sabırsızlanıyorum!)</p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/a??k??nilac??_??ikolata.3.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/a%3F%3Fk%3F%3Fnilac%3F%3F_%3F%3Fikolata.3.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Bir diğer kitap, epey süre önce sipariş ettiğim ve nihayet elime ulaşan,<strong> Deniz Gürsoy</strong>'un <strong>"Aşkın İlacı Çikolata"</strong> kitabı. Öncelikle canımı çok sıkan bir konuyu paylaşmak istiyorum: Ben kitaplarımı Dharma'dan alıyorum daima, hiçbir problem de çıkmıyor, ama bu kitabı orada bulamayınca bu kez hepsiburada'ya sipariş verdim. Bununla birlikte 3 CD ve 1 kitap daha istemiştim. Günler süren beklemenin ardından önce diğer kitap ve 1 CD geldi, ardından yine günler sonra bu kitabı gönderdiler ve diğer 2 CD'nin ücretini iade ettiler. Bütün bunların toplamı yaklaşık 1 ay gibi bir zaman aldı, siteye devamlı mesaj bırakmak zorunda kaldım ve bana defalarca yalan söylendi ya da geçiştirildim, "2 gün içerisinde kargo edilecektir" cümlesini kaç kez okudum bilmiyorum! Herşey bir yana, çok acil ya da hediye gidecek bir sipariş de olabilirdi bu... (Kitapçı gezip, kitapları koklayıp karıştırıp keyfinizce alışveriş yapabiliyorsanız kıymetini biliniz:)<br /><br />Gelelim Deniz Gürsoy'un nefis kitabına! Yeni bir kitap sayılmaz gerçi ama ben ancak alabildim. Sevdiği yiyecek ve içeceklerin kültür tarihi içindeki serüvenlerini okumaktan hoşlananlardansanız, ve tabi bir çikolataseverseniz çoktan kitaplığınıza eklemiş olmalısınız. Eklemediyseniz de bu kitabı kendinize (ve hatta çikolata sevdiğini bildiğiniz, sevdiğiniz kişilere) hediye edebilirsiniz! Kitap; kapağıyla, içindeki fotoğraflarla, tariflerle feci iştah açıcı, hele de iflah olmaz çikolata bağımlıları için! Ben bu kitabı geniş bir zamanımda ve yanıma bolca çikolata alarak okumayı düşünüyorum:) Tabi sonra da içindeki çikolatalı tarifleri denemeye başlayacağım!<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/Git_9.0.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/Git_9.0.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>Son olarak, Git'in 9. sayısı çıktı..<br />Bu sayıda benim çok uzun süredir yazmak istediğim bir yazım var. Ege'nin otlarını ve ot yemeklerini yazdım; elbette bizim yöremizdeki pazarlarda en çok bulunanlardan, mutfağımızda en çok pişenlerden, en çok sevdiklerimizden-yediklerimizden yola çıkarak... Yoksa Ege'de yetişen ve yemeği yapılan otların tümünü anlatmaya ne Git'in sayfaları yeterdi ne de benim bilgi ve deneyimim.. O yüzden yazının okuyanlara herşeyden önce keyif vermesini umuyorum, birkaç küçük bilgi ve fikir de verebilirse ne mutlu bana! </p><p>Afiyetle, keyifli okumalar... </p>

Kitap dergi haberleri..

Bugünlerde ardı ardına elime geçen, ve halen başucumda duran iki güzel kitap ve dergiden sizleri haberdar etmek istedim. Henüz üçünü de çok ...

Devamı »

Dört yanıtlı sorular & Abur-cubur meselesi..

<blockquote><p> </p></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/pazarkeyfi.0.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/pazarkeyfi.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bu kez yakalanmadım derken ardarda sobelendim ben de! Önce <a href="http://zeytindali.blogspot.com">Dilek</a>, sonra <a href="http://acikbufe.blogspot.com">Nezaket</a>, sonra da <a href="http://cikolatacikolata.blogspot.com">Meral</a> tarafından 4'lü mim için sobelendim. Artık bugün kesin yazmalıyım derken <a href="http://www.yogurtland.com">Fethiye</a>'den bir mail geldi, o da daha önce "sorgulanmamışsam" abur-cuburlarımı soruyordu:) Eh bugün Cumartesi, sabah kahvemi de aldım yanıma, soruları toplu halde yanıtlamak için en uygun zaman diye düşündüm.. Hepinize teşekkürler arkadaşlar!<br /><br />Bu arada, yukarıdaki peynirli muffinlerin bu yazıyla pek ilgisi yok.. Yazıya nasıl bir fotoğraf koysam diye arşivi tararken gözüme çarptılar. Ve haftasonu keyfini çağrıştırdıkları için burada yer aldılar. Ama tarifini merak eden olursa da <a href="http://hulyayilmaz.blogspot.com/2006/02/avdarl-muffin.html">buraya</a> bakabilir.<br /><br /><strong>Yaptığım 4 iş:</strong><br /><br />* İstanbul'da bir reklam ajansında kısa bir süre metin yazarlığı..<br />* Kuşadası'nda bir otelde sadece 1 yaz döneminde halkla ilişkiler..<br />* Halen bir gıda firmasında çalışıyorum..<br />* Kasım 2005'ten beri Git Dergisinde yazıyorum..<br /><br /><strong>Defalarca izleyebileceğim 4 film veya dizi:</strong><br /><br />Dizilere alerjisi olan biri olarak, sevdiğim bilimum köşe yazarının ısrarlı yazıları sonrasında Hırsız-Polis'i izlemeye başladım, ama onu da defalarca izlemek isteyebileceklerim arasına koyamam.. Ben en iyisi filmlerimi yazayım. (Ülkü Tamer'in Kare As'ı gibi oldu bu, hep bana sorulsa ne diyeceğimi düşünürdüm!)<br />* Fight Club (Dövüş Kulübü)<br />* Cinema Paradiso (Cennet Sineması)<br />* The Crow (Ölümsüz Aşk)<br />* Chaplin'in tüm kısa fimleri<br /><br /><strong>Yaşadığım 4 yer:</strong><br /><p>* Aydın<br />* Ankara<br />* İstanbul<br />* Aydın (kürkçü dükkanı:)</p><p><strong>İzlediğim 4 televizyon programı:</strong> </p><p>* Arka Sayfa (NTV)<br />* Güzel Pazar (NTV)<br />Başka da yok, Hayatın Senin Elinde'yi izlemek istiyor ama annemin dizileri nedeniyle izleyemiyorum. Hımm bir de TRT'de denk gelirse sinema programlarını izlerim. Yine denk gelirse sağlık programlarını ıskalamam... Yani aman kaçırmayayım diyebileceğim pek tv programı yok.. </p><p><strong>Tatil için gittiğim 4 yer:</strong> </p><p>Ben tatillerde daha önce gitmediğim yerleri keşfetmeyi seviyorum aslında, her tatilde giderim ya da gitmek isterim diyebileceğim fazla yer yok..<br />* Ayvalık (bir kez gittim sadece ama tercih etmem gerekseydi tüm tatillerimi, hatta yaşlılığımı geçirmek isteyebileceğim bir yer)<br />* Bodrum (elbette merkezi değil, saklı koyları ve şahane denizi için!)<br />* Bozcaada (yaşlılığımda sığınabileceğimi düşündüğüm yerlerden biri daha, elinde bohçasıyla gezen bir yaşlı olacağımı mı hayal ediyorum ne?!)<br />* Karadeniz.. dağları... ormanları... </p><p><strong>En sevdiğim 4 yiyecek:</strong> </p><p>* Çikolata...<br />Çikolatanın saf halinden, en acı bitterden tutun da en süslü tasarımlarına kadar herşey! Ve onunla yapılan tüm pastalar, tatlılar! Bağımlıyım, kabul ediyorum:(<br />* Ekmek...<br />Bol tahıllı, karışık unlarla yapılmış ev ekmekleri elbette.<br />* Makarna...<br />En sadesinden, annemin çökelekli eriştesinden başlayıp kremalı, limonlu, fesleğenli, domatesli, zeytinli, Sevim'in lezzet sınırlarını aşan mantar soslu makarnasına kadar giden bir yelpazede... Cevizli erişteler tereyağlı, diğerleri zeytinyağlı ille de.. Tüm formlarının yeri ayrı, ama konu lezzete ve sağlığa gelince ekolojik makarnanın yeri apayrı...<br />* vee otlar!<br />Otsuz bir hayat düşünemem ki? Bir gün Ege'den ayrılırsam ya da ot yemekleri yiyemeyeceğim bir yerde yaşamak zorunda kalırsam ne yaparım diye düşünürüm bazen, sonra da Allah göstermesin diye tahtalara vururum:)) (öyle bir durumda parklardaki çimenler, denizdeki yosunlar bile ağzımı sulandırabilir diyeyim de anlayın durumun vahametini!) </p><strong>Her zaman ziyaret ettiğim 4 blog:</strong><br /><br />Yandaki listeye yazdığım tüm blogları (bazen her gün olamasa bile) ziyaret ediyorum, bu soruyu dörtle sınırlandırmam imkansız yani!<br /><br /><strong>Hemen şimdi olmak istediğim 4 yer:<br /></strong>Tam şu an...<br />* İstanbul'da, mümkünse İstiklal caddesinde bir gezintide...<br />* Ayvalık'ta, deniz kıyısında harika bir sofrada...<br />* Kuzey ülkelerinden herhangi birinde.. (neden? bilmem! ilgimi çekiyorlar!)<br />* hiçbiri olamıyorsa da evimde olmak isterdim:)<br /><br /><strong>ABUR-CUBUR meselesi....</strong><br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/aburcubur.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Benim de Fethiye gibi abur-cuburla aram pek yok aslında.. Hayatımda en çok abur-cubura düştüğüm iki dönem oldu, birisi üniversitedeki tüm sınav dönemlerimdi -ki bu sanırım her öğrencinin başına gelmiştir, çikolatasız ders çalışamama, geceyarısı kahvaltı hazırlayıp tıkınma krizleri:) Diğeri de İstanbul'da kendimi feci yalnız hissettiğim bir dönemdi. Baktım ki bu bir kısır döngü, yedikçe mutlu olma-mutsuz oldukça yeme döngüsü, üstelik kilolar da hediyesi, bıraktım. Sanırım sağlam bir iradem var (iyi ki!) ve kendimi sağlıklı seçeneklere yöneltebiliyorum. Benim abur-cubura düşmem ruh halimle yakından ilgili aslında! "Normal" zamanlarımda onlara kolayca hayır diyebiliyorum:)<br /><br />... şimdi çok masum olduğumu da iddia etmeyeceğim tabi!<br /><br />ÇİKOLATA:<br />Evde daima bulunuyor, ama daha çok pastalar-tatlılar için ve bitter olarak. Bazen kahvemin yanına, özellikle de kırk yılın başı tv izlerken keyif olsun diye birkaç parça alıyorum. Sinemaya giderken de daima çantamda bulunur, film izlerken kahveme eşlik etmesini severim.<br /><br />KURABİYE ve BİSKÜVİLER:<br />Ofiste uzun saatler geçirdiğim için öğleden sonraları yiyecek birşeyler arıyorum. Çekmecemde kendi üretimim olan sağlıklı (zeytinyağlı, esmer şekerli, kepek unlu) birşeyler bulunması şart böyle durumlar için..<br /><br />MEYVELER:<br />Abur-cubur sayılmaz belki ama birşeyler atıştırmak istediğimde ilk tercihim onlar.. Tatlı yemek istediğimde de yine ilk tercihim oluyorlar. Elmaya çok düşkünüm, mutluluk kaynağım muza, bir de erik, kiraz, çilek gibi kısa ömürlü ve dünya güzeli yaz meyvelerine..<br /><br />KURUYEMİŞ ve KURU MEYVELER:<br />Daha çok sabahları müsli içinde yesem de, bazen canım bişeyler yemeyi çoook istediğinde de ağzıma atarım. Mesela kuru incirden daha güzel bir "tatlı krizi kesicisi" düşünemiyorum! Kuruyemiş ve meyveleri birarada yemeyi daha çok seviyorum, kuru incir içinde ceviz veya susam, kuru üzüm yanında leblebi gibi zevklerim vardır:) Aslında ben onları daha çok vejetaryen beslenmeye destek kuvvetleri olarak görüyor, Tijen abla gibi magnezyum, kalsiyum gibi faydaları nedeniyle tüketiyorum. Ve aynen onun gibi ben de abur-cuburun kalorisi yüksek ve suçluluk hissettirici şeyler olduğunu düşünüp hayatımdan uzak tutmaya çalışıyorum... (tatlılara, pasta ve keklere dayanmak çok zor ama onların da mümkün olduğunca yüksek kalorili olmamasına çalışıyor, zaten tadına baktıktan sonra kalanını "yedirmeyi" daha çok seviyorum! :)<br /><br />Sanırım her iki konuda da sobelenmeyen blogger kalmamıştır!<br />Ben kimseyi sobelemiyorum o yüzden, ama blogger olsun-olmasın kendi yanıtlarını paylaşmak isteyenler olursa yorumlarını bekliyorum!

Dört yanıtlı sorular & Abur-cubur meselesi..

Bu kez yakalanmadım derken ardarda sobelendim ben de! Önce Dilek , sonra Nezaket , sonra da Meral tarafından 4'lü mim için sobelendim....

Devamı »

Windbeutel (Rüzgar Torbası)

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/windbeutel_4.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/windbeutel_4.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Haftasonunda annemle yaptığımız bu küçük pastacıklar paylaşılmayı bekliyordu ama dün baharın ilk günü olduğu için size tarif değil çiçek vermeyi tercih ettim! Şimdi sıra geldi pastaya... Kahveye baharı getirdik madem, tatlı birşeylerle devam edelim.<br /><br />Windbeutel, annemin evlenmeden önce Almanya'da yaşarken tuttuğu defterinde yazan ilginç (ama denenmemiş) tariflerden biriydi. Son zamanlarda anneme bu tarifi ne zaman deneyeceğimizi sorup duruyordum. Berliner tarifini zerre kadar mutfak tecrübem olmadığı bir yaşta ve annemden gizli olarak denemeye kalkıp başarısız olduğumdan beri o defterden ürküyordum nedense:) Bir de sadece kendisinin anlayacağı şekilde tuttuğu notlar var ki, evlere şenlik! Nihayet windbeutel denemek için gün belirledik, bu Pazar kesin yapalım dedik ve kahvaltıdan hemen sonra kolları sıvayıp mutfağa girdik. Düşündüğümüzün aksine fazla da vakit almadı ve öğleden sonra kahvelerimizi yapıp tadına bakmak için oturduğumuzda bu kadar ertelediğimiz için kendimize kızdık!<br /><p>Kahvelerimizi yudumlayıp küçük pastalarımızı yerken annemle Almanya günlerinden bahsettik.. Rahmetli anneannem her çarşıya çıkışında bunlardan 2'şer tane alırmış. Rahmetli büyükbabam da bir lokmada yutup gerisini ararmış:) Almanya'da çok sevilirdi bu pastalar dedi annem, ve nereden aldığını anımsamadığı bu tarifin pastanelerden aldıklarının aynısı olduğunu söyledi. Onun için özlediği bir tat, benim içinse son derece hafif bir lezzetti. Yapım aşamaları ekleri andırsa da; çok daha az yağ içermesi, üstüne sos yerine pudra şekeri serpilmesi ve meyveli şanti dolgusuyla gerçekten çok hafif pastacıklar bunlar. Anneme göre zaten hafifliği nedeniyle rüzgar torbası deniyormuş... </p><p>Yapım aşamasının en güzel tarafı, bezelerin fırından çıkınca sönme riskinin olmaması ve eklere nazaran içi daha dolgun bezeler elde edilebilmesi... Yani hiç endişe etmeden rahatça deneyebileceğiniz, kalorisi de düşük olan bu pastaların tek riski bir-iki taneyle yetinmenin zor olması:) Biz özellikle sıcak yaz günlerinde hafifliğiyle çay saatlerine yakışacağını düşündük, eh öyleyse baharın ilk tarifi de bu olsun!</p><p><strong>Malzemeler:</strong> <em>(20 adet)</em><br /><br />- 250 ml su <em>(1 su bardağı)</em><br />- 50 g tereyağı <em>(~1 yemek kaşığı)</em><br />- 150 g un <span style="color:#ff0000;"><em>(~1,5 su bardağı)</em></span><br />- 4 adet yumurta<br />- 1/2 paket kabartma tozu<br /><em><br />Dolgusu:</em><br />- 2 poşet sade krem şanti<br />- 1 su bardağı soğuk süt<br />- 1 adet muz<br />- 1 adet mandalina (veya tatlı portakal )<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Suyu dar ve derin bir tencereye koyup tereyağını ekleyin, kaynatın. Kaynayınca ocaktan alıp unu yavaş yavaş ekleyin, çırpma teliyle kuvvetlice çırparak pürüzsüz hale getirin. Tencereyi tekrar ocağa alarak 1 dk daha karıştırın, daha sonra ocaktan alıp ılınmaya bırakın.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/windbeutel_1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/windbeutel_1.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a>2. Karışım biraz ılıyınca içine yumurtaları teker teker kırıp ekleyin. Her eklediğiniz yumurtayı parmak uçlarınızla hamura iyice yedirin. Hamur yapışkan bir bulamaç kıvamında olmalı, o kıvamı bulana kadar yoğurmaya devam edin. Soğuduktan sonra (zaten yumurta ekleyip yoğurdukça soğuyacak) kabartma tozunu ekleyip onu da güzelce yedirin. </p><p><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/200/windbeutel_2.2.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" />3. Hamuru sıkma torbasına doldurarak, yağlı kağıt serip unladığınız tepsiye mandalina iriliğinde bezeler sıkın. Bezeleri yukarıya doğru yükselecek şekilde, spiral olarak sıkarsanız rüzgar torbalarınız pişince daha hoş görünürler (hamurun bu rengi köy yumurtalarının eseri bu arada:)<br /><br /></p><p>4. Önceden 190 derece ısıttığınız fırında 30 dk -üzerleri hafif kızarana kadar- pişirin. Daha sonra fırını söndürerek 10 dk daha fırında tutun. Bu süreler boyunca fırının kapağını açmayın. </p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/windbeutel_3.1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />5. Kreması için 2 poşet krem şantiyi soğuk sütle çırparak hazırlayın, içine minik doğradığınız muzu ve zarlarını soyarak küçük küçük doğradığınız mandalinayı ekleyin.<br /><br />6. Fırından aldığınız bezelerin biraz ılınmasını bekledikten sonra bıçakla ikiye kesin. Arasına kremadan 1 dolu yemek kaşığı koyup kapatın, hafifçe bastırın. Hazırladığınız rüzgar torbalarını servis tepsisine sıralayarak üstlerine elekle bolca pudra şekeri eleyin.<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/windbeutel_5.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><em>Not:<br />Orjinal tarifte ara krema için muz, mandalin ya da kiraz öneriliyordu. Kiraz bize çok daha cazip geldi tabi ki! Kiraz mevsimi gelsin de, bir kez daha yapalım dedik:)<br /></em>

Windbeutel (Rüzgar Torbası)

Haftasonunda annemle yaptığımız bu küçük pastacıklar paylaşılmayı bekliyordu ama dün baharın ilk günü olduğu için size tarif değil çiçek ver...

Devamı »

Bahar ve Zen...

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><p> </p><div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/gelincik.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/gelincik.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><span style="color:#000000;"><br /></span><span style="color:#ff0000;"><em>"birşey yapmadan</em><br /><em>sessizce otur</em><br /><em>bahar gelir</em><br /><em>ve otlar kendiliklerinden büyür..."</em><br /><em></em><br /><em>Zen şiiri</em></span> </div><div align="center"> </div><div align="center"> </div>

Bahar ve Zen...

"birşey yapmadan sessizce otur bahar gelir ve otlar kendiliklerinden büyür..." Zen şiiri

Devamı »

Pizza

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/pizza2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/pizza2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Sanırım İtalyan mutfağı benim damak tadıma çok uygun! Son zamanlarda siteye eklediklerimi ve başka sitelerde görüp iştahlandıklarımı düşününce bu kanıya vardım:) Ama makarnadan vazgeçemeyen, pizza deyince ağzı sulanan bir tek ben değilim, hepimiz biraz düşkünüz bu tatlara. Aslında "Akdenizlilik" ekseninde düşününce çok da garip olmasa gerek bu. Zeytinyağıyla yapılan yemekler, yeşil salatalar, çeşit çeşit soslu makarnalar, pizza ve ekmekler Akdeniz mutfağının vazgeçilmezleri zaten. Pizza da İtalyanların focaccia ekmeğinden yola çıkılarak zamanla tek başına bir yemek haline gelmiş ve zamanla tüm dünya mutfaklarına değişik versiyonlarıyla girmiş, evrensel olmuş bir lezzet...<br /><br />Bizim mutfağa ilk ne zaman girdi diye düşününce, annemin biz küçükken yaptığı kalın tabanlı ekmeğimsi pizzalar geliyor aklıma. Pizzanın ince tabanlısı makbul olsa da, canım annem güzel doyalım diye tabanı kalın tutardı. Üst malzemesini de evde ne varsa onlardan oluştururdu. Kullanılan üst malzemeye göre pizzalar değişik isimler alıyor olsa da ev yapımında sanırım herkes "evde ne varsa" prensibine göre hareket ediyor, yani evlerde daima "karışık pizza"lar yapılıyor. Bizde pizza işine ben girdiğimden beri "vejetaryen pizza"ya geçildi tabi:) Benim etsiz yaptığım ama malzemeden kaçmadığım vejetaryen pizzalarımı severek yiyorlar neyse ki! </p><p>Pizzayı genelde haftasonu, Pazar akşamına yapıyorum. Her seferinde "sık sık yapalım!" diyoruz ama çok da sık yapmıyoruz nedense. Geçen Pazar günü dışarıdan eve erken dönünce, Sevim'e günler önce verdiğim sözü artık daha fazla ertelemek istemedim ve akşam için pizza hamuru hazırladım. Hamuru beklerken aklıma bir yerde okumuş olduğum fikri denemek geldi. Pizza tabanına kaşar, üzerine ise dil peyniri serpmekti bu fikir. Üşenmeyip köşedeki markete gittim, dil peyniri aldım. Rafta yarım yağlı kaşar peyniri de gözüme çarpınca daha hafif bir pizza yapma düşüncesi hoşuma gitti, onu da aldım. Döndüğümde fırının içinde beni bekleyen hamurumun harika mayalandığını görünce sevindim ve hemen en keyifli aşamaya geçtim, yani üst döşemeye:) </p><p>Bu kez denediğim hamur şimdiye kadar yaptıklarımın sanırım en iyisi oldu. Bence tam olması gerektiği gibiydi, yine de acaba kalın mı oldu diye endişelenirken annem "daha da ince olmazdı, gayet iyi" deyince içim rahatladı. Bizde kola türü şeyler içilmiyor, pizzayı ayranla birlikte çok seviyoruz. Annem ayran hazırlarken ben de fotoğrafları çekmeye başladım ama "abla yeter ama artık hadi!" diyen Sevim'in pizzaya saldırmasını daha fazla engelleyemedim:))<br /><br />Üzeri için kendi kullandığım malzemeleri yazıyorum ama siz istemediğinizi kullanmayabilir ya da istediğinizi ekleyebilirsiniz, tamamen ağız tadınıza, zevkinize ve buzdolabınızın durumuna bağlı!</p><p><strong>Malzemeler:</strong><br /><br />- 1 su bardağı ılık süt<br />- 1 yemek kaşığı aktif kuru maya<br />- 1 yemek kaşığı silme toz şeker<br />- 1 su bardağı tam buğday unu (kepekli un)<br />- 2 su bardağı çok amaçlı un (beyaz un)<br />- 3 yemek kaşığı zeytinyağı<br />- 1 tatlı kaşığı tuz<br /><em><br />Üzeri için:<br /></em>- 1 yemek kaşığı domates salçası<br />- 100 g yarım yağlı kaşar peyniri (rendelenmiş)<br />- 250 g mantar (ince dilimlenip 5 dk kadar haşlanmış)<br />- 1 adet közlenmiş kırmızı biber (şeritler halinde dilimlenmiş)<br />- 3 yemek kaşığı konserve mısır<br />- Birkaç parça kurutulmuş domates<br />- 5 adet siyah zeytin<br />- 5 diş sarımsak (ince kıyılmış)<br />- Bolca kekik<br />- 100 g dil peyniri (şeritler halinde parçalanmış)<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Bir cezvede hafifçe ısıttığınız sütün yarısıyla mayayı ve toz şekeri karıştırarak eritin.<br /><br />2. Unları yoğurma kabına alarak karıştırın, ortasını açıp maya karışımını ve sütün kalanını dökün. Zeytinyağını ve tuzu unun üzerine gezdirin. Hepsini yoğurarak yumuşak kıvamlı ve elastik bir hamur elde edin.</p><p>3. Hazırladığınız hamurun üzerini örterek sıcak bir ortamda en az 1-1,5 saat dinlendirin. Pizza hamurunu biraz fazla dinlendirmekte fayda var, vaktiniz varsa 2 saat bekletin. </p><p>4. 30 cm çapındaki bir tepsiyi ya da pizzaya uygun bir kalıbı (tart kalıbı da olur) zeytinyağı ile yağlayın. Hamuru elinize alarak avucunuzla iki yana doğru çekip döndürerek açın ve kalıba yerleştirin. Kenarlarını yükseltmeden, parmak uçlarınızla hamurun eşit şekilde kalıba oturmasını sağlayın. </p><p>5. Hamurun üzerine 3 kaşık kadar suyla incelttiğiniz domates salçasını fırçayla sürün, rendelediğiniz kaşarı serpin. Daha sonra mantarları ve istediğiniz diğer malzemeleri yerleştirin. Bolca kekik serpin. Son olarak dil peynirini iri parçalar halinde serpiştirin. </p><p>6. Önceden ısıtılmış 200 derece fırında 25 dk kadar pişirdikten sonra üzerinin güzel kızarması için ısıyı 220 dereceye yükseltip 10 dk daha pişirin. </p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/pizza1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><em>Yanına süzme yoğurttan yapılmış koyu bir ayran şahane gider!<br />Bu ölçüde bir pizza 3 ya da 4 kişi için güzel bir akşam yemeği ya da ara öğün olabilir. Gerçi Sevim "ben bunu tek başıma da yerim!" dedi ama siz normal iştahtaysanız 2-3 kişiyle daha paylaşabilirsiniz:))<br /></em></p>

Pizza

Sanırım İtalyan mutfağı benim damak tadıma çok uygun! Son zamanlarda siteye eklediklerimi ve başka sitelerde görüp iştahlandıklarımı düşünün...

Devamı »

Double Chocolate Decadence (Biscotti)

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/dcd_biscotti1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/dcd_biscotti1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Bu güzel çikolatalı biscottileri esasen kendime moral vermek için yaptım...<br /><br />Son günlerde içim biraz karanlık ve ben tüm karanlık zamanlarda olduğu gibi yine tatlıya düşmeye başladım! Böyle zamanlarda her çeşit tatlıya saldırma potansiyelim yüksek olduğundan kendimi frenlemek için daha sağlıklı tatlı alternatiflerine büyük bir sempatiyle bakıyorum. Geçen akşam da yine karanlığım devam etmekteydi, evde kimse yoktu, tv'de milyonuncu kez yayınlanan Selvi Boylum Al Yazmalım'a bile gözlerim dolunca eee yeter ama! dedim ve mutfağa attım kendimi..<br /><br />Ertesi sabah kahvaltı yapmaya vaktim olmayacağı için sütle birlikte çabucak yiyebileceğim birşeyler yapayım, hem ofise de getiririm ve çekmecemdeki Burçak paketlerinin egemenliğine son veririm düşünceleri vardı kafamda. Kepekli muffinler mi yapsam, yoksa biscotti mi denesem diye ufak bir kararsızlık yaşadım ama biscotti ağır bastı! Baktım stokta 1 paketcik çikolatam kalmış, tazecik kavrulmuş bademim de var, hatta ve hatta sadece bu tarife yetecek kadar kepekli unum kalmış! Hemen kolları sıvadım..<br /><br />Belki bilmeyenler olabilir diye kısacık bir bilgi vereyim. Öncelikle başlıkta İngilizce isim kullandığıma kızmayın lütfen, ama tam karşılığını da bulamadım. Çikolatalı ve kakaolu çifte fırınlanmış bisküvi demek biraz uzun olacaktı sanki:) Bir de sonuçta orjinal ismi böyle, kulağa da fena gelmiyor! Her neyse, biscotti İtalyan mutfağından bir bisküvi çeşidi. Özelliği, hamurun bütün halde pişirilmesi ve normal bir kurabiye pişirme süresinin ardından dilimlenerek ikinci kez fırınlanması. Zaten bildiğim kadarıyla "biscotti" kelime olarak da çift fırınlanmış anlamına geliyor.<br /><br />Benim ilk biscotti denemem antepfıstıklıydı ve süte banıp banıp yemiş, tadına doyamamıştık. Daha sonra başka tariflere rastladım, portakal ağacında da Hatice bir <a href="http://www.portakalagaci.com/oburcuk/2005/12/fndkl_peksimet_.html">tarif</a> vermiş ve ona gelen yorumlar arasında Çağla'nın yazdığı çikolatalı versiyon ilgimi çekmişti, sonra bir de bunu deneyeyim diye not almıştım. O zamandan beri de aklımdaydı, bir gün yapılması düşünülen yığınla tariften biri olarak!<br /><br />Ben Çağla'nın tarifinde ufak tefek değişiklikler yaptım, mesela biscotti hamurunun sert bir hamur olması gerektiğini bildiğim için un miktarını artırdım ve unun yarısını kepekli kullandım. Şeker olarak esmer şeker kullandım ve tarifteki 1/2 cup tereyağına karşılık 3 kaşık tereyağı koydum. Cup ölçüsü olarak büyük boy bir su bardağı kullandım. Diğer ölçüleri de bunlara göre uyarladım. Bir de fırın ısısını kendi fırınımıza göre ayarladım (yükselttim). Tarifi kendi yaptığım şekilde yazıyorum.<br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/dcd_biscotti2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong>Malzemeler:</strong> <em>(20 dilim biscotti)</em><br /><br />- 2/3 cup kavrulmuş badem<br />- 3 yemek kaşığı tereyağı (oda sıcaklığında)<br />- 3/4 cup esmer şeker<br />- 2 adet yumurta<br />- 2 yemek kaşığı sıcak suda eritilmiş 1 çay kaşığı granül kahve<br />- 1,5 cup tam buğday unu<br />- 1,5 cup beyaz un<br />- 1/3 cup kakao<br />- 1,5 tatlı kaşığı kabartma tozu<br />- 1/2 çay kaşığı tuz<br />- 1 paket (80 g) bitter çikolata (küçük kesilmiş)<br /><br /><p><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Bademleriniz kavrulmamışsa öncelikle onları 180 derecede 8-10 dk kadar fırınlayın. Ben zaten kavrulmuş badem aldığım için bu aşamayı atladım (ve bu işi sevdim, kavrulmuş bademlerin zarlarını soymaya gerek kalmıyor:) Daha sonra bademleri 2-3 parçaya kesin. </p><p>2. Tereyağını ve esmer şekeri bir kaba alarak mikserle krema haline getirin. Yumurtaları ve kahveyi ekleyerek iyice çırpın.</p><p>3. Başka bir yerde un, kakao, tuz ve kabartma tozunu harmanlayın. Tüm kurabiye tariflerinde olduğu gibi ilk aşamada unun hepsini birden değil, bir kısmını kullanmakta fayda var. Kuru malzemeyi diğer karışıma ekleyin, yoğurun. </p><p>4. Çikolatayı ve bademleri de ekleyin, sertçe bir hamur elde edene kadar gerekirse un ekleyerek yoğurun. Hamuru 2 parçaya ayırın ve yağlı kağıt serili bir tepsiye uzunlamasına yassıltarak yerleştirin. Benim hamurlarım 1 parmak kalınlığında ve yaklaşık 30 cm uzunluğunda oldular..</p><p>5. Önceden 175 derece ısıtılmış fırında 25 dk pişirin. Biscottinin bu ilk fırınlama aşamasında çok iyi pişmesi değil, pişmeye yüz tutması gerekiyor. O nedenle fırın ısısını ve pişme süresini kendinize göre ayarlayın. </p><p>6. Fırından aldıktan sonra sadece 5 dk bekleyin ve daha sonra ekmek bıçağı gibi tırtıklı bir bıçakla verev olarak dilimleyin. 2 parmak kalınlığında dilimlediğiniz biscottileri, kestiğiniz tarafları yukarıya bakacak şekilde tepsiye sıralayın. Bu şekilde tekrar sıcak fırına sürerek 10 dk daha pişirin. Fırından alın ve iyice kuruması için havadar bir yerde soğumaya bırakın.<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/dcd_biscotti.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><em>İşte en keyifli kısmı bu! Yani bu sert kurabiyeleri sıcak veya ılık güzel bir içeceğe banarak kemirmek!<br />a) bir bardak sütle birlikte kahvaltınızı yaparsınız..<br />b) k</em><em>arnınız acıkırsa öğleden sonra, çaya banarsınız..<br />c) tv karşısında keyif yaparsanız kahveye banarsınız..<br />.. bahane aranırsa daha bulunur elbet:) Ama neyse ki vicdanınızı fazlaca sızlatmaz biscotti, hafiftir, tadımlık değil gerekirse doyumluktur. </em></p><p><em>Yazarken bile moralim düzeldi..<br /></em></p>

Double Chocolate Decadence (Biscotti)

Bu güzel çikolatalı biscottileri esasen kendime moral vermek için yaptım... Son günlerde içim biraz karanlık ve ben tüm karanlık zamanlarda ...

Devamı »

Kuru Patlıcan Yemeği

<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">Kış aylarının bu bayıla bayıla yediğim yemeğinden bahsetme konusunda kararsızdım. Epeydir klasörde bekleyen fotoğrafa ağzım sulanarak bakıyor, sonra kendime <em>"Sibel insanların bulup yapamayacağı, yiyemeyeceği şeyler yazma!"</em> deyip vazgeçiyordum.</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitZA8CNy0IRS_lavdw36wjPFv9cHygeQxKY1POBc-_JmqQQD7LuWs8cimV39YhltDR1m0Apx1SnbyEZs5Krnt_B3N0NYazbnRARsjR5jkDSk4BKThPomoVO3GeSgpwoxfXSKgt3zaET7sl/s1600/kurutulmus-patlican-yemegi-tarifi.jpeg" imageanchor="1" rel="nofollow" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Kurutulmuş Patlıcan Yemeği Tarifi"><img alt="Kurutulmuş Patlıcan Yemeği Tarifi" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitZA8CNy0IRS_lavdw36wjPFv9cHygeQxKY1POBc-_JmqQQD7LuWs8cimV39YhltDR1m0Apx1SnbyEZs5Krnt_B3N0NYazbnRARsjR5jkDSk4BKThPomoVO3GeSgpwoxfXSKgt3zaET7sl/s640/kurutulmus-patlican-yemegi-tarifi.jpeg" width="640" /></a></div><br />Ama bir gün Tijen ablayla yazışırken dayanamayıp bu fotoğrafı da yolladım ona. Biz böyle birşey yapıp yiyoruz ama acaba bize özgü bir egzantriklik mi bu da? sorusuna bir yanıt bulabilmekti niyetim. Meğer bizde acayiplik yokmuş, her sebzeyi-otu kavurangiller olarak pek bir sevdiğimiz patlıcan kavurmasından kışın da mahrum kalmamak için yazdan patlıcan kurutan bir biz değilmişiz..<br /><br />Dedi ki ablaların güzeli;<br /><em>"Sibel'ciğim, <strong>kuru patlıcanı</strong> koy bence çünkü birçok yerde insanlar doğranmış ya da uzun uzun şeritler halinde kesilmiş kuru patlıcan bulabilirler. Antalya'da da satarlar pazarda. Hem de nasıl biliyor musun iki parmağınla zafer işareti yap, onun gibi dilimleyip iplere dizerek kuruturlarmış. Onlar önce haşlanıyor sanırım sonra da kavruluyor diye hatırlıyorum."</em><br /><br />O böyle deyince tamam o zaman dedim, bu şahane kış yemeğinin tarifini verebilirim. Patlıcanı benim gibi bağımlılık derecesinde seviyor, ama en iyisini yapıp mevsimini bekliyorsanız yemek için, tam da bu zamanlarda çok özlemiş olmalısınız. Belki özleminizi kuru patlıcan dolmalarıyla ya da közlenmiş patlıcan konserveleriyle gidermeye çalışıyorsunuzdur ama kesmiyordur. O zaman yakınlarınızdaki bir pazara gidip köylü teyzelere sorun, muhtemelen dolmalık kuru patlıcan satanlardan yemeklik kuru patlıcan da bulabilirsiniz, belki büyük aktarlarda bile vardır. <br /><br /><h2>Patlıcanı evde kendiniz kurutacaksanız</h2>Yazdan hazırlanan tüm kışlık sebzeler gibi patlıcanların da en lezzetli olduğu zamanı bekliyoruz. Zamanı gelince, dilediğimiz kadar patlıcanı alıp 1-2 parmak kalınlığında şeritler halinde doğruyoruz. Daha sonra ipe diziyor, temiz bir sofra bezi üzerine serip (veya çamaşır ipine de asıp) havadar ve gölgelik bir yerde kurutuyoruz. Patlıcan kurutmanın en güzel tarafı güneş gerektirmiyor oluşu. Gölgelik yerde kuruttuğunuz patlıcanlar kararmaz, daha güzel olur. Yani yaşadığınız yer fazla güneş almıyorsa bile rahatlıkla patlıcan kurutabilirsiniz..<br /><br />Kuruyan patlıcan dizilerini daha sonra bez bir torbaya koyup yine hava alacak şekilde saklayın (kapalı dolaplar içine koymayın, mutfakta bir yere asabilirsiniz). Burada en önemli nokta patlıcanların kaldırılmadan önce çok iyi kuruması, annemin deyimiyle "takır takır" olması. Aksi takdirde küflenebilirler. <br /><br />Gelelim yemeğimizin yapılışına!<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">Malzemeler</span><br /><ul><li>1 veya 2 dizi kurutulmuş yemeklik patlıcan</li><li>1 adet kuru soğan</li><li>Birkaç diş sarımsak</li><li>1/2 çay bardağı sızma zeytinyağı</li><li>Birkaç tane kurutulmuş domates (veya birkaç kaşık konserve domates)</li><li>1 tatlı kaşığı kırmızı toz biber, tuz</li><li>Bir avuç kurutulmuş biber (*)</li></ul><em>* İsteğe bağlı ama biz kurutulmuş biberi yemeklerin içinde kullanmayı bu kış keşfettik ve çok sevdik!</em><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">Yapılışı</span><br /><ol><li>Kuru patlıcanları haşlamak üzere tencereye alıp su ekleyin, patlıcanları suya bastırmak için tıpkı sarma pişirirken yaptığınız gibi üzerlerine uygun bir kapak koyun. Yumuşayıncaya kadar (yaklaşık 15-20 dk) haşlayın.</li><li>Haşlanan patlıcanları hemen süzgeçe alın, ilk sıcaklığı geçince dikkatle iplerini sıyırın.</li><li>Başka bir yerde zeytinyağında doğranmış soğan ve sarımsakları pembeleştirin. Üzerlerine domates ve biberleri ekleyin, bir müddet karıştırarak kavurmaya devam edin.</li><li>Suyu süzülen patlıcanları tencereye ekleyin. Yemeğinize renk vermek isterseniz kırmızı toz biber, damak tadınıza göre de tuz serpin. Son olarak 1 çay bardağı kadar da su ekleyin (sulu bir yemek olmayacağı için bu miktar yeterli). 5 dk daha pişirip altını kapatın.</li></ol><em> Son bir not : Patlıcan kavurmasını özellikle sarımsaklı süzme yoğurtla servis yapmanızı öneririm. Ben bu yemeğin yanında kızarmış ev ekmeği seviyorum. Ama sade bir makarna yanında da gayet güzel olur!</em>

ege kış yemekleri kurutulmuş yiyecekler patlıcan Kuru Patlıcan Yemeği

Kış aylarının bu bayıla bayıla yediğim yemeğinden bahsetme konusunda kararsızdım. Epeydir klasörde bekleyen fotoğrafa ağzım sulanarak bakıyo...

Devamı »

Arabaşı Çorbası ve Hamuru

<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/1600/arabasi_.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4885/1691/320/arabasi_.jpg" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" /></a><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Malzemeler:</span></strong> <div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#660000;">1 adet tavuk, 1 talı kaşığı kırmızı biber ve domates salçası karışık, 3 tatlı kaşığı un, 1-2 kaşık sıvı yağ, tuz, limon suyu, bolca acı biber<br /></span></div><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"></span></strong></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><strong>Yapılışı:</strong> </span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Tavuğu temizleyip tütsüledikden sonra yıkayın, sonra düdüklünüze tavuğunuzu koyun ve üzerini geçecek seviyede su ilave edin ve tuzunu koyun. Ben 20-25 dakika normal ateşte pişiriyorum. Ayrı bir tavanın içinde 3 tatlı kaşığı ununuzu kokusu gidene kadar biraz kavurun ve soğuduktan sonra içine tavuk suyundan ilave ederek ayran kıvamında açın. Çorbayı yapacağınız tencerenize yağı ilave edin ve salçayı biraz kavurun bu aşamada bolca acıbiber ilave edin. Sonrasında üzerine 4-5 su bardağı tavuğun suyundan ilave edin. Kaynamaya başlayınca suyla incelttiğiniz ununuzu azar azar çorbanızın içine ilave edin ve 5-10 dakika kaynatın. Bu arada tuzu az ise tuz ilavesi yapın. Ocaktan indireceğinizde içine limon suyu ekleyin. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Not: Tavuğun etlerinden çorbanın içine bolca didikleyerek koyun. </span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#cc0000;">Afiyet Olsun...<br /></span><br /><strong>Hamuru için:</strong></span></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#660000;">1 tepeleme su bardağı un, 5 su bardağı su, tuz<br /></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;"></span></div><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Hamurun Yapılışı:</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Öncelikle tencerenize 3 su bardağı suyu ve tuzunu ekleyip kaynamasını bekleyin. Başka bir kapta 2 su bardağı suyu ve unu içinde mikserle iyice çırpın ve kaynayan suyun içine yavaş yavaş bir yandan da karıştırarak dökün. Kaynayınca 15-20 dakika sürekli karıştırarak kaynatın. İşlem bittikten sonra tepsinize dökün ve soğuması için ya buzdolabına yada soğuk havalarda balkonunuza koyabilirsiniz. Benim tepsim yuvarlak fırın tepsisiydi ve de iyi geldi. Servis edeceğinizde hamuru baklava dilimi gibi kesin ve ortadan çorbayı koymak için yer açın. Sıcak çorbayla birlikte servise hazırdır.</span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:85%;color:#cc0000;">Afiyet olsun...</span></div>

Arabaşı Çorbası ve Hamuru

Malzemeler: 1 adet tavuk, 1 talı kaşığı kırmızı biber ve domates salçası karışık, 3 tatlı kaşığı un, 1-2 kaşık sıvı yağ, tuz, limon suyu, b...

Devamı »

Tulum Peynirli Köy Ekmeği

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tulumluk??y3.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tulumluk%3F%3Fy3.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/tulumluk??y1.jpg"></a>Söke Un paketinde gördüğüm bu farklı ekmek tarifini deneyeceklerim arasına almıştım. Nihayet sıra geldi! Aslında ertelenmemesi gereken, çok leziz bir ekmekmiş... Tarifin orjinali "kaşarlı köy ekmeği", ama ben tulum peyniri kullanınca böyle bir isim değişikliği mecburi oldu... </p><p>Ekmeğin içindeki zeytinyağında karamelize edilmiş soğanın, erimiş peynirle birleşen tadına bayıldım, hele fırından ilk aldığımda sıcakken çok güzeldi. Ayrıca hafif tatlımsı hamuru da bu iç malzemeyle bence çok uyumlu ve lezzetliydi. Kahvaltıda da, yemeklerin yanında da sevdim. Tereddüt edenler için söylüyorum, ekmeğin içinde soğan fikri hiç de fena bir fikir değilmiş, ben bu tecrübeden sonra daha önce emin olamadığım için sadesini yaptığım soğanlı Fransız ekmeğini de denemeye karar verdim!<br /><br />Bu ekmeği katkılı ekmeklerden hoşlanıyorsanız denemenizi öneririm. Belki kahvaltılık olarak tercih edilmeyebilir ama mesela bir kase çorbanın yanında ekmek yemeyi seviyorsanız ideal bir seçim olabilir... Yaklaşık 6 bardak un aldığı için kocaman bir ekmek oluyor, onu da belirtmekte fayda var:)</p><p><strong>Malzemeler:<br /></strong><br />- 2 + 1/4 su bardağı Söke köy ekmeği karışımı<br />- 3 + 3/4 su bardağı beyaz un<br />- 1 küçük kuru soğan<br />- 1 yemek kaşığı kuru maya <em>(paketten çıkan 1 poşet mayayı kullandım)<br /></em>- 3 yemek kaşığı bal<br />- 3/4 su bardağı süt<br />- 1 adet yumurta (oda sıcaklığında)<br />- 1 su bardağı tulum peyniri <em>(kaşar peyniri de kullanabilirsiniz)</em><br /><br /><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. Öncelikle rendelediğiniz kuru soğanı küçük bir tavada çok az zeytinyağında biraz pişirip soğumaya bırakın.<br /><br />2. Kuru mayayı bir küçük kase ılık suda eriterek köpüklenene dek (yaklaşık 15 dk) bekletin.<br /><br />3. Unları yoğurma kabına alın, ortasını açıp mayayı dökün (başlangıçta beyaz unun tümünü birden koymayın, ben önerilen miktarın yarısıyla başlayıp yoğururken gerektikçe ekledim).<br /><br />4. Küçük bir cezvede balla sütü hafifçe ısıtarak karıştırın ve ılıyınca unlu karışıma ekleyin. Yumurtayı ayrı bir kasede çatalla çırparak onu da ekleyin. İdeal kıvama gelene dek hamuru yoğurun. Gerektikçe beyaz un ekleyebilirsiniz.<br /><br />5. Hamuru unladığınız bir zemine alın, merdane ile yaklaşık 25 cm çapında açın. İçine pişirdiğiniz soğanı ve rendelediğiniz peyniri serpin. Oval ya da yuvarlak şekilde kapatın, içindeki malzemenin taşmaması için kenarlarını iyice bastırın (bu nokta önemli, ben iyi kapattığımı düşünürken çok az bir aralık bulmuştu iç malzemem, ama neyse ki çok az taşmıştı)<br /><br />6. Şekillendirdiğiniz hamuru yağlı kağıt serilmiş fırın tepsisine koyarak üzerini örtün, hacmi 2 katına çıkıncaya kadar (1-1,5 saat) sıcak bir ortamda bekletin. Mayalandıktan sonra 190 derece ısıtılmış fırına verin. Yaklaşık 40 dk içinde ekmeğiniz hazır!<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/tulumluk%3F%3Fy2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><em>Ekmeğinizin tadını çıkartmak için piştikten sonra çok fazla soğutmadan servis yapın ya da soğuduktan sonra dilimleyerek kızartın...</em><br /></p>

Tulum Peynirli Köy Ekmeği

Söke Un paketinde gördüğüm bu farklı ekmek tarifini deneyeceklerim arasına almıştım. Nihayet sıra geldi! Aslında ertelenmemesi gereken, çok ...

Devamı »

Kurutulmuş Domatesli Focaccia

<blockquote></blockquote><p><br /> </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/focaccia_1.1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/focaccia_1.1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Kahve müdavimlerinden sevgili <strong>Deniz Güney,</strong> geçenlerdeki bir yazışmamızda focaccia tarifim olup olmadığını sormuş, birkaç yerde gördüğümü ama hiç denemediğimi söylediğimde bana harika bir tarif göndermişti. Daha önce focaccianın yapımı zor bir ekmek olduğunu düşünüyordum açıkçası. Yine de en kısa sürede deneyeceklerim arasına aldım bu tarifi ve geçen Pazar günü aşurenin hemen ardından denedim!<br /><br />Focaccia, İtalyan mutfağının geleneksel ekmeği. Bu ünlü ekmeğin, Akdeniz kıyılarında keşfedilen pizzanın ilk şekli olduğu rivayet ediliyor. Zaten pizzadan tek farkı hamurunun daha kalın olması ve üst malzemesinin pizzada olduğu kadar fazla olmaması. Google'daki grafikleri taradığımda farklı üst malzemelerin kullanıldığı focaccialar da gördüm, zaten focaccia çeşitlemelere açık bir ekmek tarifi.. Örneğin Hatice'nin <a href="http://www.portakalagaci.com/oburcuk/2004/08/biberiyeli_ve_p.html">tarifine</a> de göz atabilirsiniz.<br /><br />Benim denediğim tarifte kurutulmuş domates vardı ve ben bu sayede ilk kez kurutulmuş domates kullandım. Daha önce denememiş olmamın büyük kayıp olduğunu düşünüyorum! Deniz evde de yapılabileceğini yazmıştı ama mevsimi değildi tabi, o yüzden ben Tukaş'ın konservesini kullandım. Konservesi bile bu kadar lezzetliyse ev yapımının tadını düşünemiyorum. Annemle bu yaz domates konservesi yaparken bir miktar da güneşte kurutmaya karar verdik... Yazın o en lezzetli domateslerinden daha güzel bir pizza malzemesi olamaz sanırım!<br /><br />Focaccia hamuru oldukça güzel bir hamur oldu. Dikdörtgen fırın tepsime yaydım, üst malzemesini döşedim ve büyük bir merakla fırına verdim. Ekmeğimiz gün batarken enfes kokularla fırından çıktı.. Karanlık çökmeden ve ekmek soğumadan aceleyle fotoğrafları çekildi.. Aşure telaşıyla akşam yemeği yapamamıştık zaten, yanına bir çay demlendi ve çok acıkmış 3 kişi tarafından hemen paylaşıldı! Ben keçi peyniriyle birlikte çok sevdim ama katıksız bile yenilebilirdi doğrusu... Deniz'e bu güzel ekmekle (ve tabi kurutulmuş domatesle!) bizi tanıştırdığı için çok teşekkür ediyor ve hemen tarifi paylaşıyorum:</p><p><br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/focaccia_2.1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br /><strong>Malzemeler:<br /></strong><br />- 1 cup su <em>(büyük bir su bardağı kullandım)</em><br />- 1 yemek kaşığı sızma zeytinyağı, ayrıca bir miktar da fırçayla sürmek için<br />- 1 tatlı kaşığı tuz<br />- 1 yemek kaşığı şeker<br />- 3 cup un <em>(bana yaklaşık 2 büyük su bardağı yetti, o nedenle unu yedire yedire kullanmakta fayda var)</em><br />- 2+1/4 tatlı kaşığı aktif kuru maya<br /><br /><em>Üstü için:<br /></em>- Güneşte kurutulmuş domates <em>(8-9 parça)<br /></em>- Közlenmiş kırmızı dolmalık biber <em>(2 adet -konserve- kullandım)</em><br />- Yarım halka doğranıp az yağda sote edilmiş 1 küçük soğan<br />- Sevdiğiniz tüm taze ve kurutulmuş baharatların karışımı <em>(ben kekik ve biberiye kullandım)</em><br />- Biraz rendelenmiş kaşar <em>(tulum peyniri kullandım)</em><br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Mayayı 1 cup un, şeker ve tuzla karıştırın. Zeytinyağı ve suyu küçük bir kapta kısa bir süre kaynatın, daha sonra un-şeker-tuz-maya karışımının üzerine dökün. Hepsini mikserle düşük hızda biraz karıştırın. Ardından mikseri orta hıza alıp 3 dk kadar çırpın. </p><p>2. Mikseri çıkartıp elinizle, unu azar azar ilave ederek yoğurmaya başlayın. Çok fazla olmamak kaydıyla sert bir hamur elde edene kadar -yaklaşık 7 dk- yoğurun. İyice katı bir hamur olmayacak, yoğurdukça elastik bir hamur haline gelecek. </p><p>3. Hamuru hafifçe yağlanmış çukur bir kaseye koyun. Üstünü de hafifçe yağlayıp streç filmle örtün. Biraz bekletin (Deniz, <em>"hamura parmağını soktuğun zaman parmak izin hamurda kalacak kıvama gelene kadar, o kıvamı buldun mu işlemeye hazır demektir"</em> demişti, ben yaklaşık 1 saat beklettim).</p><p>4. Kıvama gelen hamuru azıcık unlanmış tezgaha alın, havasının çıkması için çok az yoğurun. Tepsiye yağlı kağıt serip kağıdın üstünü de hafifçe yağlayın. Hamuru tepsiye elinizle yaydırıp pide inceliğinde yassıltın. Daha sonra hamura şekil verebilirsiniz, ben bıçakla baklava dilimi gibi -ama fazla derin olmayan- kesikler attım. Tepsinin üzerini bir bezle örtüp bir 15 dk daha bekletin. Üst malzemeleri bu arada hazırlayabilirsiniz.</p><p>5. Hamurun üzerine fırçayla zeytinyağı sürün. Domatesleri, biberleri, sotelediğiniz soğanları yerleştirin. Rendelenmiş peyniri ve baharatları da serpin. 200 derece ısıtılmış fırında 30 dk kadar -koyu altın rengini alana dek- pişirin. Ekmeğiniz piştikten ve oda sıcaklığına geldikten sonra dilimleyip dilerseniz peynir ve çayla birlikte servis yapın...<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/focaccia_3.0.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><em><br />Özellikle öğle yemeği atlandığı için çok acıkılan ikindi saatlerinde çok iyi gidecektir... Misafirlerinize de rahatlıkla sunabileceğiniz bir lezzet!</em></p><p></p>

Kurutulmuş Domatesli Focaccia

Kahve müdavimlerinden sevgili Deniz Güney, geçenlerdeki bir yazışmamızda focaccia tarifim olup olmadığını sormuş, birkaç yerde gördüğümü a...

Devamı »

Çikolatalı Muffin

<blockquote></blockquote><blockquote></blockquote><a href="http://technorati.com/tag/YE-7" rel="tag">YE-7</a><br /><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/??ikolatal??muffin_2.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/%3F%3Fikolatal%3F%3Fmuffin_2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Doğumgünleri ve yıldönümleri gibi özel günlerin "kişisel" oldukları için önemli, diğer özel günlerinse "kamusal" olduğu için çok da önemli olmadığını düşünenlerdenim. Ama bir bahanedir, sevdiğimiz insanları mutlu etmek, birlikte güzel birşeyler paylaşmak için araçtır derseniz ona birşey diyemem... Yine de ben görmüş olduğunuz çikolatalı muffinlerimi -kimse kusura bakmayacaksa- 14 Şubat'ı yalnız geçirip de hüzünlenenlere ithaf ediyorum! :)</p><p>Bir fincan cappuccino eşliğindeki bu güzel çikolatalı muffinler haricinde dün gece bir de Olimpiyat keyfim vardı. Torino 2006 Kış Olimpiyatları'nda buz pateni akşamlarını tabi ki kaçırmıyorum! Önceki gece çiftler kategorisinde her daim favorim olan sevgili Tatiana ve Maxim boyunlarına altın madalyalarını gözyaşları içinde taktıktan (ve ekran karşısında benim bile gözlerimi nemlendirdikten) sonra, dün gece de erkekler kısa programda tüm zamanların yıldızı ve her daim favorim sevgili Evgeni birinci oldu. Buz prensimize Olimpiyat şampiyonluğunun da geleceğini adım gibi biliyorum! Kızımız Tuğba da ilk 10'a girebilse ne güzel olur!<br /><br />Muffinlerime gelince..<br />Onları Pazar günü yaptım aslında. Muffin yapsam, çikolatalı yapsam ama nasıl yapsam derken Nestle kakao paketinde bu tarifi gördüm ve hoşuma gitti. Tüm malzemelerimin de hazır olduğunu farkedince hemen yapmaya başladım. Çok kısa sürede hazırlandılar, piştiler ve test edilip onaylandılar... İçlerinde parça çikolata bulunan kekler her daim favorilerim arasında!</p><p><strong>Malzemeler:</strong> <em>(12 adet muffin)</em></p><p>- 1 adet yumurta<br />- 125 g tereyağı (oda sıcaklığında)<br />- 3/4 su bardağı süt<br />- 1/2 su bardağı yoğurt<br />- 1 paket vanilya<br />- 2,5 su bardağı un<br />- 2 yemek kaşığı kakao<br />- 1 tatlı kaşığı kabartma tozu<br />- 1 tatlı kaşığı karbonat<br />- Bir tutam tuz<br />- 1 su bardağı toz şeker<br />- 1/2 tatlı kaşığı portakal kabuğu rendesi<br />- 1 paket (80 g) bitter çikolata<br /><br /><strong>Yapılışı:</strong><br /><br />1. Yumurta, tereyağı, süt, yoğurt ve vanilyayı derin bir kaba alarak mikserle çırpın.<br /><br />2. Ayrı bir kapta portakal kabuğu rendesi, un, kakao, kabartma tozu, karbonat, şeker ve tuzu harmanlayın.<br /><br />3. İki karışımı birleştirip mikserle pütür kalmayıncaya kadar karıştırın. Küçük karelere kestiğiniz çikolatayı da karışıma ekleyin.<br /><br />4. Hazırladığınız hamuru yağlanmış muffin kalıbınıza paylaştırın. 170 derece ısıtılmış fırında 25-30 dk kadar pişirin.<br /><br />5. Fırından çıkardığınızda oldukça yumuşak olacaklar, o nedenle kalıptan çıkartmak için biraz bekleyin, daha sonra dikkatlice çıkartıp tel ızgara üzerinde soğumaya bırakın. </p><p><em><br />Bu kekler soğuduktan sonra da sertleşmiyor, yumuşacık ve hafif nemli kalıyorlar... Size de cappuccinonuz veya kahveniz eşliğinde tadını çıkartmak kalıyor!<br /><br /></em></p>

Çikolatalı Muffin

YE-7 Doğumgünleri ve yıldönümleri gibi özel günlerin "kişisel" oldukları için önemli, diğer özel günlerinse "kamusal" ol...

Devamı »

Aşure !

<blockquote></blockquote><br /><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/a??ure1.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/a%3F%3Fure1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Aşureyi çok fazla seviyorum.<br />Bu sevgi sanırım bana annemden geçmiş, çünkü annem bana hamileyken aşureye abartılı derecede aşermiş! Bunun sonucunda o kadar fazla yemiş ki benim doğumumdan sonraki uzun yıllar aşure yiyememiş. Bende de -irademle övünmeme rağmen- aşure sözkonusu olunca irade filan kalmıyor, kendimi kaybediyorum. Bu zaafımın annemden geçtiğini düşünmem bu yüzden yani:) Annelerin aşerdiklerini çocuklar da sever diye bir kural var mıdır bilmem ama annemin çok yediği ve benim de sevdiğim yiyeceklerin başka örnekleri de var:))</p><p>Neyse ki sadece ben değilim aşureyi bu kadar seven..<br />Buğday gibi harika bir hammaddeye dayanan, içine türlü çeşit bakliyat, kuru meyve giren, nefis kuruyemişlerle süslenen, bu inanılmaz lezzetli, üstelik faydalı tatlı sevilmez mi? Her yıl heyecanla beklerim zamanını ve bazı şeyleri özel zamanlarda yemeyi, o zamanı beklemeyi sevdiğimden yılın diğer zamanlarında aşure yemem. Tatlıcılarda satılan aşure zaten aşure değildir benim gözümde. Hem canım, soğuk soğuk aşure mi yenirmiş? Ben onu sıcak severim, ilk piştiğinde hemen yemeyi severim, pelteleşmeden, o güzel sulu kıvamıyla.. Soğuduktan sonra yiyeceksem de tıpkı yemek gibi ocakta ısıtır, hatta çok koyulaşmışsa sulandırır, öyle yerim.<br /><br />Bu yıl da nihayet aşure ayı geldiğinde ilk haftasonumu aşureye ayırma niyetiyle heyecanlandım. Gerçi bu yıl kendi yapacağımı bekleyemedim, ilk olarak komşu Nazike teyzemin aşuresinden koca bir tabak yedim. Nasıl özlemişim! Cumartesi gecesinden biz de hazırlıklarımıza başladık ve Pazar günü annemle aşuremizi yaptık...<br /><br />Bu benim ciddi anlamda ikinci aşurem ve geçen yıl yaptığım(ız)dan çok daha başarılı oldu. Hatta annemle bunun yaptığımız ve yediğimiz en güzel aşure olduğuna karar verdik. Canımız çok mu istemişti bilmiyorum ama tadanlar da aynı şeyleri söyledi sonradan. Bazı değişik eklemeler yapmamızın ve tabi yer ocağında, kazanda pişirmemizin etkisi büyüktü sanırım bunda! Ocakta pişen herşeyde apayrı bir lezzet oluyor sanki.. Kazan dediğime bakmayın, yaklaşık 1 kg buğdaydan yaptık aşureyi, ama geceden kaynatıp beklettiğimiz buğday sabah baktığımızda öyle bereketlenmişti ki en büyük tencerede bile zorlanacağımızı anlayınca kazana aktarmaya karar verdik ve bahçeye, ocak başına taşındık. Neyse ki hava çok güzeldi, günler sonra güneş açmıştı..<br /></p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/1600/a??ure_kazan.jpg"><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/a%3F%3Fure_kazan.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></a><br />Aşurenin birkaç temel malzemesi her tarifte aynı olsa da, herkesin kullandığı ve sevdiği malzemeler aynı olmayabilir. O yüzden aslında tarif vermeyi düşünmüyordum ama geçenlerde sevgili <a href="http://www.yogurtland.com">Fethiye</a>'nin yemekbiz grubumuza attığı aşure sorusundan da yola çıkarak, belki bu yıl ilk defa yapacak olanlar ya da bizim usulü öğrenmek isteyenler vardır diye düşünerek tarifi yazmaya karar verdim. Hiçbiri olmasa bile, belki ufak bir fikir alabilir, bilmediğiniz birşey öğrenebilirsiniz...<br /><br />Biz dağıtacağımız epey kapı olduğundan 1 kg'dan biraz fazla buğday kullandık. Aşurede kullanacağınız buğdayın mutlaka iyi kalite olması gerekiyor. Çünkü her buğday "üremiyor" annemin deyimiyle.. O yüzden kalitesine güvendiğiniz bir marka kullanın ya da öyle bir şansınız varsa köyden gelmiş buğdayla yapın. Tarifi 1 kg buğdaya göre yazıyorum, eğer siz çok fazla dağıtmayacaksanız yarım ölçü ile yapabilirsiniz. Sadece kendinize yapacaksanız 4'te bir ölçü de kullanabilirsiniz:<br /><strong><br />Malzemeler:</strong><br /><br />- 1 kg aşurelik buğday<br />- 3 lt sıcak su (başlangıç için)<br />- 1 su bardağı kuru fasulye<br />- 1 su bardağı nohut<br />- 1 su bardağı börülce<br />- 2 adet portakalın kabukları<br />- 10 adet kuru kayısı<br />- 1 kase kuru üzüm<br />- 10 adet kuru incir<br />- 2 kg şeker<br />- Bir tutam tuz<br />- 1 Türk kahvesi fincanı pekmez<br />- 1 yemek kaşığı bal<br />- 2 su bardağı süt<br />- 2 tatlı kaşığı gülsuyu<br /><em>Üzeri için:</em><br />- Kabuğu soyulmuş tuzsuz yerfıstığı<br />- Susam<br />- Ceviz<br />- Dolmalık fıstık<br />- Kuş üzümü<br />- Tarçın<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/a%3F%3Fure_malzeme1.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /></p><p><br /><strong>Yapılışı:</strong></p><p>1. İlk olarak aşure pişireceğiniz günden önceki akşam 1 kg buğdayı 3 lt sıcak su ile büyük bir tencereye alın, kaynamasını bekleyin. 5 dk kadar kaynadıktan sonra altını kapatın, kapağını hiç açmadan sabaha kadar bekletin. Bu yöntemi kullanırsanız buğday sabaha kadar helmeleşir, çok daha çabuk pişer.</p><p>2. İkinci adım olarak yine bir önceki geceden kuru fasulye, nohut ve börülceyi ayrı ayrı kaplarda sıcak suya ıslatın.</p><p>3. Ertesi gün öncelikle bakliyatları ayrı ayrı kaplarda haşlayın, sularını süzün.<br /><br /><br /></p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/a%3F%3Fure_malzeme2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />4. Buğdayı ocağa koymadan önce diğer malzemelerinizi de hazırlayın. Çünkü buğdayı sürekli karıştırarak pişirmeniz gerekecek, yoksa dibi tutabilir. Kuru incir ve kayısıları küçük küçük doğrayın, kuru üzümleri de ayıklayıp yıkayın. Portakal kabuklarını soyarak kesme tahtası üzerinde çok küçük doğrayın. (Portakal aromasının daha çok hissedilmesi için bu kez kabukları rendelemek yerine doğradık. Sonuç inanılmazdı! Bu yöntemi özellikle tavsiye ederim, aşurenin havası bir anda değişiyor, hatta aşurenin yıldızı bu portakal kabukları oluyor:) <p>5. Malzemeler tamamlandıktan sonra aşureyi kaynatmaya geçebilirsiniz. Geceden koyduğunuz suyu buğday çekmiş olacağı için tekrar üzerini örtecek kadar sıcak su ekleyerek pişirmeye başlayın. Büyük bir tahta kaşıkla tencerenin dibine kadar ulaşmaya dikkat ederek sürekli karıştırın.<br /><br />6. Buğdaylar yumuşamaya başladığında portakal kabuklarını ekleyin. Kabukların iyice pişebilmesi için ilk aşamada eklenmeleri önemli. Rende kabuk kullanılması durumunda ise aromasını vermesi için sonlara doğru eklenebilir. </p><p>7. Bir müddet sonra kuru kayısı ve üzümleri ekleyin. Kuru incirleri hemen eklemiyoruz, çünkü aşureyi karartabiliyorlar. Birkaç dakika daha karıştırıp tencereye tüm bakliyatları ilave edin.<br /><br />8. Bakliyatlar zaten pişkin olduğu için buğdaylar tamamen yumuşadıktan sonra aşure pişti sayılır. Tadına bakarak kontrol edin, buğdaylar iyice piştiyse artık kuru incirleri de koyabiliriz.<br /><br />9. Şekeri bu aşamada ekliyoruz. Bana kalsa 2 kg şeker çok fazlaydı (ben hafif tatlı seviyorum) ama annem aşurenin çok tatlı olması gerektiğini söyledi. Damak tadımız için değil dağıtmak için yapıyormuşuz, hafif tatlı olmazmış. İyi peki dedim..</p><p>10. Bir tutam da tuz ekliyoruz, olmazsa olmazmış, bütün bir yıl evimizin tadı tuzu olsun diyeymiş efendim..</p><p>11. Pekmez ve bal aşurenin tadına çok fazla katkıda bulunacak miktarda değil ama eklemekte fayda var. Pekmezi daha fazla koyarsak aşureyi karartabilirdi o yüzden az koyduk. Bal da binlerce çiçekten toplanmış olduğu için konurmuş aşureye, ben bunu yeni öğrendim ve tabi onu da ekledim...</p><p>12. Son aşamada sıcak süt de koyuyoruz ki aşuremizin rengi açılsın, tadına tat eklensin.. Şeker aşurenin kıvamını sulandıracaktır ama bu aşamada eğer yine de koyuysa süt miktarını artırabilirsiniz. Kıvam tam tersine sulu gibiyse endişelenmeyin, soğuduktan sonra mutlaka biraz koyulaşıyor.<br /><br />13. Ben gülsuyunu çok seviyorum ama annem sevmeyenler olabilir diye az koyalım dedi. Gülsuyunu aşureyi ocaktan aldıktan hemen sonra eklemek gerekiyor..<br /></p><p><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/a%3F%3Fure_s%3F%3Fsleme.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />14. Artık kaselere alıp süsleyerek servis yapabiliriz! Kaselerin üzerini süslemek için biz yukarıdaki malzemeleri hazırladık: Susamları, iki-üç parçaya bölünmüş tuzsuz yerfıstıklarını ve iri parçalanmış cevizleri ocakta çelik bir tava içerisinde tahta kaşıkla karıştırarak kavurduk. Miktar veremiyorum ama kaselere bol bol yetecek kadar hazırladık. Hatta arttı bile..<br /><br />Bu malzemeye ek olarak ben her kaseye birkaç kuş üzümü, birkaç künar (dolmalık fıstık) ekledim ve kendi yediğim tabağa bir de tarçın serptim...<br /><br />Dağıtıma geçmeden önce ocak başında sıcak sıcak koca birer tabak yedik annemle. İşte buna bayılıyorum!<br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5597/1315/400/a%3F%3Fure2.jpg" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" /><br />Hadi sıra sizde...<br />Mutlaka yapın aşure, ilk kez yapacaksanız az miktarda bile olsa yapın, o kadar mutlu olacaksınız ki artık hep yapmak isteyeceksiniz! Kızı olan mutlaka aşure yapmalıymış, nedenini bilmiyorum, kader-kısmetle bağlantılı birşey olsa gerek:) Herkes az-çok bilir aşurenin öyküsünü, o yüzden tekrarlamıyorum, benim tek söyleyebileceğim bunun en güzel mutfak ritüellerimizden biri olduğu ve eğer bir de annelerinizle ya da kızlarınızla yapma şansınız varsa özellikle ıskalanmaması gerektiği... </p><p>Dağıtması, paylaşması, sıcak sıcak yemesi ayrı keyif!<br /><br /></p>

Aşure !

Aşureyi çok fazla seviyorum. Bu sevgi sanırım bana annemden geçmiş, çünkü annem bana hamileyken aşureye abartılı derecede aşermiş! Bunun son...

Devamı »